[Zazoutje]

Ik ben vrijwilliger in een dierenasiel en als ze bij ons geen match vinden dan stuur ik ook altijd door

[kaya1985]

@Griffel1977, van stichting Dierenthuis zijn we op de hoogte, maar mensen die wel eens bij Canina geweest zijn, weten dat wij zelf een soort van klein Dierenthuis zijn
Zo hebben we altijd een aantal onplaatsbare "bureau hondjes" die wonen dus in de ontvangstruimte van het asiel en zijn overdag vrij om te gaan en staan waar ze willen.
De echt moeilijke gevallen (vooral bijters) verblijven bij vrijwilligers.

@wea en Zazoutje, heel erg bedankt voor het doorsturen van kandidaat adoptanten

Eind van de week volgt er weer een up-date

[Tinne]

Wat zijn dan zoal de problemen die jullie ondervinden bij de onplaatsbare hondjes? En blijven die bij jullie? Of is het mogelijk dat ze ooit te adopteren zijn? Ik ben hier wel nieuwsgierig naar

[kaya1985]

Oorspronkelijk geplaatst door Tinne

Wat zijn dan zoal de problemen die jullie ondervinden bij de onplaatsbare hondjes? En blijven die bij jullie? Of is het mogelijk dat ze ooit te adopteren zijn? Ik ben hier wel nieuwsgierig naar

De bijtertjes verblijven voornamelijk bij de vrijwilligers in huis, omdat het niet echt veilig is om die aan het asiel te laten lopen (ivm bezoekers)
Dan hebben we nog een aantal oude sukkelaars lopen, met hart problemen, (niet te verwijderen) tumoren, enz.
In het begin proberen we ook voor de moeilijke plaatsbare hondjes (qua gedrag of gezondheid) een nieuwe thuis te vinden en bij veel lukt dit ook
Wanneer dit niet lukt blijven ze dus op het asiel of bij een vrijwilliger.
Eenmaal die beslissing genomen, blijven ze daar en zijn ze niet meer beschikbaar voor adoptie. Veel vrijwilligers hebben er niet 100% zelf voor gekozen om zo'n probleem hondje te adopteren, maar eenmaal in huis ga je je er toch aan hechten

Het oudste, nu ja het langst zittende, bureau hondje is op dit moment Nora. Zij is een jaar of 5 geleden afgestaan door een boer waar ze aan de ketting lag. De kinderen waren haar constant aan het pesten en omdat Nora dan (logisch) agressief reageerde moest ze weg.
In het begin heeft ze verschillende mensen gebeten, maar intussen gaat het goed. Ze is nu heel lief en aanhankelijk naar bezoekers, maar o wee als ze buiten de poort komt, dan veranderd ze in een hysterisch hondje waar niets mee te beginnen is
Ze heeft zich een mandje in 1 van de opslagruimtes in het asiel toegeeigend en als ze daar ligt moet je haar echt met rust laten.
Stap je toch onverwachts dat hok in, krijg je dit beeld te zien

[Tinne]

Ik heb veel respect voor mensen die het geduld hebben om met zulke dieren om te gaan. Vaak zijn ze het vertrouwen in mensen kwijt, totaal verkeerd (of gewoon niet) opgevoed,... en ja hondjes met zware gezondheidsproblemen kan je niet zomaar ter adoptie aanbieden. Dat begrijp ik wel.

Arme Nora, ze is helemaal niet goed behandeld geweest Een vriendin van mij heeft een rotweiler kruising. Echt een lieve meid. Als je haar maar rustig benadert en niet plaagt. We vermoeden dat zij ook mishandeld is geweest. Haar precieze achtergrond is niet gekend. Ze komt uit een asiel waar ze toch al even zat. Ik weet dat zij veel werk hebben gehad met haar, maar als je Nala nu ziet Ze is echt lief. Ik kan maar niet begrijpen dat mensen dieren zo slecht kunnen behandelen. Het maakt niet uit welk dier het is. Het gebeurt niet enkel bij honden, maar ook bij katten, paarden, reptielen, vogels, etc.

[kate2]

Fantastisch werk dat jullie doen en fantastisch topic!!! Ik vind het echt bewonderenswaardig wanneer mensen zich zo blijven voor zo'n goede zaak inzetten!

En ik vind het ook super dat er mensen zijn die zo'n probleemdieren opvangen!!!! Ooit hoop ik genoeg tijd te hebben er genoeg van te kennen om dat ook te doen, maar voorlopig zou ik waarschijnlijk gebeten worden en dan in paniek slaan

[kaya1985]

De afgelopen 2 weken zijn er weer ontzettend veel dieren geplaatst en bijgekomen.
Het grote aantal labradors in het asiel is weer aardig terug gedrongen en het grootste deel heeft dan ook weer een geweldig nieuw baasje/ gezin gevonden.
Alleen Kira zoekt nog een nieuw baasje, maar tot die tijd geniet ze best wel van het leven als asielhond

Kira - YouTube

De oude labrador die met de vangstok uit het schuthok gehaald moest worden en de eerste dagen op het asiel ook heel onbetrouwbaar was, is voor een aantal vrijwilligers echt een lieve oude sok geworden. Mensen die ze niet moet, kunnen maar beter uit de buurt blijven
Afgelopen donderdag is ze even geplaatst geweest bij “bekenden” van Canina.
Het leek allemaal vrij goed te gaan, ze leek deze mensen wel te vertrouwen en zo namen ze haar uiteindelijk mee naar huis (uiteraard waren ze op de hoogte van haar gedrag). Nog geen uur later werd er gebeld dat ze al had gebeten en dat ze haar dus terug zouden komen brengen. Niet veel daarna weer telefoon of ze gehaald kon worden wat ze zat intussen terug in de auto maar met een schuimbekkende Suske durfden de mensen niet meer in te stappen
Gert (één van de vrijwilligers die bij het asiel woont) is haar gaan halen en heeft haar maar gelijk mee naar huis genomen. Suske is dus niet echt een plaatsbare hond, maar kan nu gelukkig toch lekker in huis van haar oude dag genieten.

Jack Russel Tuur heeft intussen ook een definitief huisje gevonden bij de vrijwilligster waar hij nu al weer bijna een maand verblijft. Door zijn ontsnappingsdrang is het veel te gevaarlijk om hem te herplaatsen, in de omgeving van het asiel kan dit gelukkig weinig kwaad.

Deze hondjes vonden allemaal een nieuwe thuis
Pup Fonske, Benny, Buddy, Dinky,

Twee verwaarloosde en achtergelaten Berners Yana en Bobien



Noa en Luna werden afgestaan omdat ze ze beu waren. Sinds ze een nieuw salon hadden mochten de 2 zusjes alleen nog maar in de veranda komen, de verzorging ging dan ook hard achteruit



Rikske


Helaas zijn er natuurlijk ook weer flink wat honden bijgekomen

Diesel is ocharme 14 maanden en heeft het al mogen hebben.
Afkomstig uit het Oostblok, maar volgens de Vlaamse broodfokker die alle mogelijke rassen voor veel geld in de aanbieding heeft opgegroeid in familiale omgeving
Daarna moest hij zichzelf redden op een appartementsbalkon, werd daar enkele maanden later weggehaald door goed bedoelende mensen maar die hadden zo'n jong geweld enigszins onderschat.
Zoekt nu definitieve thuis en heeft daarvoor nodig: een grote, goed omheinde tuin, baasjes die veel tijd voor hem hebben,met hem naar de hondenschool gaan en hem veel beweging kunnen geven
Is zindelijke binnenhond
Niet gewend aan kinderen maar vanaf een jaartje of 12 moet kunnen.
Ook Diesel lijkt zich voorlopig wel te amuseren bij Canina

Diesel - YouTube

Diva is anderhalf jaar en werd afgestaan wegens tijdsgebrek.
Ze werd herplaatst maar er werd nogal snel beslist dat ze op vele vlakken een beetje té was. Ze zou niet met het erg jonge kleinkind kunnen, niet met de katten, de kippen, de paarden,...
Met andere honden geen probleem.
Op zich is het gewoon een makkelijke, brave, jonge hond, die ruimte, beweging en een opvoedende baas nodig heeft.
Was niet echt binnen gewend, wel overnachten in verwarmde garage.
Ook voor Diva telt natuurlijk dat ze met voldoende beweging een hele leuke aangename hond is.

