Spring naar inhoud


- - - - -

Zeer angstig kitten


  • Log in om te reageren
26 reacties op dit onderwerp
Lolliebollie
Lolliebollie
  • 23 berichten
OFFLINE

#1 Geplaatst 20 juni 2010 - 09:21

Gisteren hebben we twee kittens in huis gehaald. Eerst zijn we er dinsdag eens naar gaan kijken. Ze zijn ongeveer twee maanden oud en samen gevonden (geen  broer en zus). Ze verbleven bij een opvanggezin.
Het kattinetje is heel erg lief en speels en voelt zich meteen bij iedereen op haar gemak. Ongelooflijk hoe ze na een half uur nadat we ze gehaald hadden al zo gewoon was.
Maar dan... het katertje. De vrouw die hen opving heeft ons heel duidelijk gezegd dat hij nog heel veel schrik heeft. Hij bleef ook in zijn bench zitten en keek ons dinsdag met grote, angstige ogen aan. Ze zei dat we hem geregeld moesten pakken en dicht tegen ons aan moesten drukken en dat hij zo wel zou wennen. Maar toen we thuis kwamen met hen, is het katertje onmiddellijk achter de tvkast gevlogen en daar is hij de hele avond blijven zitten. Toen we gingen slapen, hebben we ze in de berging gezet met alles wat ze nodig hadden. Deze morgen zat het kattinetje op mijn strijkplank en ze kwam meteen naar ons toen terwijl het katertje achter de wasmand zat verstopt. We moeten waarschijnlijk veel geduld hebben, maar moeten we het katertje toch uit zijn schuilplaats halen en hem proberen op te pakken? Ik wil hem niet forceren, maar misschien is dit de enige manier om hem te laten wennen aan ons?

miranda
miranda
  • 7.830 berichten
    • Locatie: Heusden(Gent)
  • 1 katten
OFFLINE

#2 Geplaatst 20 juni 2010 - 09:32

persoonlijk zou ik het beestje zelf laten komen uit zijn schuilplaats, als het zo angstig geef het eerst de tijd om alles te verkennen.
Het kan idd een tijdje duren maar wat wil je... een nieuw huis, nieuwe geuren, nieuwe mensen waaraan zon klein prutske moet wennen.
Het zal wel beteren vermits er een andere kitten rondloop... het moet gewoon wat meer zelfvertrouwen krijgen...
Ik zou zeggen laat het een weekje of twee gewoon verkennen en wennen en als je ziet dat het met iets meer zelfvertrouwen rondloop kan je het voorzichtig benaderen en aaien...
als het het aaien toelaat kan je het stilaan beginnen opnemen. :)
wel het eten en drinken niet te ver weg zetten in de plaats waar het zich verschuilt, mss ook in het begin een kleine kattenbak in de buurt plaatsen..

ginnie
ginnie
  • Moderator
  • 12.867 berichten
    • Locatie: Deventer
  • 13 katten
OFFLINE

#3 Geplaatst 20 juni 2010 - 09:33

niet op jagen. Veel tegen hem praten, rustig in de buurt gaan zitten zodat jij je kan zien en door rustig tegen hem te praten met een zachte stem stel je hem gerust. Je kunt hem eventueel zelfs een stukje voorlezen. Je stem is heel belangrijk.

Geef hem steeds wat te eten, hij moet leren dat jij lief bent en dat hij geen schrik van jou hoeft te hebben.

Hoe het met vondelingetjes werkt weet ik niet precies omdat ik er nooit eentje in huis heb gehad, maar op deze manier heb ik al heel wat katjes gehad die bij me kwamen ruiken, binnen een minuut of 10, waarvan de eigenaar zei dat ze dat anders nooit zouden doen.
geduld is een schone zaak!

Er zullen nog wel mensen met meer ervaring met vondelingetjes komen met tips

Geplaatste afbeelding
Groetjes van Wendy en de poezenbende

dolfjeweerwolfje
dolfjeweerwolfje
  • 13.875 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#4 Geplaatst 20 juni 2010 - 09:39

Ik zou ook dit katertje laten wennen op eigen tempo. Het zit in een nieuw huis, hij kent niemand, allemaal vreemde dingen,...

Dit kan zeer lang duren hoor. Maar hij wordt wel nieuwsgieriger hoor. Misschien wanneer het zeer rustig is bij jullie dat hij uit zijn schuilplaats komt. Wanneer je hem kunt pakken, knuffel hem even (ik zou hem ook niet te lang knuffelen, want dan gaat hij dit als onprettig ervaren). Zet hem op de kattenbak, laat zien waar het eten staat,....
Voorlopig zou ik eten en drinken bij zijn schuilplaats zetten.

Kiara is ook een angstige poezel, maar heeft het geluk samen met haar zusje te zijn. Ik gaf haar eerst ook ergens anders eten, op een plaats waar zij zich veilig voelde. Dat eetbakje heb ik stillaan verschoven.

Veel succes en veel geduld. Het komt wel in orde!

dolfjeweerwolfje
dolfjeweerwolfje
  • 13.875 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#5 Geplaatst 20 juni 2010 - 09:41

Oh ja, ik laat nog steeds Kiara gewoon aan me ruiken. Pak haar nog niet te veel op.
Zelf komt ze wel bij me liggen, als ik half in de zetel slaap. Zolang je maar niet te dicht komt. Ook ik heb haar in het begin veel eten gegeven. Dit omdat ze iets te weinig woog, maar ook dat ze ziet dat ik het goed met haar voorheb.

Lolliebollie
Lolliebollie
  • 23 berichten
OFFLINE

#6 Geplaatst 20 juni 2010 - 10:21

Bedankt alvast voor jullie reacties. Hij zat zojuist ergens onder verscholen en heb hem wat geaaid. Ik kon het toch niet laten om hem proberen vast te nemen, maar toen schoot hij weg. Ik zal proberen een paar keer per dag hem te aaien en hem dan weer met rust te laten. Ik heb ook niet de indruk dat hij al iets gegeten heeft. Hij blijft stokstijf zitten waar hij zit. Dacht dat hij 's nachts wel wat zou eten, maar volgens mij heeft hij dat niet gedaan. Het eten staat nochtans heel dicht bij hem.

Lut
Lut
  • 11.643 berichten
  • 4 katten
OFFLINE

#7 Geplaatst 20 juni 2010 - 10:30

Niet te vlug willen opnemen! Aaien,en verder rustig afwachten!
Hij komt er wel door!!

griffel1977
griffel1977
  • 2.035 berichten
OFFLINE

#8 Geplaatst 20 juni 2010 - 11:15

Wanneer je hemt aait, met de bovenkant van je hand, niet met de handpalm ;)
Gebruik ook spleetoogjes wanneer je naar hem kijkt, en knipper met je ogen.

Laat hem vooral op zijn eigen tempo aan jullie wennen! Gebruik een speelhengeltje, speel met beide kittens, het katertje zal opmerken van het andere kitten dat mensen eigenlijk wél leuk zijn, maar zéker niets forceren!!!

Succes!!!

arifiene
arifiene
  • 3.096 berichten
    • Locatie: Gent
  • 2 katten
OFFLINE

#9 Geplaatst 20 juni 2010 - 11:21

Even mijn zelfgetypt documentje bovenhalen:

-Om te beginnen: maak jezelf altijd klein, je zet je best op je knieën, aangezien je dan meer op ooghoogte zit, en dit minder beangstigend is voor het kitten. Vermijd het in het begin om het kitten aan te raken. Maak van je hand een soort 'kuipje' en laat ze daar aan ruiken, en dat zoveel mogelijk op een dag. Zo raken ze je geur gewoon.
Belangrijk is dat het vooruit gaat, hoe traag ook.

- Praat ook veel tegen de kittens. Ze raken je stem gewoon en dat helpt vanzelfsprekend ook.

-Wat betreft de ruimte: Maak de ruimte cat-proof. Dzw: Als er kasten zijn waar ze onder kunnen, dan stop je die best dicht. Ze mogen nergens onder of achter kunnen. Hou ook de deur dicht. Zorg voor 1 of 2 verstopplekjes (bvb een iglo-mandje).
Belangrijk is dat je er altijd bijkan. Toon ze dit ook, door ze in die ruimte aan je hand te laten ruiken, maar laat ze tegelijk zien dat dit hun veilige plekje is: Forceer ze hier absoluut niet en raak ze in het begin niet aan.
Als je ziet dat het kitten volledig op zijn gemak is in de ruimte én bij jou, dan kun je de ruimte uitbreiden.

-Wees zoveel mogelijk aanwezig in deze ruimte. Veelal zal het kitten na verloop van tijd uitkomen en rondkijken. Reageer hier in het begin niet op, behalve door te praten tegen het kitten zoals anders. Als je wel reageert mag je meestal terug van 0 beginnen...

-Kittens zijn door 2 dingen te verleiden: speelgoed en eten. Enkele dingen die je zeker moet proberen: 'speel' met een speelgoedmuis, zonder interactie van het kitten. Als je dit vaak doet zal het kitten op zen minst nieuwsgierig worden en komen kijken. Dan kun je beginnen door bvb het musje weg te smijten (waarna het kitten na een tijdje er wel om zal lopen).

-Lekker natvoer geef je eerst gewoon zo. Na een dag of 4 (verschilt natuurlijk naargelang het kitten erg schuw of gewoon schuw is) ga je demonstratief naast- ongeveer 2 m- het etenspotje zitten. Als ze niet willen komen, zet je het eten gewoon even weg. Dit herhaal je enkele keren, en je komt steeds dichter zitten tot je uiteindelijk naast ze zit.

-Snoepjes mogen ze eerst aan ruiken en krijgen ze zo. Na enkele dagen probeer je het met je handen te geven zodat ze het eruit moeten nemen.

-Strelen begint altijd eerst met laten ruiken aan de handen, en dan voorzichtig 1 zachte aai op het hoofdje. Zo kun je het strelen verder opbouwen. Eigenlijk is dit de grootste stap, want zodra ze je goed gewoon zijn en je vertrouwen zullen ze sneller strelen toelaten. Ga niet te snel hiermee en zorg dat ze je handen altijd kunnen zien.

-Als ze blazen, blijf gewoon praten en toon dat je hier niet bang van bent. Weer hetzelfde: laat ze gewoon voorzichtig aan je hand ruiken.
Let hiermee op: Doe dit enkel als je weet dat het kitten niet agressief is. Als het kitten wél agressief is hoef je ook niet terug te deinzen van geblaas, maar zorg dat je handen op een afstand van 30 cm blijven. Een kitten dat uithaalt is niét klaar om geaaid te worden.

-Wat betreft de leden van het gezin:  Beperk het contact in het begin tot 1 of max 2 personen. Pas nadat dit vertrouwen gewonnen is kun je het kitten andere personen laten vertrouwen. Een druk gezin is meestal geen goed idee voor een schuw kitten, alhoewel dit na socialisering wel kan veranderen.

-Als het aaien prima lukt over het hele lijfje, dan kun je proberen het kitten op te nemen. Ga niet direct rechtstaan, maar doe het in stapjes: Zit je op je knieën en neem het eerst eens op schoot. Laat het er gerust afspringen als het dat wil. Herhaal dit een paar keer (niet na elkaar). Indien het al eens blijft zitten (dit hoeft niet zo lang te zijn), kun je het kitten eens opnemen, maar blijf hierbij op je knieën zitten, dit scheelt enorm in hoogte voor een kitten en is minder eng. Als dit goed gaat kun je het gerust eens opnemen als je rechtstaat.

Het kan allemaal een tijdje duren soms, vooral afhankelijk van de leeftijd en het karakter. Agressieve kittens benader je 10x zo voorzichtig als bange kittens. Pas dit niét toe op agressieve volwassen katten.
Als je 2 kittens hebt met hetzelfde schuwe gedrag is dit 3x zo moeilijk. Ze klampen zich aan mekaar vast en imiteren elkaars schuw gedrag. Dit wil gewoon zeggen dat het nog iets langer kan duren, maar het is zeker niet onmogelijk.


Guest_Shaq_*
Guest_Shaq_*
OFFLINE

#10 Geplaatst 20 juni 2010 - 12:25

zeer mooi documentje. ik vind dit thema heel interessant :)

arifiene
arifiene
  • 3.096 berichten
    • Locatie: Gent
  • 2 katten
OFFLINE

#11 Geplaatst 20 juni 2010 - 12:55

Shaq zei:

zeer mooi documentje. ik vind dit thema heel interessant :)

Dankje. :)
Het komt volledig voort uit eigen ervaringen :LOL: .
We hebben regelmatig angstige of minder angstige kittens binnen, maar een jaartje geleden had ik een witte tweeling van 7 weken die echt uitzonderlijk bang en agressief waren. Ze hadden ook de dierenarts aangevallen enzo.
Van hen heb ik veel 'bijgeleerd'.
En zij ook van mij, want ze zijn binnengekomen als 2 witte duiveltjes en als 2 witte engeltjes vertrokken naar hun nieuwe baasjes. :oops:

Guest_lenalena170_*
Guest_lenalena170_*
OFFLINE

#12 Geplaatst 20 juni 2010 - 13:43

arifiene zei:

Dankje. :)
Het komt volledig voort uit eigen ervaringen :LOL: .
We hebben regelmatig angstige of minder angstige kittens binnen, maar een jaartje geleden had ik een witte tweeling van 7 weken die echt uitzonderlijk bang en agressief waren. Ze hadden ook de dierenarts aangevallen enzo.
Van hen heb ik veel 'bijgeleerd'.
En zij ook van mij, want ze zijn binnengekomen als 2 witte duiveltjes en als 2 witte engeltjes vertrokken naar hun nieuwe baasjes. :oops:

Dit vind ik toch zo geweldig om van kittens die zo schuw en agressief zijn sociale wezentjes te maken zodat ze een kans krijgen op een warme thuis.

Lolliebollie
Lolliebollie
  • 23 berichten
OFFLINE

#13 Geplaatst 20 juni 2010 - 14:20

Het kattinetje is echt een schatje. Ze ligt nu op mijn man zijn buik te slapen. Alleen erg jammer dat ze het katertje niet "meetrekt", want daar hadden we echt op gehoopt. Het kattinetje kijkt zelfs niet eens naar hem om. Hij zit nu nog steeds in een hoekje en heb hem zojuist een beetje nat voer proberen te geven op een lepeltje. Hij heeft er 1x aan gelikt en dat was het. Soms komt hij een heel klein beetje dichterbij maar ik denk eerder omdat hij van schuilplaats wil veranderen, maar het niet goed durft.
Bedankt arifine voor de vele tips. Ik hoop dat hij op zijn minst toch een beetje zal eten!

arifiene
arifiene
  • 3.096 berichten
    • Locatie: Gent
  • 2 katten
OFFLINE

#14 Geplaatst 20 juni 2010 - 19:14

Lolliebollie zei:

Het kattinetje is echt een schatje. Ze ligt nu op mijn man zijn buik te slapen. Alleen erg jammer dat ze het katertje niet "meetrekt", want daar hadden we echt op gehoopt. Het kattinetje kijkt zelfs niet eens naar hem om. Hij zit nu nog steeds in een hoekje en heb hem zojuist een beetje nat voer proberen te geven op een lepeltje. Hij heeft er 1x aan gelikt en dat was het. Soms komt hij een heel klein beetje dichterbij maar ik denk eerder omdat hij van schuilplaats wil veranderen, maar het niet goed durft.
Bedankt arifine voor de vele tips. Ik hoop dat hij op zijn minst toch een beetje zal eten!

In het begin zet je best gewoon wat natvoer bij zijn schuilplaats.
Als er niemand is zal hij uiteindelijk wel eten.
Dan verzet je het potje gewoon beetje per beetje richting de plaats waar het eigenlijk moet staan.
Het belangrijkste is nu dat hij eet he :) .

henny
henny
  • 1.601 berichten
OFFLINE

#15 Geplaatst 20 juni 2010 - 19:27

Vraag niet te veel van zo'n angstig kitten, alles heeft zijn tijd nodig.
Waarom op een lepeltje voeren? daar zit jouw hand aan en die is eng.
Negeer hem en laat hem zijn eigen tempo bepalen en niets forceren.
En....vooral blijf van hem af, door iedere keer aaien en oppakken daar help je hem niet mee.
Als hij gewend is aan de omgeving zal hij zeker met het poesje gaan spelen maar dat heeft tijd nodig en hij is pas een dag bij je.
"Haastige spoed is zelden goed".

Henny