Spring naar inhoud


- - - - -

Kattenaids of FIV


  • Log in om te reageren
45 reacties op dit onderwerp
Serenity
Serenity
  • 4.269 berichten
    • Locatie: Bekkevoort
  • 7 katten
OFFLINE

#31 Geplaatst 10 augustus 2010 - 23:37

Veel sterkte, het zeker niet opgeven ! Beestje kan nog oud worden ...

En idd zwijgen over testen bij andere dierenartsen, en gewoon verschillende meningen vragen zonder dat ze iets weten van een eerdere diagnose !
Geplaatste afbeelding

Guest_ellebasi_*
Guest_ellebasi_*
OFFLINE

#32 Geplaatst 11 augustus 2010 - 09:19

We zijn gisteren terug gegaan naar de dierenkliniek waar ze de eerste bloedtest hebben afgenomen en hebben aangedrongen op die Western Blottest. Hij heeft dan gebeld naar het labo en die konden hetzelfde staal nog doorsturen naar Utrecht, dus dat is alvast in aantocht! :d We hebben ook een kopie meegekregen van de resultaten van de eerste test.

Nu is het een beetje wikken en wegen of we toch al niet eventueel met interferon zouden starten of afwachten op het resultaat, ik weet niet of we nog 2 à 3 weken mogen wachten... 't Is niet dat hij doodziek lijkt (al kan ons Serieuzeke dat jammer genoeg niet zelf zeggen), maar hij is en blijft zo mager en het drinken is echt een zware dobber voor hem...

Bedankt voor jullie steunende woorden, echt dat betekent veel voor mij! :)

arifiene
arifiene
  • 3.096 berichten
    • Locatie: Gent
  • 2 katten
OFFLINE

#33 Geplaatst 11 augustus 2010 - 09:52

Snaptesten zijn inderdaad vaak verkeerd.
Vertrouw maar op Sabine haar mening, wij hebben hier ook al vaak vals-positieve poezen gehad...

wea
wea
  • 6.108 berichten
    • Locatie: Klein Brabant
  • 5 katten
OFFLINE

#34 Geplaatst 11 augustus 2010 - 11:24

van wat ik heb gelezen, is het niet zeker dat die interferon werkt. Zeker die feline interferon niet. Kijk maar eens naar de link in mijn vorige post. aangeraden is vooral het behandelen van de infecties zelf en vermijden van stress.

Guest_ellebasi_*
Guest_ellebasi_*
OFFLINE

#35 Geplaatst 11 augustus 2010 - 11:30

Bedankt, ik zal dit zeker goed opvolgen en heb je posts goed gelezen. Ik wil alleen alle pistes bekijken, dus ook interferon. Ik vraag me alleen af of er zeker geen schade mee kan aangericht worden, ook al helpt het niet...

wea
wea
  • 6.108 berichten
    • Locatie: Klein Brabant
  • 5 katten
OFFLINE

#36 Geplaatst 11 augustus 2010 - 13:31

waar ik over denk is dat als het niet werkt, die bezoekjes aan de DA wel stress zullen geven. Dus in dat opzicht doet het dan meer kwaad dan goed, als het niet werkt.

Het is vaak zooooooo frustrerend dat er ernstige ziektes zijn waar er voor katten nog niks voor is: zoals ook bij FIP. Daar gaf men eerst ook interferon, maar dat blijkt nu dus niet te werken bij FIP.


Guest_ellebasi_*
Guest_ellebasi_*
OFFLINE

#37 Geplaatst 11 augustus 2010 - 15:03

Je hebt gelijk van die stress, we hebben daar ook al ons hoofd over gebroken. Daarom zouden we de "orale interferon" eventueel zelf bij de dierenarts halen, zonder serieuzeke erbij. Ik weet dat het niet ideaal is, want de dokter kan hem dan zelf niet zien, maar als het niet schaadt, kan het misschien wel iets helpen...

Sihirci
Sihirci
  • 9.336 berichten
OFFLINE

#38 Geplaatst 11 augustus 2010 - 19:23

arifiene zei:

Snaptesten zijn inderdaad vaak verkeerd.
Vertrouw maar op Sabine haar mening, wij hebben hier ook al vaak vals-positieve poezen gehad...

Ja Sabine en Femke zijn kanjers die echt weten waarover ze praten. Femke heeft na Spetters overlijden Solo ook een aidskat een nieuw thuis gegeven. BEiden zijn TOPPERS!

Sihirci
Sihirci
  • 9.336 berichten
OFFLINE

#39 Geplaatst 11 augustus 2010 - 19:25

Ik zou wachten met interferon, eerst weten wat de nieuwe test aangeeft.