Marie is 12 jaar en leefde bij een oudere dame.
Samen hadden ze een paradijsje, een mooie benedenwoonst met tuintje, altijd samen, en ze verdedigden elkaar.
Kwam er iemand ongenodigd binnen maakte Marie kabaal, had er iemand opmerkingen over Marie kregen ze met de wandelstok van het vrouwtje
Jammer genoeg kreeg het vrouwtje "de kolder in haar kop" (zoals ze het zelf aangaf), en helaas ze werd afgevoerd. Gelukkig heeft ze op een allerlaatste helder moment ons nog opgeroepen opdat Marie toch nog een kans zou krijgen.
Marie is een dominant trutje,met een klein hartje maar ze vraagt niet veel: gewoon een thuis waar ze zichzelf mag zijn, een beetje bazen tegen onbekenden, af en toe een wandeling,...
Met sommige andere teefjes heeft ze het wat moeilijker, maar verder is ze perfect.


Pruts is bijna 11, heeft heel zijn hele leven bij zijn vrouwtje geleefd.
Is lange tijd zindelijk geweest tot er nog een malthezertje bijkwam en het vrouwtje hen niet meer kon uitlaten.
Maar dat leert hij wel terug.
Is een schootzittertje en gaat graag mee wandelen
Hij verblijft in een gastgezin.


Roos is een zogenaamd gevonden hondje van een maand of 7.
Heeft, zonder opvoeding,er maar wat bij gelopen in het gezin.
Is niet 100% zindelijk.
In het begin een beetje bang wegens te weinig gesocialiseerd, en zeker bij kleine kinderen haar eerst laten wennen.


Joske zwierf al 3 weken rond in de buurt en kwam hoe langer hoe dichter naar het asiel.
Hem pakken, vangen of wat dan ook lukte steeds niet.
Vorige week zondag is het eindelijk gelukt om hem, na een wilde achtervolging op de fiets en auto, te vangen. Na in korte tijd alle weides van Kalmthout te hebben doorkruist was hij uitgeput.
Na 3 kwartier (en flink wat blikken katten eten later) is het gelukt zijn vertrouwen te winnen.
Het is een oud mannetje maar best nog levendig en inmiddels weer helemaal vertrouwd met mensen.
Kan prima bij andere hondjes en met katten.
Gaat graag nog mee op wandel

Joske - YouTube

Gelukkig hebben er de afgelopen weken ook weer een aantal poezen een gouden mandje gevonden
De gelukkig waren

Bram, Chico, Knikker, Chevy, Graide, Moesti, Mussy, Brook, Suzi, Gaby en Little Poessie, in april zou ze al weer 2 jaar in het asiel hebben gezeten en Maxime, ze zat al 10 maanden in het asiel.

Helaas komen er natuurlijk ook altijd weer dieren bij/terug

Zo hebben we dan Gust
Ruim 3 jaar geleden is er bij Canina een kat binnen gekomen die was gevonden in de haven van Stabroek. Het bleek een tamme zwerver te zijn. Hij had één manke achterpoot, maar uit onderzoek kwam niets bijzonders. Ondanks dat hij wel tam was bleef hij bij canina erg bang
Hij zat er dan ook al ruim een jaar zonder dat er een reactie op hem was gekomen.
Op een gegeven moment begon hij veel slechter te lopen, dus terug naar de dierenarts en opnieuw foto’s laten maken. Zijn achterpoot bleek vol artrose te zitten en amputatie was de enige oplossing om hem van de pijn af te helpen. Ik heb altijd al een zwak voor hem gehad en toen hij dus geopereerd moest worden was dat eindelijk een goed excuus (om mijn moeder zover te krijgen) om hem mee naar huis te nemen
Binnen enkele dagen fleurde hij helemaal op en werd hij weer een speelse en aanhankelijke kat, maar wel op zijn eigen sullige manier. Hem houden zat er helaas niet in, want hij is nogal een watje en dus een ideaal mikpunt voor mijn katten
Na lang zoeken leek ik de perfecte thuis voor hem te hebben gevonden (via een ander kattenforum) bij 1 andere kat. Hij is in februari 2010 verhuisd. Ik ben hem zelf daar naar toe gaan brengen.
Nu heeft ze er sinds een jaar een volwassen siamees bij genomen en die heeft het dus ook op hem voorzien maar dan niet zomaar wat pesten zoals die van mij doen, nee zij pakte hem echt, waardoor hij al een jaar stijf staat van de stress.
Hij is dan ook enorm afgevallen en plaste daar wel eens naast de bak (van de stress). In plaats van dan na enkele maanden te beslissen dat het niet gaat en de laatst gekomen kat terug te brengen, heeft ze nu dus (een jaar na de komst van die andere kat) besloten om Gust terug weg te doen. Er is in een aantal dagen veel gebeurd want ze wilde hem naar het dichtstbijzijnde asiel brengen (wat niet mag volgens het adoptiecontract), omdat Essen of Bergen op Zoom te ver weg was. Omdat ik zo bang was dat ze hem toch ergens zou gaan "dumpen" ben ik ze vrijdagavond grotendeels tegemoet gereden. Gust heeft dan 2 nachten terug bij ons thuis gezeten. Hij heeft zijn buikje al lekker vol gegeten , is niet onder de indruk van de honden en hij heeft ook geen problemen met onze katten. De verhuizing brengt natuurlijk ook stress met zich mee, maar die stress is schijnbaar niet te vergelijken met de stress die hij heeft gehad, want hij gaat netjes op de bak. Ik wilde niet dat Gust weer een nieuwe stressvolle periode komt. We weten namelijk niet hoelang de adoptie op zich laat wachten en onze katten gaan hem gegarandeerd weer pesten dus hier blijven is geen optie. Zondag heb ik hem naar een ander gastgezin gebracht waar hij zolang als nodig is mag blijven. Hij zit daar dan samen met 1 andere bange kat en het beginnen al vriendjes te worden.

