Spring naar inhoud


- - - - -

Baby's laten huilen


  • Log in om te reageren
40 reacties op dit onderwerp
Guest_Mirella_*
Guest_Mirella_*
OFFLINE

#16 Geplaatst 24 april 2010 - 19:50

Pixel zei:

Hier ben ik echt niet mee akkoord hoor. Er zijn er wel degelijk die enkel huilen omdat ze weten dat ze dan gepakt worden (en ze weten dat al erg snel hoor). Je moet nog maar een stap in hun richting zetten of je armen naar hen uitstrekken en ze stoppen al. Stap terug weg en ze beginnen weer. Of je pakt ze en ze stoppen onmiddellijk met huilen. Je bent er dan even mee bezig en ze zijn nog altijd tevreden. Je doet nog maar aanstalten om ze terug neer te zetten en ze zetten hun keel al terug open.
Ik ben akkoord met wat Sara zegt...
Ik heb 4 kinderen, waarvan er 2 heel erg veel gehuild hebben als baby... Mijn oudste dochter (Steffie) was echt een huiler! Ze was absoluut niet verwend, maar toch huilde ze echt constant (dag en nacht!) om gepakt te worden. Toen ik dan zwanger was van mijn zoon (toen was zij al een goed jaar), heeft zowel de kinderarts en mijn huisarts (deed ook gynaecologie) mij aangeraden om mijn oudste 's nachts te laten doorhuilen. Ik was gewoon een wrak, zij stopte gewoon niet met huilen! Dat heeft ze dan ook volgehouden tot haar 4j. Toen is dat van dag op dag volledig gestopt :o
We hebben er genoeg dokters mee afgelopen om uiteindelijk dan toch wel zeker te kunnen zijn dat er lichaamlijk niets met haar aan de hand was. Ik kan alleen maar zeggen dat ze hier absoluut geen hersenschade van opgelopen heeft. Gelukkig was mijn zoon (Mathias) een pak rustiger O:)
Dan, mijn derde (een dochter, Ashley) was weer een huilbaby MAAR er zat wel een verschil tussen haar en mijn oudste dochter....nml dat er bij ons Ashley een medische reden was. Zij had reflux in de zwaartse graad, en had hiervan heel veel pijn. Heeft haar eerste levensjaar dan ook in het ziekenhuis doorgebracht en kreeg regelmatig sondevoeding omdat haar slokdarm dan minder belast werd :cry: . Haar slokdarm was tot bloedens toe, van altijd dat maagsap dat mee naar boven kwam....hierdoor was dan ook haar slokdarm verbrand.
Mijn 4de kindje (weer een dochter, Aïsha) was gelukkig weer een rustig en tevreden kindje.

Bewerkt door Mirella, 24 april 2010 - 19:53.


dafne
dafne
  • 855 berichten
    • Locatie: Dilsen
  • 1 katten
OFFLINE

#17 Geplaatst 24 april 2010 - 20:01

er is huilen en huilen hè

onze Ferre was amper 3 maanden toen hij het al presteerde om te beginnen wenen als wij hem in bed hadden gelegd en hij hoorde ons de trap afgaan.
Als we terug naar boven liepen en we deden de deur van zijn kamertje open, dan zweeg hij en we hoorden hem dan heel intens ademhalen, uiterst geconcentreerd aan't luisteren naar wat hij hoorde.
Draaiden wij ons weer om, naar beneden, begon het gekrijs alweer.
We liepen zo dikwijls 10 keer per avond den trap op en af.
Tot de dokter ons zei dat we van ons hart een steen moesten maken...
we hebben hem eens een avond 30 minuten laten doorhuilen, voor hij sliep.
en geloof me, daar krijg je hartpijn van
maar ondertussen hebben we wel geen "bedperikelen" meer. We leggen hem neer, geven een kus en een beertje en binnen de 5 minuten is hij stilletjes en vast in slaap...

Kathleen
Kathleen
  • 7.941 berichten
    • Locatie: Deurne
  • 2 katten
OFFLINE

#18 Geplaatst 24 april 2010 - 20:21

   het spijt me, ik kan niet tegen baby's of kindjes die huilen. Als kinderverpleegkundige op een kinderintensieve zorgen heb ik aardig wat nachtelijke uren rondgewandeld met een huilbaby. Liedjes zingen, neuriën, wiegen, in de buggy,... ik kon ze niet laten huilen. Ik heb ooit mijn eigen dochter toen ze 9 maanden was laten huilen omdat men zei dat dat moets. Na een uur was ze nog hysterisch aan het huilen en kon ik het niet weerstaan en ben ik toch naar haar kamertje gegaan. Die blik in haar oogjes, de paniek, ze zat te trillen,.. ik heb het nooit meer gedaan. Liever handje vasthouden of over bolletjes wrijven tot ze slapen dan uren huilpartij. Natuurlijk zijn er ook baby's die het blijven volhouden, maar da meot je als mama de stap even kunnen nemen om de zorgen even uit handen te geven om zelf tot eust te komen.
Geplaatste afbeelding
Wanneer je verdrietig bent, kijk dan in je hart en je zal zien dat je weent om wat je vreugde schonk

Guest_Ria_*
Guest_Ria_*
OFFLINE

#19 Geplaatst 24 april 2010 - 22:14

Een baby onder de 6 maanden kun je niet verwennen .
Een huilbaby heeft meestal lichamelijk ongemak , pijn . Mag je die niet nabij zijn en troosten ?

Mijn 2 dochters sliepen als baby in het ouderlijk bed en nu (7 en 3 jaar ) in hun eigen bed .

Welk zoogdier legt zijn jong apart ? Oké , wij zijn ontwikkelde mensen maar ik ben ervan overtuigd dat er veel minder geweend wordt als de baby bij de ouders slaapt !

Ginger-en-Noortje
Ginger-en-Noortje
  • 3.961 berichten
    • Locatie: Deventer, Nederland
  • 2 katten
OFFLINE

#20 Geplaatst 24 april 2010 - 23:07

Lies zei:

Er is een verschil tussen huilen en huilen. Je kan je baby eventjes laten wenen.
Er zijn baby's die huilen voor aandacht en zijn baby die huilen omdat ze iets nodig hebben. Als je je baby 's avonds in het bedje legt en die huilt dan, dan is dat toch een moment dat je die eventjes laat huilen. het is slaaptijd. Ik zeg wel eventjes hé, dus niet tot het kindje totaal gefrustreerd is.
Er moet daar een gezond evenwicht in zijn.

Hier ben ik het mee eens. Kinderen die bij elk klein kreuntje al krijgen wat ze willen worden kleine duiveltjes. Ik zie ze dagelijks in de winkel, er zijn moeders bij die ik dagelijks terug zie en die ik met liefde eens een schop zou verkopen. (Kinderen willen iets, mam zegt nee, kind dreigt te gaan huilen, kind krijgt alsnog zijn zin.) Vreselijk!!


tiny
tiny
  • 12.966 berichten
    • Locatie: Heusden (Gent )
  • 4 katten
OFFLINE

#21 Geplaatst 25 april 2010 - 10:31

Pixel zei:

Hier ben ik echt niet mee akkoord hoor. Er zijn er wel degelijk die enkel huilen omdat ze weten dat ze dan gepakt worden (en ze weten dat al erg snel hoor). Je moet nog maar een stap in hun richting zetten of je armen naar hen uitstrekken en ze stoppen al. Stap terug weg en ze beginnen weer. Of je pakt ze en ze stoppen onmiddellijk met huilen. Je bent er dan even mee bezig en ze zijn nog altijd tevreden. Je doet nog maar aanstalten om ze terug neer te zetten en ze zetten hun keel al terug open. Zo'n baby's laat ik op het werk al wel eens huilen hoor. Gaat ook soms niet anders, ik heb er daar meer dan 10 om op te letten en te verzorgen. Eentje die dan gewoon huilt om gepakt te worden gaat dan niet voor op eentje die huilt omdat hij zich pijn heeft gedaan of zo. Maar je weet ook wel snel welke kindjes enkel huilen omdat er iets scheelt en welke vaak huilen terwijl er eigenlijk niets mis is. En het soort gehuil zegt ook al veel. Huilen omdat ze pijn hebben of omdat er echt iets mis is, of dat jammerig gehuil voor aandacht klinkt ook totaal anders.

De baby's die vaak blijven huilen om gepakt te worden, zijn meestal ook de baby's die thuis geen kik mogen geven of ze worden al opgepakt. Die weten eigenlijk niet beter hè. Dus wel begrijpbaar dat ze dat op de crèche ook doen dan. En dan snappen ze uiteraard niet waarom dat daar niet altijd werkt.

Ik ben niet van plan om die van mij altijd op te pakken bij de minste kik dat hij geeft hoor. Zeg ik nu natuurlijk, hopelijk hou ik dat ook vol als hij er eenmaal is :ha Ik hoop het in ieder geval, of mijn collega's gaan er problemen mee hebben op't werk :roll: En dan krijg ik naar mijn voeten :lachen:

Ik sluit mij hier volledig bij aan.
Wij merken dit ook zeer goed op het werk.

Marina
Marina
  • 15.750 berichten
    • Locatie: Schoten
  • 6 katten
OFFLINE

#22 Geplaatst 25 april 2010 - 19:53

Ik heb gelukkig geen huilbaby's gehad, maar misschien dat ik bij mijn eerste 'Joël' toch te gauw heb toegegeven als hij 's nachts huilde.  Hij is altijd een moeilijke slaper geweest, deed al gauw geen middagdutje meer.  Ik heb hem als baby eigenlijk nooit veel zien slapen, nu nog niet eigenlijk, al begint het precies toch te verbeteren :pray: .  's Nachts sliep hij als baby bij ons in de kamer (hadden geen extra kamer toen) en hij heeft nooit graag in zijn bedje geslapen.  Omdat hij bleef huilen pakten we hem al wat sneller naast ons omdat mijn vriend anders niet uitgerust kon gaan werken. Later klom hij ook gewoon uit zijn bed (hij viel er dan uit).   Ik heb zelfs een tijdje beneden geslapen met de baby om hem niet tot last te zijn.   Maar ja, nu is het resultaat natuurlijk dat hij nog steeds naast iemand wil slapen, anders geraakt hij niet in slaap.  En hem laten huilen is momenteel geen optie want de kinderen slapen samen en anders is Dean ook constant wakker, want die wordt van elk geluidje al wakker.  We zijn nu van plan om het klein kamertje waar nu rommel in staat leeg te maken en daar Dean's kamer van te maken en daarnaast Joël's kamer met een tweepersoonsbed zodat ik er even in kan liggen tot hij slaapt.  Ik hoop dat we dan ook snel deuren in de kamers kunnen laten zetten, zodat Dean Joël niet hoort.  Toen Dean er nog niet was, heb ik Joël wel laten huilen, maar die werd dan helemaal hysterisch tot hij er van begon te braken.  

Met Dean hebben we gelukkig nooit geen last gehad wat slapen betreft, die leg je in zijn bedje, hij huilt soms nog een beetje, maar dat duurt nooit zo lang.  Hij wilt wel absolute stilte en geen licht.  Bij Joël is dit omgedraaid :trance:

Bewerkt door Marina, 25 april 2010 - 19:55.

Geplaatste afbeelding

elixeryen
elixeryen
  • 14.834 berichten
    • Locatie: Belzele
  • 6 katten
OFFLINE

#23 Geplaatst 25 april 2010 - 22:12

Ria zei:

Een baby onder de 6 maanden kun je niet verwennen .
Een huilbaby heeft meestal lichamelijk ongemak , pijn . Mag je die niet nabij zijn en troosten ?

Mijn 2 dochters sliepen als baby in het ouderlijk bed en nu (7 en 3 jaar ) in hun eigen bed .

Welk zoogdier legt zijn jong apart ? Oké , wij zijn ontwikkelde mensen maar ik ben ervan overtuigd dat er veel minder geweend wordt als de baby bij de ouders slaapt !

Mijn dochtertje (bijna 6 maand) slaapt ook nog steeds in het ouderlijke bed.
Ik wou persé de kinderkamer op tijd klaar hebben, maar ze slaapt er nog niet in. :lachen:
Ik krijg erg veel reacties van mensen dat ik dat niet moet doen, etc. Maar Nayra is echt een moeilijke slaper en ze valt alleen aan de borst in slaap. In het begin was het gewoon puur voor het gemak: ik kon niet goed bewegen na de bevalling en zo waren de nachtvoedingen makkelijker.
Maar ik merk dat ze het gewoon fijn vindt om bij ons te slapen en van mij mag dit gewoon nog een eindje duren.
Helaas hebben mijn vriend en ik andere meningen over opvoeden en voor hem wordt het stilletjes aan tijd dat ze naar haar eigen kamertje verhuist. :( (Maar moeder's wil is wet hé.. ;) )
En dat is juist hetzelfde met het laten huilen. Ik laat ze nooit huilen, maar mijn vriend zou ze wel gewoon laten liggen.
Ook als ik ze niet kan troosten, neem ik ze toch bij me zodat ze niet alleen is.
Ik krijg wel om de haverklap te horen van iedereen dat ik verkeerd bezig ben. :roll:
Iedere mama moet doen waar ze zich goed bij voelt vind ik!

Geplaatste afbeelding

Guest_*mikkeke*_*
Guest_*mikkeke*_*
OFFLINE

#24 Geplaatst 25 april 2010 - 22:37

Iedereen moet het idd doen zoals hij zelf denkt dat het beste is.
Ik denk dat je gewoon ook wel aanvoelt wat het beste is voor je kindje.
Zelf ben ik er niet voor om ze bij elke kik op te pakken. Hier kon je dus ook echt merken in het begin bij de oudste dat ze direct stopte als je ze pakte en weer begon als je weg ging. Ik heb ze dus ook 1 avond laten huilen en dat is echt niet leuk maar daarna was alles ok en ging ze steeds goed slapen. Ik zal niet zeggen dat ze het om de zoveel tijd niet nog weer eens probeerd :x . Ik ben ook een vrij "strenge" moeder. Nee is ook echt nee..... en bij Raisa de jongste wil dat wel eens lijden tot een nogal hevige driftbui wat dan natuurlijk altijd heerlijk gebeurd in een winkel of op school of op straat.... sorry hoor maar dan laat ik haar ook lekker tieren en gillen maar haar zin zal ze van mij niet krijgen, zeker niet op die manier :oops: . Sommige mensen kijken je dan aan van "wat ben je voor een ellendige moeder dat je je kind dit aan doet" en andere mensen zeggen dan bijv. " hé,hé eindelijk nog eens iemand die zijn kind niet direct zijn zin geeft". Zo zie je maar dat iedereen het op zijn eigen manier doet en het ook op zijn eigen manier bekijkt. Zolang je bij je eigen gevoel blijft en het doet op de manier waar JIJ achter staat dan doe je het gewoon goed.
Maar goed het ging dus eigenlijk alleen over of je een baby moet laten huilen ja of nee.... en daarin zeg ik ook je hebt huilen en huilen. Als ze echt iets hebben en of ziek zijn dan pakte ik ze natuurlijk ook ookal is het midden in de nacht of was het hun middagslaapje maar als er niets was, geen honger, geen vieze pamper enz. enz. dan moesten ze toch (lekker) blijven liggen tot het moment was van opstaan. Ik moet nu zeggen dat het nu echt wel meiden zijn die goed slapen, snachts geen problemen, s'ochtends niet om een belachelijke tijd wakker zijn....
Ik sta dus nog steeds achter de manier hoe ik het heb gedaan toen ze baby waren.


Guest_Vosse_*
Guest_Vosse_*
OFFLINE

#25 Geplaatst 25 april 2010 - 22:45

in bed laten slapen zou ik dus nooit doen... de artsen die ik gesproken heb voor een onderzoek rond wiegedood zeggen allemaal dat dat het risico serieus vergroot. Ik zou't dus echt echt echt niet doen... Ik ga ervan uit dat het hoofd van de slaapkliniek in Jette dat niet zomaar zegt ;)

Bewerkt door Vosse, 25 april 2010 - 22:46.


Marina
Marina
  • 15.750 berichten
    • Locatie: Schoten
  • 6 katten
OFFLINE

#26 Geplaatst 25 april 2010 - 23:55

elixeryen zei:

Mijn dochtertje (bijna 6 maand) slaapt ook nog steeds in het ouderlijke bed.
Ik wou persé de kinderkamer op tijd klaar hebben, maar ze slaapt er nog niet in. :lachen:
Ik krijg erg veel reacties van mensen dat ik dat niet moet doen, etc. Maar Nayra is echt een moeilijke slaper en ze valt alleen aan de borst in slaap. In het begin was het gewoon puur voor het gemak: ik kon niet goed bewegen na de bevalling en zo waren de nachtvoedingen makkelijker.
Maar ik merk dat ze het gewoon fijn vindt om bij ons te slapen en van mij mag dit gewoon nog een eindje duren.
Helaas hebben mijn vriend en ik andere meningen over opvoeden en voor hem wordt het stilletjes aan tijd dat ze naar haar eigen kamertje verhuist. :( (Maar moeder's wil is wet hé.. ;) )
En dat is juist hetzelfde met het laten huilen. Ik laat ze nooit huilen, maar mijn vriend zou ze wel gewoon laten liggen.
Ook als ik ze niet kan troosten, neem ik ze toch bij me zodat ze niet alleen is.
Ik krijg wel om de haverklap te horen van iedereen dat ik verkeerd bezig ben. :roll:
Iedere mama moet doen waar ze zich goed bij voelt vind ik!

erg herkenbaar, Joël viel vroeger ook enkel in slaap aan de borst.  Nu geef ik hem al lang niet meer de borst, maar hij slaapt nog bij ons, hij heeft met periodes wel apart geslapen, maar dan liep het weer mis en slaapt hij toch alweer een hele tijd tussen ons in, hij wordt 's nachts ook nog geregeld wakker om te drinken en als hij dan merkt dat hij alleen ligt, slaat hij helemaal in paniek.  Nu hij toch steeds groter wordt (3 jaar) en veel wroet, wordt het toch echt wel tijd dat hij apart gaat slapen.  Mijn vriend vindt het ook alles behalve leuk.  Ik moet ook toegeven dat we mede door Joël eerder naast elkaar leven, dan als koppel en dat is natuurlijk ook niet de bedoeling.   Tegenwoordig ben ik er al in geslaagd om hem rond 19 - 20 uur naar ons bed te brengen, soms blijf ik er even naast liggen tot hij slaapt en als hij boos is omdat hij naar bed moet dan laat ik hem maar doen en dan valt hij na een tijdje toch in slaap (als hij voldoende moe is tenminste).  In zijn eigen bedje lukt nog steeds niet, dan huilt hij zo hard tot hij moet braken.  Dus al mijn hoop is nu gevestigd op een tweepersoonsbed voor hem.  Er is al wel verbetering want er is een periode geweest dat hij soms om 3 uur 's nachts nog niet sliep :trance:  Hij viel toen om 17 uur in slaap, en werd wakker rond een uur of 22 - 23 uur en wou dus niet meer slapen.  Ben dus al blij dat hij nu toch meestal door blijft slapen.  

Ik ben wel blij dat Dean een makkelijkere slaper is en ook steeds liet merken dat hij liever apart sliep, meer plek voor hem ;) , zou anders wat geweest zijn, met 4 in bed :ha

Overdag  laat ik hem wel huilen, want hij doet dit eerder als hij zijn zin niet  krijgt, en soms krijgt hij terwijl een woedeaanval (peuterpubertijd).  Ik probeer  hem dan te negeren en anders in bedwang te houden (zodat hij niet per ongeluk iets stuk gooit), maar het is erg  moeilijk.  Als er echt iets is dan merk je dat wel, als hij zich bv. niet goed voelt dan komt hij bij je hangen.  Dean laat ik ook huilen als hij iets uitgespookt heeft wat niet mag, maar vaak huilt hij omdat hij zich pijn heeft gedaan of dat hij moe wordt en dan wordt hij natuurlijk wel getroost of naar bedje gebracht.

Bewerkt door Marina, 26 april 2010 - 02:37.

Geplaatste afbeelding

elixeryen
elixeryen
  • 14.834 berichten
    • Locatie: Belzele
  • 6 katten
OFFLINE

#27 Geplaatst 26 april 2010 - 01:08

Vosse zei:

in bed laten slapen zou ik dus nooit doen... de artsen die ik gesproken heb voor een onderzoek rond wiegedood zeggen allemaal dat dat het risico serieus vergroot. Ik zou't dus echt echt echt niet doen... Ik ga ervan uit dat het hoofd van de slaapkliniek in Jette dat niet zomaar zegt ;)

En ik heb gelezen dat het sowieso beter is om je kindje de eerste 6 maand bij je te houden, het risico op wiegendood is dan veel kleiner. Naar mijn mening is samen in een bed dan nog veel veiliger dan alleen in een kamertje.

Vroeger sliepen de kinderen steeds bij de ouders. Baby's dicht bij moeders borst zodat ze makkelijk konden drinken en mams wakker werd als er iets was.
Ik wou eigenlijk een co-sleeper hebben. Misschien dat ik me dat alsnog aanschaf, of misschien bouw ik een bedje om tot co-sleeper. Als ik ze verschuif wordt ze niet altijd wakker, maar vanaf ik haar opneem wordt ze wel wakker. :mrgreen:

Geplaatste afbeelding

Pixel
Pixel
  • 17.019 berichten
    • Locatie: Halen
OFFLINE

#28 Geplaatst 26 april 2010 - 03:26

De baby bij ons in bed zou ik dus nooit doen. In een apart bedje op onze slaapkamer is nog iets anders, dat zou nog gaan, voor eventjes dan toch. Niet dat ik dat ga doen, want dan gaat er niemand kunnen slapen denk ik. Een heel deel katten slapen nl. bij ons op bed en als de baby daar moest liggen, moet de deur van onze slaapkamer dicht. Dat gaat een groot en luid kattenprotest opleveren (en een kapotte deur). :o
Maar echt bij ons in bed zou ik helemaal niet durven. Ik lig absoluut niet stil in mijn slaap en word ook niet snel wakker van iets. Ik zou gewoon op die baby kunnen rollen en het niet merken. Ben zo al eens op een kat gerold ook die natuurlijk kabaal maakte maar niet weg kon. Andy werd toen wakker en heeft mij toen weggeduwd zodat de kat los was, maar ik weet van niets hoor. Ik slaap mooi verder. :oops: Ik krijg zo'n dingen 's morgens dan wel te horen :ha

Maar los daarvan lijkt het mij niet geweldig om maanden een baby in je bed te hebben (of in je slaapkamer)... :oops: O:) :zwijg:

Lies
Lies
  • 6.855 berichten
OFFLINE

#29 Geplaatst 26 april 2010 - 06:41

*mikkeke* zei:

:oops: . Sommige mensen kijken je dan aan van "wat ben je voor een ellendige moeder dat je je kind dit aan doet" en andere mensen zeggen dan bijv. " hé,hé eindelijk nog eens iemand die zijn kind niet direct zijn zin geeft".

Jij zou van mij ook een schouderklopje krijgen dan.



Moest ik toch kinderen willen, dan vrees ik dat ik ook heel streng zal zijn. Ik merk het ook als ik op kinderen moet passen. Streng maar rechtvaardig :knuppel:


Frances
Frances
  • 7.446 berichten
    • Locatie: Sint-Joris-Winge
  • 4 katten
OFFLINE

#30 Geplaatst 26 april 2010 - 07:39

Lies zei:

Jij zou van mij ook een schouderklopje krijgen dan.



Moest ik toch kinderen willen, dan vrees ik dat ik ook heel streng zal zijn. Ik merk het ook als ik op kinderen moet passen. Streng maar rechtvaardig :knuppel:

Ik ook :x Als wij moeten gaan babysitten ben ik ook altijd diegene die zich kwaad kan maken op die klein mannen. En dan gaan ze altijd naar Steven, want "die is leuker" (= daarbij krijgen ze hun goesting... :p )
En je hebt huilers om gewoon de aandacht hoor. Amai! Maar natuurlijk toch altijd is stilstaan of er geen medisch iets achter zit (zoals eerder gezegd reflux vb)...
Stel dat dat niet is, zou ik mijn kind ook gewoon laten doorwenen... Sorry maar geen (over)verwennerij hé :oops: