spijtig genoeg is de mijne ook aan fip overleden.omdat ik niet snapte vanwaar het kwam omdat hij niet buiten kwam.ik ben bij verschillende veeartsen geweest om fip te proberen te snappen.spijtig genoeg was hij op zo,n korte tijd zo slecht geworden en loopt het altijd met de dood af.
ik heb toen nog gevochten en ik kan alleen maar zeggen als het fip is doe je kat een plezier en geef hem een pijnloos einde .geloof me het doet pijn maar voor het dier is dat de einige verstandige keuze.als je nog poezen hebt kun je ze beter ook laten testen en nog even wachten om mss een andere poes te nemen.ik weet niet of het een raskat is maar altijd uitkijken waar je het diertje koopt,zorgen dat alle testen gedaan ziijn.maar spijtig genoeg is dit niey altijd een zekerheid dat fip je niet overkomt.ricardo is nu meer dan 3 jaar dood en veel is er gebeurt ondertussen maar ik mis hem en zijn super karaktertje nog elke dag.soms denk ik dat ik zot ben want had nooit gedacht dat ik me zo kon aanklampen aan een kat

het begon bij hem met wat bloed in de stoelgang,koorts en overgeven.verschillende soorten antibiotica geprobeerd niks hielp.de tussenpozen dat ik de koortsremmers moest geven werden korter en korter,
geen eetlust,geen speelzin en altijd in elkaar gedoken van de pijn.dan een kijkoperatie waar duidelijik werd dat er veel en dik geel vocht in zijn buikholte zat,uiteindelijk ook vocht en ademhalingsproblemen en toen euthanasie.maar je hebt ook verschillende situaties en verschillende vormen van fip maar spijtig genoeg met het zelfde einsresultaat.een lichtpuntje bij mij was ik heb nog andere britten en deze zijn alleen 2 maal negatief getest en zijn nu nog altijd levend en wel bij mij.