Vorige woensdag werden er 3 poezen afgestaan (vanwege allergie), waarvan eentje afkomstig van Canina.
Gelukkig vonden ze alle 3 al een nieuw huisje.




In het gastgezin van Gust zit er dan nog een prachtig muisgrijs poesje die beetje bij beetje het vertrouwen in de mensen weer terug krijgt.

Afgelopen week was ook een week van erg veel zorgen rondom Jacobine.
Jacobine werd namelijk ineens erg ziek. Bloedonderzoek wees richting lever problemen.
Een echo maakte meer duidelijk een leverontsteking en ook iets met haar gal was niet goed.
Na een aantal dagen opname in de kliniek, ontzettend veel medicijnen en dwangvoeren, lijkt het nu dan toch eindelijk beter te gaan met haar.



Er is ook nog een gevonden konijntje binnen gekomen, maar we konden niet meer doen dan hem/haar in laten slapen
Vermoedelijk is hij gepakt door een hond en zat vol met grote bijtwonden en zijn hele achterkant was verlamd.

Ik vergeet ook telkens te vertellen welke andere dieren er nog meer in 2011 opgevangen zijn, dus dat doe ik nu maar ineens
5 pony’s
9 kippen/hanen
6 geiten
3 konijnen

[griffel1977]

Oh Prutske

[Ayesha]

Ik vind het echt super dat je dit (ook al is het al miserie dat de klok slaat ) met ons deelt. Als ik het goed voor heb, laten jullie dus geen dieren inslapen? Het cijfer naast overleden, is dan een 'natuurlijke' dood of ingeslapen omdat het dier te veel afzag van de pijn?

Wat is hier de modaal bij de Belgische asielen? Hoe wordt dat bepaald of er dieren worden ingeslapen of niet? Zijn daar cijfers van, welke asielen het wel en niet doen?

Ik heb gehoord dat in het asiel van Antwerpen bijvoorbeeld (weet wel niet het welke) de dode dieren gewoon aan de ingang van het asiel worden gelegd om mensen die van plan zijn hun dier achter te laten te choqueren. Ik weet niet of het werkt? De vriendin die het zei was er door aangedaan, maar ik vind het nog wel kunnen. Mss. dat er dan mensen zijn die 2 keer nadenken alsvorens ze een dier daar gewoon maar gaan droppen!

[raggedy cats]

Oorspronkelijk geplaatst door Ayesha

Ik heb gehoord dat in het asiel van Antwerpen bijvoorbeeld (weet wel niet het welke) de dode dieren gewoon aan de ingang van het asiel worden gelegd om mensen die van plan zijn hun dier achter te laten te choqueren. Ik weet niet of het werkt? De vriendin die het zei was er door aangedaan, maar ik vind het nog wel kunnen. Mss. dat er dan mensen zijn die 2 keer nadenken alsvorens ze een dier daar gewoon maar gaan droppen!

