Spring naar inhoud


Caspertje


Beoordeling kattenprofiel   - - - - -

Caspertje


caspertje.jpg
  • Ras: HTK
  • Weergaves: 687
  • Roepnaam: Caspertje
  • Geslacht: Kater
  • Mijn kleur: Zwart
  • Mijn geboortedatum: 14 september 2002 (Ik ben 15 jaar oud.)
  • Bij mijn baasje sinds: 7 juli 2004

  • Mijn opvallende kenmerken:
    Vlekje op mijn linkeroogje

  • Mijn herkomst:
    zat onder een auto hiervoor de deur

  • Mijn karakter:
    Lief, aanhankelijk, knuffelkater, laat alles gebeuren, echt een flower power kater, peace men !

  • Ik houd van:
    flodderen, spelen, deugnieterij

  • Ik houd niet van:
    in reismandje naar DA maar dat komt door mijn blaasgruisproblemen

  • Mijn favoriet speelgoed:
    die spinnetjes van Martine (display) en die bolletjes wol, balletjes

  • Mijn lievelingseten:
    almo nature en shessir

  • Mijn medische achtergrond:
    In 2008 kreeg ik ineens plasproblemen op een zondag voormiddag, krampen, mijn vrouwtje direkt naar DA van wacht, daar moest ik blijven om te sonderen, rond 18u mocht vrouwtje mij terug ophalen maar ik was nog zo moe, en ik moest sonde erin laten tot woensdag, maar bleef maar suf tot maandagmorgend, en toen begon ik te persen, met sonde erin ?  daarvoor perste ik niet, dus vrouwtje naar haar eigen DA met mij (de pech had ze dan dat het om een collega van DA ging want haar vaste was in vakantie) sonde zat verstropt, dus deze werd eruit gedaan, terug naar huis, maar tegen de avond had ik nog steeds niet geplast, terug naar DA, terug sonde erin, en woensdag mocht deze er dan uit.  Heb toen in een benche moeten leven om me beter in het oog te houden, heb steeds heel de benche verbouwd, drinken omgekapt, eten ertussen, kattezand, een hele troep dus, mij opsluiten, hoe durven ze !
    woensdag morgend sonde eruit,en ja, gelooft het of niet tegen de avond kon ik weer niet meer plassen, terug DA vrouwtje smeekte al om foto's en echo te doen, bloed te trekken, urine nakijken, eigenlijk wilde ze dat alles werd nagekeken, DA vond dit niet nodig, maar vrouwtje stond hierop, ook vroeg ze of er een mogelijk was om m'n piemeltje te amputeren, want ik had een klein beetje gruis en misschien dat dit een betere oplossing was dan elke keer weer opnieuw sonderen, maar DA zei dat hij deze operatie niet alleen kon, want het zou een heel delicate operatie zijn, maar ze wilde alles voor me doen want hier was totaal iets niet pluis !  Op echo en foto's was er totaal niets te zien, dus terug sonde, terug naar huis met dat akelig ding in m'n piemeltje, en vrijdag's had ik me verstopt, wilde met niemand nog iets te maken hebben was het beu, mij zo over en weer sleuren met die akelige sonde, had me verstopt, en m'n sonde eruit gehaald,toen vrouwtje me had gevonden hoopte ze dat ik terug uit mezelf kon plassen, helaas zaterdag heeft ze al huilend (bijna hysterisch) naar DA van de zwerfpoesjes gebeld, en ze mocht komen moest me achterlaten, huilend, wat had ze verdriet, tja, was die week al enkele keren onder narcose gebracht, dus het was risico om terug onder narcose voor de zoveelste keer.........na 1 uurtje telefoon, dat deze DA er niet meer met sonde erdoor geraakte, of m'n vrouwtje er akkoord mee was om m'n piemeltje te amputeren, m'n vrouwtje zeer blij want ze had dit al voorgesteld, maar omdag vorige DA dit niet wilde doen, etc.......... dus .............. yep tegen de latere avond was de operatie gelukt, nu moest ik enkel nog zelf terug leren plassen, dus maandag morgend ging m'n vrouwtje bezoeken, kreeg ze ineens telefoon van DA dat ik naar huis mocht !  En wat was er nu juist aan de hand, ik had toen helemaal geen gruis maar ik had een knak net achter de bocht van mijn piemeltje en daar zat het probleem, hoe ik eraan kom weet ik niet, waarschijnlijk met de eerste sonde erin te brengen, we weten het niet.
    Joepie, maar die week heb ik nog enkele keren m'n draadjes uitgeprust, heb die week nog enkele keren bij DA geweest, dus heb ik bijna 14 dg met zo'n stomme kap moeten zitten, ik keek dan steeds zo zielig naar m'n baasjes maar mocht dan steeds onder toezicht bij hen zitten wat ook wel leuk was natuurlijk m'n vrouwtje heeft al die tijd naast mij en de benche op een matras geslapen, maar ze is zo blij dat ik nog steeds aanwezig ben, en ja soms hoor ik hun wel zeggen dat ik door het oog van een naald ben gekropen (weet ik helemaal niets van) en dat het een dure behandeling is geweest, maar dat ze het zonder twijfelen terug opnieuw zouden doen, maar hopen natuurlijk van niet. Nu enkele weken na het overlijden van ons Swentie heb ik wel blaasgruis gehad, maar we denken dat dit komt ivm spanningen met vrouwtje zat er toen helemaal onderdoor wegens het plotse overlijden en ik trek me dat natuurlijk ook aan dan, zie m'n vrouwtje niet graag droevig.

  • Meer over mij:
    Ik ben hier komen aanlopen, 4 dagen na het overlijden van Chappeke (hond van 18 jaar oud) ik lijk helemaam op de allereerste kater van m'n vrouwtje, qua uiterlijk en karakter.  S'avonds toen m'n nieuw vrouwtje zat te huilen ivm haar Chappeke, ging ik heel zachtjes met m'n pootje haar tranen weg wrijven in haar gezicht, en tja, ik voel me hier helemaal thuis.  Ook was hier enkele maanden voor m'n aankomst een kattintje bevallen, dat helemaal in het 100 was gelopen, maar die nog steeds achter haar kitten aan het zoeken was, dus tja, mocht ik na allerlei testen, deze pracht meid als m'n vrouw nemen, hier zijn 4 kittens van gekomen, en die zijn allemaal hier blijven wonen, was de afspraak, dus als vondeling kreeg ik huisje, vrouwtje en kids, en we leven allemaal te samen !

  • Datum laatste update: 24 augustus 2010 - 21:30





  • 2.134 Eigenaars
  • 5.774 Kattenprofielen
  • 5.861 Foto's
  • 5.982.349 Weergaves
  • 291 Reacties