Spring naar inhoud


- - - - -

weeral een scheiding...


  • Log in om te reageren
68 reacties op dit onderwerp
Tinne
Tinne
  • 9.443 berichten
    • Locatie: Boom
  • 2 katten
OFFLINE

#16 Geplaatst 05 januari 2011 - 23:01

Het is nooit leuk om zoiets te horen :hug:


Mijn ouders stevenen ook op een scheiding af dankzij mijn moeder. En ik krijg van haar steevast de schuld. Omdat ik lastig ben. Omdat ik stook. Omdat ik niet genoeg help thuis. Omdat... Het erge is dat je het op den duur begint te geloven. Mijn papa zegt dat het helemaal niet mijn schuld is. Dat het al langer bezig is. Hij zegt dat ze al zo negatief doet/is zolang ze getrouwd zijn eigenlijk. En ik word er 21 :onzeker: Nu ik zijn kant van het verhaal ken en ook zelf stilletjes aan volwassen word, zie ik wat hij bedoelt. Het was me alleen nooit opgevallen. Als kind zie je de dingen heel anders dan als volwassene.
Geplaatste afbeelding
Vandaag is morgen gisteren.

Guest_Eragon_*
Guest_Eragon_*
OFFLINE

#17 Geplaatst 05 januari 2011 - 23:13

Veel moed Tinne, is nooit gemakkelijk om zijn ouders te zien scheiden en ertussen te staan maar een scheiding hebben mensen echt aan zich te danken, niet aan de kinderen en bovendien ben ik overtuigd dat veelal beiden partners op één of andere manier, bewust of onbewust hun steentje hebben bijgedragen.

Maar als het niet meer gaat en ze al vergroeid zijn gaan mensen beter uit elkaar. Mijn ouders zijn samengebleven maar geloof me, een gezellig koppel is het niet en ze zijn beiden ongelukkig dus ja.. wat is beter.. ik weet het niet eerlijk gezegd

Guest_sneeuwwitje_*
Guest_sneeuwwitje_*
OFFLINE

#18 Geplaatst 05 januari 2011 - 23:17

Mijn ouders hun huwelijk heeft mij "de vreselijkste tiener ooit" overleefd dus geloof me, het ligt niet aan de kinderen :d

Bewerkt door sneeuwwitje, 05 januari 2011 - 23:17.


Tinne
Tinne
  • 9.443 berichten
    • Locatie: Boom
  • 2 katten
OFFLINE

#19 Geplaatst 05 januari 2011 - 23:18

Eragon zei:

Veel moed Tinne, is nooit gemakkelijk om zijn ouders te zien scheiden en ertussen te staan maar een scheiding hebben mensen echt aan zich te danken, niet aan de kinderen en bovendien ben ik overtuigd dat veelal beiden partners op één of andere manier, bewust of onbewust hun steentje hebben bijgedragen.

Maar als het niet meer gaat en ze al vergroeid zijn gaan mensen beter uit elkaar. Mijn ouders zijn samengebleven maar geloof me, een gezellig koppel is het niet en ze zijn beiden ongelukkig dus ja.. wat is beter.. ik weet het niet eerlijk gezegd

Hier is dat ook zo. Mijn vader wilde eigenlijk al veel eerder scheiden. Maar hij bleef bij moeder om ons, de kinderen. Ondertussen ben ik bijna 21, is mijn zus er 18 en mijn broer net 15. Papa zei me vorige week nog dat een scheiding sowieso niet leuk zal zijn en een hele rompslomp en geruzie met zich mee zal brengen, aangezien mijn moeder iemand is die altijd 'alles op zich neemt' (als je iets zegt dan doet zij het altijd overkomen alsof je de schuld weer op haar steekt) en ruzie maakt. Hij vertelde me ook dat hij dacht dat het wel zou beteren als hij gewoon bij mama zou blijven en er mee zou proberen te leven. Maar niets is minder waar. Ze zijn allebei ongelukkig, kunnen niet met elkaar praten,... Ik geloof echt dat het beter is dat ze uit elkaar gaan. Het zal niet makkelijker zijn. Maar ze worden er volgens mij veel gelukkiger van. En wij, de kinderen, ook. We hebben structuur nodig en dat is er niet meer...
Geplaatste afbeelding
Vandaag is morgen gisteren.

Mauro
Mauro
  • 7.714 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
  • 2 katten
OFFLINE

#20 Geplaatst 05 januari 2011 - 23:27

Scheiden...inderdaad een heel moeilijk onderwerp :(

Ik en mijn vriend hebben beiden een heel moeilijk huwelijk en een "vechtscheiding" achter de rug. Moet zeggen dat dit echt wel een nachtmerrie was...!

Maar nu (zoveel jaren later...) gaan we trouwen !!! Dus, misschien is het op het moment zelf keihard en emotioneel zo zwaar om erdoor te geraken.

Maar er kan nog steeds een mooie toekomst volgen !! En ik ben ervan overtuigd, eens je de stap zet om een scheiding in te zetten, is dit echt wel omdat er geen enkel andere optie meer mogelijk is :(
Ik ben jaren blijven geloven en vechten voor een mooie relatie, maar dit moet wel van 2 kanten komen. En uit elkaar gaan doe je (volgens mij) alleen als er totaal geen andere mogelijkheid meer is.

En wat betreft het een beetje op de "pubers" schuiven...?? : ik woon intussen 5 jaar samen met m'n vriend en 2 pubers. Het zijn de kinderen van mijn vriend, maar intussen zijn we echt wel een mooi en warm gezinnetje. Natuurlijk ook met heel wat ups en downs, maar inderdaad met praten en nog eens praten kom je heel ver ! En er blijven in geloven...uiteindelijk is niets evident in het leven....

We wensen jou en je vrienden gewoon veel sterkte in deze moeilijke periode !
Ik hoop dat zowel je vrienden als de poezekes een betere toekomst tegemoed mogen gaan... :heart:
Geplaatste afbeelding

Guest_Beau_*
Guest_Beau_*
OFFLINE

#21 Geplaatst 06 januari 2011 - 00:10

He bah, ik vind het ook zo naar dat zoveel mensen scheiden :(

Ik heb laatste gelezen dat 9 van de 10 mensen die gescheiden zijn achteraf vreselijke spijt krijgen. Het gras is namelijk niet altijd groener bij de buren.

Overigens denk ik dat mensen ook te snel gaan scheiden. Tuurlijk op den duur wordt de boel wat gewoner en is het allemaal niet meer zo spannend. Je moet er echter wel voor blijven werken natuurlijk (niet dat ik ooit getrouwd ben geweest). Maar als je een andere partner krijgt zul je daar ook voor moeten werken, dat gaat wat makkelijker omdat je dan nog in de spannende periode zit. Uiteindelijk gaat dat het zelfde lopen...

scheiden is echt rete slecht voor kinderen.... meestal worden ze daar nog onhandelbaarder door.

Ik hoop dat ik ooit gelukkig mag trouwen en gelukkig zal blijven met die man tot mijn dood, maar het blijkt niet zo heel vanzelfsprekend meer te zijn tegenwoordig.

Kan je jezelf wel inhouden? Ik zou namelijk meteen honderd keer gaan vragen of ze het wel echt zeker weten blah blah. Kan er niets aan doen, maar ik zal me echt niet in kunnen houden ook al weet ik dat ze het zelf moeten uitzoeken.

Bewerkt door Beau, 06 januari 2011 - 00:11.


carooootje
carooootje
  • 1.722 berichten
    • Locatie: veurne
  • 1 katten
OFFLINE

#22 Geplaatst 06 januari 2011 - 00:35

oesje feroestie

kan me indenken dat dit niet fijn is om te horen
goede vrienden, goede band, poezen die je hen verkocht en waar je zo bezorgd om bent
heel begrijpelijk

maar
zo iets heb je niet in de hand
kan je niet voorzien
zulke dingen gebeuren meestal " totaal onverwacht"
en zijn voor de buitenwereld heel onbegrijpelijk
gelukkig hebben we geen " glazen bol"

soms zou het fijn zijn , maar beter van niet ....

scheiden
soms kan het ook goed aflopen
mijn man en ik zijn een jaar gescheiden geweest
naar 19 jaar huwelijk en zijn ja,
héél gelukkig hertrouwd

we hadden op dat moment 3 poezen
twee bleven bij hem en onze dochter
en eentje ging met mij mee naar mijn nieuw onderkomen

toen mijn man en ik terugkwamen
en dus ja
ook poes
o
je had dat moeten zien
ze herkende alles direct en was o zo gelukkig
ook mijn twee andere poezen waren zo gelukkig om terug samen te zijn

ik kon hen nog een fijne oude dag geven
want begin dit jaar heb ik hen alle drie laten inslapen
heb alles gedaan wat ik kon
maar ze waren te oud, te ziek en hadden pijn
ik bleef tot het laatste moment bij hen
en heb tranen en tranen geweend
nog steeds denk ik aan hen en nog steeds laat ik een traan
ik hield van hen
heb een mooie foto collage van hen gemaakt
gek, ik huil terug terwijl ik dit schrijf, maar het was een goede beslissing ...

maaaaaaaaaaaaar oesje
sorry
ik dwaal af..
sorry
ik liet mijn gevoel gaan
Geplaatste afbeelding
Katten laten pootafdrukken achter op je hart.

feroesti
feroesti
  • 7.453 berichten
    • Locatie: Izegem
OFFLINE

#23 Geplaatst 06 januari 2011 - 08:29

De dochter ligt wel degelijk aan de basis.
Er waren al problemen toen nog een kind was. Een drifkopje zeg maar.
Maar toen lukte het nog wel, ze hadden het keurig in de hand.
Toen ze 13 werd is het begonnen. Schoolverzuim, alcohol, roken, weglopen, geld stelen thuis,...
Het is nochthans een keurig gezin, maar ze verloren alle controle.
Ze is toen de school uit gezet. Toen hebben ze haar op een keurig internaat gedaan en dat zorgde echt voor rust in het gezin.
Het is  2 jaar zeer goed gegaan, tot nu dus.
De dochter is nu 15-16 en is nu net voor de vakantie het internaat uit gezet wegens aggresie. Ze is dus volledig terug thuis en kan niet meer terug. Ze is dus ook niet geslaagd en dit in een beroepsopleiding.
Men adviseerde een instelling voor heropvoeding en begeleiding maar daar wil mijn vriendin niets van weten.
Onze vriend daarintegen ziet het echter niet zitten dat ze volledig thuis woont, want dat is niet leefbaar.
Mijn vriendin steekt nu de schuld op haar partner voor de dochter haar gedrag. Ze stond nooit volledig achter het internaat en beschuldigd hem ervan de dochter gewoon buiten te willen.
Dus vertrekt ze met haar dochter mee.
De dochter heeft hem nooit kunnen zien, als kind al niet. Ze wilde alleen haar mama en het feit dat hij heel veel werkt en dus niet vaak thuis is, heeft daar geen goed aan gedaan.

Hij heeft nog voorgesteld om samen gezinstherapie te volgen en om de dochter onder begeleiding te helpen en het samen thuis te proberen. Maar dat wil mijn vriendin ook niet.

Hoe het daar afloopt weet ik niet, maar ik vrees het ergste. De dochter heeft complete macht over haar mama en als ze bij haar alleen woont vrees ik dat dit nog erger wordt. Het kind heeft gewoon mega grote problemen en heeft hulp nodig en dit is echt niet de beste oplossing.

Mijn vriendin luistert nu naar niemand en ziet totaal het probleem niet in met haar dochter. Het is iedereen zijn schuld, behalve die van haar dochter. Het meisje heeft op het internaat een meisje volledig het ziekenhuis in geklopt en nog is het volgens mijn vriendin dat meisje haar schuld, ze had het uitgelokt ????
Toen ik haar erop wees dat ze zich moest leren beheersen, mocht ik me daar niet mee moeien. Ik had destijds het internaat aangeraden en dus was het ook mijn schuld. Iedereen is tegen haar dochter, dit terwijl we haar enkel willen helpen, want zo blijft het ook niet duren...

Smitten Kitten
Smitten Kitten
  • 11.119 berichten
OFFLINE

#24 Geplaatst 06 januari 2011 - 09:22

Feroesti, dat is allemaal heel erg he, maar misschien doet het meisje wel gedeeltelijk zo omdat de situatie thuis helemaal scheef zit?

Een kind doet niet zomaar zo tegendraads lijkt mij. Zelfs de keurigste gezinnen zijn niet "de beste" gezinnen...

Guest_Eragon_*
Guest_Eragon_*
OFFLINE

#25 Geplaatst 06 januari 2011 - 09:55

Je bevestigt het, de man en vrouw zijn het niet eens over de opvoeding van de dochter en geven elkaar de schuld in plaats van hun verantwoordelijk te hebben opgenomen als het kind nog klein was. Nu als puber kunnen ze geen weg meer met het kind. Een uiting van een onderhuidse frustratie. Als je in die fase zit, is het kalf al lang verzopen lijkt me. Zeer spijtig allemaal want die puber krijgt nu gelijk voor haar gedrag, de verantwoordelijkheid voor hoor gedrag wordt afgeschoven en dat vindt een puber natuurlijk geweldig. Zeer spijtig toch voor die ouders en die kinderen. Een ouder kan zijn kind niet zomaar haten, of er iets misgegaan in de relatie tussen vader en kind (bijvoorbeeld te weinig thuis) of de moeder heeft haar frustraties overgebracht op het kind

Je maakt het karakter van je kinderen nooit helemaal, ze hebben altijd iets meegekregen van moeder natuur maar als de ouders niet op één lijn staan, dan gebruikt elk kind dat in zijn voordeel.

Weet je wat ik ook vaak merk, dat ouders ruzien waar de kinderen bij zijn. Fout vind ik persoonlijk, de kinderen hebben daar niks mee te maken en op die manier geef je hen de kans jouw argumenten tegen je echtgenoot te gebruiken tegen jezelf.

Ik zie het op vandaag in mijn eigen familie en zie mijn metekind echt de verdoemenis in gaan doordat de ouders van kleins af al geen gemeenschappelijk standpunt konden innemen en haar gebruikte als communicatiemiddel. Zij heeft nu een bijzonder moeilijk karakter maar dat is mi grotendeels het resultaat van de voorgaande jaren. De vechtscheiding waar zij de inzet van is en door beide kanten gebruikt wordt om de andere ex-partner zwart te maken is desastreus voor dat kind dat begint te spijbelen, niet meer leert, de verkeerde mensen frequenteert, rookt enz. Lig er dikwijls wakker van en ik weet dat zij de relatie bemoeilijkt heeft maar ik blijf erbij, zij is er niet oorzaak van maar de dupe.

ik krijg uit jouw schrijven de indruk dat je vriendin soms vergeet dat zij de moeder is en niet de vriendin hoeft te zijn wat de sitautie natuurlijk niet vergemakkelijkt.

Maar ik ga niet oordelen of veroordelen, heb dat echt afgeleerd. Kinderen opvoeden is moeilijk genoeg zonder dat iedereen daar zijn mening over wil zeggen. Heb dat zelf mogen ondervinden en ondervind het nog steeds daar ik de kinderen eigenlijk vrij streng heb opgevoed in tegenstelling tot anderen. Streng maar ik hoop rechtvaarding.

Zeer moeilijk. Je kan alleen duidelijk maken da je er bent voor je vriendin mocht ze willen praten, een luisteren oor zonder opinie tenzij ze die vraagt en dan loop je echt op eierschalen.

Veel moed meid

Bewerkt door Eragon, 06 januari 2011 - 09:56.


Guest_scolu_*
Guest_scolu_*
OFFLINE

#26 Geplaatst 06 januari 2011 - 14:52

tegenwoordig gaan er echt veel mensen uit elkaar zeg :(

catherine
catherine
  • 40.162 berichten
OFFLINE

#27 Geplaatst 06 januari 2011 - 20:34

Aanvaarden dat je kinderen soms niet op de goede zitten is heel moeilijk voor een ouder.
Kennissen van ons hebben hun zoon ook laten opnemen in een instelling voor heropvoeding en begeleiding. En dit gaat nu zo goed dat hij weer naar de gewone school mag gaan maar wel slaapt in de instelling. Als dit ook goed verloopt kan hij terug naar huis na school maar blijft wel begeleid. Daarmee dat ik zeg dat het voor een mama heel moeilijk is toe te geven dat je kind effe het niet goed doet.

saparapah
saparapah
  • 1.324 berichten
    • Locatie: Ichtegem
  • 3 katten
OFFLINE

#28 Geplaatst 06 januari 2011 - 21:05

Weet je wat volgens mij in veel relaties het probleem is? Ontrouw. Je bent enkele jaren samen, de spanning eraf, vlinders zijn al lang weggevlogen en de sleur zit er dik in. En ja, dan kom je iemand tegen die je knap, aantrekkelijk, lief, enz. ... vindt. En dan denk je : zo is het dat echte liefde moet zijn en voor je het weet beland je in een relatie. En ontrouw leidt onvermijdelijk tot een breuk. Je kan nog altijd proberen om te vergeven, vergeten doe je dat toch nooit, denk ik. Maar als het vertrouwen gebroken is, is het volgens mij niet meer te herstellen.

Het kan iedereen overkomen, dat je gevoelens krijgt voor een ander. Maar gebruik dan je verstand. Zou je echt je hele leven willen overhoop halen voor die ene waarvan je dan met je verliefde kop denkt dat alles zo veel beter zal zijn? Nee hoor. In elke relatie is er wel iets en aan elke persoon zijn er dingen die je soms eens ergeren. Maar je moet mekaar waarderen voor wie je bent, met je betere en minder goede kanten. En compromissen sluiten, tijd maken voor mekaar, elkaar niet vanzelfsprekend vinden, en vooral jezelf gelukkig prijzen dat je mekaar nog altijd graag ziet, ook al is het passionele er wat af.
En idd zoals Solotje zegt : niet te vlug opgeven.
OK, als je al jaren ongelukkig bent in je huwelijk, moet je er iets aan doen. Maar om dan direct uit mekaar te gaan? Er bestaat ook nog zoiets als therapie.

En wat ik dikwijls nog het ergste vind, en ik maak het regelmatig mee in m'n job, dat mensen die scheiden dikwijls financiële zelfmoord plegen. Ook al wordt een bestaand huis met veel winst verkocht. Als je iets moet gaan huren, je kinderen onderhouden, alimentatie betalen, enz... is die overschot van het huis vlug weggesmolten en dan dreigt de armoede. Ik maak het zo dikwijls mee, echt schreinend om te zien.

Ik hoop alvast dat jouw vrienden de beslissing weloverwogen genomen hebben en dat voor hen beiden alles goed komt. En wie weet heb je binnen enkele jaren 2 bevriende koppels ipv 1. Wij hebben dit ook meegemaakt. Ons bevriend koppel gaat uit mekaar, leren na verloop van tijd iemand anders kennen en nu zijn we met beide koppels goed bevriend!

Bewerkt door saparapah, 06 januari 2011 - 21:06.

Geplaatste afbeelding
Groetjes en poezekopjes, Sarah

feroesti
feroesti
  • 7.453 berichten
    • Locatie: Izegem
OFFLINE

#29 Geplaatst 28 januari 2011 - 14:28

Mijn vriendin is vandaag aan het verhuizen en liet me doodleuk weten dat ze vandaag ons Sanneke in de late namiddag komt terug brengen. Zo ineens...
De oudste kat kan mee op het appartement, ons Sanneke dus niet.

Ik moet hier dus alles snel in gereedheid brengen om haar te ontvangen.
Nu ben ik wel blij dat Sanneke terug komt, maar we moeten toch enkele voorzorgen treffen.
Sanneke is nog niet steriel. Ze hadden me beloofd dat te doen , maar het is door de thuissituatie telkens uitgesteld.
Haar in de groep zetten doe ik dus niet (wil eerst zeker zijn dat alles goed met haar is) en hier beneden zit onze Dior afzonderlijk.
Dior verhuisd dus straks naar zijn buitenverblijf, zodat Sanneke hier beneden alleen kan rondlopen. leuk voor Dior vind ik het niet en het was ook niet naar plan. Maar het is nu zo, we kunnen Sanneke niet laten vallen !!!!

De dierenarts komt haar ook vanavond nazien voor alle zekerheid.
Ik houd men hart vast, want ik heb haar al enkele maanden niet meer gezien. En met de situatie daar ,die inmiddels nog meer uit de hand gelopen is, vrees ik dat Sanneke wel het minste van hun zorgen was.
Hopelijk is nog steeds gezond en in blakende conditie...
We laten haar nu even helemaal bijkomen hier en laten haar dan steriel maken. Aan de ene kant ben ik blij dat ze terug komt, aan de andere kant heb ik ook schrik voor wat er inmiddels met haar gebeurt is. En ook schrik van de reactie van mijn vriendin op alle gebeurtenissen. Want ik heb haar dus al weken niet meer gezien noch gehoord. Ik ben benieuwd...

Bewerkt door feroesti, 28 januari 2011 - 14:29.


Smitten Kitten
Smitten Kitten
  • 11.119 berichten
OFFLINE

#30 Geplaatst 28 januari 2011 - 14:31

Pfff... dat is wel niet schoon vind ik...
Prima dat ze haar terug brengen, ik zou zelf als fokker dat ook zo willen, wie weet waar ze anders terecht komt als ze haar niet meer willen hebben en ik wil echt mijn kittens niet in het asiel zien belanden. Maar ze had dat toch wel op voorhand kunnen laten weten he. Nu moet jij nog in zeven haasten alles in orde brengen en anders had je haar al bij je vriendin kunnen laten steriliseren en had ze daar in haar vertrouwde omgeving van de operatie kunnen herstellen. Enfin, tja... je moet er nu maar het beste van maken he! Succes!