Oh my god dat is schandalig! Dat vind ik nu echt niet kunnen, als ik daar een poesje zou gaan halen in dat asiel dan zou ik vanaf ik het zie direct omdraaien en weglopen. Als ik een dood diertje langs de weg zie, dan ween ik altijd de rest van de autorit lang, verschrikkelijk!

Ik weet dat het gedaan wordt, de diertjes inslapen als er niemand voor gevonden wordt, maar ik vind het echt niet kunnen. Ik vind het heel knap dat jullie het dus niet doen, chapeau!

[kaya1985]

Oorspronkelijk geplaatst door Ayesha

Ik vind het echt super dat je dit (ook al is het al miserie dat de klok slaat ) met ons deelt. Als ik het goed voor heb, laten jullie dus geen dieren inslapen? Het cijfer naast overleden, is dan een 'natuurlijke' dood of ingeslapen omdat het dier te veel afzag van de pijn?

Wat is hier de modaal bij de Belgische asielen? Hoe wordt dat bepaald of er dieren worden ingeslapen of niet? Zijn daar cijfers van, welke asielen het wel en niet doen?

De dieren die bij overleden staan, zijn inderdaad een natuurlijke dood gestorven of ingeslapen wegens ziekte.
Er worden geen dieren ingeslapen zonder reden. Heel soms wordt er een enkele hond ingeslapen vanwege agressie, maar zoals jullie hebben kunnen lezen worden veel van deze honden zelfs nog opgenomen door vrijwilligers.

Zo ver ik weet mag ieder asiel zijn eigen beleid hierin voeren.
Er zijn dus genoeg asiels die oude dieren niet aannemen, degene die dan als gevonden binnen komen worden na de wachttermijn alsnog ingeslapen
Wij hebben ook zo'n asiel in de regio "naast" ons, vandaar dat wij over het algemeen altijd behoorlijk wat oude sukkeltjes hebben, omdat andere asiels die niet aanpakken.

Hierbij de cijfers van Belgie.
Dit is op een ander forum geschreven door een vrijwilligster van Zwerfkat in Nood. De cijfers zijn na te lezen op de website van het FOD.

De cijfers voor Belgie in 2010 (voor 2011 worden nu zo ongeveer verwerkt):

Het is er ten opzichte van 2009 wel iets op vooruit gegaan, maar nog steeds sterven er veel te veel dieren in het asiel, en met name bij de katten is dat in verreweg de meeste gevallen niet vanwege medische gronden. Bovendien zijn er in deze cijfers dieren "kwijt" - de percentages tellen maar op naar 93,5%. Van die verdwenen 6.5% mag je ook wel uitgaan dat ze gestorven zijn. Oftewel, 45% van de katten legt het loodje in Belgische asielen. Da's dus bijna de helft en daarmee niet anders dan in de US.
Gelukkig zijn er ook veel goede asiels; kijk bijvoorbeeld maar eens in het Kattengein en Verhalen hoekje naar de topics van Dierenasiel Canina en Zwerfkat in Nood. Dat zijn organisaties waar het sterftepercentage heel laag is en een strikt No Kill beleid gehanteerd wordt. De andere kant van die medaille is dat dit soort organisaties de cijfers heel erg omlaag trekken: er zijn ook nog asielen in Belgie waar de euthanasiecijfers oplopen richting de 80%.

[Zazoutje]

Al n geluk dat jullie de oudere opnemen!! Bij ons hangt dat spijtig genoeg heel hard af wie er werkt op dat moment

[wea]

asielen kunne nzelf beslissen wat ze doen en wat ze inslapen.
In Limburg hebben bijna alle asielen een charter ondertekend met de provincie dat ze enkel laten inslapen op basis van ziekte en niet door plaatsgebrek.

Maar er zijn ook asielen die weinig laten inslapen, maar waar alles een "natuurlijk" dood sterft door massale ziete uitbraken.
Vergeleken met Nl, zijn de euthanasie cijfers in B onverklaarbaar hoog.

Maar het is leuk om hier nu een asiel te zien, waar het wel gaat zoals het zou moeten. Het bewijs dat het kan!!!

