Spring naar inhoud


- - - - -

Buurmeisje


  • Log in om te reageren
120 reacties op dit onderwerp
Thundernimf
Thundernimf
  • 3.818 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 5 katten
OFFLINE

#76 Geplaatst 05 september 2010 - 21:52

Ik ben even niet mee met de laatste post? Het zou haar wakker schudden om haar dit te laten doen, maar ik denk dat het te veel risico meebrengt. Dat ze echt met verwondingen terug zal thuiskomen.

Tinne
Tinne
  • 9.443 berichten
    • Locatie: Boom
  • 2 katten
OFFLINE

#77 Geplaatst 05 september 2010 - 22:09

Euhm even over die abortuspil, kan je die niet maar gebruiken tot de 7e week zwangerschap? Daarna mag die niet meer gegeven worden en moet er een curretage (vrucht wegzuigen) uitgevoerd worden. Dat is een pijnlijke handeling bij de meeste vrouwen! Ook de abortuspil kan trouwens flink pijn doen.

Trouwens hier in B is het zo dat je eerst op gesprek moet bij de kliniek (in A'pen is er zo 1). Dan krijg je 6 dagen verplichte 'bedenktijd'. Daarna moet je op een tweede gesprek. Als je dan geluk hebt kan je diezelfde dag nog 'geholpen' worden. Als je pech hebt en het is erg druk dan pinnen ze een datum (ze houden wel rekening met je situatie). In NL is de procedure ongeveer hetzelfde maar er zijn wel verschillen. Ik weet niet juist welke.

Die 7 weken zijn voorbij voor je het weet...

Bewerkt door Tinne, 05 september 2010 - 22:10.


Sihirci
Sihirci
  • 9.336 berichten
OFFLINE

#78 Geplaatst 05 september 2010 - 22:21

Thundernimf zei:

Ik ben even niet mee met de laatste post? Het zou haar wakker schudden om haar dit te laten doen, maar ik denk dat het te veel risico meebrengt. Dat ze echt met verwondingen terug zal thuiskomen.

Snap het ff niet, ze wonen minimaal 40 minuten met de auto van elkaar vandaan en het meeste contact is telefonisch. Nu heeft hij nog ramadan en heeft haar zelfs wijsgemaakt dat deze nog een week duurt en zij elkaar dan dus niet kunnen zien.
Als zij hem telefonisch uitlokt kan er dus weinig gebeuren.

(Haar moeder werkt in het Radboud en wist aan de hand van personeelsvoorlichting dat de ramadan 6-9 voorbij zou zijn)

Sihirci
Sihirci
  • 9.336 berichten
OFFLINE

#79 Geplaatst 05 september 2010 - 22:23

Tinne zei:

Euhm even over die abortuspil, kan je die niet maar gebruiken tot de 7e week zwangerschap? Daarna mag die niet meer gegeven worden en moet er een curretage (vrucht wegzuigen) uitgevoerd worden. Dat is een pijnlijke handeling bij de meeste vrouwen! Ook de abortuspil kan trouwens flink pijn doen.

Trouwens hier in B is het zo dat je eerst op gesprek moet bij de kliniek (in A'pen is er zo 1). Dan krijg je 6 dagen verplichte 'bedenktijd'. Daarna moet je op een tweede gesprek. Als je dan geluk hebt kan je diezelfde dag nog 'geholpen' worden. Als je pech hebt en het is erg druk dan pinnen ze een datum (ze houden wel rekening met je situatie). In NL is de procedure ongeveer hetzelfde maar er zijn wel verschillen. Ik weet niet juist welke.

Die 7 weken zijn voorbij voor je het weet...

Ik meen te weten dat die bedenktijd ook hier in Nederland zo is, maar ben daar niet helemaal zeker van (overgang achter de rug ;) )

Tinne
Tinne
  • 9.443 berichten
    • Locatie: Boom
  • 2 katten
OFFLINE

#80 Geplaatst 05 september 2010 - 22:27

Dan zal ze waarschijnlijk niet meer in aanmerking komen voor de abortuspil. Ik hoop echt dat je buurmeisje erg zeker is van haar zaak en dat ze het ook zelf wil. Het is niet niks om zo'n beslissing te nemen.

Thundernimf
Thundernimf
  • 3.818 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 5 katten
OFFLINE

#81 Geplaatst 05 september 2010 - 22:28

Sihirci zei:

Snap het ff niet, ze wonen minimaal 40 minuten met de auto van elkaar vandaan en het meeste contact is telefonisch. Nu heeft hij nog ramadan en heeft haar zelfs wijsgemaakt dat deze nog een week duurt en zij elkaar dan dus niet kunnen zien.
Als zij hem telefonisch uitlokt kan er dus weinig gebeuren.

(Haar moeder werkt in het Radboud en wist aan de hand van personeelsvoorlichting dat de ramadan 6-9 voorbij zou zijn)

Dan zou ik nog voorzichtig zijn, maar het is inderdaad al beter te wagen. Misschien eens voorstellen?

Sihirci
Sihirci
  • 9.336 berichten
OFFLINE

#82 Geplaatst 05 september 2010 - 22:38

denk dat ik haar dan boos en wantrouwig zou moeten maken om tegen hem te ageren... Zou misschien wel de oogjes van haar kunnen openen.

Guest_Lara_SGC_*
Guest_Lara_SGC_*
OFFLINE

#83 Geplaatst 05 september 2010 - 23:25

Met tranen in de ogen heb ik dit gevolgd :cry: .

Sihirci (ken je echte naam niet :) ), wat een ongelooflijk mooi iemand ben jij. De wereld heeft meer mensen nodig zoals jij. Alleen geven en er niets voor terug vragen is een karaktertrek dat maar weining mensen hebben (aluwel er hier onder de kattenliefhebbers toch nogal wat zijn ;) ). Prachtig!

Om even hard te zijn; zij heeft haar leven en jij hebt het jouwe. Vergeet dat zeker niet. Zie dat je door je goedheid, jezelf niet in de moeilijkheden brengt of in een onuithoudbare situatie terecht komt. Leeftijd en ervaring en een gezond verstand doen veel en ik merk dat je dat zeker hebt. (ik denk dan maar aan mocht het vriendje het te weten komen en jou ervoor veroordelen) of in de situatie hierboven; hij in volle razernij toch haar gaat opzoeken en jou er in betrekt - in welke vorm dan ook. Let alsjeblieft op :(

Om even mijn verhaal te schetsen en misschien kan dit helpen (het ligt me nog zwaar, en het gaat hier niet om zelfmedelijden maar het delen van ervaring en hopelijk misschien ergens kunnen helpen).

Na een relatie van 3,5 jaar, was ik zwanger van men vriend. We hadden beide werk met een zeer mooi loon en genoeg liefde voor een kindje. Alleen onze relatie was niet altijd zo stabiel (drie keer een pauze genomen in onze relatie en ik heb hem 3 keer vergeven en terug genomen). Het ging hier niet over vreemd gaan maar zijn gedrag naar mij toe. Vele rondom mij, waaronder ook mijn ouders, hebben mij vaak de raad gegeven om het uit te maken met hem (zij zijn van mening dat het mijn keuze is en mijn leven) maar ik geloofde zo erg in hem dat ik hem keer op keer een kans gaf.

Nu was ik toen 8 weken zwanger (ik durfde het niet aan mijn ouders vertellen - ook al was ik toen al 24 jaar en in een stabiel leven) en plots sloeg mijn vriend in paniek en hadden we weer voor de vierde keer een relatiecrisis. Ik ben zeer ziek gevallen en dringend naar spoed moeten gaan. Na zware antibiotica kuren was ik erdoor.

Met een bang hartje naar het ziekenhuis voor de echo van 3 maanden, bleek dat mijn jongen of meisje niet levensvatbaar zou zijn en moest ik een medische abortus ondergaan.

Ik was toen 3,5 zwanger toen de abortus werd gedaan. Bij de abortus ben je volledig verdoofd. Na het wakker worden moet je zo snel mogelijk kunnen plassen - wat een teken is dat alles terug goed functioneerd en dan kan je naar huis. Als je pijn voelt is het te vergelijken met knagend maagstonden pijn met heel af en toe harde pijnscheuten zoals bij je maandstonden. Bij mij persoonlijk viel dit erg mee, buiten dan die harde pijnscheuten (waar ik dubbel klapte van de pijn) maar die had ik maar om de paar uur.

Je mag de eerste 5 dagen niets optillen of te veel bewegen. Dan heb je 4 weken (bij mij was het eerder 7 weken) kleine bloedingen dus moet je die tijd met maandverband rondlopen (tampons mag niet en ik zal het niet moeten vernoemen maar vrijen al helemaal niet).

Al die tijd hebben mijn ouders niets geweten.

Kort daarna heb ik besloten (na vele ruzies en onbegrip van hem) dat hij niet de persoon was waar ik mijn leven wou mee delen.

Nu zijn we 2 jaar verder en al zal ik altijd wel een gemis voelen over het levend wezentje dat ik nooit gekend heb - toch heeft de natuur een goede beslissing genomen in mijn plaats. Ik weet het, dat maakt het iets anders en is het schuldgevoel anders. Mijn ouders heb ik het eindelijk kunnen vertellen en waren gekwetst dat ik het hen niet had verteld en geen steun bij hen had gezocht maar na de vraag of alles okay met me was en ik daar positief op antwoorde, zijn ze met alle respect en begrip ermee omgegaan.

Mocht ze een abortus willen overwegen (ook al is die niet medisch en op het emotionele gericht, heb ik daar respect voor), dan kan ze zowel in België als Nederland terecht mits SIS-kaart en identiteitskaart. Alleen opletten want in België is aan abortus na 11 weken wettelijk strafbaar en moet ze naar Nederland waar ze redelijk veel geld zal voor moeten betalen.

De bedenktijd is inderdaad 6 dagen. (tenzij het om medische redenen gaat, zoals bij mij, of als ze kan aantonen dat het kindje voortbrengen een gevaar voor haar eigen leven kan zijn).

Je kan niet meer doen dan je al doet. Soms is een luisterend oor meer dan genoeg. Ik ben er zeker van dat je buurmeisje bij jou haar steun en opvangnet heeft gevonden. Je veroordeeld haar niet en dat is misschien nog het belangrijkste :)

Een belangrijke vraag is of ze hem nog graag ziet. Zo te horen is hij een eikel eerste klas en kan ze best haar leven verder zetten zonder hem. Het is haar lichaam dus beslist zij zonder hem wat er gaat gebeuren met het kindje. Hij heeft hier geen inspraak in - ook niet wettelijk. Ook als ze beslist om het kindje te houden, kan hij hier weining aan doen en kan zij hem het recht ontzeggen als vader (er zijn uitzonderingen).

Ik zou haar zeker niet aanraden om een gesprek met hem te hebben waar ze alleen zou zijn. Ze zou iemand als back-up moeten hebben. Of een afspraak met een vertrouwenspersoon dat ze tijdens haar gesprek met hem (als ze zich bedreigd voelt) in het geheim gewoon naar die persoon kan bellen (door dat nummer op haar scherm al te plaatsen en dat ze alleen maar op 'bellen' moet drukken) - zonder dat hij het kan zien - en dat die persoon de politie kan bellen.

Het is als buitenstaander soms gemakkelijker om raad te geven maar tevens ook even moeilijk.

Enorm veel sterkte gewenst en je mag me altijd contacteren mocht je met vragen zitten :)

Nogmaals, je bent een supermens!

Guest_Isabel_*
Guest_Isabel_*
OFFLINE

#84 Geplaatst 07 september 2010 - 12:57

HOe is het nu met het meisje???????? :)

Sihirci
Sihirci
  • 9.336 berichten
OFFLINE

#85 Geplaatst 11 september 2010 - 20:01

Ze is boos... omdat ik haar ouders niets gezegd heb :o Ze was er vanuit gegaan dat ik de ouders wel zou inlichten en die haar zouden weerhouden de zwangerschap te onderbreken. Ze vertelde de pillen te hebben gekregen maar heeft ze niet geslikt.

Ik heb voorgesteld samen met haar ouders te gaan praten en toen is ze boos weg gelopen... kweet nu ook niet wat wel of niet goed zal zijn :(

PeggyJ
PeggyJ
  • 45.914 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#86 Geplaatst 11 september 2010 - 20:13

Het is heel moeilijk om te weten waaraan je goed doet als je buurmeisje niet duidelijk zegt wat ze eigenlijk wil. Ikvrees dat je je eigen gevoel moet volgen en enkel doen waar jezelf achter staat. Blijkbaar is ze toch niet overtuigd om de zwangerschap te beëindigen, anders had ze die pillen al wel ingenomen. Ik vrees dus als ze onder dwang van haar vriend toch de stap zet, ze er heel veel spijt van zal krijgen.
Geplaatste afbeelding
We kunnen het hart van een man beoordelen door te kijken hoe hij met dieren omgaat :cattailwag

Tinne
Tinne
  • 9.443 berichten
    • Locatie: Boom
  • 2 katten
OFFLINE

#87 Geplaatst 11 september 2010 - 21:47

Ik denk hetzelfde. Ook is het misschien beter dat jij haar ouders inlicht. Het lijkt mij dat ze wel wil dat die het weten, maar dat ze het niet durft zeggen. De korte pijn is het beste, geloof mij. Het is niet leuk om zoiets te beslissen maar uiteindelijk moet je doen wat jou het beste lijkt. Of dat nu betekent dat je haar ouders inlicht of niet. Alleszins veeeeel succes!
Geplaatste afbeelding
Vandaag is morgen gisteren.

Guest_*mikkeke*_*
Guest_*mikkeke*_*
OFFLINE

#88 Geplaatst 11 september 2010 - 22:00

Ik zou toch echt met haar ouders gaan praten.
Ze zit blijkbaar erg diep met haar gevoelens.
Sterkte en succes, tis toch maar moeilijk, denk je het goed te doen is het toch fout :hug:

Thundernimf
Thundernimf
  • 3.818 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 5 katten
OFFLINE

#89 Geplaatst 11 september 2010 - 22:21

Nu kan je het zeker vertellen WANT:
1) Zij heeft je nu toestemming gegeven
2) Je hebt bewezen dat je haar vertrouwen niet beschaamt, dus kan ze in de toekomst nog altijd op je terug vallen.
3) Ze gaat domme dingen doen zonder dat haar ouders haar kunnen helpen. Is er geen mogelijkheid om samen met haar bij haar ouders te zijn en dan: Buurmeisje naam, moet jullie iets vertellen.

Guest_lenalena170_*
Guest_lenalena170_*
OFFLINE

#90 Geplaatst 11 september 2010 - 23:43

Zeker vertellen tegen de ouders, het is duidelijk dat ze het kindje wil houden anders had ze de pillen al ingenomen.
En als jij het hebt verteld krijg je ook weer meer rust, ik bedoel daarmee dat jjijzelf dan niet meer de hele tijd rondloopt met twijfels.
Stel haar nog eens voor om het samen te gaan vertellen, zoniet zou ik het alleen gaan zeggen.

Bewerkt door lenalena170, 11 september 2010 - 23:44.