Spring naar inhoud


- - - - -

zijn jullie "lichamelijk" met mensen?


  • Log in om te reageren
45 reacties op dit onderwerp
Lilia2055
Lilia2055
  • 4.590 berichten
    • Locatie: Lierde
  • 3 katten
OFFLINE

#16 Geplaatst 28 januari 2011 - 14:31

Ik ben ook niet zo gesteld met lichamelijk contact van vreemden, eigenlijk zelfs niet eens van m'n vrienden. In het middelbaar was het zo de gewoonte dat ze de meisjes een kus op de wang geven 's morgens. Bij mij moesten ze dat dus niet doen é. wat is er nu mis met een simpele goedemorgen ofzo... :catnoknow
Geplaatste afbeelding

Spanishke
Spanishke
  • 9.598 berichten
    • Locatie: Aalst
  • 2 katten
OFFLINE

#17 Geplaatst 28 januari 2011 - 14:32

Smitten Kitten zei:

Ik ben ook niet zo'n fan van knuffelen met onbekenden 8)
Wat dat betreft ben ik nogal gereserveerd ;)

Same here.

Ik geef zelfs niet altijd een kus aan goeie vrienden gewoon omdat ik het soms "durf" vergeten, zeker als het hun gewoonte is. Ook collega's neem ik niet zomaar vast om te feliciteren met hun verjaardag, dan zeg ik dat gewoon liever spontaan. Voor hun kan het soms minder gemeend over komen, maar ik vind het juist meer gemeend dan zo geforceerd te moeten knuffelen.

Ze zeggen trouwens dat een hand geven minder hygiënisch is dan een kus geven. Een hand kan ik makkelijker geven, dan was ik mijn handen gewoon een keertje meer, maar het is nu niet bepaald een zicht om een smakkerd van je wang te proberen wrijven O:) :lachen:

Daarentegen ben ik wel een knuffelbeest met mijn vriend en onze katjes :oops:

Bewerkt door Spanishke, 28 januari 2011 - 14:36.

Geplaatste afbeelding
:hart: Not a single catlover's heart can resist a simple "meow" :hart:

Smitten Kitten
Smitten Kitten
  • 11.119 berichten
OFFLINE

#18 Geplaatst 28 januari 2011 - 14:35

Spanishke zei:

Same here.

Ik geef zelfs niet altijd een kus aan goeie vrienden gewoon omdat ik het soms "durf" vergeten, zeker als het hun gewoonte is. Ook collega's neem ik niet zomaar vast om te feliciteren met hun verjaardag, dan zeg ik dat gewoon liever spontaan.

Ze zeggen trouwens dat een hand geven minder hygiënisch is dan een kus geven. Een hand kan ik makkelijker geven, dan was ik mijn handen gewoon een keertje meer, maar het is nu niet bepaald een zicht om een smakkerd van je wang te proberen wrijven O:) :lachen:

Ik was vroeger wel zo'n kind dat dat heel ostentatief deed eigenlijk. :oops:

En zeker van die plakkussen vind ik zwaar irritant :catcurs

Edit: Met de katten ben dan weer wel heel knuffelig ;)

Bewerkt door Smitten Kitten, 28 januari 2011 - 14:36.


feroesti
feroesti
  • 7.453 berichten
    • Locatie: Izegem
OFFLINE

#19 Geplaatst 28 januari 2011 - 14:35

Ik wenste dat ik iets lichamelijker was !!
Zelfs met m'n eigen familie heb ik het moeilijk om een knuffel te geven.
Af en toe heb ik zin om mijn moeder of zus eens een dikke knuffel te geven, maar durft niet. Dat vind ik vervelend , ik wou dat ik daarin toch iets spontaner kon zijn.
Ik ben absoluut geen knuffelaar met mensen en soms moet ik mezelf aanmanen het toch te doen. Zelf onze eigen kinderen krijgen volgens mij te weinig tot nooit knuffels en daar heb ik het moeilijk mee.
Het lukt me gewoon niet...iets houd me altijd tegen. Opvoeding zeker, zelf kreek ik dus ook nooit knuffels. Erg spijtig vind ik dat !!
Ik vrees dat ik ooit in therapie moet daarvoor ;)

Katten en kittentherapie heb ik wel. Die kan ik dan wel weer uitvoerig knuffelen. Ter compensatie zeker ???

Mauro
Mauro
  • 7.714 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
  • 2 katten
OFFLINE

#20 Geplaatst 28 januari 2011 - 14:35

Grappige vraag...maar sta er ook soms wel bij stil !

Aangezien wij van thuis uit nooit echt knuffels gekregen hebben, heb ik het er nog steeds moeilijk mee om iemand te omhelzen ofzo. :catscratchhead

Zelfs m'n zus (??), woont inderdaad reeds enkele jaren in Frankrijk en sindsdien is ze een écht knuffelbeestje geworden. Als ze op bezoek komt vliegt ze rond m'n nek voor enkele minuten ! Blijf ik heel vreemd vinden.

Iedere keer als er iemand een knuffel wil geven "verstijf" ik een beetje. Zeker iemand die ik niet zo goed ken...of vreemde mannen :p

Enkel mijn vriend en poezekes zou ik "doodknuffelen" en daar geniet ik ten volle van :goofy:
Soms vind ik het zelf raar want ik zie heel graag mijn ouders, zussen, vrienden...maar blijkbaar "uit ik dit liever met woorden of (lieve) daden" ;)
Geplaatste afbeelding

Mauro
Mauro
  • 7.714 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
  • 2 katten
OFFLINE

#21 Geplaatst 28 januari 2011 - 14:37

feroesti zei:

Ik wenste dat ik iets lichamelijker was !!
Zelfs met m'n eigen familie heb ik het moeilijk om een knuffel te geven.
Af en toe heb ik zin om mijn moeder of zus eens een dikke knuffel te geven, maar durft niet. Dat vind ik vervelend , ik wou dat ik daarin toch iets spontaner kon zijn.
Ik ben absoluut geen knuffelaar met mensen en soms moet ik mezelf aanmanen het toch te doen. Zelf onze eigen kinderen krijgen volgens mij te weinig tot nooit knuffels en daar heb ik het moeilijk mee.
Het lukt me gewoon niet...iets houd me altijd tegen. Opvoeding zeker, zelf kreek ik dus ook nooit knuffels. Erg spijtig vind ik dat !!
Ik vrees dat ik ooit in therapie moet daarvoor ;)

Katten en kittentherapie heb ik wel. Die kan ik dan wel weer uitvoerig knuffelen. Ter compensatie zeker ???

Hebben blijkbaar een beetje "gelijkaardig" berichtje gepost op hetzelfde moment ;) :catscratchhead
Geplaatste afbeelding

Smitten Kitten
Smitten Kitten
  • 11.119 berichten
OFFLINE

#22 Geplaatst 28 januari 2011 - 14:39

Ik kom zelf nu ook wel echt niet uit een familie waar veel geknuffeld werd, maar moest ik een kind hebben zou ik dat wel veel knuffelen denk ik.

Spanishke
Spanishke
  • 9.598 berichten
    • Locatie: Aalst
  • 2 katten
OFFLINE

#23 Geplaatst 28 januari 2011 - 14:40

Smitten Kitten zei:

Ik was vroeger wel zo'n kind dat dat heel ostentatief deed eigenlijk. :oops:

En zeker van die plakkussen vind ik zwaar irritant :catcurs

Edit: Met de katten ben dan weer wel heel knuffelig ;)

Ja hier ook. Ik voelde me altijd zo onwennig als er ene zijn wang dicht tegen die van mij kwam en dat hij wachtte op een kus. Eerst wist ik zelfs niet wat de bedoeling was :ha , in Aalst was dat blijkbaar de meest normale zaak van de wereld. Wist ik veel :LOL:

Met mijn familie heb ik zelf ook moeite om ze te knuffelen. Zelfs toen mijn pa in het ziekenhuis lag heb ik hem wel spontaan een kus gegeven, maar voelde het niet zo gewoon aan, slecht voelde ik er mij ook niet door, want ik weet dat hij zich daar snel beter mee kan voelen.
Mijn familie geef ik enkel kussen als het voor speciale gelegenheden is, een knuffel heb ik hun nog nooit gegeven.
Mijn broer geef ik zelfs geen kus met zijn verjaardag ofzo gewoon omdat ik weet dat hij dat het liefste heeft.

Ik vind het zelf ook spijtig dat ik als kind nooit geknuffeld ben geweest en daar nu zoveel moeite mee heb. En toch... bij sommige kan het zo vertrouwd aanvoelen en bij andere zo onwennig.

Bewerkt door Spanishke, 28 januari 2011 - 14:46.

Geplaatste afbeelding
:hart: Not a single catlover's heart can resist a simple "meow" :hart:

Kristella
Kristella
  • 352 berichten
    • Locatie: Denderleeuw
  • 2 katten
OFFLINE

#24 Geplaatst 28 januari 2011 - 14:40

*hmm, op het werk is het idd zo dat de franstaligen komen kussen en de vlamingen niet.*


Hierbuiten ben ik niet zo lichamelijk ingesteld naar vreemden toe. Er moet al een vertrouwen zijn eer ik mensen zo dicht laat komen. Er zijn er dus die het mogen en er zijn er die best op afstand blijven. Ik weet niet echt goed hoe ik dit onderscheid maak.* :oops:

Jessie_A&A
Jessie_A&A
  • 2.940 berichten
    • Locatie: Hamme
  • 4 katten
OFFLINE

#25 Geplaatst 28 januari 2011 - 14:43

Ik verstijf soms ook als er bepaalde mensen te dicht komen, dan deins ik altijd een beetje terug, :s

feroesti
feroesti
  • 7.453 berichten
    • Locatie: Izegem
OFFLINE

#26 Geplaatst 28 januari 2011 - 14:59

Mauro zei:

Hebben blijkbaar een beetje "gelijkaardig" berichtje gepost op hetzelfde moment ;) :catscratchhead

Ja hé, blijkbaar hebben meer mensen er last van té gereserveerd te zijn.

Smitten kitten,
denk ik.... op het einde van je post.


Dat dacht ik dus ook. En als ze baby's waren lukte het hier ook nog wel. Maar eens ze kleuters werden en nu tieners heb ik het er moeilijk mee.
Ik moet me erg forceren en het komt dan ook niet spontaan over.
Ik vind dat zeer spijtig.
Ik ben jarloers op mensen die graag knuffelen. Maar ook hier verstijf ik gewoon daarbij.
Zelf merk ik dat ik hetzelfde overgebracht heb op m'n dochter. Die word gewoon megaverlegen bij elke aanraking, zelfs ook van ons.
Zonde vind ik dat !!!

Bewerkt door feroesti, 28 januari 2011 - 15:00.


zzzaramia
zzzaramia
  • 1.003 berichten
    • Locatie: Mechelen
  • 3 katten
OFFLINE

#27 Geplaatst 28 januari 2011 - 15:25

Quote

Ik ben jarloers op mensen die graag knuffelen. Maar ook hier verstijf ik gewoon daarbij.  


Heb ik ook nog wel een beetje hoor.  Alhoewel ik mij al meer openstel voor knuffels (vroeger zouden mijn armen gewoon langs mijn zij hangen en zou ik het zo vlug mogelijk willen afbreken), ben ik nog niet de 'knuffelbare' persoon.
En ja ik ben ook opgevoed in een vrij 'gereserveerde' familie.  Mijn moeder is zeer lief, maar helemaal niet knuffelgraag.

Ik probeer gewoon mij er gewoon even over te zetten voor de mensen die ik graag zie en waarvan ik weet dat ze soms een knuffel nodig hebben.  Het voelt misschien ongemakkelijk, maar heb mij voorgenomen om mij stap voor stap over die reservaties te zetten. (en het is een lange weg hoor)
Niet dat ik iedere persoon die ik tegenkom wil vastpakken en knuffelen he ... ;) Maar gewoon mij over die gène kunnen zetten tegenover mensen die ik ken en graag heb.


Geplaatste afbeelding

catherine
catherine
  • 40.162 berichten
OFFLINE

#28 Geplaatst 28 januari 2011 - 15:30

Kan er ook niet tegen als ze zo plakpotten. Ik kan er helemaal niet tegen als er iets gezegd word door een persoon en dat die me dan telkens aanraakt.
Maar aan de andere kant ben ik getrouwd met een franstalige en onder vrienden is het wel heel gewoon dat er een kus wordt gegeven. Maar dat is niet handtastelijk. ;)

Elena
Elena
  • 1.401 berichten
OFFLINE

#29 Geplaatst 28 januari 2011 - 15:54

Ik ben absoluut geen knuffelaar. Niet bij mijn ouders, vrienden en al zeker niet bij onbekenden. Ik houd altijd een zekere fysieke afstand, ik houd er niet van als er een bepaalde grens doorbroken wordt. Ook van al dat gezoen houd ik niet zo, maar ja, soms kan je er niet onderuit. Op dit vlak ben ik dus wel gereserveerd.

Bij mijn kinderen en man is dat natuurlijk helemaal anders. Mijn kinderen knuffel ik wel veel. Mijn man zijn moeder is iemand die constant mensen vastpakt, haar handen rond je heenslaat, kust, ... en ik heb dat dus niet graag. Ik moet haar maar laten doen, anderzijds vind ik ook dat ik het recht heb al dat gepak te weigeren, maar ja, dat zou ze niet verstaan aldus mijn man, dus probeer ik het tot een minumum te beperken.

Ik heb ooit lesgegeven op een Franstalige school en daar werd er heel wat afgezoend, dat is gewoon een cultureel verschil, ook mannen onder elkaar. Ik gaf gewoon een hand, was waarschijnlijk die koele Vlaming. Maar ze waren wel allemaal zeer hartelijk.

Bewerkt door Elena, 28 januari 2011 - 15:56.


Tinne
Tinne
  • 9.443 berichten
    • Locatie: Boom
  • 2 katten
OFFLINE

#30 Geplaatst 28 januari 2011 - 16:11

Ik ben ook geen knuffelaar. Met mijn vriend en de beestjes wel natuurlijk. En mijn beste vriendin krijgt ook spontaan een kus of knuffel als ik haar zie. Als ik mij goed voel bij iemand dan vind ik het niet erg om er een kus van te krijgen. Knuffelen is wat anders, dat mag niet iedereen. Ik vind het vooral jammer dat ik met mijn moeder niet kan knuffelen. Bij haar ben ik héél gereserveerd. Ik verdraag meer van mijn papa dan van mijn mama. De familie van papa daar kan ik ook veel makkelijker een knuffel of kus van verdragen dan van de familie van mama. Met mijn broer/zus heb ik die gewoonte niet. Dat is altijd zo geweest.
Geplaatste afbeelding
Vandaag is morgen gisteren.