Spring naar inhoud


- - - - -

Atypische kat?


  • Log in om te reageren
5 reacties op dit onderwerp
Guest_sandra25_*
Guest_sandra25_*
OFFLINE

#1 Geplaatst 30 augustus 2010 - 08:34

Ik lees hier vaak dat katten en vooral herplaatsers zich de eerste weken beetje afzijdig houden van hun personeel.Toen wij Snow hier binnenbrachten heeft hij van de eerste nacht tegen mijn buik aan geslapen,en lag constant tegen ons aan,kroop op onze schoot en als hij kon zou hij in ons gekropen zijn :) ,zo erg aanhankelijk was hij.Nu,10 maanden later is hij nog altijd een ongelofelijk lieve kat,maar veel minder "plakkerig".Hij komt nog steeds flemen en hij ziet er zoveel beter uit dan toen,maar echt schootzitten zoals toen doet hij niet meer(of t'moet koud zijn O:) )Je ziet gewoon dat hij heel erg op zijn gemak is,maar heel erg verandert.Zijn er nog mensen die dit voorgehad hebben of heb ik gewoon een contraire kat?

YvVanRoyen
YvVanRoyen
  • 5.666 berichten
    • Locatie: Sint-Niklaas
OFFLINE

#2 Geplaatst 30 augustus 2010 - 08:42

:heart: :heart: :heart: geen zorgen in maken. Snow is een kat. Het gedrag van een kat is onvoorspelbaar.
Instinctief heeft dit beestje aangevoeld dat jij voor hem wou zorgen. Hij heeft duidelijk ook voor jou gekozen. Snow kwam letterlijk veiligheid zoeken.
Eens het terrein verkend en gewoon aan het dagelijkse leven, valt de "angst" weg. Het hoeft geen veiligheid meer te komen opzoeken. Je zegt zelf "hij is heel erg op zijn gemak" !!!
Maar dat wil niet zeggen dat hij nu minder aanhankelijk is.
Hij beschouwt je nu meer als personeel, wat normaal is voor een kat ... LOL :heart:

Guest_sandra25_*
Guest_sandra25_*
OFFLINE

#3 Geplaatst 30 augustus 2010 - 08:56

Dacht dat katten in het begin schrik hadden,maar hij plakte echt aan ons lijf.Nu doet hij dat nog,maar je hebt gelijk,eigenlijk de momenten die hij kiest.Dacht eerst dat hij ons minder graag zag,maar hij ziet er zoveel beter uit nu.Hij speelt ook veel,wat hij in het begin niet deed.Ach,ja,soms echt niet te begrijpen,die poezels :heart:

Guest_Vosse_*
Guest_Vosse_*
OFFLINE

#4 Geplaatst 30 augustus 2010 - 10:51

Ik denk ook dat hij in't begin veel schrik had om terug verlaten te worden ofzo, en dat hij daarom zo plakte. Beetje van kijk mij, ik ben toch lief, ik ben toch aanhankelijk, mij wil je toch houden, neen? En vanaf dat hij voelde dat het in orde was, kon hij een beetje rustiger worden :)

Rafje was hier ook zo. Heel veel schrik om weer buiten gezet te worden, altijd op zijn hoede daarvoor. En dan ook nooit nooit nooit iets verkeerd willen doen, uit schrik weg te moeten.

Joloka
Joloka
  • 19.772 berichten
    • Locatie: Heusden
  • 9 katten
OFFLINE

#5 Geplaatst 30 augustus 2010 - 11:14

Vosse zei:

Ik denk ook dat hij in't begin veel schrik had om terug verlaten te worden ofzo, en dat hij daarom zo plakte. Beetje van kijk mij, ik ben toch lief, ik ben toch aanhankelijk, mij wil je toch houden, neen? En vanaf dat hij voelde dat het in orde was, kon hij een beetje rustiger worden :)

Rafje was hier ook zo. Heel veel schrik om weer buiten gezet te worden, altijd op zijn hoede daarvoor. En dan ook nooit nooit nooit iets verkeerd willen doen, uit schrik weg te moeten.

Toen Gabriël hier pas was, heeft hij echt dagen aan ons "geplakt". Hij lag echt wel altijd bij iemand op de schoot. Maar zodra hij zich veilig genoeg voelde, had hij dat niet meer nodig. Gabriël is nu een kat die wel naast je komt liggen in de zetel, maar die niet graag opgenomen wordt en ook niet graag op je schoot komt. Als hij mee mag naar bed, wordt je dan wel weer ondergeknuffeld :heart: .
Rafje lag de eeste nacht (in de zetel :oops: ) ook echt op mij onder een dekentje. Nu komt hij je begroeten als je binnenkomt, komt hij knuffelen (bij mij) maar er is nog zoveel te ontdekken he :dancer: . En als hij iets wilt doen, kijkt hij altijd even of je wel akkoord bent, of je niet boos gaat worden. Maar dan zal  ook wel over gaan. Laat hem maar heerlijk kat zijn :thumb: .

Geplaatste afbeelding


Guest_sandra25_*
Guest_sandra25_*
OFFLINE

#6 Geplaatst 30 augustus 2010 - 13:17

Raar toch,he?Zouden ze daar dan zo van bewust zijn,die begrippen van"hier terug wegmoeten"en zo.Ze zijn veel slimmer dan ik ooit voor mogelijk had gehouden.Maar hij moet gene schrik hebben,zenne,ik voel me vereerd dat hij bij mij wil wonen :heart: