Mijn personeel heeft me erbij gehaald als kameraadje voor Brownie. Hier heb ik helemaal geen spijt van. Ik heb het nogal getroffen bij mijn grote broer die goed voor me zorgt. En ik moet toegeven dat het personeel ook wel goed lijkt mee te vallen. Dus soms laat ik me eens knuffelen, maar natuurlijk alleen als ik het wil.

Ik ben hier samen met mijn broertje Pims komen wonen. Ik heb 9 gelukkige maanden met hem mogen spelen. Toen Pims stierf heb ik getreurd. Dat zegt mijn personeel toch. Ik werd erg aanhankelijk en vond het moeilijk om alleen te spelen. Toen hebben ze beslist om er een zusje voor mij bij te nemen. Zodat ik niet meer zo alleen zou zijn. Ze is er nu al twee weken en het loopt supergoed. Mijn personeel noemt me ondertussen al het "wasmachine" omdat ik kleine Flo constant loopt te wassen, terwijl ik gewoon niet wil dat ze vuil wordt.

Een wilde poes is bevallen in de tuin van mensen. Een van deze kittens was ik. De mensen hebben voor ons gezorgd toen ze zagen dat mama dit niet deed. Deze mensen hebben een gouden mandje voor mij en mijn broertje gezocht en zo ben ik bij mijn huidig personeel geraakt. Tot nu toe heb ik er geen spijt van, mijn personeel daarentegen! Grapje, ze zeggen nu al dat ze me niet meer kunnen missen. Op een woensdagavond ben ik plots overleden aan hartfalen. Dit kwam als een klap voor mijn personeel dat dit niet zo snel verwachtte... Slaap zacht mijn mooie jongen.

Ik werd gevonden toen ik een 3-tal weken oud was. Mijn personeel heeft me dus met de hand moeten opvoeden. Ik ben altijd een aanhankelijke vrolijke kater geweest. Ook ben ik verschikkelijk verwend geweest, maar mij hoor je niet klagen. Maar tot groot verdriet van iedereen ben ik op 8 augustus 2010 stilletjes in slaap gevallen.