Alle medicatie geeft bijwerkingen en daar zit je niet op te wachten.

haemoglobine
haemoglobine
  • 9.437 berichten
    • Locatie: Kortrijk
  • 3 katten
OFFLINE

#40 Geplaatst 11 augustus 2010 - 19:43

Sihirci zei:

Weet je zeker dat er FIV gezegd is? Bij mijn overleden FIV kater kwam de diagnose omdat zijn bekje niet genas na reinigen van het gebit waarbij een kies moest worden verwijderd. Ollie was op het oog een kerngezonde kat met veel energie.
Doordat je spreekt over de slechte bloedwaarde (bloedlichaampjes) vraag ik me af of er misschien over FeLV is gesproken.

Bij mij was het ook zo, tandvleesontsteking gekregen, hem er bovenop geholpen, en dan het een na het andere gevangen...
Lang heeft het niet geduurd, op zo'n 2 weken tijd kreeg hij allerlei infectie's, toen FIV werd vastgesteld en we zagen dat onze goede zorgen niet hielpen, hebben we hem laten inslapen.

Toen bleef zijn broertje alleen achter, die het ook had :8
Hij kreeg niet lang daarna ook het ene kwaaltje na het andere, ik ben toch nog om een 2de opinie gegaan, die jammer genoeg hetzelfde resultaat gaf.
Dus hebben we hem niet langer laten lijden, hij ging net dezelfde weg op als zijn broertje, en daar er niets meer aan te verhelpen viel dan ze tijdelijk wat op te lappen, hebben we die moeilijke beslissing voor de 2de keer op korte tijd gemaakt...

Ik spreek nu wel over zo'n 12 jaar geleden, nu staan ze, hoop ik toch, al verder met behandelingen.

Ik duim voor je schat, ga inderdaad voor een 2de opinie en doe alsof je van niets weet, dan krijg je een "eerlijker" antwoord dan als ze het op voorhand weten en zich daarop baseren!

:geluk: :geluk: :geluk:

Geplaatste afbeelding
Knuffels van Ann, Roswell, Sati en Echo


Sihirci
Sihirci
  • 9.336 berichten
OFFLINE

#41 Geplaatst 11 augustus 2010 - 19:49

Het verhaal van mijn Ollie die aids had... te lezen op BuddyKat Aidskattenopvang Belgie


Ollie, de aidskat van Marianna ( andere Ollie dan op deze site)



Herfst 1989 of 1990 liet mijn moeder mij uit en (M)Oezel(dief) die zijn naam dankte aan zijn voorliefde moezel wijn uit het glas te slobberen liep ook mee naar buiten. Oezje liep naar mijn auto en daar kwam een kitten van een maand of vier aanhuppelen. Oliolioli riep de hummel, Ma en ik moesten vreselijk lachen om het katje en hij kreeg de bijnaam olieboer. Die bijnaam werd al snel afgekort tot olie en Mam noemde het diertje Ollie.  
Ollie kwam dagelijks wel even aanwandelen en groeide mooi uit, het was een leuke kat en hij leek een fijn leventje te hebben. TOT...  
Op een dag verhuisden zijn mensen, Ollie was iets ouder dan een jaartje en werd achtergelaten. Ontredderd en verjaagd door de mensen uit de buurt bleef Ollie wel Mam en haar katten opzoeken en at de voerbakjes leeg, hij liet zich niet aanhalen en werd banger, wilder en agressiever.  
Zomer 1992 had Ollie een lelijke grote wond aan zijn voorpootje en iedere keer dat ik bij Mam was vroeg ik of ik naar zijn pootje mocht kijken en hem mocht helpen. Ollie rende weg en als ik al iets dichterbij kon komen viel hij als een dolle aan. De tijd verstreek, de wond ging dicht en ik dacht er niet meer aan. Op een zaterdag begin oktober at ik zoals gewoonlijk op zaterdag bij mijn moeder, plots sprong Ollie op tafel, strekte uit boven mijn bord en keek me aan met een blik die zei: je wilde kijken en helpen, doe iets! Het pootje was enorm gezwollen en het was duidelijk dat er een heftige ontsteking is zat. Mam pakte de kattentas en ik zette Ollie erin, stomverbaasd dat hij zich liet aanraken en zelfs optillen. De dierenarts die dat weekend dienst had gebeld en we konden meteen terecht. Bij de dierenarts raakte Ollie in paniek en kreeg een kapje over zijn oogjes. Een injectie antibiotica en de dierenarts stelde voor hem tegen kostprijs te castreren. Omdat Ollie bij mijn moeder kwam eten en daar weer terug geplaatst zou worden wilde ik met Mam overleggen. Mam was meteen akkoord en Ollie ging voor twee dagen met mij mee en hier in de wieg die als kattenkooi dienst deed. Dinsdags is Ollie gecastreerd en bij Mam terug gebracht. Vanaf dat moment grauwde hij vreselijk en viel mij aan als ik in de buurt kwam...Ollie was WOEDEND en ik was bang voor hem.  



