Spring naar inhoud


- - - - -

Ik moet het hier eventjes van mij afschrijven...


  • Log in om te reageren
32 reacties op dit onderwerp
brithany
brithany
  • 7.775 berichten
    • Locatie: Rotterdam
  • 7 katten
OFFLINE

#16 Geplaatst 14 januari 2011 - 02:04

Dit is een moeilijke situatie, maar ik zou zelf niet mee gaan met haar, vertel haar dat je het erg moeilijk vind dat ze beslist voor dit kindje of het mag leven of niet, en dat je daar zelf niet achter kan staan, dat je er wel voor haar wil zijn, maar niet kan mee gaan bij het gebeuren zelf, ik denk dat misschien jij daar later spijt van zou krijgen, stel dat je kinderwens nog heel lang gaat duren en dat je zelf niet zo snel zwanger raakt, dan gaat het je misschien wel dwars zitten dat je je vriendin op het moment zelf gesteund heeft.

Ze kan daarna altijd bij je komen om te praten, heb je trouwens zelf al met haar gepraat over de voor en nadelen om deze hele grote beslissing te nemen, ziet ze mischien nu zelf even geen uitweg en krijg ze later misschien wel spijt..

Ik vraag me nu altijd af welke reden heeft een mens om deze beslissing te nemen, leeftijd? studie? geen geld? enz enz

Ik respecteer iedereen in deze beslissing, maar ik ben heel erg en absoluut tegen abortus, ik zeg altijd maar als je oud genoeg ben om gemeenshap(zeg ik dat weer netjes hee) te hebben, ben je ook oud genoeg om een kindje te krijgen..

En soms heb je idd situatie's vanwege verkrachting enz die het net wat anders makenen zo heb je misschien nog wel wat dingen, maar over het algemeen is het toch, het kom nu even niet uit..

Mijn dochter was ook veel te jong zwanger,woonde nog thuis , school, geen huis enz en kindje is hier geboren en ze heeft hier gewoond in het beginne met haar baby en inmiddels is haar kindje bijna vier jaar en ze is een super goede moeder, en uiteraard kwam het bij haar ook niet uit want ze wilde nog zo veel,uitgaan, shoppen met haar vriendinnen, studeren enz , maar gelukkig koos ze direckt voor het kindje en alles is op zijn pootjes terecht gekomen ,en haar kindje is echt nu haar prioriteit en nu bijna vier jaar later kan ze alsnog gaan studeren..

Dus ik zou zeggen praat met je vriendin, en kom er achter of dit is wat ze echt wil en het niet doet omdat ze geen uitzicht ziet, heel veel sterkte voor jou en je vriendin xx

Bewerkt door brithany, 14 januari 2011 - 02:06.

Geplaatste afbeelding

Guest_Sarah en Erik_*
Guest_Sarah en Erik_*
OFFLINE

#17 Geplaatst 14 januari 2011 - 05:49

brithany zei:

Dit is een moeilijke situatie, maar ik zou zelf niet mee gaan met haar, vertel haar dat je het erg moeilijk vind dat ze beslist voor dit kindje of het mag leven of niet, en dat je daar zelf niet achter kan staan, dat je er wel voor haar wil zijn, maar niet kan mee gaan bij het gebeuren zelf, ik denk dat misschien jij daar later spijt van zou krijgen, stel dat je kinderwens nog heel lang gaat duren en dat je zelf niet zo snel zwanger raakt, dan gaat het je misschien wel dwars zitten dat je je vriendin op het moment zelf gesteund heeft.

Ze kan daarna altijd bij je komen om te praten, heb je trouwens zelf al met haar gepraat over de voor en nadelen om deze hele grote beslissing te nemen, ziet ze mischien nu zelf even geen uitweg en krijg ze later misschien wel spijt..

Ik vraag me nu altijd af welke reden heeft een mens om deze beslissing te nemen, leeftijd? studie? geen geld? enz enz

Ik respecteer iedereen in deze beslissing, maar ik ben heel erg en absoluut tegen abortus, ik zeg altijd maar als je oud genoeg ben om gemeenshap(zeg ik dat weer netjes hee) te hebben, ben je ook oud genoeg om een kindje te krijgen..

En soms heb je idd situatie's vanwege verkrachting enz die het net wat anders makenen zo heb je misschien nog wel wat dingen, maar over het algemeen is het toch, het kom nu even niet uit..

Mijn dochter was ook veel te jong zwanger,woonde nog thuis , school, geen huis enz en kindje is hier geboren en ze heeft hier gewoond in het beginne met haar baby en inmiddels is haar kindje bijna vier jaar en ze is een super goede moeder, en uiteraard kwam het bij haar ook niet uit want ze wilde nog zo veel,uitgaan, shoppen met haar vriendinnen, studeren enz , maar gelukkig koos ze direckt voor het kindje en alles is op zijn pootjes terecht gekomen ,en haar kindje is echt nu haar prioriteit en nu bijna vier jaar later kan ze alsnog gaan studeren..

Dus ik zou zeggen praat met je vriendin, en kom er achter of dit is wat ze echt wil en het niet doet omdat ze geen uitzicht ziet, heel veel sterkte voor jou en je vriendin xx

Wel de reden waarvoor zij deze beslissing neemt, is omwille van haar leeftijd (20j), zijzelf vind zich nog veel te jong en totaal nog niet klaar om een kind op te voeden. Ook is ze uit elkaar met haar vriend en waren zij totaal nog niet lang genoeg samen om al een kind te krijgen.
Daarzij nogal een vrijgevochten persoon is ziet zij het gewoon niet zitten om een kind te krijgen. Daar zij eigenlijk ook nooit geen kinderen wil of gewillen heeft helpt er natuurlijk niet op.

Ik heb er al met haar over gesproken en ze is echt radicaal overtuigd van haar beslissing. Niets of niemand die haar op andere gedachten gaat kunnen brengen.



Adsagsona
Adsagsona
  • 3.373 berichten
    • Locatie: Beringen
  • 2 katten
OFFLINE

#18 Geplaatst 14 januari 2011 - 08:54

Dat is inderdaad een moeilijke beslissing.
Ik zou er zelf eigenlijk niet bij nadenken en gewoon meegaan, maar ik heb zelf geen uitdrukkelijke kinderwens, zodat het niet zo moeilijk zou zijn... denk ik.
Zoals andere mensen voor mij al gezegd hebben, zou ik eerlijk zijn met haar en zeggen dat je het er moeilijk mee hebt, maar dat je haar wel wil steunen.

Jess
Jess
  • 4.842 berichten
    • Locatie: Sint-Katelijne-Waver
  • 2 katten
OFFLINE

#19 Geplaatst 14 januari 2011 - 08:55

Niet makkelijk om te beslissen.... Het is natuurlijk wel niet zo dat je 'bij' haar bent als ze de curretage uitvoeren, je zal voorop bij haar zijn en daarna ook wel.

Probeer het misschien wat meer nuchter te bekijken, bij zes weken gaat het echt nog niet over een babytje hoor, veel vrouwen weten bij zes weken nog niet eens dat ze zwanger zijn....

Als het echt tegen je principes ingaat, dan moet je dat zeggen maar ik zou mijn persoonlijk gevoel ad kant zetten en haar steunen.

Dat je zelf graag kindjes zou willen snap ik helemaal, maar ook voor jou komt het juiste moment hier nog voor!

Sterkte voor jullie beiden.
Geplaatste afbeelding

cabezablanca
cabezablanca
  • 521 berichten
    • Locatie: herentals
  • 2 katten
OFFLINE

#20 Geplaatst 14 januari 2011 - 08:56

wat een moeilijke delicate situatie...  
Als ze jouw beste vriendin is zou ze ergens al moeten weten dat dit voor jou absoluut niet makkelijk is. Ik zou het zelf niet vragen aan iemand van wie ik weet dat ze zelf zo graag kinderen wilt.
Ik volg eigenlijk ook de mening van Brithany... abortus in situaties als verkrachting en dergelijke kan ik begrijpen, maar ik ben te jong (20 is nu ook weer niet zo jong) en ik voel me er niet klaar voor...je hebt het hier wel over het leven van iemand... maar ja, blijkbaar is zij niet meer van gedacht te veranderen dus hoef ik daar ook niet ver over uit te wijden.
Sarah, als ik jou was zou ik het niet kunnen. Ik zou er voor- en achteraf met haar over kunnen praten, maar echt meegaan naar de consultatie zelf zou echt te moeilijk zijn voor mij. Als jij het wel kan vind ik je heel moedig en dapper, maar probeer ook even stil te staan wat dit voor psychische gevolgen voor jou heeft. Zoals ik al eerder zei, een goede vriendin sta je zo vaak mogelijk bij met haar problemen, maar je vriendin zou het ook moeten kunnen begrijpen als dit een brug te ver voor je is.
Pff...dit is echt wel een heel complexe situatie...


ps nog veel succes met je examens! concentreren zal nu ook niet makkelijk zijn

Geplaatste afbeelding

Gwynyth
Gwynyth
  • 2.543 berichten
    • Locatie: Mechelen
  • 2 katten
OFFLINE

#21 Geplaatst 14 januari 2011 - 09:00

Als ze er echt heeft over nagedacht, dan heeft ze haar beslissing genomen... Misschien is ze ervan overtuigd dat het beter is om géén kind te hebben, dan een ongelukkig kind met een ongelukkige mama. Zij is de enige die hier uiteindelijk over mag beslissen...

Ik zou sowieso meegaan. Dit is niet gemakkelijk voor haar, want de toekomst ken je niet he? Misschien heeft ze over een paar jaar spijt? Ik zou meegaan, maar haar zeggen dat ik het echt jammer vind. Dat ik haar nu steun, en moest ze later spijt hebben, dat ik er dan nog altijd voor haar zou zijn. Maar dat ik het vanbinnen zo jammer vind voor dat verloren leventje.
Geplaatste afbeelding

Lut
Lut
  • 11.643 berichten
  • 4 katten
OFFLINE

#22 Geplaatst 14 januari 2011 - 11:43

cabezablanca zei:

wat een moeilijke delicate situatie...
Als ze jouw beste vriendin is zou ze ergens al moeten weten dat dit voor jou absoluut niet makkelijk is. Ik zou het zelf niet vragen aan iemand van wie ik weet dat ze zelf zo graag kinderen wilt.
Ik volg eigenlijk ook de mening van Brithany... abortus in situaties als verkrachting en dergelijke kan ik begrijpen, maar ik ben te jong (20 is nu ook weer niet zo jong) en ik voel me er niet klaar voor...je hebt het hier wel over het leven van iemand... maar ja, blijkbaar is zij niet meer van gedacht te veranderen dus hoef ik daar ook niet ver over uit te wijden.
Sarah, als ik jou was zou ik het niet kunnen. Ik zou er voor- en achteraf met haar over kunnen praten, maar echt meegaan naar de consultatie zelf zou echt te moeilijk zijn voor mij. Als jij het wel kan vind ik je heel moedig en dapper, maar probeer ook even stil te staan wat dit voor psychische gevolgen voor jou heeft. Zoals ik al eerder zei, een goede vriendin sta je zo vaak mogelijk bij met haar problemen, maar je vriendin zou het ook moeten kunnen begrijpen als dit een brug te ver voor je is.
Pff...dit is echt wel een heel complexe situatie...


ps nog veel succes met je examens! concentreren zal nu ook niet makkelijk zijn

Dit is ook 100% mijn mening .....!
Waarom zou je die vrucht nog geen kindje mogen noemen?? Dat vind ik flauwe zever, sorry........!
Als zij zichzelf nog te jong vindt, waarom namen ze dan niet meer voorzorgen? Ze moet toch geweten hebben dat ze met vuur speelde........ :censored:
Je mag je echt niet verplicht gaan voelen omdat zij je beste vriendin is.... . Als zij dat inderdaad is, en jij ook voor haar, dan zou ze dat moeten accepteren vind ik....

Zelfs voor mijn allerallerbeste vriendin zou ik dit NIET kunnen doen.........! Ze zou het mij trouwens ook helemaal niet vragen

Sorry voor mijn hevige reaktie, maar dit ligt héél gevoelig bij mij....! Ook mijn zus liet een abortus utvoeren middenin de periode waarin ik zwanger probeerde te worden........... . Dat is écht iets wat ik haar NOOIT ga kunnen vergeven.........



Gwynyth
Gwynyth
  • 2.543 berichten
    • Locatie: Mechelen
  • 2 katten
OFFLINE

#23 Geplaatst 14 januari 2011 - 11:58

Ik probeer ook kids te krijgen... Maar het is de beslissing van de toekomstige mama, en mijn eigen mening mag ik altijd geven, maar is niet hetgene wat doorslaggevend moet zijn.

Ik weet dat mijn zus absoluut géén kinderen wil; en moest die ooit zwanger raken en een abortus willen, dan zou ik dat héél spijtig vinden, maar da's haar keuze. En in haar situatie snap ik dat zelf ook wel.

Voor mij is dat eigenlijk echte vriendschap / echt graag zien: de belangen van iemand die jij graag ziet, voor de jouwe zetten. Zeker wanneer deze "belangen" een dergelijke belangrijkheid met zich meedragen...

Maar heel eerlijk: het zou toch pijn doen vanbinnen :(
Geplaatste afbeelding

Smitten Kitten
Smitten Kitten
  • 11.119 berichten
OFFLINE

#24 Geplaatst 14 januari 2011 - 12:06

Zoals iemand hier al eerder zei; het kind zelf heeft niets te maken met jou.... Jij wilt een kindje en hebt de mogelijkheden en vooral de wil om ervoor te zorgen. Je vriendin heeft die niet en dat is zo een persoonlijke keuze, maar ook die keuze moet gerespecteerd worden.
Jouw vriendin doet dit niet om jou te kwetsen of pesten, zij zal op dit moment bang zijn, zich zorgen maken en geen andere uitweg zien. Moet zij een kind opvoeden tegen haar zin? Gelukkig kind zal dat worden...

Denk goed of je het kan losdenken van jezelf en kan je dat probeer er dan voor haar te zijn, uiteraard kan je ook eerlijk zijn over het feit dat je het er moeilijk mee hebt, daar zijn vriendinnen voor... Jij bent er voor haar als zij het moeilijk heeft, maar zij evenzeer voor jou.

Kan je het niet losdenken, ga dan niet.

PeggyJ
PeggyJ
  • 45.914 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#25 Geplaatst 14 januari 2011 - 13:15

sterkte met je beslissing :geluk: :rub:
Geplaatste afbeelding
We kunnen het hart van een man beoordelen door te kijken hoe hij met dieren omgaat :cattailwag

Guest_Amelie_*
Guest_Amelie_*
OFFLINE

#26 Geplaatst 14 januari 2011 - 15:50

Als ik jou was zou ik meegaan (als je het aankan) en zorgen dat je nadien als je 's avonds thuis komt iemand hebt die jou opvangt.

Brenda...
Brenda...
  • 8.663 berichten
    • Locatie: Oost vlaanderen
  • 4 katten
OFFLINE

#27 Geplaatst 14 januari 2011 - 15:57

Ik zou ook meegaan. Het is zo al heel erg moeilijk.
Geloof me.
En niemand kan voor haar gaan beslissen. Een fout is rap gemaakt!
En als zei dit wilt laten weghalen is dat haar volste recht!
Ik ben absoluut niet tegen abortus.
Gewoon proberen je eigen situatie even aan de kant te zetten en er te zijn voor haar. Want het laten weghalen is niet niks!


En dan om nog even te reageren op de rest.
Dus abortus kan en mag alleen in geval van verkrachtingen enzo?
Sorry maar daar ben ik het dus volledig niet mee eens!!!
We mogen god dankbaar zijn dat het bestaat of er zouden heel wat ongelukkige kinderen rondlopen nu!!!
Nog meer dan er nu al rondlopen!!

Bewerkt door Brenda..., 14 januari 2011 - 15:59.

Geplaatste afbeelding
Mijn kat is mijn Engel,mijn Liefste Troeteldier met een Hart vol Liefde en een Tong van Schuurpapier.

Guest_Kattenpoot_*
Guest_Kattenpoot_*
OFFLINE

#28 Geplaatst 14 januari 2011 - 16:13

Ik zou in mijn geval wel meegaan.
Ik wil zelf ook graag zwanger worden. Maar ieder persoon is anders, en ieders leven is anders ingedeeld.

Probeer de situatie van haar ook los te zien van de jouwe.
Ze zal een vriendin nu hard nodig hebben.

Over de rest ben ik het eens met Brenda ook.
Abortus is een recht die je hier krijgt. En gelukkig maar!
Ik ben zeker niet anti abortus. ( hoewel ik ook wel gevallen ken van, tsjaaa... )
Het is heel vervelend als dit gebeurt wanneer je zelf wel probeert zwanger te worden, maar zo'n abortus is niet van te voren geplant ofzo he?
Niet om anderen te pesten..

Guest_Lisje_*
Guest_Lisje_*
OFFLINE

#29 Geplaatst 14 januari 2011 - 16:27

Heb hier ook zo'n dubbel gevoel bij. Uiteraad is abortus een recht en mogen we blij zijn dat dat je er nog altijd zelf kan over beslissen, maar er zijn nu toch ook zoveel voorbehoedsmiddelen denk ik dan... :onzeker:

Maar de vraag is, of je zou meegaan. Denk dat je die keuze echt voor jezelf moet maken en er inderdaad met haar over spreken dat je haar wel wil steunen, maar niet weet of je het gaat aankunnen. Veel succes met het nemen van deze beslissing. :hug:

Guest_Sarah en Erik_*
Guest_Sarah en Erik_*
OFFLINE

#30 Geplaatst 14 januari 2011 - 18:39

Ik heb vandaag met haar gebeld en haar verteld dat ik het wel moeilijk heb met de situatie., maar dat ik haar wil steunen door dik en dun, dus ook nu. Ze begreep dit dan ook volledig en vond het super dat ik bij haar wil zijn volgende week. Ze heeft het natuurlijk nog steeds moeilijk, maar is echt rotsvast overtuigd van haar beslissing.

om eventjes de reactie te geven op sommige:
- Ik ben zeker en vast niet tegen abortus, ook niet in haar geval! De enige reden waarom ik het er nu moeilijk mee heb, is omdat ik zelf hoop zwanger te geraken.

-Ik vind ook dat je pas oud genoeg bent voor kinderen, wanneer je er zelf klaar voor bent. Is dat nu 20jaar of 30, maakt niet uit, maar zie je het niet zitten om een kind op te voeden naar jou normen en waarden, dan hoef je dit ook niet te doen.

- eventjes over de voorbehoedsmiddelen: Er is mijn vriendin steeds verteld dat zij zo goed als niet vruchtbaar is en dat bv "de pil" de situatie alleen maar zou verslechten.
Zij gebruikte weldegelijk een condoom, maar zoals iedereen wel weet, zijn ook deze niet feilloos. Ik zeg dan ook niet, dat ze dan mss nog andere maatregelen had kunnen treffen, bv een zaaddodend middel, of weet ik veel wat. Maar ik schets gwn even haar situatie.

- Ik denk ook dat er zijn die mij een beetje verkeerd begrepen hebben. Ik neem het haar totaal niet kwalijk dat zij kiest voor een abortus! Ik respecteer haar keuze volledig, ik was gewoon een beetje overdonderd door haar beslissing. Ik weet ook wel dat ze dit niet gedaan heeft om mij te pesten ofzo, voor zo'n situatie heeft ze uiteraard niet gekozen.