Spring naar inhoud


Tinkerbell Little Stars



Willekeurig kattenprofiel

No image

Molly

Eigenaar: vero1983
28 november 2009 - 10:18

Recent bijgewerkt

garfield.jpg garfield
Eigenaar: wim
11 november 2017 - 11:14
16852327207_d88702f545_z.jpg Nya
Eigenaar: Syntara
09 november 2017 - 15:51
Rakker416.jpg Rakker
Eigenaar: Syntara
09 november 2017 - 15:51
P1200470.JPG Rudy
Eigenaar: Malou
02 november 2017 - 12:37
Pixie.jpg Pixie
Eigenaar: Ismene
29 oktober 2017 - 11:55
Beoordeling kattenprofiel   - - - - -

Tinkerbell Little Stars


tinkerbell_little_stars.jpg
  • Ras: Siamees
  • Weergaves: 412
  • Roepnaam: Tinkerbell
  • Geslacht: Poes
  • Mijn kleur: Seal Tabby Point
  • Mijn geboortedatum: 30 september 2010
  • Bij mijn baasje sinds: 30 september 2010
  • Overleden op: 28 december 2010 (Ik werd 2 maanden oud.)

  • Mijn opvallende kenmerken:
    Hele mooie tabby point tekeningen.

  • Mijn herkomst:
    Nestje Little Stars

  • Mijn karakter:
    Lieve, rustige, aanhankelijke meid. Steeds paraat voor de mens.
    Ik was rustiger dan mijn 2 nestgenootjes maar toch was ik steeds goed aanwezig.
    En van mensenpapa moet hier gezet worden: Altijd, Altijd blij!!

  • Ik houd van:
    Mensen rondom mij heb ik steeds graag gehad. Ik speelde ook graag met mijn broetje en zusje en ging graag bij hen knuffelen. Ik hield ook van mijn mensen hier rondom mij. Ik ging graag bij hen liggen knuffelen.

  • Ik houd niet van:
    Ik was een dappere meid en ik heb me steeds sterk gehouden. Ik hield van alles behalve die pijn. Ik heb dat weggestoken diep in mij.

  • Mijn favoriet speelgoed:
    Ik speelde liefst met broer en zus.

  • Mijn lievelingseten:
    rc

  • Mijn medische achtergrond:
    Ik ben overleden aan de meest enge ziekte die er is. Voor mij was geen redding meer. FIP kwam op mijn spoor. Ik heb het lang verborgen gehouden en de pijn verbeten, wat later kwamen mijn mensen het toch te weten. Mijn mensen hadden heel veel verdriet toen ze de uitslag hoorde. Ik denk dat ik meer pijn had van hun verdriet want ik heb het gevoeld. Ze hebben me toch een zachte overgang gegund. Met pijn in hun hart besloten ze aan mij te denken en mij te laten overgaan. Ze missen mij verschrikkelijk hard :(.

  • Meer over mij:
    Ik ben als eerste geboren in het eerste nestje Little Stars.
    Mijn mensenmama zag eerst mijn staart en verschoot, als eerste een stuitje!!
    Ze heeft mij toen dadelijk een kusje gegeven omdat ik slijmpjes kon hebben in mijn neusje. Ze zuigde zachtjes om zeker te zijn dat ik flink zou ademen. Gelukkig was alles ok. Als steeds zwaarste kitten van de drie ging ik aan kop. Ik ben in het begin steeds de stevigste geweest. Een flink meid die stapje voor stapje opgroeide tot een flinke poezen meid. Tot op een dag ik veel moest braken en mijn mensen zich doodongerust maakte. Diezelfde nacht reden ze om 4u met mij nog naar de dierenkliniek. Mijn mensenmama beloofde mij in de auto een super goede thuis als ik erdoor zou komen (Ze had bang dat ik de moed zou verliezen). Ik moest daar toen blijven en mijn mensen hadden veel verdriet. Ze hebben mij toen veel prikjes gegeven en bloed genomen om te kijken wat ik had. De dag nadien vonden ze een stukje stof in mijn ontlasting (stukje mat). 3 daagjes ben ik moeten blijven tot ik weer flink zelf terug at. Nadien ging het weer beter, ik leek weer terug gezond. Mijn baasjes vonden mij wel rustiger maar dachten dat dit kon. Verder heb ik steeds veel gespeeld, net ietsje minder maar toch heel flink. Ik kon ook heel goed vragen voor mijn eten en ook het eten en drinken deed ik flink. Mijn bakje wist ik staan en mijn kakjes waren ok. Ik was echt wel perfect. Maar onder mijn rustige gedrag verschuilde een beetje pijn. Ik wou het niet laten zien, zo ben ik niet ik ben flink. Tot ik voor mijn laatste dagen het echt niet meer kon verdragen. Ik wou het echt niet laten zien. Ik wou sterk zijn, ik wou geen verdriet. Mijn temperatuur liep toen hoog op en mijn oogjes verraden mijn leed. Mijn mensenmama zag naar mij en zei tegen mensenpapa: Kijk nu eens naar Tinky dit lijkt hier niet ok!!! Ze nam een stokje en duwde dit in mijn poepje en niet veel later zat ik in een bakje dat een beetje wiebelde. We waren onderweg naar de da. Daar toegekomen kreeg ik veel prikjes. Ze hebben toen iets gegeven om mijn temperatuur te verlagen. De da dacht dat ik last had van mijn laatste inenting. Ik liet ook niet meer pijn aan hen zien. Toen waren we weer thuis en ging het even beter tot een beetje later mijn temperatuur weer ging oplopen, ik kon dat niet verstoppen. Weer gingen we naar de da en weer liet ik niets anders zien. Ik wou hen het verdriet echt besparen. Ik kreeg nog eens zo'n prikje en nu zou het echt wel beter moeten zijn. De dag nadien was mijn temperatuur stabieler geworden en hoopte mijn mensen dat het dat maar was geweest. Tot ik die avond begon op te zwellen aan mijn buikje. Op hele korte tijd werd mijn buikje heel erg dik. Mijn mensenmama belde de da en de dag nadien s' morgens mochten we weer gaan. Die avond zag ik veel verdriet, mijn mensenmama had info gekregen en had al een soort verdikt. Ze wist het nu en voelde het, alles viel als een puzzel in elkaar. Ik kon het niet langer verbergen, ze wist het en ik was klaar. Ik was klaar om te gaan maar ik was bang tegelijk. Ik was nog zo klein en het leven hier leek zo fijn. Ik mis mijn broer en zus maar ik waak over hun. Ik heb altijd graag bij hen geweest. Mijn mensen zijn echt gebroken en zijn kwaad dat ze niets meer konden doen om mij te redden. Mijn lot was al lang zo besloten. Ik ben wel blij dat ik zachtjes mocht gaan want na al die pijn deed die rust zo goed. Mijn toekomstige mensen leken ook heel fijn. Mijn mensenmama kwam haar belofte na en ik heb daar steeds voor gevochten tot mijn laatste seconde. Ik ben ook bij hen want zelfs al kende ze me niet toch blijkt dat ze al heel veel van mij hielden. Mijn mama is wel nog steeds boos omdat ze vind dat ik meer had mogen krijgen hier. Maar iedereen komt ooit tot hier. Iedereen komt ooit weer samen en intussen waak ik over iedereen die mij nodig heeft.
    Ik ben voor eeuwig in hun hart en heb een heel speciaal plaatsje gekregen daar. Helemaal voor mij, voor nu en altijd!!!!!

    Snowke is er om haar te steunen!
    Album: Zwangerschap Nala
    7 Afbeeldingen
    1 reacties
    Album: Fotoshoot
    119 Afbeeldingen
    39 reacties
    Album: Kittentjes Nalake 30/09/2010
    161 Afbeeldingen
    45 reacties


    My Little Stars Kittens spelen in de zetel Kleintjes worden stilaan groot Little stars become big stars Round Round

  • Datum laatste update: 29 december 2010 - 13:37





  • 2.134 Eigenaars
  • 5.779 Kattenprofielen
  • 5.872 Foto's
  • 6.073.544 Weergaves
  • 292 Reacties