Spring naar inhoud


- - - - -

Wat zouden jullie doen?


  • Log in om te reageren
52 reacties op dit onderwerp
catherine
catherine
  • 40.162 berichten
OFFLINE

#16 Geplaatst 27 januari 2011 - 23:32

Mijn schoonbroer is een 4 tal jaar geleden geopereerd aan een hernia in de rug.
Hij is daar heel content van. Want ervoor had hij ook altijd pijn, ziek van de spuiten en pillen. Was maar 1 oplossing opereren. Dat heeft hij laten doen, is wel een jaar niet kunnen gaan werken en heeft kiné moeten volgen om de rug steviger te maken. Maar hij gaat terug werken en doet het zware werk van ervoor, hij werkt in de bouw.
Hij heeft op het begin een speciale riem moeten dragen maar nu niet meer, hij voelt zich als herboren.
Ga naar een dokter waar ge u goed bij voelt als ge tegen hem praat. Laat je alles netjes uitleggen en mss toch dan die operatie laten doen. Veel geluk Ingrid ik duim voor je dat alles veel beter wordt. :thumb: :hug:

jubikelcats
jubikelcats
  • 6.071 berichten
    • Locatie: Stadskanaal
  • 17 katten
OFFLINE

#17 Geplaatst 27 januari 2011 - 23:35

Een kleine 20 jaar geleden ben ik door mijn rug gegaan, ik stond in een hoek van 90 graden en kon niet meer overeind komen.
Heb uiteindelijk na een half jaar platte bedrust gehad in het zkh. Een vreselijke ouderwetse methode. Lag plat met 40 mg valium :scared: en de nodige pijnstilling.
Inmiddels zijn we 20 jaar later de rugklachten zijn er nog steeds. Geregeld heb ik uitval in mijn benen en kan ik niet meer lopen haast, voel me dan net een oud wijf. In mijn rug heb ik dan ook artrose inmiddels, zie je ik ben al een oud wijf.
Dit alles staat niet in verhouding tot mijn nek. Mijn nek is 1 grote puinzooi sinds mijn auto-ongelukken. Inmiddels nu 10 jaar geleden.
Ik krijg wekelijks op mijn werk stoelmassage om het soepel te houden. En tot op heden werkt het redelijk. Op het moment dat ze bij de lage rugwervels komen dan krimp ik ineen van de pijn.
Momenteel zijn ze bezig om mijn zenuwen in mijn nek weer wat losser te halen. Ik heb een warmte stoornis. Mijn doorbloeding in mijn nek is niet geweldig. Om warm te blijven en te worden moet ik naast een hete kachel zitten. En helaas voel ik die hete kachel niet meer. Voor de pijn in mijn nek/schouder en hoofd ben ik onder behandeling bij de
anesthesioloog. Hier in het refaja ziekenhuis in Stadskanaal zijn ze gespecialiseerd in een pijnpoli. De anesthesioloog geeft dan 5 naalden in de nek, hier komt verdoving in en vervolgens worden de zenuwuiteinden verbrand tot 250 graden. Hier voel je niks van. De 1e naald die voel ik alleen, omdat die precies onder mijn haargrens zit in de bovenste nekwervel. De rest van de naalden voel ik al niet meer. De dag van de behandeling ( Facetblokkade) en de dag erna ben ik brak. moe, veel slapen, daarna voel ik me al weer beter en in de loop van de maanden voel ik me super en geen pijn meer. Wat een verademing. De ellende in mijn nek, heb een hoge dreigende nek hernia ( 2e/3e nekwervel) mijn nekwervels staan niet meer volledig recht op elkaar. En mijn 2e nekwervel (draaier) is ook heel licht gekanteld. Iets verder kantelen en hij was gebroken. Helaas kunnen ze aan dat gebied niks doen, de kans op een rolstoel toekomst is groot.
Geplaatste afbeeldingJubikel Cats Perzen en Exotics
Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken, raak je mijn hart nog duidelijker aan. Krachtig zijn in je kwetsbaarheid en kwetsbaar zijn in je kracht!

Lieveke85
Lieveke85
  • 2.566 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 8 katten
OFFLINE

#18 Geplaatst 27 januari 2011 - 23:36

De vader van mijn beste vriendin heeft 3 zware hernia's en zit nu al een paar jaar thuis op ziekenkas, hij wilt zich niet laten opereren omdat de kans te klein is dat ze hem kunnen helpen.

Langs andere kant mijn achterneef van 30 jaar heeft zich afgelopen jaar laten opereren aan een zware hernia, waarvoor hij ook al bijna 2 jaar thuis zat en met hem gaat het beter, hij heeft wel nog pijn, maar niet meer zo erg als vroeger

haemoglobine
haemoglobine
  • 9.437 berichten
    • Locatie: Kortrijk
  • 3 katten
OFFLINE

#19 Geplaatst 27 januari 2011 - 23:59

Ach Ingrid, je vertelt zowat mijn verhaal, het begin ervan toch!

Een ding kan ik je uit ervaring aanraden: laat je niet té vlug opereren!
Probeer aub alle andere mogelijkheden vooraleer met een operatie in te stemmen!
Ik wil hier de chirurgen nu ook niet afschrijven, maar uit eigen ervaring weet ik jammer genoeg dat het niet altijd goed gaat!

In mijn tienerjaren had ik al last van een zwakke rug, vaak pijn en niet altijd alles kunnen doen.
Toen was de diagnose: té snel gegroeid..

In 1991 werd ik op een nacht wakker met tranen van de pijn, mijn rug gaf me schokken en ik geraakte niet uit bed.
Dokter gebeld: lumbago...
Ik heb toen inspuitingen gekregen en zware medicatie, RX toonde discusbulgingen op L4/L5 en L5/S1.
Jaarlijkse controle was aangeraden.

In 1998 kreeg ik plots pijn in mijn linkerbeen.
Onderzoeken wezen uit dat er een hernia zat op L4/L5 die mijn zenuwen knelden: rusten, inspuitingen en pijnstillers...
Op en zeker moment hielpen de pijnstillers niet meer (3 x 2 dafalgan codeïne / dag) en kreeg ik te horen dat een operatie de enige uitweg zou zijn.
Wat ik absoluut wilde vermijden, dus ben ik het elders gaan zoeken en heb ik beslist de accupunctuur een kans te geven.
Ik, doodsbang van naalden, maar bereid de ene pijn voor de andere te ruilen (accupunctuur doet trouwens geen pijn als je een goede dokter hebt! ;) )!
Het was een verademing, 1 behandeling en de pijn was meteen beter en na enkele uren helemaal weg!
Een tweewekelijkse herhaling was voldoende om pijnloos door te gaan.
Wel had die dokter me gezegd dat er een hernia zat, dat de accupunctuur die niet zou genezen of zou doen verdwijnen, maar wel de pijn kon stoppen.
Ook vertelde hij me dat de dag waarop de naalden geen hulp meer zouden bieden, ik waarschijnlijk niet verder zou kunnen dan de operatie te laten doorgaan.
De accupunctuur heeft ongeveer 6 maand gewerkt, tot dus die gevreesde behandeling die geen effect meer had...
Enkele dagen later nog eens geprobeerd, ook zonder succes...
Dan maar een neurochirurg opgezocht...
Ondertussen waren we al in 1999.
Tegen dat ik daar terecht kon waren mijn linkervoet en -been volledig verlamd...
Spoedoperatie, wilde ik blijven kunnen lopen...
De enorme hernia werd verwijderd en het zenuwkanaal wijder gemaakt.
Van mijn schijf waar de hernia zat schiet niet veel meer over...
Steeds last blijven hebben en als rugpatiënt door het leven gaan, ik was toen net 32 geworden...

2005: opgestaan met pijn in mijn linkerbeen, tegen eind van de namiddag kon ik niet meer weg, ben huilend bij de buur gaan bellen om te vragen of hij me naar spoed kon brengen zodat ze me een inspuiting konden geven.
Daar wilden ze me echter niet laten gaan, heb er 2 weken aan de baxters gelegen.

2006: weer een enorme hernia op L4/L5 waarbij die 2 wervels op elkaar wreven doordag er van mijn schijf niets meer overschoot.
Enige oplossing: operatie met plaatsing van een Maverick prothese (zeer pijnlijk, daarvoor gaan ze dwars door je buik...)
Ook terwijl nog eens het zenuwkanaal ontstopt, zat ondertussen weer helemaal dicht...
En daar hebben ze waarschijnlijk aan enkele zenuwen "gehaperd" waardoor ik er verschillende klachten aan overgehouden heb...
Dit is het jaar waarin ik voor het laatst kon werken...

2007: weer enorme pijn, onderzoeken tonen nu een hernia op L5/S1, opereren...
Ach, waarom niet, begin er ondretussen aan te wennen.
Geen enkele beterschap met deze operatie...

2008: geen beterschap, er werd me aangeraden om ook een Maverick te plaatsen op dit niveau...
Zonder ook maar enige garantie op beterschap, het "kan" helpen...
Wat ik niet meer zag zitten...
2009: 2de opinie bij een andere neurochirurg levert me dezelfde diagnose op, dit of een neuro-stimulator laten inplanten...
Heb dan ook enkele behandelingen in de pijnkliniek ondergaan, zonder succes echter...
Om nog maar niet van de ettelijke peridurale prikken tussendoor te spreken...

Nu probeer ik mijn pijn te verbijten, en zolang het niet absoluut nodig blijkt laat ik niet meer snijden!
Mocht ik opnieuw verlamd zijn misschien wel, maar anders niet.

Pijnstillers helpen niet, en ondertussen werden er ook nog fibromyalgie en enkele andere problemen bovenop die stomme rug vastgesteld.
Ik heb er al aan gedacht om eens opnieuw te proberen met de accupunctuur, maar de dokter die ik toen had woont nu op 35 km van hier en ik vertrouwde die echt, maar zie het niet zitten om iedere keer tot daar te gaan.

Mee leren leven zoals ze zeggen...

Bewerkt door haemoglobine, 28 januari 2011 - 00:02.

Geplaatste afbeelding
Knuffels van Ann, Roswell, Sati en Echo


Guest_papaver_*
Guest_papaver_*
OFFLINE

#20 Geplaatst 28 januari 2011 - 00:00

Lees de onmacht in Ingrid haar bericht. Geloof me, die pijn houd je echt niet vol!!


Guest_papaver_*
Guest_papaver_*
OFFLINE

#21 Geplaatst 28 januari 2011 - 00:09

jubikelcats zei:

   De ellende in mijn nek, heb een hoge dreigende nek hernia ( 2e/3e nekwervel) mijn nekwervels staan niet meer volledig recht op elkaar. En mijn 2e nekwervel (draaier) is ook heel licht gekanteld. Iets verder kantelen en hij was gebroken. Helaas kunnen ze aan dat gebied niks doen, de kans op een rolstoel toekomst is groot.

Niet opgeven hoor, mijn nekwervel was ook geknakt en stak volledig de andere kant uit!


tijgertje75
tijgertje75
  • 3.231 berichten
    • Locatie: balen
  • 1 katten
OFFLINE

#22 Geplaatst 28 januari 2011 - 08:23

mijn man is geopererd geweest aan een zware nekhernia en een aantal jaren ook aan zijn rug aan een hernia, c4 en c5, en dat heeft bij hem heel goed geholpen
hij is naar dokter de cocker geweest in turnhout, die staat zelfs in nederland bekend om zijn kwaliteiten, ik geloof dat hij daar binnen de 2 weken terecht kon voor een operatie, en dezelfde week nog voor een mri, die zit in het sint elizabethziekenhuis

3elfje
3elfje
  • 8.314 berichten
OFFLINE

#23 Geplaatst 28 januari 2011 - 08:36

Ben je al eens bij DR. Duyvendak geweest? Die zit samen met donkersloot in jessekliniek Hasselt! Is echt wel heel erg gekend ivm rugoperaties en aandoeningen! Mijn mama van 82 is onlangs nog door hem geopereerd met enorm succes!! Tot nu toe iedereen die ik ken die daar geweest is alleen maar positief en vol lof!! Misschien daar eens second opinion vragen??? Succes! :hug

haemoglobine
haemoglobine
  • 9.437 berichten
    • Locatie: Kortrijk
  • 3 katten
OFFLINE

#24 Geplaatst 28 januari 2011 - 08:39

In mijn uitleg wilde ik met de laatste zin zeggen dat dit dus de zin is die ik ondertussen al jaren te horen krijg, het was geen raad die ik jou gaf! ;)
Ik was wat moe en wilde nog snel mijn verhaal in het kort neerzetten, iets waarmee ik beter tot deze morgen had gewacht...

Ik weet dat je de helse pijn op een zeker moment moe wordt en niet meer weet wat te doen, de nachten waarop ik mezelf in slaap huil van de pijn, waar het me niet kan schelen of ik de volgende morgen wakker word of niet, die kan ik al niet meer op mijn 2 handen tellen...
Ik zou mezelf nochtans nooit iets aandoen, maar sommige momenten kan het je allemaal niet meer schelen en zou je zelfs wensen dat je in je slaap blijft...

Ik heb heel veel baat gehad van de accupunctuur als pijnstilling, waarom zou je het niet eens een kans geven?
Baat het niet, dan schaadt het niet, maar dan weet je het tenminste!

Hier kun je de lijst van de erkende accupuncturisten terugvinden, zodat je niet om bij het even wie terechtkomt!
Bel er deze morgen nog een op zodat je hopelijk zo snel mogelijk van je pijn af geraakt!

Geplaatste afbeelding
Knuffels van Ann, Roswell, Sati en Echo


Guest_Liselotte_*
Guest_Liselotte_*
OFFLINE

#25 Geplaatst 28 januari 2011 - 08:55

Ik geef Haemoglobine gelijk: laat je niet te snel opereren.  De rug is 'n gevaarlijke zone, denk aan het ruggemerg en de kans op mogelijke verlammingen!  De pijn moet natuurlijk bestreden worden.  Neem toch voor alle zekerheid 'n second (of third) opinion, want niet alle orthopedisten zeggen hetzelfde.  Er zijn er "snij-grage" bij en andere (heb het verschil aan den lijve ondervonden!).  Persoonljik zou ik 'n operatie pas als allerlaatste redmiddel nemen.  De pijn moet bestrijdbaar zijn, op één of andere manier...  Succes alvast en laat je door de dokters niet te snel ompraten!  Luister vooral naar je eigen lijf, en niet naar hun  :censored: portemonnee... :hug:

ingrid b
ingrid b
  • 992 berichten
    • Locatie: Wij wonen in lanaken
  • 2 katten
OFFLINE

#26 Geplaatst 28 januari 2011 - 09:11

Als ik jullie verhalen zo lees dan denk ik dat ik inderdaad niet zo snel tot een operatie over ga, heb ook contact gehad met de arts van de ziekenkas en hij raad me aan om toch een 2de mening van een andere neurochirurg te vragen zodat de resultaten dan eens naast elkaar gelegd kunnen worden.
maar de angst die ik in genk heb opgelopen door die assistent die me uitschold dat ik naar huis moest gaan omdat er geen plaats was zit dieper dan ik zelf dacht, ik schrijf hier even zijn woorden.
mevrouw u moet naar huis, ik dan maar dokter ik kan niet meer lopen en verga van de pijn, hij weer dan neem je maar medicatie, ik dat deed ik al maar helpt niet, hij schreewend wie denk je wel dat je bent om langs deze weg sneller een onderzoek te bekomen, ik weenend, dat is toch hellemaal niet mijn bedoeling ik wil van mijn pijn af
hij bleef echt door schelden trok mijn baxter uit mijn arm en schelde over van alles weet niet eens meer wat, heb hem toen beleefd gevraag of hij mijn kamer wilde verlaten en vroeg naar zijn naam, daar kreeg ik als antwoord op dat ik daar geen kl..te mee te maken had ik was totaal van slag en wist niet wat me overkwam.
Om nu terug naar dat ziekenhuis te gaan steekt me een beetje tegen, maar in hasselt word ik dan weer aan het lijntje gehouden ondanks dat ze me daar toen wel goed geholpen hebben maar nu lijkt het er meerop dat ik steeds een vreemde ben die steeds anders behandeld wordt krijg van de dokter het idee dat hij denkt dat ik het enkel doe om niet te hoeven werken en dat is dus zeker niet het geval ik wil zeker terug gaan werken en liefst zo snel mogelijk.
Geplaatste afbeelding

Guest_Liselotte_*
Guest_Liselotte_*
OFFLINE

#27 Geplaatst 28 januari 2011 - 09:22

ingrid b zei:

Als ik jullie verhalen zo lees dan denk ik dat ik inderdaad niet zo snel tot een operatie over ga, heb ook contact gehad met de arts van de ziekenkas en hij raad me aan om toch een 2de mening van een andere neurochirurg te vragen zodat de resultaten dan eens naast elkaar gelegd kunnen worden.
maar de angst die ik in genk heb opgelopen door die assistent die me uitschold dat ik naar huis moest gaan omdat er geen plaats was zit dieper dan ik zelf dacht, ik schrijf hier even zijn woorden.
mevrouw u moet naar huis, ik dan maar dokter ik kan niet meer lopen en verga van de pijn, hij weer dan neem je maar medicatie, ik dat deed ik al maar helpt niet, hij schreewend wie denk je wel dat je bent om langs deze weg sneller een onderzoek te bekomen, ik weenend, dat is toch hellemaal niet mijn bedoeling ik wil van mijn pijn af
hij bleef echt door schelden trok mijn baxter uit mijn arm en schelde over van alles weet niet eens meer wat, heb hem toen beleefd gevraag of hij mijn kamer wilde verlaten en vroeg naar zijn naam, daar kreeg ik als antwoord op dat ik daar geen kl..te mee te maken had ik was totaal van slag en wist niet wat me overkwam.
Om nu terug naar dat ziekenhuis te gaan steekt me een beetje tegen, maar in hasselt word ik dan weer aan het lijntje gehouden ondanks dat ze me daar toen wel goed geholpen hebben maar nu lijkt het er meerop dat ik steeds een vreemde ben die steeds anders behandeld wordt krijg van de dokter het idee dat hij denkt dat ik het enkel doe om niet te hoeven werken en dat is dus zeker niet het geval ik wil zeker terug gaan werken en liefst zo snel mogelijk.

Wat ik hier lees, doet mijn bloed koken :r ; wat 'n vreselijke dokter, zeg, ik heb er geen naam voor! Toen ik 'n jaar of 3 geleden in 'n hoek van 90° naar spoed ging, hebben ze me direct 'n spuit gegeven tegen de pijn en gesuggereerd van me te laten opereren, "met zo'n rug" (ik had alle platen bij). Maar je kent m'n mening over rugoperaties... 'n Jaar of wat later had ik 'n accute peesontsteking in de rechterschouder (meermaals gehad in de linker, die is al compleet gescleroseerd...) en ging naar hetzelfde ziekenhuis, waar ze me ook doorverwezen naar hun "snij-grage" chirurg, door wie ik me liet ompraten. De revalidatie was hels, helser dan de ontsteking zelf, geloof me! En als ik m'n rechterschouder nu forceer, komt de pijn toch terug opzetten, want het heeft niets uitgehaald dus. Neen, ik laat niet zo makkelijk meer in mij snijden, tenzij het écht moet natuurlijk...
Goed van je dat je voor 'n second opnion gaat en desnoods 'n third, geloof me! :thumb:
Tegen de pijn kan ik je alleen maar Perdolan Compositum aanraden (als je geen maagzweer hebt ofzo), of Dafalgan Codeïne of desnoods Valtran... Zware pijn vereist zware medicatie, zeg dat maar tegen die dokter, met mijn complimenten :oops: .
De moed en succes alvast! :flower:

Bewerkt door Liselotte, 28 januari 2011 - 09:25.
Reden van bewerken: typfoutje


ingrid b
ingrid b
  • 992 berichten
    • Locatie: Wij wonen in lanaken
  • 2 katten
OFFLINE

#28 Geplaatst 28 januari 2011 - 09:32

3elfje zei:

Ben je al eens bij DR. Duyvendak geweest? Die zit samen met donkersloot in jessekliniek Hasselt! Is echt wel heel erg gekend ivm rugoperaties en aandoeningen! Mijn mama van 82 is onlangs nog door hem geopereerd met enorm succes!! Tot nu toe iedereen die ik ken die daar geweest is alleen maar positief en vol lof!! Misschien daar eens second opinion vragen??? Succes! :hug

Ik heb inderdaad ook al van deze arts gehoord dat hij goed is, kan misschien wel eens een oplossing zijn dan hoef ik niet terug naar genk.
alvast bedankt voor de tip
Geplaatste afbeelding

ingrid b
ingrid b
  • 992 berichten
    • Locatie: Wij wonen in lanaken
  • 2 katten
OFFLINE

#29 Geplaatst 28 januari 2011 - 09:37

Liselotte zei:

Wat ik hier lees, doet mijn bloed koken :r ; wat 'n vreselijke dokter, zeg, ik heb er geen naam voor! Toen ik 'n jaar of 3 geleden in 'n hoek van 90° naar spoed ging, hebben ze me direct 'n spuit gegeven tegen de pijn en gesuggereerd van me te laten opereren, "met zo'n rug" (ik had alle platen bij). Maar je kent m'n mening over rugoperaties... 'n Jaar of wat later had ik 'n accute peesontsteking in de rechterschouder (meermaals gehad in de linker, die is al compleet gescleroseerd...) en ging naar hetzelfde ziekenhuis, waar ze me ook doorverwezen naar hun "snij-grage" chirurg, door wie ik me liet ompraten. De revalidatie was hels, helser dan de ontsteking zelf, geloof me! En als ik m'n rechterschouder nu forceer, komt de pijn toch terug opzetten, want het heeft niets uitgehaald dus. Neen, ik laat niet zo makkelijk meer in mij snijden, tenzij het écht moet natuurlijk...
Goed van je dat je voor 'n second opnion gaat en desnoods 'n third, geloof me! :thumb:
Tegen de pijn kan ik je alleen maar Perdolan Compositum aanraden (als je geen maagzweer hebt ofzo), of Dafalgan Codeïne of desnoods Valtran... Zware pijn vereist zware medicatie, zeg dat maar tegen die dokter, met mijn complimenten :oops: .
De moed en succes alvast! :flower:

De medicatie die ik heb gehad
Synacthen spuiten is cortisone
Rofenid pijnstiller spuit
contramal retard zwaare pijn stiller met morfine in
Myolastan spierontspanner die nadien werd vervangen door valium
nu op het moment behelp ik me met dafalgan codeine omdat mijn maag dus naar de vaantjes is maar dit helpt niet meer.
Geplaatste afbeelding

3elfje
3elfje
  • 8.314 berichten
OFFLINE

#30 Geplaatst 28 januari 2011 - 09:54

Gelijk ik die man heb leren kennen,baseerd hij zich op feiten en is ook heel eerlijk! Hij heeft eerst mijn moeder volledig onderzocht (ze was met ambulance binnengebracht) om te zien wat de juiste oorzaak was, verdere gezondheid, mogelijkheden,.... Ze had ook last van haar knie dus moest hij exact weten of het ene van het andere kwam of omgekeerd! :catscratchhead Toen het heel duidelijk was dat het de rug was en geen mogelijkheid via kiné, medicijnen,.... om dit op te lossen en kwader te voorkomen door afknelling van zenuwen en bloedvaten, heeft hij dan voor de operatie gekozen. Met het nodige resultaat! Ik ken iemand die vroeger de ene hernia na de andere kreeg, alles geprobeerd, is dan bij hem terecht gekomen . Voor haar was er ook enkel operatie mogelijk om de oorzaak aan te pakken van al haarrug ellende. Welnu die was na enkele weken terug aan het werken omdat ze zich eindelijk pijnloos voelde en nu bijna 15 jaar later runt zij een heel druk café/restaurant/hotel , heeft nog een zwangerschap gehad en is nog altijd pijnvrij! Maar Hij zal echt pas opereren als hij weet dat het effectief nodig is en resultaat zou hebben.Vandaar zijn goede reputatie zelfs na al die jaren. Een second opinion kan zeker geen kwaad, jij beslist nog altijd zelf over je lichaam!!