Spring naar inhoud


- - - - -

Broer weggelopen


  • Log in om te reageren
20 reacties op dit onderwerp
Lieveke85
Lieveke85
  • 2.566 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 8 katten
OFFLINE

#16 Geplaatst 13 februari 2011 - 11:30

mijn broer is niet bepaald de makkelijkste, maar mijn vader evenmin.

Mijn vader heeft al gezegd dat hij altijd terug thuis mag komen, maar dat het mss is niet slecht zou zijn dat hij zou inzien dat het toch allemaal niet zo makkelijk is als dat hij denkt. (het alleen wonen enzo)

Nasa
Nasa
  • 5.382 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#17 Geplaatst 13 februari 2011 - 14:58

Ik begrijp jullie ongerustheid... Dit moet moeilijk zijn allemaal. Maar ik snap je broer ook, soms is weggaan beter, voor het nog meer uit de hand loopt. En hij doet er ook goed aan door voor zichzelf te kiezen.


Wel positief is dat je vader nog om je broer geeft, hij mag naar huis komen. Misschien kan er eens gepraat worden over je broer alleen te laten wonen? Aangezien je ouders hem toch nog op een of andere manier willen helpen? Werkt hij of studeert hij?

Dat alleen wonen kan goed zijn voor iedereen. Voor je broer en je vader omdat ze dan geen ruzie meer maken, en voor de andere broer omdat de spanningen dan weg zijn (of krijgt die het dan te verduren?) en ook voor je moeder omdat zij het ook allemaal niet gaat volhouden.

Je kan hiermee ook terecht bij een Centrum voor Algemeen Welzijn (CAW) zij kunnen vast nog tips geven. Je broer kan naar een Jongeren Advies Centrum gaan.

Bewerkt door Nathalie, 13 februari 2011 - 14:58.


Lieveke85
Lieveke85
  • 2.566 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 8 katten
OFFLINE

#18 Geplaatst 13 februari 2011 - 21:50

Mijn broer studeert nog en het grote probleem is dat hij niet met geld om kan gaan.

Als hij een vakantiejob heeft gehad een maand late is da geld op.

Hij heeft ook autisme en ADHD wel in een lichte vorm, maar genoeg om toch nog niet zo heel volwassen te zijn als andere leeftijdsgenoten.

Hij snapt ook niet dat alleen wonen niet het sprookje is dat hij denkt dat het is.

Ik zou hem graag helpen en in huis nemen, maar het appartementje dat we nu hebben is te klein om ook nog eens hem erbij te nemen.

We zijn op zoek naar iets groter en heb hem gezegd dat als we iets vinden dat hij bij ons mag komen, maar dat hij zal moeten meedragen in de kosten.

papaver
papaver
  • 3.440 berichten
    • Locatie: Antwerpse Kempen
  • 2 katten
OFFLINE

#19 Geplaatst 13 februari 2011 - 22:04

Lieveke85 zei:

Mijn broer studeert nog en het grote probleem is dat hij niet met geld om kan gaan.

Als hij een vakantiejob heeft gehad een maand late is da geld op.

Hij heeft ook autisme en ADHD wel in een lichte vorm, maar genoeg om toch nog niet zo heel volwassen te zijn als andere leeftijdsgenoten.

Hij snapt ook niet dat alleen wonen niet het sprookje is dat hij denkt dat het is.

Ik zou hem graag helpen en in huis nemen, maar het appartementje dat we nu hebben is te klein om ook nog eens hem erbij te nemen.

We zijn op zoek naar iets groter en heb hem gezegd dat als we iets vinden dat hij bij ons mag komen, maar dat hij zal moeten meedragen in de kosten.

Er bestaat geen lichte vorm van autisme :misselijk: . Er zijn zoveel verschillende autisten als er niet-autisten bestaan, dus dat is een heel scala!


Maar ik kan begrijpen dat in zijn geval alleen wonen iets van een sprookje heeft en een uitweg lijkt :( . Hij ziet alleen de vrijheid en geborgenheid van een eigen plekje, maar begrijpt daar de consequenties (kosten/eenzaamheid/nood aan zelfredzaamheid) nog niet van. Kennen jullie een manier om hem daarover in te lichten? Heeft hij een auticoach die hem daarmee kan helpen? Zoniet heeft hij daar op deze leeftijd dringend behoefte aan, lijkt me. :geluk:

Bewerkt door papaver, 13 februari 2011 - 22:17.


Lieveke85
Lieveke85
  • 2.566 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 8 katten
OFFLINE

#20 Geplaatst 13 februari 2011 - 22:19

papaver zei:

Er bestaat geen lichte vorm van autisme :misselijk: . Er zijn zoveel verschillende autisten als er niet-autisten bestaan, dus dat is een heel scala!


Maar ik kan begrijpen dat in zijn geval alleen wonen iets van een sprookje heeft en een uitweg lijkt :( . Hij ziet alleen de vrijheid en geborgenheid van een eigen plekje, maar begrijpt daar de consequenties (kosten) nog niet van. Kennen jullie een manier om hem daarover in te lichten? Heeft hij een auticoach die hem daarmee kan helpen? Zoniet heeft hij daar op deze leeftijd dringend behoefte aan, lijkt me. :geluk:


Mijn ouders en broers hebben begeleiding gehad toen ze nog maar pas wisten van de autisme van mijn broers, maar die begeleiding is al lang gedaan.


Ze hebben het autismespectrum en daarin de lichtste vorm. Ze functioneren allebei redelijk goed in een normale maatschappij en zitten ook allebei terug op normaal onderwijs.
Maar hun inzicht in sommige dingen is niet helemaal correct.
Ik heb vanmiddag met hem proberen te praten en hem proberen uit te leggen dat alleen wonen veel geld kost en veel verantwoordelijkheid meebrengt.
Maar vrees dat hij dit alleen maar gaat inzien als hij het meemaakt.


Ik snap dat hij thuis weg wilt, ik heb zelf ook te veel afgezien, daarom dat ik bij mijn vriend ben in getrokken.


Zelf heb ik op mijn 16 ook een hele procedure opgestart om mij thuis te laten weghalen, maar ik kon het mijn moeder en mijn broers niet aandoen, zolang ik er was werden zun beetje gespaard.

Ik vrees alleen dat nu alles op mijn moeder en mijn ander broer terecht komt en mijn mama heeft het al heel zwaar te verduren.

papaver
papaver
  • 3.440 berichten
    • Locatie: Antwerpse Kempen
  • 2 katten
OFFLINE

#21 Geplaatst 13 februari 2011 - 22:38

Ze hebben dus een autismespectrumstoornis, wat evengoed autisme betekent aangezien het spectrum onder de noemer autisme valt. Als jou twee broers hier een officiële diagnose van hebben, mogen zijn dan ook aanspraak maken op een begeleider (of -ster). Via je huisarts of nog beter het VVA kan je je informeren over hulp op dit gebied. Ik kan me voorstellen dat je ouders ook misschien 'geleden' hebben en het is niet ondenkbaar dat je broers het geërfd hebben van één van je ouders, zoals je pa. Maar goed ik wijk mijlenver af. Ik zou jullie aanraden hulp te zoeken (huisarts, OCMW, ziekenkas,..) en komt het misschien zelfs helemaal weer goed tussen allemaal :)