Maart 1996.  
Mam doet vreemd en kraamt onverstaanbare klanken uit, ze heeft een herseninfarct en na onderzoek op spoedeisende hulp mag ze naar huis. Ze kan zich niet verstaanbaar maken en is erg gedesoriënteerd, mijn beide broers en ik vinden dat ze het beste met mij mee kan gaan (ik woon alleen en beide hebben een druk gezin). Voor mij beginnen de tropenmaanden, Mam ondergaat veel onderzoeken en is volledig van mij afhankelijk en aan de andere kant van Nijmegen zitten de katten alleen in huis, ik besluit de diertjes, na ruim een week, ook op te halen voor de dieren beter om niet zonder menselijk gezelschap te zijn en voor mij scheelt het de dagelijkse rit heen en terug. Als ik de transportmandjes in de kamer zet komt Ollie binnen en begint heen en weer rennend te gillen en krijsen, holt naar buiten als ik naar de auto loop en begint ook buiten helemaal in paniek heen en weer te rennen. Er is een kooitje te weinig, anders had ik hem mee genomen en ik zeg hem morgen terug te komen. De volgende dag komt Ollie meteen door het kattenluikje naar binnen en loopt als een gekooide tijger heen en weer, blaast naar me gilt en ijsbeert verder. De transporter zet ik neer en zeg,: Als je zelf de kooi in gaat mag je mee naar mam en de andere katten. Ollie kijkt mij aan en ik herhaal als je zelf de kooi in gaat mag je mee. De blik gaat van de kooi naar mij en Ollie loopt naar de kooi, kijkt mij nog eens aan en stapt de kooi in. Met het hart in de keel, bang om aangevallen te worden doe ik het deurtje dicht, zet de kooi met Ollie in de auto en we zijn op weg naar huis. Tijdens het ritje dat ongeveer een kwartier duurt gilt Ollie zijn angst uit en blijf ik op hem in praten. Eindelijk zijn we thuis en eerst breng ik de kooi met Ollie naar binnen, ga wat andere dingen uit de auto halen en IEKSSSSSS in de gang komt Ollie mij tegemoet, Ma heeft het kooitje geopend en de buitendeur staat open...Ik hurk en begin te praten...Ollie komt naar mij toe...ik ben als de dood dat hij aan zal vallen...Dan richt Ollie zich op de achterpootjes en slaat zijn voorpootjes om mijn arm heen en geeft likjes en kopjes, voorzichtig aai ik hem en krijg nog meer kopjes... De verwilderde agressieve kat laat een heel andere kant zien en kruipt tegen me aan als ik me op de vloer laat zakken en daar een potje zit te janken. Doordat Mam alle deuren steeds openzet konden de katten vanaf ze hier kwamen steeds naar buiten, gelukkig weten ze waar ze moeten zijn en blijven allen dicht in de buurt. Iedere keer als Ollie binnenkomt krijg ik kopjes en likjes, de wilde angstaanjagende kater is een huisdier geworden op het moment hij hier binnenkwam. Achteraf denk ik dat Ollie heel verdrietig is geweest toen hij werd terug geplaatst na de castratie en toen al bij mij, mijn katjes en hond had willen blijven. Ollie heeft nooit meer lelijk of boos gedaan, al moest ik wel netjes zijn medewerking vragen wanneer er een pil moest worden ingenomen of een vlooienbehandeling nodig was.

Het is de zomer van 2000 als het oogje van Ollie er niet goed uitziet, de pupil erg groot en een grijzige tint. Naar de dierenarts die meteen gaat bellen om ons nog dezelfde dag bij de oogspecialist te krijgen. Wanneer we net weer thuis zijn gaat de telefoon, over anderhalf uur in Oisterwijk bij oogspecialist Heijn. De lens blijkt los in de oogbol te zitten en zit klem in de openstaande pupil, ook constateert dr Heijn een virus. Twee dagen druppelen en dan opereren. Er is keus tussen het oogje volledig verwijderen of alleen de lens, het wordt de laatste omdat Ollie dan wel blijft zien al zal het wazig zijn. De operatie verloopt goed en Ollie laat zelfs de hechtingen zonder roesje of andere verdoving gewillig verwijderen. Stomverbaasd over de reactie van Ollebol die gewoonlijk in een wilde kat veranderde bij een dierenarts, vraag ik naar het geheim van de oogarts...Feromoon op de handen gespoten, van Renate (mijn da) wist hij dat Ollie erg moeilijk te behandelen was.  
Zomer 2001, het nog goede oogje van Ollie ziet er hetzelfde als vorig jaar het andere oog... Wat ben ik blij alleen dat vorig jaar alleen de lens is weg gehaald! Opnieuw is mijn manneke geopereerd, de genezing gaat nu trager en de behandeling van zijn gebit stel ik uit tot januari 2002.  
  
John heeft de bekjes van Ollie en Shamira behandeld en wil graag een paar maal kijken hoe de genezing verloopt. Hij heeft zich in tandheelkunde bij kat en hond gespecialiseerd en wil collega's overtuigen dat hechten van wonden plus pijnstilling een snellere genezing geeft. Bij die nacrotrolles maakt hij foto's van de mondjes en we zien dat Ollie zijn bekje niet beter wordt, Bloedonderzoek wijst uit dat de nieren er slecht aan toe zijn, ook de leverwaarden laten te wensen en er wordt een FIV en FeLV test gedaan.  
Dan staat de wereld even stil, het is alsof de grond onder mijn voeten verdwijnt.....  
Ollie heeft FIV  
Een maand, zes weken, maximaal twee maanden, hoor ik John zeggen en ik antwoord, hij mag blijven zolang hij er nog zin in heeft. Een week heeft Ollie het nierdiëet willen eten, dan weigert hij, er gaat geen brokje meer in. Jochie, eet wat je lekker vindt dan maar wat minder tijd.  
Op 24 november 2003 gaf Ollie aan dat het genoeg was, de andere katten gingen tegen hem aanliggen alsof ze hem een beetje van hun warmte wilden geven. De dierenarts heeft hem hier thuis het laatste spuitje gegeven en in mijn armen is Ollie aan zijn grote reis begonnen.  
  
Dag lief ventje, goede reis.

Sihirci
Sihirci
  • 9.336 berichten
OFFLINE

#42 Geplaatst 11 augustus 2010 - 19:51

haemoglobine zei:

Bij mij was het ook zo, tandvleesontsteking gekregen, hem er bovenop geholpen, en dan het een na het andere gevangen...
Lang heeft het niet geduurd, op zo'n 2 weken tijd kreeg hij allerlei infectie's, toen FIV werd vastgesteld en we zagen dat onze goede zorgen niet hielpen, hebben we hem laten inslapen.

Toen bleef zijn broertje alleen achter, die het ook had :8
Hij kreeg niet lang daarna ook het ene kwaaltje na het andere, ik ben toch nog om een 2de opinie gegaan, die jammer genoeg hetzelfde resultaat gaf.
Dus hebben we hem niet langer laten lijden, hij ging net dezelfde weg op als zijn broertje, en daar er niets meer aan te verhelpen viel dan ze tijdelijk wat op te lappen, hebben we die moeilijke beslissing voor de 2de keer op korte tijd gemaakt...

Ik spreek nu wel over zo'n 12 jaar geleden, nu staan ze, hoop ik toch, al verder met behandelingen.

Ik duim voor je schat, ga inderdaad voor een 2de opinie en doe alsof je van niets weet, dan krijg je een "eerlijker" antwoord dan als ze het op voorhand weten en zich daarop baseren!

:geluk: :geluk: :geluk:


Heftig hoor twee broertjes aan die rotziekte kwijtraken :cry: :hug: :hug: :hug:

PeggyJ
PeggyJ
  • 45.914 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#43 Geplaatst 15 augustus 2010 - 20:33

:geluk: :geluk: :geluk:
Geplaatste afbeelding
We kunnen het hart van een man beoordelen door te kijken hoe hij met dieren omgaat :cattailwag

Guest_Amelie_*
Guest_Amelie_*
OFFLINE

#44 Geplaatst 16 augustus 2010 - 11:18

:geluk: :geluk:

Guest_ellebasi_*
Guest_ellebasi_*
OFFLINE

#45 Geplaatst 16 augustus 2010 - 14:00

Bedankt voor jullie steun allemaal, het valt allemaal een beetje zwaar nu, dat dwangvoeren, ongerust en machteloos zijn, het waken, ... Ik hoop echt dat hij wat opkrikt... :cry: