Spring naar inhoud


- - - - -

1 + 1 = ???


  • Log in om te reageren
1204 reacties op dit onderwerp
Guest_Beau_*
Guest_Beau_*
OFFLINE

#121 Geplaatst 12 januari 2011 - 21:45

Lieveke85 zei:

Ik was 23 als ik zwanger was, hij was reeds 30.

Ohja en zijn huidige vriendin is vorige maand bevallen van een zoontje van hem.

Achja heb nu een veel betere vriend en over een paar jaar gaan we alles inorde brengen dat hij officieel de vader is van mijn zoon


Ongelooflijk zeg :evil:

en weet deze mevrouw wel met wat voor &U*U&( ventje ze gaat?

:censored: :censored: :censored: :censored: :censored: :censored: :censored: :censored: :censored: :censored:

heel sneu voor jouw zoontje, gelukkig krijgt hij een nieuwe veel lievere en leukere papa. Maar toch vind ik het ongelooflijk dat hij het in zijn hoofd heeft gehaald zijn vriendin en kind in de steek te laten en of dat nog niet erg genoeg is. Hij was 30 zeg :catscratchhead

gadverdamme :censored: :censored: :censored: :censored:

en nu ga ik maar even op mijn handen zitten :)

met moeite... dat wel

Bewerkt door Beau, 12 januari 2011 - 21:46.


Lieveke85
Lieveke85
  • 2.566 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 8 katten
OFFLINE

#122 Geplaatst 12 januari 2011 - 22:36

Beau zei:

Ongelooflijk zeg :evil:

en weet deze mevrouw wel met wat voor &U*U&( ventje ze gaat?

:censored: :censored: :censored: :censored: :censored: :censored: :censored: :censored: :censored: :censored:

heel sneu voor jouw zoontje, gelukkig krijgt hij een nieuwe veel lievere en leukere papa. Maar toch vind ik het ongelooflijk dat hij het in zijn hoofd heeft gehaald zijn vriendin en kind in de steek te laten en of dat nog niet erg genoeg is. Hij was 30 zeg :catscratchhead

gadverdamme :censored: :censored: :censored: :censored:

en nu ga ik maar even op mijn handen zitten :)

met moeite... dat wel

hij had een zoon van 5 jaar op het moment dat ik zwanger werd al bij zijn ex vrouw.

en zijn huidige vriendin weet niet dat mijn zoon ook zijn zoon is.


Het ergste is dat ik heel goed overeen kom met haar.


Ik ben al heel blij dat mijn zoontje nooit beter heeft geweten, ik ben met mijn vriend samen gegaan toen hij 3 weken oud was.


Zowel mijn zoon als ik hebben veel meer geluk nu

saparapah
saparapah
  • 1.324 berichten
    • Locatie: Ichtegem
  • 3 katten
OFFLINE

#123 Geplaatst 12 januari 2011 - 22:42

mightycats zei:

even mijn verhaal pennen 5 jaar geleden ook beslist om zwanger te willen worden...jammer genoeg is mijn lichaam me even 'tegen' geweest
Na een dik jaar proberen en steeds maar pijnlijkere maandstonden , bij de gyn beland, die stelde 'endometriose vast' (google even als je wil weten wat het just is), een maand later besliste ze me te opereren hieraan, ging een kijkoperatie zijn , ben wakker geworden met een snee van mijn buikavel tot benee, en niet zoals een keizersnede, gewoon mooi recht naar beneden. Bleek dat ik een goedaardigecyste van 12 cm in men buik had, min gyn zei doodleuk dat mijn buik precies een kerhof was en dat nooit moest eraan denken om natuurlijk zwanger te raken. Tenige positieve nieuws was dat ik een pil moest gaan nemen waardoor ik nooit men regels nog heb. Na 2 maand dik afzien ben ik terug gaan werken, een jaartje later en een wachtlijst in uz gent , begonnen met ivf, jammer genoeg alweer met een kleine cyste op één van men eierstoken. Na de tweede ivf ( eigenlijk ixci poging zelfs, want door endo ben je moeilijk vruchtbaar, en slechts twee bevruchte eicelletjes , draaide het uit op niets. Ondertussen zag ik alweer meer en meer af omdat die cystes meegroeien met de stimulaties, opperde dat ik een pauze wou tussen de tweede en derde poging. De prof begreep het niet eerst, na een gesprek concludeerde ze doodleuk dat ik me dan maar 'alweer' moest laten opereren, dit maal daar, en misschien ma een volledige eirstok weglaten nemen, en dan zien wat het gaf. Heb twee weken getwijfeld en de afspraak afgezegd, ik ben het moe, ik weiger het proefkonijne te zijn van een kliniek waar je enkel een 'nummer' bent, samen met men partner heb ik beslist dat we een pauze nemen en we zien wel hoe dan verder gaat. heb er men hoofd bij neergelegd, ik ga niet een decenia hopen op iets dat zo'n minimale kans heeft op slagen, het is te zwaar voor beiden in de relatie.
Mijn partner heeft ook het zwaar gehad , en dacht soms dat ik er minder mee zat als hem
Niets is minder waar, maar ik ben echt uitgeweend, ik kan moeilijk bij iedere baby die ik zien het op een huilen gooien.
Ik ben ondertussen begonnen met een ander hoofdstuk in men leven, wij hebben een superlieve hond genomen, heb men poezenbende en ik volg avondschool om beroepsfotograie te worden. De hond heeft ervoor gezorgd dat mijn partner het allemaal
anders is gaan zien, hij zou ze niet meer willen missen en een kindje lijkt niet meer zo belangrijk.
Het leven neemt soms rare wendingen en dromen worden niet altijd werkelijkheid, voor sommigen lijken ze simpel, voor anderen niet.

Oh, dit vind ik nu zo erg hé! :( Ik kan me nauwelijks voorstellen hoe dit moet zijn, weten dat je kinderloos door het leven zal blijven gaan :hug: . Ik kan me voorstellen dat je een fortuin zou betalen voor een kindje.
En is er nog enige hoop dat je toch ooit zwanger zou worden, of is de biologische klok ondertussen aan het tikken. Want dit is ook dikwijls en probleem.
Wat ik me wel afvraag is of je zo een situatie overweegt om een kindje te adopteren. Hebben jullie dit overwogen?
Ach, ik hoop je een heel klein beetje te kunnen steunen met het verhaal van een vriendin van mij. Ook jaren gesukkeld en alles geprobeerd om zwanger te worden. Tevergeefs. Toen ze 40 geworden is, heeft ze besloten om haar erbij proberen neer te leggen. Ze heeft zich toen toegelegd op hondjes, en heeft ondertussen samen met haar man verschillende huisjes speciaal ingericht voor honden (tuin volledig omheind, kennels, agility toestellen enz ;) welke ze verhuurd voor vakantie (in de ardennen) en hier haalt ze enorm voldoening uit. En idd. haar diertjes zijn een beetje haar kinderen geworden.

Ik hoop voor jou en je partner dat je dit een plaatsje kan geven.
Geplaatste afbeelding
Groetjes en poezekopjes, Sarah

Guest_mightycats_*
Guest_mightycats_*
OFFLINE

#124 Geplaatst 12 januari 2011 - 22:52

saparapah zei:

Oh, dit vind ik nu zo erg hé! :( Ik kan me nauwelijks voorstellen hoe dit moet zijn, weten dat je kinderloos door het leven zal blijven gaan :hug: . Ik kan me voorstellen dat je een fortuin zou betalen voor een kindje.
En is er nog enige hoop dat je toch ooit zwanger zou worden, of is de biologische klok ondertussen aan het tikken. Want dit is ook dikwijls en probleem.
Wat ik me wel afvraag is of je zo een situatie overweegt om een kindje te adopteren. Hebben jullie dit overwogen?
Ach, ik hoop je een heel klein beetje te kunnen steunen met het verhaal van een vriendin van mij. Ook jaren gesukkeld en alles geprobeerd om zwanger te worden. Tevergeefs. Toen ze 40 geworden is, heeft ze besloten om haar erbij proberen neer te leggen. Ze heeft zich toen toegelegd op hondjes, en heeft ondertussen samen met haar man verschillende huisjes speciaal ingericht voor honden (tuin volledig omheind, kennels, agility toestellen enz ;) welke ze verhuurd voor vakantie (in de ardennen) en hier haalt ze enorm voldoening uit. En idd. haar diertjes zijn een beetje haar kinderen geworden.

Ik hoop voor jou en je partner dat je dit een plaatsje kan geven.

ja hoor , de klok begint al wel te tikken maar tkan nog net, alhoewel je de gyn zou moeten geloven moet je kindje kopen voor je 30ste...
adoptie graag, maar financieel geen optie, we zijn nog niet gespaard geweest , ook niet financieël, die vriendin, zijn die chalets per toeval aan de semois en heten ze niet levaly paradis?

Guest_Beau_*
Guest_Beau_*
OFFLINE

#125 Geplaatst 12 januari 2011 - 23:22

Lieveke85 zei:

hij had een zoon van 5 jaar op het moment dat ik zwanger werd al bij zijn ex vrouw.

en zijn huidige vriendin weet niet dat mijn zoon ook zijn zoon is.


Het ergste is dat ik heel goed overeen kom met haar.


Ik ben al heel blij dat mijn zoontje nooit beter heeft geweten, ik ben met mijn vriend samen gegaan toen hij 3 weken oud was.


Zowel mijn zoon als ik hebben veel meer geluk nu

Och hemeltje, waarom vertel je het die vrouw niet dat het zijn zoon is?

Als jij die vrouw wel eens ziet, ziet die vriend jouw zoontje toch ook nog wel eens?

Lieveke85
Lieveke85
  • 2.566 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 8 katten
OFFLINE

#126 Geplaatst 13 januari 2011 - 22:45

Beau zei:

Och hemeltje, waarom vertel je het die vrouw niet dat het zijn zoon is?

Als jij die vrouw wel eens ziet, ziet die vriend jouw zoontje toch ook nog wel eens?

Hij ziet hem af en toe wel ja


wij hebben 2009-2010 oudjaar bij hun gevierd en ben afgelopen week op babybezoek geweest bij hun met het zoontje.


waarom vertel ik het haar zelf niet, mja kweet niet, ik vind dat het zijn rol is om haar dit te vertellen.


Ook bijna niemand van onze omgeving weet dat dit zijn zoon is, zelfs mijn ouders weten het niet, ze hadden hem ook nog nooit gezien

Gwynyth
Gwynyth
  • 2.543 berichten
    • Locatie: Mechelen
  • 2 katten
OFFLINE

#127 Geplaatst 13 januari 2011 - 23:32

Maar hoe ga je het aan je zoontje uitleggen, of ga je het hem niet zeggen? Die gaat toch ook vragen hebben over het waarom zijn papa niet bij hem bleef?
Geplaatste afbeelding

Guest_Beau_*
Guest_Beau_*
OFFLINE

#128 Geplaatst 14 januari 2011 - 14:05

@Lieveke, wooh dit lijkt mij wel moeilijk? :trance:

ik zou zelf niet in de zelfde kamer kunnen zitten met mijn zoontje en zijn vader zonder dat iemand weet dat hij de vader is? Op een dag gaat dit immers toch een keer uitkomen...bedoel ooit gaat hij toch vragen wie zijn vader is.

Guest_brit_*
Guest_brit_*
OFFLINE

#129 Geplaatst 14 januari 2011 - 17:24

mightycats zei:

ja hoor , de klok begint al wel te tikken maar tkan nog net, alhoewel je de gyn zou moeten geloven moet je kindje kopen voor je 30ste...
adoptie graag, maar financieel geen optie, we zijn nog niet gespaard geweest , ook niet financieël, die vriendin, zijn die chalets per toeval aan de semois en heten ze niet levaly paradis?

ah ik hoop echt voor jou dat het lukt
een koppel die ik ken is 6 jaar bezig geweest met ivf en nu hebben ze eindelijk hen babytje van 6 maand
wie weet helpt ivm wel
ik duim vast en zeker voor jullie :hug: :hug:

Guest_Wenneke_*
Guest_Wenneke_*
OFFLINE

#130 Geplaatst 14 januari 2011 - 18:04

*Ik ben met mijn pil gestopt en een maand nadien was ik zwanger, dolblij natuurlijk.
Ik had namelijk niet verwacht dat het zo snel zou lukken, na 3 maanden op een avond hevige buikpijn gekregen en toen direct richting spoed omdat ik wat bloed verloor.
Gyno zei dat alles normaal leek, hartje klopte goed enz... S morgens toch een miskraam gekregen. We waren er helemaal kapot van. De gyno raadde me aan om gewoon met de pil blijven te stoppen en de natuur terug zijn gang laten gaan. Toen we die woorden hoorde hadden we daar niet direct zin meer in want we hadden zo een verdriet maar na 3 maanden was ik terug zwanger en we waren wel blij maar ik was zo bang dat ik het terug ging verliezen dat ik de eerste 3 maanden niet er van kon genieten. Ik heb echt geen goede zwangerschap gehad, te hoge bloeddruk, zwangerschapsdiabetes, weinig gevoel in de buik, ik zat meer in het ziekenhuis dan wat anders. En toen is mijn zoontje geboren, een hevig bazeke die alles al wou uit proberen al voor hij het kon... We zijn heel gelukkig met hem, hij is onze oogappel, ons alles... Hij is nu 4 jaar en is al veel rustiger geworden dan tijdens zijn baby en peuter jaar. Ik denk soms nog aan mijn 1 ste zwangerschap, vb welk geslacht het was enz... Maar dan besef ik ook mocht alles goed gegaan zijn tijdens de 1 ste zwangerschap, ik nooit mijn zoontje die ik nu heb gehad had. Tegen eind dit jaar gaan we terug proberen omdat ik eerst van mijn zoontje wat wou genieten.
Mijn vriendin kan ook niet op de natuurlijke weg kinderen krijgen en dan hoor je soms verhalen van wat mensen soms met hun kinderen doen en daar krijg ik het van. Soms is het zo oneerijk.*

Lieveke85
Lieveke85
  • 2.566 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 8 katten
OFFLINE

#131 Geplaatst 14 januari 2011 - 22:44

Ik ben wel van plan om hem later eerlijk te zeggen dat mijn vriend niet zijn echt vader is. maar waarom hij niet bij ons is mag hij zelf uitleggen, heb ik hem ook altijd gezegd


wenneke veel succes met de nieuwe poging en hopelijk gaat dit veel beter

Gwynyth
Gwynyth
  • 2.543 berichten
    • Locatie: Mechelen
  • 2 katten
OFFLINE

#132 Geplaatst 29 januari 2011 - 18:25

Nieuwe ronde :(
Geplaatste afbeelding

Guest_Wenneke_*
Guest_Wenneke_*
OFFLINE

#133 Geplaatst 29 januari 2011 - 18:33

Lieveke85 zei:

Ik ben wel van plan om hem later eerlijk te zeggen dat mijn vriend niet zijn echt vader is. maar waarom hij niet bij ons is mag hij zelf uitleggen, heb ik hem ook altijd gezegd


wenneke veel succes met de nieuwe poging en hopelijk gaat dit veel beter

Dank je!

dorien_951
dorien_951
  • 2.365 berichten
    • Locatie: GEEL
  • 3 katten
OFFLINE

#134 Geplaatst 29 januari 2011 - 18:38

Gwynyth zei:

Nieuwe ronde :(

Veel succes :)

Vroeg of laat staat het geluk aan jou kant :duim:

Adsagsona
Adsagsona
  • 3.373 berichten
    • Locatie: Beringen
  • 2 katten
OFFLINE

#135 Geplaatst 29 januari 2011 - 19:13

Gwynyth zei:

Nieuwe ronde :(

:hug: :hug: :hug: