Spring naar inhoud


- - - - -

katten en kinderen..


  • Log in om te reageren
36 reacties op dit onderwerp
dorien_951
dorien_951
  • 2.365 berichten
    • Locatie: GEEL
  • 3 katten
OFFLINE

#16 Geplaatst 11 februari 2011 - 14:23

@ Marina: Amai ik verschiet van uw kids. Die zijn al zo groot ineens precies :LOL:

brithany
brithany
  • 7.775 berichten
    • Locatie: Rotterdam
  • 7 katten
OFFLINE

#17 Geplaatst 11 februari 2011 - 15:30

Echt super leuke foto's van iedereen, en idd een voorbeeld voor ieddereen hoe het wel kan..
Geplaatste afbeelding

Marina
Marina
  • 15.750 berichten
    • Locatie: Schoten
  • 6 katten
OFFLINE

#18 Geplaatst 11 februari 2011 - 19:25

mooie foto's allemaal :love4: :love4: !!!

wendyded zei:

prachtig marina, zo zou het moeten zijn... een echt voorbeeld, jammer genoeg is dat niet altijd zo he, mijne zijn er ook mee opgevoed en ikzelf ook, ze weten hoe ze met de poesjes moeten omgaan

Dat klopt inderdaad, niet elk kind weet hoe ze met poesjes om moeten gaan. En als de ouders dat dan ook niet weten dan wordt het helemaal erg, want dan denken ze dat het speelgoed is natuurlijk :( .


dorien_951 zei:

@ Marina: Amai ik verschiet van uw kids. Die zijn al zo groot ineens precies :LOL:

Ja, het gaat ineens erg snel, Joël wordt al weer 4 en Dean is 2 jaar geworden (op de laatste foto waren ze nog wel iets jonger). Het leek nog maar net of ze waren nog baby :trance:


Bewerkt door Marina, 11 februari 2011 - 19:26.

Geplaatste afbeelding

lola'tje
lola'tje
  • 1.366 berichten
    • Locatie: kempen
  • 2 katten
OFFLINE

#19 Geplaatst 11 februari 2011 - 21:10

Geplaatste afbeelding Geplaatste afbeelding Geplaatste afbeelding Hier ook geen probleem! De foto van ons dochtertje is getrokken de 2 de dag dat ons lola bij ons was. Geweldig toch :LOL:

Ashley
Ashley
  • 1.380 berichten
    • Locatie: Leiden
  • 3 katten
OFFLINE

#20 Geplaatst 11 februari 2011 - 21:25

Ik pas elke week op mijn neefje en dat gaat ook heel goed.

Foto0021.jpg

Geplaatste afbeelding

trio
trio
  • 3.980 berichten
  • 5 katten
OFFLINE

#21 Geplaatst 11 februari 2011 - 21:46

Leuke foto's van de poezen en de kids.  Je ziet het kan zeker goed gaan samen.
Hier was overlaatst een vriendin (eigenlijk meer een kennis) met haar twee kindjes 2.5 en 4.5 jaar,
toen ze binnenkwam was het eerste wat ze zei ha gaan jullie maar met de poezen spelen kunnen wij babbelen, zelf hebben ze geen huisdieren :( dus zijn het niet gewoon.
Het was misschien niet netjes, maar ik heb ze na een half uurtje vriendelijk :r verzocht om het pand te verlaten en dat spelen met poezen hier niet begrepen werd als erbovenop springen en schoppen :misselijk: ik denk niet dat ik ze ooit nog terug zal zien :dancer: en dat hoeft voor mij ook niet.  

*mikkeke*
*mikkeke*
  • 4.843 berichten
OFFLINE

#22 Geplaatst 11 februari 2011 - 23:00

Ik moet hier ook altijd erg lachen als ik de kinderen naar bed breng. De poezen mogen eigenlijk niet op de slaapkamers van de kinderen maar Kiki probeerd altijd binnen te piepen bij Isaura. Eerst gaat hij zich schuil houden onder haar bed en als ik dan weg ben dan gaat hij snel bij haar liggen :ha :ha :ha . Na een half uurtje begint ze dan miauwen dat ze uit de kamer wil :) . Isaura zal zich dan ook heel stil houden want ze vindt het veel te gezellig om te slapen met haar echte warme knuffelbeer :LOL:

Bewerkt door *mikkeke*, 11 februari 2011 - 23:19.


Lut
Lut
  • 11.643 berichten
  • 4 katten
OFFLINE

#23 Geplaatst 11 februari 2011 - 23:14

Volledig met je akkoord!!

Ik ben ook altijd met katten opgegroeid!
'k vind dat je kinderen perfekt kan leren omgaan met dieren, en omgekeerd.

Er heeft ooit eens en kind aan de staart van Zazou getrokken; Sindsdien is zij doodsbang voor kinderen.............. :censored: :censored:

papaver
papaver
  • 3.440 berichten
    • Locatie: Antwerpse Kempen
  • 2 katten
OFFLINE

#24 Geplaatst 11 februari 2011 - 23:18

Ooh, wat een zaaalige foto's  allemaal :love4: :loveshower: !


noesje
noesje
  • 1.389 berichten
    • Locatie: zuid-holland
  • 9 katten
OFFLINE

#25 Geplaatst 11 februari 2011 - 23:25

*mikkeke* zei:

Ik moet hier ook altijd erg lachen als ik de kinderen naar bed breng. De poezen mogen eigenlijk niet op de slaapkamers van de kinderen maar Kiki probeerd altijd binnen te piepen bij Isaura. Eerst gaat hij zich schuil houden onder haar bed en als ik dan weg ben dan gaat hij snel bij haar liggen :ha :ha :ha . Na een half uurtje begint ze dan miauwen dat ze uit de kamer wil :) . Isaura zal zich dan ook heel stil houden want ze vindt het veel te gezellig om te slapen met haar echte warme knuffelbeer :LOL:

ja, dat is hier ook, ze schieten vlug de slaapkamer binnen en verstoppen zich dan onder het bed of de kast en als ik uit zicht ben gaan ze gewoon lekke rop bed liggen haha, zo sneaky!
Geplaatste afbeelding


nathalinde
nathalinde
  • 947 berichten
    • Locatie: Ruiselede
  • 2 katten
OFFLINE

#26 Geplaatst 12 februari 2011 - 08:41

Hier hebben we totaal geen problemen met de katten en de kinderen.
De kids zijn nog klein (3 jaar en de kleinste 17 maand) en het gaat prima.
Tuurlijk moet je ze leren omgaan met d ekatten en hen ook duidelijk maken dat ze zacht met de beesies moeten omgaan en niet aan de haren en de staart moeten gaan trekken.
En ja ... als kids van bezoek zich niet gedragen en de ouders zeggen niks, dan zet ik hen wel even op hun nummer en laat ik de ouders wel weten dat ze niet moeten klagen als hun kind(eren) plots met een krab op hun hand of waar dan ook staat.
Trouwens ... zulke mensen die hun kinderne op dat vlak al niet deftig opvoeden krijgen van mij geen kitten mee.

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 3 katten
ONLINE

#27 Geplaatst 12 februari 2011 - 11:56

heel mooie foto's van heel mooie kindjes en heel mooie dieren :)
Als ouder moet je je kind inderdaad leren dat een dier geen speelgoed is en moet je je kinderen respect bijbrengen voor dieren.
Ik ben blij te lezen dat de ouders die hier zitten dat doen maar jammer genoeg doet niet iedereen dat.
En dan is het dier uiteindelijk het grote slachtoffer want dat dier wordt naar het asiel gedaan of word op een andere manier verwijderd.

Mijn zuster had een labrador, een heel lief dier en ik zag haar heel heel graag en zij mij ook.
Toen kreeg mijn zus haar oudste dochter.
En zij leerde haar dochter niet hoe ze moest omgaan met de hond want tja, ze had zelf niet bepaald goeie manieren wat betreft omgaan met dieren.
De kleine ging bijvoorbeeld aan de staart gaan hangen van de hond en liet zich dan vallen op de grond zodat de hond dan ging gaan lopen en die kleine  voortsleepte, mijn zuster lachte daar mee (als ik moest babysitten en de kleine deed zoiets dan corrigeerde ik de kleine en legde haar uit dat zij dat zelf toch ook niet graag zou hebben, dat iemand haar zou pijn doen en dan verstond dat kind dat en deed ze dat niet meer, maar eens ik buiten was was er niemand die dat kind zei dat ze het niet mocht doen en niemand die haar uitlegde waarom en dan deed de kleine dat toch terug).
Of de kleine ging de hond gaan duwen of pletsen als dat beestje lag te slapen.
Dat beestje verdroeg heel veel van die kleine maar uiteindelijk begon ze er op te reageren wat maar normaal is.
Als de kleine haar dan kwam stampen terwijl ze lag te slapen of die kleine achtervolgde haar en deed haar pijn terwijl zijzelf er probeerde aan te ontsnappen en dat hield maar niet op dan liet tosca haar tanden zien op den duur.
Ze beet niet, maar ze verwittigde.
Wat heel normaal is als je constant gejend wordt.
Ipv dat mijn zuster de kleine dan corrigeerde en haar leerde dat ze de hond met rust moest laten als die sliep en ze de hond niet mocht pijn doen werd de hond dan afgeblaft of kreeg ze een mep
Als ik er iets van zei en met mijn zuster probeerde te praten dan kreeg ik te horen dat als het mij niet aanstond dat ik wist waar het gat van de deur was.
Eigenlijk vonden ze de hond maar een grote last vanaf de kleine er was en ze wilden er gewoon vanaf.
Dus zijn ze op een keer met de hond naar de dierenarts getrokken, hebben de dierenarts verteld dat de hond vals was en dat ze naar de kleine beet en de dierenarts heeft de hond laten inslapen.
Ik wist niet van hun plannen af, ik kreeg het pâs te horen toen het te laat was.
Mijn moeder had er hen wel iets over horen zeggen en had aangeboden om de hond te adopteren en een thuis te geven.
Maar nee, dat mocht niet, want dan moesten ze de hond nog zien als ze bij mijn moeder kwamen.
En dan viel natuurlijk hun gratis baby oppas weg ook (als ze de hond wegdeden onder t mom van dat hij gevaarlijk was voor de kleine en mijn moeder adopteerde de hond dan konden ze de kleine niet meer bij mijn moeder doen natuurlijk en moesten ze naar andere opvang zoeken en ervoor betalen)
Ik heb toen alle contact met mijn zuster verbroken, ik was zo ontzettend kwaad dat ze zo een lief dier hadden laten inslapen gewoon omdat ze er vanaf wilden en omdat ze niet naar een andere oplossing wilden zoeken ook alweer voor hun eigen gemak.
Na een hele tijd is er terug contact gekomen, omwille van de kinderen, de oudste ging er kapot aan dat ze haar tante niet meer zag of hoorde , dus heb ik op mijn tanden gebeten en heb ik het contact iets of wat hersteld.
Maar dat contact blijft minimaal en het ligt me allemaal nog heel zwaar op de lever.
Ik vergeet dat nooit.
Mensen kunnen zich op een echte rottige manier gedragen tov dieren.
Ze behandelen dieren alsof het wegwerpartikelen zijn.
Ik word daar gewoon misselijk van en heel kwaad.

Zwerver
Zwerver
  • 1.363 berichten
    • Locatie: Kopenhagen
  • 2 katten
OFFLINE

#28 Geplaatst 12 februari 2011 - 12:35

@ lathyrus

Wat erg! :( Als m'n vriend dit kon lezen (hij is Deens en is een labrador liefhebber) dan ging ie huilen.

Ik heb nog nooit honden gehad maar ik plaatste mezelf in dat het 1 van m'n katten was en krijg gewoon tranen in m'n ogen.

Sommige mensen zijn zo harteloos maar niks aan te doen. We kunnen niet iedereen helpen.

De DA kreeg ook maar betaald om de hond te laten inslapen en het is zijn vak. Maar het is erger dan een vorm dan dierenmishandeling. Waarom gaan DA's dieren laten inslapen die gezond zijn? Waarom niet naar de asiel, labradors, zulke soort mooie slimme beesten...
Geplaatste afbeelding

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 3 katten
ONLINE

#29 Geplaatst 12 februari 2011 - 13:37

Dienen dierenarts was ook mijnen dierenarts indertijd en ik ben er naartoe gegaan en heb hem gevraagd waarom hij er in s hemelsnaam mee akkoord was gegaan om een gezond dier dat zo lief was als haar te laten inslapen.
En hij zei me dat mijn zuster en haar man bij hem waren gekomen en een heel verhaal hadden afgestoken over hoe vals de hond was; dat ze drie kinderen hadden waaronder twee baby's (mijn zuster was toen een tijd bevallen van een tweeling en vanaf dan was de hond echt teveel en wilden ze er vanaf) en dat de hond naar alle drie de kinderen toe heel vals was en ze naar hen beet zonder aanleiding.
De dierenarts zei dat hij niet anders kon dan hen geloven en als je met een hond te maken krijgt die zo vals is naar kinderen toe dan is het onverantwoord om die naar een asiel te laten doen en die daar dan eventueel te laten adopteren door een gezin met kinderen, dus kon hij niet anders dan de hond laten inslapen.
Hij was er zelf niet goed van toen ik hem zei dat het hele verhaal gewoon een dikke leugen was en dat mijn moeder bereid was om de hond te adopteren en ik ook naar een andere oplossing had willen zoeken (ik had zelf ook een hond en die twee konden mekaar niet horen of zien dus ik kon zelf de hond niet binnennemen tot mijn grote spijt maar ik had wel kunnen zoeken naar een andere thuis).
Hij zei dat als hij dat had geweten dat hij de hond dan nooit had laten inslapen...
maar toen was het te laat natuurlijk en mijn zuster had mij niks verteld tot het te laat was omdat ze best wist dat ik het hen niet had laten doen.
Ondertussen zijn de kinderen een pak groter en ik hou al jaren mijn hart vast dat ze terug een hond gaan nemen, want daar zagen de kinderen voor.
Maar mijn zuster en schoonbroer zijn geen mensen om dieren te houden, de manier waarop ze met die beestjes omgaan is om bij te bleiten.
Gelukkig is er tot nu toe geen hond gekomen omdat mijn zuster vind dat er teveel vuil bij komt kijken bij een hond (als dat beest eens dronk en er viel een druppel water op de grond dan was dat een heel spel dus kreeg dat beestje dan geen kom water meer ook al was het een hittegolf buiten, ze moest dan maar met dorst lopen en kreeg alleen maar drinken als het mijn zuster in haar kraam te pas kwam), ze hebben wel een kat nu...
Ik ben er nog geen enkele keer willen gaan sedertdien, ik wil het gewoon niet zien jong.
Ik kan er toch niks aan doen, dat weet ik zo al, ik krijg toch te horen dat ik t gat van de deur weet zijn als ik er met haar probeer over te praten en ik kan er gewoon niet tegen om te zien hoe die omgaan met hun dieren.

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 3 katten
ONLINE

#30 Geplaatst 12 februari 2011 - 13:43

Als ge zo sommige verhalen hoort die den dierenarts verteld, je kan niet anders dan er bij zitten janken, iedere keer wij naar de dierenarts gaan krijgen wij daar dan vanalle verhalen te horen (hij vindt dat wij heel goed voor ons beestjes zorgen en zegt dan altijd dat het een verademing is om mensen zoals ons als klant te hebben en dan begint hij vanalles te vertellen over anderen), mensen wiens dier moet geeuthanaseerd worden en normaal gezien laat je je beestje eerst een spuitje geven om het te laten slapen en wordt dan pas de spuit in het hart gegeven.
Maar er zijn dus mensen die dat te kostelijk vinden, dat spuitje om hen te laten slapen en die er op staan dat terwijl het beestje wakker is die dodelijke spuit rechtstreeks in het hart wordt gegeven.
Ik snap niet dat een dierenarts zoiets wil doen, ik zou dat nooit willen doen ,als t moet betaal ik dan wel zelf die spuit om het beestje eerst te laten slapen...
Echt, ik word er mottig van als ik er aan denk.
En veel mensen die katten hebben vinden dat het maar een domme kat is en laten hun beestje k weet niet hoelang rondlopen met vanalle pijnlijke en enge dingen, tot het dan eigenlijk te laat is om er nog iets aan te doen en dan laten ze de dierenarts komen (terwijl ze zitten te morren over hoeveel geld het kost) en dan kan de dierenarts het beestje niet meer redden en moet de dierenarts het beestje laten inslapen.
De dierenarts zegt dat er heel heel veel beestjes een nutteloze dood sterven.
Het zou echt niet voor mij zijn, dierenarts zijn.
Ik zou alle dagen tranen met tuiten bleiten...