Spring naar inhoud


Poekie



Willekeurig kattenprofiel

No image

Lily

Eigenaar: Rakhan
28 februari 2010 - 14:50

Recent bijgewerkt

diddl.jpg Diddl
Eigenaar: lathyrus
18 november 2017 - 19:09
garfield.jpg garfield
Eigenaar: wim
11 november 2017 - 11:14
16852327207_d88702f545_z.jpg Nya
Eigenaar: Syntara
09 november 2017 - 15:51
Rakker416.jpg Rakker
Eigenaar: Syntara
09 november 2017 - 15:51
P1200470.JPG Rudy
Eigenaar: Malou
02 november 2017 - 12:37
Beoordeling kattenprofiel   - - - - -

Poekie


SDC12863.JPG
  • Ras: Brits Korthaar
  • Weergaves: 517
  • Roepnaam: Poekie-San, Poek, Poekerke
  • Geslacht: Kater
  • Mijn kleur: Blauw
  • Mijn geboortedatum: 7 april 2007 (Ik ben 10 jaar en 7 maanden oud.)
  • Bij mijn baasje sinds: 1 juni 2015

  • Mijn opvallende kenmerken:
    Mijn grote poppenoogjes vaneigens. Mijn moeke zegt altijd da'k kijk alsof ik een spook gezien heb :o

  • Mijn herkomst:
    Kattenopvang Waasland. Mijn moeke is daar opvangmama en ik kwam bij haar terecht toen ik afgestaan werd. En ze is zelf verliefd op mij geworden, daarom heeft ze mij geadopteerd.

  • Mijn karakter:
    In de eerste plaats: aartslui. Een luierik dat ik ben, niet te doen. In de week slaap ik onderaan de krabpaal en in het weekend ga ik samen met moeke naar de pappie en daar slaap ik in mijn mandeke in de zetel, of als de houtkachel brandt, dan ga ik daar gezellig op de vloer gaan liggen krullen. Als er dan al eens een stokske van een aperitiefhapje op de grond rolt en ik kan er toevallig nét met mijne poot bij, dan zal ik daar eens efkes mee spelen. En anders blijf ik gewoon genietend op mijne rug liggen, met mijn poten open en heel mijn kasteel bloot... :goofy:

  • Ik houd van:
    Slapen, mijn moeke, de pappie

  • Ik houd niet van:
    De Van Boevaerds (mijn zwarte stiefbroertjes), die komen altijd blèkken naar mij. Vooral den Churchill. De Winston soms ook, maar meestal doet hij de moeite niet.
    Den Archie vind ik ook maar een seut. Da's ne meeloper van diejen Churchill. Naar hem ga ik soms zelf eens gaan stierekoppen, met mijn schouders vierkant :p  Als mijn moeke dat ziet, ruttelt ze wel op mij. En dan stop ik (efkes, zolang ze 't ziet :p)
    Den Chester (de rosse Gerard) valt nog mee. Hij deelt mijn gevoelens tegenover de Van Boevaerds en den Archie-seut en dat schept een platonische band ;)
    Ik hou ook niet van kleine kindjes :(


  • Mijn favoriet speelgoed:
    Valeriaan-stinkdinges!!! En voor de rest iets dat toevallig vlak voor mijn poten rolt en waarvoor ik niet te veel moeite moet doen.
    Voor de rest zit ik gewoon met mijn grote, bolle ogen te kijken naar die andere apen die zich compleet belachelijk maken door achter een hengel met een nepvogel te springen (geeuw)


  • Mijn lievelingseten:
    Hills C/D Urinary stress

  • Mijn medische achtergrond:
    Toen ik nog een klein kittentje was, heeft Madam Stek mij gearrangeerd aan den oeioeioei
    Ik heb ook altijd vaccins gekregen, maar moeke gaat dat nu vervangen door leucose vaccins, omdat dat er nog niet bij zat en omdat ze aan kattenopvang doet.
    Ik ben ook gechipt