[kaya1985]

Hier weer een nieuwe up-date
De honden die weer een nieuw baasje gevonden hebben zijn:
Diesel de Dalmatier, Diva de Duitse herder, Roos het pupje, Joske het zwervende straathondje, Kira de gele labrador, Levi de pittige straathond en ook Beau de Duitse herder die uitgemergeld in het gastgezin terecht kwam.
Ook Jacky de 6 jarige cavalier die werd afgestaan na een scheiding vond een nieuw baasje

Beagle Faro, rottweiler Leeloo en JR Guna vonden ook nieuwe baasjes




Er zijn intussen ook weer heel wat honden bijgekomen. Ze zijn via een ander asiel bij ons gekomen en de meeste daarvan komen uit de broodfokkerij
Bita is afgedankt uit een fokkerij. Ze is tweejaar en 7 maanden oud.
Lieve hond, niet bang, gaat snel leren en zal vlug een huishond worden.


Chita werd door haar eigenaar naar de fokkerij terug gebracht.
Ze heeft dus een thuis gehad, maar dat is er niet aan te zien. Ze was ontzettend mager.
Chita is 1,5 jaar oud en hele lieve, vrije en vrolijke hond.


Bita en Chita hebben beide een nieuw baasje gevonden

Duchi Is bijna anderhalf jaar en haar half broertje Teddy is 2,5 jaar oud.
Moeder Rottweiler is dus in ieder geval 2 keer gedekt geweest door vader jack russel .
Ze leefden samen met andere honden, buiten ,mogelijk ergens op een terrein achter een bedrijfje.
Ze hebben nog niets geleerd en zijn nu in het begin erg onder de indruk van al het nieuwe dat ze ontdekken, gezien de mix kan dat natuurlijk snel veranderen.
Is in elk geval momenteel erg lief en gaat snel leren om een echte huishond te worden



John is overgekomen uit een ander asiel, waar hij werd afgestaan wegens verhuis.
Blijkt (nog) best speels, met balletjes.
Hij is een stevige ,gezonde brok en wordt in mei 10 jaar oud.
John is een zindelijke binnenhond, is ook gecastreerd.

Micha en Mora zijn 2 bullmastiff zussen van 4,5 jaar oud. Ze zijn beiden geboren in een broodfokkerij en hebben daar tot nu toe gezeten.
Ze zijn erg lief, zelfzeker en leren erg snel.



Deze 2 zussen vonden ook beide een nieuw baasje

Nix is, pas nu, na haar 10 jaar uit de broodfok weggeraakt.
Heeft bij haar laatste loopsheid nog een nestje moeten krijgen.
Gelukkig had ze maar één pup en wordt ze -eindelijk- afgedankt.
Klein, grappig vrouwtje

http://www.youtube.com/watch?v=L6koJWAY3vc

Trix wordt bijna negen jaar en is eindelijk uit een broodfokkerij weggeraakt.
Beetje timide hondje, heeft natuurlijk nog niets van het leven gezien, maar gaat met plezier wennen aan een thuissituatie.


Droopy wordt binnenkort 6 jaar .
Heeft in het begin even hondenschool gelopen maar leefde samen met ander hondje een beetje in de onderlaag van onze welvaartsmaatschappij.
Goedbedoelende baasjes, hoor, maar ja.
Zijn leefwereld was beperkt tot eigen gezinnetje in caravan en minituintje.
Moet dus nog heel veel (terug) leren en is wat wantrouwend naar nieuwe mensen en dingen.
Hij is gecastreerd



Yorky is dik twee jaar en heeft , samen met andere hond in caravan geleefd.
Is nooit buiten eigen tuintje geweest ,is dus erg onzeker, kent niets.
Mensen hebben hem niet mishandeld of zo, maar moet nog heel veel leren.



Droopy heeft duidelijk een rotleven achter de rug (veel te klein, heel mager, bang, blaasontsteking), maar werd nu gelukkig gedumpt zodat hij een nieuw leven kan beginnen.


Falco is 2 jaar en afgestaan na scheiding, hoewel hij omschreven werd als perfekte hond wou/kon geen van beide partners hem meenenemen.
Zindelijke binnenhond, leefde bij kinderen vanaf 10 jaar en bij twee katten.
Kan werkdag alleen blijven (kon wel in de tuin).
Kan bij andere honden maar is redelijk oversekst, castratie is zeker te overwegen.


Er zijn gelukkig ook weer een aantal katten geadopteerd door nieuw personeel.
De gelukkigen zijn Bruyntje, Helma, Moorke, Dobby en Lotje

Maar er zijn helaas nog veel meer nieuwe katten bijgekomen

Bagheera is 6 jaar oud en Pluschka bijna 7 jaar oud.
Ze zijn afgestaan wegens verhuis met de mededeling: ""aanpakken want het zou toch wel erg zijn dat ik ze nu in de kou moet laten doodvriezen"
Ze zijn gewend aan andere katten en kennen de kattenbak.



Elise is een poesje van ongeveer 1,5 jaar oud.
Ze is aan komen lopen bij mensen en de zoektocht naar haar baasje heeft niets opgeleverd.
Elise is heel lief en aanhankelijk, maar ze vind het nog een beetje spannend in het asiel.
In een nieuwe situatie zal ze dan ook eventjes moeten wennen.

Feline en Mutzy zijn achtergelaten na een verhuis.
Ze zijn 2 a 3 jaar oud en super lief.
Voor ze op het asiel kwamen, zwierven ze al 3 weken op straat in de vrieskou.
Ze waren dan ook ontzettend blij met de brokjes en een warm mandje die ze bij ons kregen.
Maar ze zijn nu uiteraard nog opzoek naar een blijvende thuis.
Ze hebben altijd samen gewoond met een grote hond.



Net nu, tijdens de koudste winter aller tijden, is Nijs gedumpt in een bosrijke omgeving.
Is zich dan maar bij buren gaan aanbieden, maar die hadden al katten en dus brachten ze hem binnen. Supertamme jongen.


Po en Tinky zijn allebei 2 jaar oud (broer en zus?) en afgestaan wegens geen tijd??, verhuis??, kortom beu. Waren oorspronkelijk binnenkatten, maar mochten al een tijdje niet meer binnen.
Gelukkig zijn ze héél lief.

Sanne is waarschijnlijk op de loop gegaan vanuit een boerderij en slim genoeg zich proberen binnen te werken bij katvriendelijke buren.
Supertam beestje, echt heel lief, is hooguit één jaartje

Felix is bijna 8 jaar en woonde bij oudere dame.
Die verhuisd nu naar een bejaardenzorghuis en Felix zoekt een nieuwe thuis.
Overdag was hij gewend de hort op te gaan, maar kwam elke avond naar huis om te eten en lekker binnen te slapen.
Kwam zelf zijn aandacht opeisen, maar is geen echte knuffelaar, genoeg is genoeg.
Kent kattenbak
Lieve gecastreerde kater, moet mettertijd terug buiten kunnen, altijd binnen moeten blijven gaat hem niet gelukkig maken.


Tijdens die harde vriesdagen is er een kitten van een maand of 4 gevonden op het militair domein in Wuustwezel. Dat is een bosgebied, er staan geen huizen in de buurt.
Die mensen waren aan het wandelen en hoorden vreemde geluidjes. In de sneeuw zagen ze afdrukken staan maar niet van een konijn. Ze zijn gaan zoeken en roepen en uit een konijnenhol, kwam het kitten gekropen. Hij was compleet uitgehongerd en graat mager. In zijn maag en darmen zat niets meer, hij heeft dus duidelijk dagen niet gegeten.
Ze hebben hem gelijk gebracht en een half uur later is hij opgehaald door een gastgezin. Helaas ligt hij nu al 3 dagen bij de dierenarts en gaat het behoorlijk slecht met hem. Waarschijnlijk heeft uithongering toch schade veroorzaakt, we hopen echt zo erg dat hij het gaat redden, want hij verdient het echt ontzettend


De mensen die wel eens bij Canina zijn geweest kunnen zich Moras (de grote zwarte kater) vast wel herinneren. Moras zit er al bijna 3 jaar, hij heeft dan ook een uhh speciaal karakter.
Wanneer hij er niet om vraagt, kan je hem maar beter met rust laten (is wel zo prettig voor je armen en handen), maarrrr Moras kan ook heel erg lief zijn als hij er zelf om vraagt.
Het is tot vorige week nog nooit gelukt om dit vast te leggen, maar nu kwam Moras om aandacht vragen en we hadden een camera bij de hand. Dit is het resultaat
http://www.youtube.com/watch?v=-ExQ9-7EkbM

[Ayesha]

Ik geniet van je posts, ook al zit er elke keer miserie bij!