  • Meer over mij:
    Ooit was ik heel gelukkig bij mijn vorig personeel. Dat waren twee jonge mensen die mij veel aandacht en knuffeltjes gaven. Maar plots kwam er daar een baby en toen veranderde er veel. Alles rook naar baby (zalf en soms iets anders :misselijk: ), mijn menselkes waren altijd haastig en ze moesten altijd voor baby zorgen die niets kon en dan af en toe eens luid ging bleiren als hij iets moest hebben (of :misselijk: gedaan had) en er was plots veel meer stress en ze hielden zich heel veel bezig met de baby en er was veel minder tijd voor mij.
    En toen door al die verandering deed ik pipi in mijn broek, er was slechts een probleemke: ik draag geen broek...
    Mijn menselkes hebben mij dan meegenomen naar madam Stek voor te zien wat er mis was, en madam Stek zei toen: Poekie is gestresseerd, en daarom doet hij nu pipi in zijn broek (die hij niet draagt...)
    Mijn menselkes deden goed hun best om het mij naar mijn zin te maken en ik kreeg speciale brokjes tegen stress én een poezenvriendje. Mijn beste maatje :heart:
    Maar toen kwam er een tweede baby en de eerste baby kon ondertussen al goed stappen en dan stapte hij achter mij en nieuwe baby was weer aan het bleiten en alles rook weer eens anders en het was nog drukker en ik schoot weer in de stress en ik deed weer regelmatig pipi in mijn broek (die ik nog altijd niet draag). Mijn menselkes zagen dat ik leed onder de stress en toen hebben ze, met veel hartzeertjes (ze hebben geweend :cry: ), besloten van mij af te staan aan Kattenopvang Waasland, omdat ze zeker wisten dat zij voor mij de beste thuis zouden vinden zonder kleine kindjes.
    Opvangmama Sabine is mij komen ophalen bij madam Stek, waar ik een grote stek gekregen had (mijnen chip) en toen mocht ik mee met haar naar een kamer met van alle mandjes en speeltjes en verstopplekskes en een goeie zachte uitkijkpost op de vensterbank en ZONDER kleine kindjes en met veeeeeeeeeel lekkere etentjes, maar na een dag begon ik mijn poezenvriendje van bij mijn menselkes te missen (en mijn menselkes ook). Na twee dagen nog meer en na drie dagen ben ik dan gestopt met eten, ik was zooooooooooo verdrietig :8  Opvangmama werd ook verdrietig en is toen met mij heel veel naar madam Stek geweest en toen heb ik nog stekken gekregen en hebben ze mij gedwangvoederd en bloedje getrokken en van alles, en opvangmama is toen nog naar een andere madam Stek geweest voor een tweede opinie en die heeft tegen opvangmama gezegd: Poekie is een heel heel heel gevoelige jongen en het beste wat je voor hem kan doen is zo snel mogelijk een thuis vinden, zodat hij kan verhuizen naar zijn definitieve mandje voor hij zich te veel aan je hecht en hij nog eens verdriet heeft, en waar hij een poezenvriendje heeft en er geen kleine kindjes zijn, nu niet en in de toekomst ook niet. Opvangmama is mij dan blijven dwangvoederen en heeft nutrigel in mijn mondje gedaan voor mijn eetlust op te wekken en van alles en uiteindelijk ben ik toch geplooid en beginnen eten. Opvangmama was zooooooooo content.
    En toen kwam er telefoon voor mij. En die madam bleef maar bellen en bleef maar bellen, maar nogal dikwijls met een excuus waarom ze mij nu nog niet kon laten komen. Uiteindelijk hebben ze toch een datum afgesproken en opvangmama ging mij persoonlijk brengen want die madam was gehandicapt, maar opvangmama had ook een raar voorgevoel... En toen opvangmama daar toekwam, zag ze al direct dat er teen en tander niet goed was en ze heeft mij in de auto laten zitten en eens tegen die madam gebabbeld want ze wou mij daar niet achterlaten en ze wou die madam ervan overtuigen van geen extra katjes meer in huis te halen en haar leven weer op de rails te krijgen...
    Opvangmama was wel van slag en is met mij naar huis gereden.
    En toen besefte ze iets: Ze heeft zelf geen kleine kindjes, ze heeft zelf wél poezenvriendjes (allé ja.... :rolleyes: )
    en thuis heeft ze naar de opvang-opperhoofden een berichtje gestuurd met het relaas én met de melding dat ze mij dan zelf ging adopteren.
    En zo is opvangmama mijn moeke geworden.
    Ondertussen heeft moeke een pappie leren kennen tijdens haar oefenwandelingen voor de Dodentocht (die ze elk jaar stapt voor de opvangertjes van KOW) en in het weekend ga ik daar mee op logement. De pappie ziet mij ook graag. Hij heeft heel grote kindjes en die zien mij ook graag, ik krijg daar veel aaikes.
    En we hopen dat we op die manier nog lang en gelukkig mogen leven :)


  • Datum van toevoeging: 16 januari 2016 - 12:49
  • Datum laatste update: 07 april 2016 - 15:28




Poekie is duidelijk met haar poepke (zonder broekske ;) ) in ne grote pot boter gevallen. Wat een geluk dat ze bij jou in de opvang is gekomen Sabine. Ik hoop dat jullie nog héél lang van haar mogen genieten. !
Poekie lijkt heel erg op onze Rusty. Onze Rusty is nu 27 weken. Hij wilde eerst niet eten als hij heel klein was. Nu wil hij niet meer
stoppen met eten, hij weegt al 3950 gr. Is dit nog normaal of moet ik er dringend mee naar de weight watchers.
Verder is hij ook heel lief, zeeeer nieuwsgierig, en nog zeer speels.

KATER RUSTY, op 30 januari 2016 - 16:08, zei:

Poekie lijkt heel erg op onze Rusty. Onze Rusty is nu 27 weken. Hij wilde eerst niet eten als hij heel klein was. Nu wil hij niet meer
stoppen met eten, hij weegt al 3950 gr. Is dit nog normaal of moet ik er dringend mee naar de weight watchers.
Verder is hij ook heel lief, zeeeer nieuwsgierig, en nog zeer speels.


Ik zou me daar nu nog niet te veel zorgen over maken, zolang hij nog zo jong is en speels is. Die katjes hebben best wat energie in hun lijveke en dat moet constant aangevuld worden met goed kwaliteitsvoer ;)

  • 2.133 Eigenaars
  • 5.778 Kattenprofielen
  • 5.871 Foto's
  • 6.093.393 Weergaves
  • 292 Reacties