Spring naar inhoud


- - - - -

schuldbemiddeling?? het verhaal...appartement gevonden!!!


  • Log in om te reageren
262 reacties op dit onderwerp
Guest_*mikkeke*_*
Guest_*mikkeke*_*
OFFLINE

#31 Geplaatst 12 februari 2011 - 21:05

Het huis verkopen zou ik ook nooit doen. Voor 560 euro zul je idd niets anders vinden.

Maar als je zegt dat je het ziet als een plicht om voor hem op te staan en dat hij dat dan nog niet eens waardeerd. Ik vroeg het net aan mijn man wat hij er van vond en het enige dat hij zegt belachelijk dat dat madammeke lekker blijft slapen. Wat is het nu voor een moeite om dat zelf te doen, als hij nog niet eens zijn eigen boterhammen kan smeren :x . En waarschijnlijk is dit nog maar een heel klein dingetje.... maar daar zou ik zelfs al niet mee kunnen leven. Je bent zijn slaaf wel niet hé. En je dan ook nog eens voor rotte vis uitmaken....sorry..... :censored: .
Weet je wat........blijf eens tot 11u in je bed liggen laat hij alles maar zelf doen zeg, misschien kan jij dan een beetje bij tanken en je beter weren tegen hem :oops:

Ellenita
Ellenita
  • 26.688 berichten
    • Locatie: Deurne
  • 9 katten
OFFLINE

#32 Geplaatst 12 februari 2011 - 21:06

hoe deed je t voor je relatie??
toen lukte het toch ook?
poezenknuf van mij en mijn pareltjes : :paw Iruna,Syrai, Hindou, Reiko, Inty, Deva, Loki, Munay, Indira en *Thaira* :paw
Geplaatste afbeelding

Guest_sneeuwwitje_*
Guest_sneeuwwitje_*
OFFLINE

#33 Geplaatst 12 februari 2011 - 21:06

Mieke zei:

Zet eens even op een rij of je al klaar bent om deze relatie op te geven. Wij kennen natuurlijk niet gans jullie situatie en het is dan vlug gezegd 'dump die gast'.
- ben je gelukkig met hem?
- zijn er meer goede momenten dan slechte?
- wat zijn de problemen tussen jullie?
- ...

Ik heb ook een vriend die praten vermijdt, wat egoïstisch kan zijn en vooral heel grof uit de hoek kan komen tijdens een ruzie. Ik ben 'gelukkig' ook niet op mijn mondje gevallen, maar er worden bij sommige koppels wel eens dingen gezegd tijdens een ruzie die niet echt gemeend zijn. Die niet gemeende dingen kunnen zeer hard en kwetsend aankomen. Probeer toch eens te praten met je vriend. Vraag wat hem stoort. Leg voor dat de dieren er waren en deze niet zullen weggaan en dat hij dat wist van op voorhand. Dat hij naast dat ook wist dat je geen groot inkomen hebt en hoe hij hiervoor eventueel een oplossing ziet om het toch 'eerlijk' verdeeld te zien?

Ik moet eerlijk toegeven dat ik je vriend wel op één punt versta. Zou het niet kunnen dat hij zich stoort aan het feit dat je veel geld moet uitgeven aan de dieren? Veel geld waar hij misschien soms moet bijspringen? Naast de dieren dat je hebt, heb je in het verleden ook een paar nestjes gehad die waarschijnlijk toch ook wel geld kosten om groot te brengen... Ik denk dat je inderdaad een goede beslissing neemt om geen nieuwe dieren in huis te nemen. Ik wil jou de les niet spellen, maar ik heb twee katten en dat is al 'kostelijk'. Alé, kostelijk is het juiste woord niet, maar je begrijpt mij wel. Jij hebt wel meer mondjes te voeden. Ik heb onlangs zo'n 1000 euro betaald voor Silas zijn operatie en nazorg. Dat is niet niets.

Hier ben ik het volledig mee eens.


Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#34 Geplaatst 12 februari 2011 - 21:22

sneeuwwitje zei:

Hier ben ik het volledig mee eens.

ik ben het er ook mee eens, maar mijn dieren zijn mijn kinderen, wat hij op voorhand wist!! als ik het uitreken, kom ik op misschien 120 euro maandelijks (hondeneten, 40 euro, kom ik zeker 3 weken mee toe, katteneten, 20 euro, een kleine maand, 10 euro vogels, 24 euro kattenbakvulling)  dat zijn dus vaste kosten, af en toe dierenartskosten erbij, valt dat toch goed mee? als je een kind zou  hebben (wat hij vroeger wou!!!) kom je er niet zo 'goedkoop' vanaf!!! en het maakt mij gelukkig, wat maakt dan een paar euro's???  ik knip mijn haar zelf (of laat het mijn ma doen) doe mijn nagels zelf, koop 2ehands kledij, ga nooit uit...  

enja, 2 nestjes in de tijd dat hij hier was, maar alle kleintjes hebben een goeie thuis gevonden, minimum voor de kosten die we ervoor gehad hebben. dus verlies doet hij er ook niet aan. en moeite moest hij ook niet doen!!!!!
ik stond ervoor op, ik voedde ze op, deed alles zelf...( met heeeeel veel liefde!!)
als ik het allemaal op een rijtje zet, is het enige dat hij hier doet betalen. ik doe alles, als het eens niet gekuist is, is hij boos. als hij eens thuiskomt, en ik lig in bed (door pijn of vermoeidheid, of deze week, doordat ik echt ziek was door verkoudheid) is hij echt boos. hij snapt echt niet dat ik niet kan wat hij kan (fysiek dan) :(

ik weet ergens wel dat misschien beter af zou zijn zonder hem, maarja, is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan hé...
Geplaatste afbeelding

Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#35 Geplaatst 12 februari 2011 - 21:31

sneeuwwitje zei:

Hier ben ik het volledig mee eens.

nog even wat meer verduidelijking, de slechtere momenten komen steeds vaker voor... :(

ik heb het hem gezegd, de dieren zullen niet verdwijnen, ze blijven belangrijk voor mij, heb hem ook gezegd, dat ikzelf 'bespaar' om de kosten voor de dieren te evenaren.. hij snapt het wel, en als we het uitrekenen, heeft hij de meeste kosten!!! hij weet wel dat de dieren als vaste kosten wel meevallen (tenzij er natuurlijk eens een zieke is ofzo) maar hij kan dat moeilijk toegeven.


dusja, ik zal het even afwachten. hij is vanavond naar zijn moeder, ik zal deze week eens informeren bij het ocmw, en het vertellen aan mijn ma.

dan krijg ik misschien een duidelijker beeld op de zaak.. had al eens eerder vermeld aan mijn ma dat hij weinig begrip opbrengt voor mijn ziekte, dat hij geen medeleven heeft, soms agressief uit de hoek komt, en zij zei onmiddellijk dat er wel een oplossing voor te vinden was als ik het niet meer zag zitten. dat mijn geluk het belangrijkst was, en ze me wel ging helpen waar nodig. ik heb gelukkig een lieve mama die mij supergraag ziet, en ik haar ook :love3: (ik heb het wel moeilijk om hulp te vragen, maar als het moet dan moet het! mijn geluk, en dat van mijn diertjes gaat voor...)

bedankt allemaal voor jullie tips, bedenkingen, en medeleven...
Geplaatste afbeelding

Guest_*mikkeke*_*
Guest_*mikkeke*_*
OFFLINE

#36 Geplaatst 12 februari 2011 - 21:31

Stop er echt mee!!!! dit kan toch zo niet..... hij wist dat je cvs had, hij wist dat je dieren had....
ik denk dat je bij hem nooit goed gaat kunnen doen. Makkelijker gaat het zeker zijn als je bij hem blijft maar gelukkig zul je er niet van worden vrees ik.

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 1 katten
OFFLINE

#37 Geplaatst 12 februari 2011 - 21:32

nele, heel snel even want mijn eigen rekker is ook compleet af, zeg je internet niet op meiske.
In jouw situatie is dat praktisch je enige verbinding met de buitenwereld die je hebt.

Ik heb zelf ook in jouw situatie gezeten, ik ga een heel lang verhaal zo kort mogelijk maken, ik was 14 jaar getrouwd met een man waar ik nooit had mee mogen trouwen, die alcoholproblemen had en die agressief was.
Ik werd op hele jonge leeftijd ook ziek (net voor mijn 22ste, toen was ik bijna 4 jaar getrouwd), ik heb nog bijna 10 jaar kunnen blijven werken tot ik er gewoon bij neer stuikte en sedertdien kan ik niet meer werken.

Ik had dus ook een ziekte uitkering en na een jaar een invaliditeitsuitkering.
Net als bij jou vielen alle vrienden/kennissen weg (uitgezonderd van 1 in t begin), want mensen laten je vallen eens je niet meer meekan in hun actieve levensstijl, de meeste mensen zijn zo toch.
Ze vragen aan jou om iets te doen en je zegt van ja omdat je heel graag wil maar dan moet je afbellen omdat je gewoon te ziek bent en te op bent.
De eerste keer krijg je daar nog begrip voor.
De tweede keer zijn ze al boos.
De derde keer laten ze je vallen...
Ze zien uiterlijk ook niks aan je en vinden het ontzettend moeilijk om te begrijpen dat jij gewoon ziek bent en dat je heel weinig kan en dat t geen dat je doet dat dat ontzettend veel moeite van jouw kant kost.
Zij redeneren dan dat als je "dit" kan dan kan je "dat" en "dat" en "dat" ook nog.
En als je zegt dat het niet gaat dan willen of kunnen ze dat gewoon niet begrijpen.
En zo val je alleen.
Jij hebt nog familie, ik had helemaal niemand meer.

Ik ben na 14 jaar gescheiden van mijn man, ik had het veel veel eerder moeten doen maar ik was bang (omdat hij dreigde dat hij me zou vermoorden als ik zou weg gaan, omdat ik zo ziek was en ik dacht dat een scheiding een berg was die ik gewoon niet kon beklimmen, om zoveel verschillende redenen was ik erbij gebleven maar toen hij in een dronken bui me probeerde te wurgen was dat voor mij de druppel die de emmer deed overlopen en heb ik toch die stap genomen) maar uiteindelijk deed ik het dan toch (en dat was ondanks t geen er op volgde 1 van de beste dingen in mijn leven die ik ooit gedaan heb).
Ik had een uitkering van een goeie 27.000 frank toen (omdat ik samenwoonde met iemand met een inkomen, mijn man.
Ik snap dus niet dat jouw uitkering van 800 euro naar 350 is gegaan, dat daar zoveel is afgegaan) en zolang mijn toekomstige ex zijn domicilie niet veranderde moest ik het daar mee zien te doen ook al woonde hij niet meer bij mij.
Mijn uitkering werd pas opgetrokken naar alleenstaande als hij zijn domicilie veranderde op t gemeentehuis (als je vriend zou weggaan moet je er dus op staan dat hij zo snel mogelijk zijn domicilie verandert want zolang hij dat niet doet krijg jij geen uitkering van een alleenstaande)

Mijn uitkering werd uiteindelijk 4 of 5000 frank opgetrokken, nog gene vetpot.
En daar moest ik dan een huis mee gaan huren (we hadden een huis gekocht maar moesten daar nog 10 jaar op afbetalen, we moesten het nu verkopen en moesten dus boete betalen aan de bank omdat het te vroeg terug verkocht werd...) en de huurprijzen zijn niet bepaald om mee te lachen en alle rekeningen mee kunnen betalen en ik had zelf veel kosten voor medicatie en had een hond met terminale kanker die ook constant de dierenarts nodig had
Ik heb toen alles opgezegd wat ik maar kon opzeggen, mijn telefoon, mijn internet, ik heb mijn brommertje verkocht, alles wat ik kon wegdoen of laten afsluiten dat heb ik weggedaan en heb ik laten afsluiten (ik ben dan ook maar gestopt met mijn broodnodige medicatie en de behandelingen die ik kreeg, ik kon ze me gewoon niet meer veroorloven en de medicatie van mijn hond ging voor).
Met als gevolg dat ik helemaal en compleet geïsoleerd eindigde van de buitenwereld.

Want ik kon niet naar buiten doordat ik zo ziek was en er was niemand die ooit eens naar mij kwam (ze vonden dat ik maar achter hun gat moest lopen)
Ik kon het me niet meer veroorloven om lange gesprekken aan de telefoon te hebben met iemand aangezien ik het nu met een gsm moest doen en dat was alleen voor noodgevallen en veels te duur om daarmee te bellen en niemand wou naar mij bellen, ook niet de enige vriendin die ik nog had en waar ik jaren naar had gebeld op mijn kosten omdat zij anders onder haar voeten kreeg van hare man omwille van de telefoonrekening.
Nu dat ik moest zeggen dat ik niet meer kon bellen (ik wou me wel de moeite doen om brieven te schrijven maar dat vond ze niet goed genoeg) omdat ik moest kiezen tussen eten op tafel en telefoneren nu kwam ze plots af dat het dan allemaal van hare kant moest komen en dat wou ze niet (dat is toch nogal durven vind ik als ik jaren aan een stuk haar uit de brand heb geholpen)
Ze vond het ook schandalig dat ik mijn internet opzegde, t was precies alsof ik een slecht mens was die slechte dingen deed en die haar miserie aandeed maar ik moest zien te overleven op bitter weinig geld en ik moest mijn enige lijnen naar de buitenwereld afsluiten, diegene die daar last van had was ik...
Mijn enig overblijvende zogezegde vriendin viel dus ook weg en ik bleef helemaal alleen achter.

Ik zat dag in dag uit alleen in mijn huurhuis dat uitkeek op een fabrieksmuur zonder ook maar een beetje menselijk contact
En uiteindelijk maakte ik plannen om mezelf van kant te maken eens mijn hond zou doodgaan want het leven dat ik had was geen leven meer.
Dat was overleven in een gevangenis in totale isolatie, in de isoleercel...
Had ik toen internet gehad dan had dat voor mij een wereld van verschil gemaakt.
Dan was ik zo ver niet afgezakt.
Laat je internet dus niet afsluiten meiske.
Het is je verbinding met de buitenwereld op de momenten dat het jou niet lukt om fysiek buiten te geraken.
Hou die internet verbinding Nele !

trouwens, de enige reden dat ik hier nog zit en ik me niet van kant heb gemaakt indertijd is omdat ik 14 dagen voor D day mijn huidige echtgenoot heb leren kennen.
Via een verkeerd gestuurd sms'je.
Heel toevallig en heel onverwacht.
En ik ben ermee aan de babbel geraakt en gebleven.
En ondertussen zijn we al bijna 8 jaar samen en zijn we bijna 6 jaar daarvan gelukkig getrouwd.
Ik ben zieker dan ooit, ik kan bijna niks meer, ik zit sedert 2002 gewoon opgesloten in mijn huis en ik ga altijd maar meer en meer bergaf waar het mijn gezondheid betreft maar mijn man ziet de persoon achter de ziekte en toont enorm veel begrip.
Zulke mannen bestaan ook Nele.

Mannen die het je niet doorsteken als je iets niet kan maar die je zeggen dat je fier moet zijn als je een kleinigheid wel kan doen
Mannen die het beste willen  voor jou , die je graag zien om wie je bent vanbinnen, die je niet afkraken en die niet strontwijf naar je roepen en die niet jaloers zijn omdat je vriendschap geeft aan en krijgt van dieren maar die blij zijn voor je dat je je beestjes hebt.
Ze zijn misschien moeilijk te vinden en ze zijn misschien uitzonderingen maar ze bestaan wel degelijk en als je ongelukkig bent in je huidige relatie blijf daar dan aub geen jaren en jaren en jaren inzitten want je weet niet wat de toekomst nog in petto heeft voor jou en je weet niet wie je nog tegen t lijf kan lopen en wie je nog kan leren kennen, op t meest onverwachte moment kan het gebeuren en kan je terug gelukkig worden.
Ik dacht dat niemand mij ooit nog zou willen want  wie wil er nu iemand die er fysiek zo slecht aan toe is als mij...
Maar je ziet wel, ondanks mijn ziekte en ondanks mijn vele beperkingen heb ik heel toevallig een man uit de duizenden (zeg maar uit de miljoenen) leren kennen en ben ik nu gelukkiger dan ik ooit ben geweest (ook al is het dan ontzettend zwaar om letterlijk opgesloten te zitten in mijn eigen huis door mijn fysieke toestand)
Als je diep in je hart weet dat je relatie geen toekomst heeft blijf er dan niet langer inzitten.
Als je denkt dat er toch aan te werken valt probeer het dan.
Maar laat niet dag in dag uit op je inhakken door hem en laat je niet nog wat meer kapotmaken.
En als jullie relatie zou eindigen hou dan toch aub de lijn open naar de buitenwereld en sluit dat internet niet af meiske.

en ik snap dus echt niet dat je uitkering zo veel naar beneden is gegaan toen je vriend zijn domicilie bij jou zette.
Dat is echt wel ontzettend veel hoor dat er is afgegaan.
Was dat dan een ziekte uitkering of een werkeloosheidsuitkering?
Van die laatste heb ik geen verstand dus.
Dat weet ik niet hoe dat in mekaar zit.

in ieder geval heel heel veel sterkte toegewenst Nele

Mieke'tje
Mieke'tje
  • 7.498 berichten
    • Locatie: West - Vlaanderen
  • 2 katten
OFFLINE

#38 Geplaatst 12 februari 2011 - 21:41

Nele zei:

nog even wat meer verduidelijking, de slechtere momenten komen steeds vaker voor... :(

ik heb het hem gezegd, de dieren zullen niet verdwijnen, ze blijven belangrijk voor mij, heb hem ook gezegd, dat ikzelf 'bespaar' om de kosten voor de dieren te evenaren.. hij snapt het wel, en als we het uitrekenen, heeft hij de meeste kosten!!! hij weet wel dat de dieren als vaste kosten wel meevallen (tenzij er natuurlijk eens een zieke is ofzo) maar hij kan dat moeilijk toegeven.


dusja, ik zal het even afwachten. hij is vanavond naar zijn moeder, ik zal deze week eens informeren bij het ocmw, en het vertellen aan mijn ma.

dan krijg ik misschien een duidelijker beeld op de zaak.. had al eens eerder vermeld aan mijn ma dat hij weinig begrip opbrengt voor mijn ziekte, dat hij geen medeleven heeft, soms agressief uit de hoek komt, en zij zei onmiddellijk dat er wel een oplossing voor te vinden was als ik het niet meer zag zitten. dat mijn geluk het belangrijkst was, en ze me wel ging helpen waar nodig. ik heb gelukkig een lieve mama die mij supergraag ziet, en ik haar ook :love3: (ik heb het wel moeilijk om hulp te vragen, maar als het moet dan moet het! mijn geluk, en dat van mijn diertjes gaat voor...)

bedankt allemaal voor jullie tips, bedenkingen, en medeleven...

Ik probeer mij nu gewoon in te leven in iemand die minder graag dieren ziet. Voor zo'n mensen is 1000 euro voor een operatie veel te veel geld, is een krabpaal van 150 euro belachelijk, is maandelijkse kosten voor eten en andere zaken teveel,...
Mag ik vragen wat jij vindt mee te vallen voor vaste kosten van je dieren? Wat jij misschien vindt mee te vallen, is voor je vriend misschien de druppel die de emmer doet overlopen? Aangezien de andere rekeningen ook nog maandelijks liggen te wachten... Het leven is kostelijk en een mens zou er inderdaad depri van worden. Als je alleen bent, is het zeer moeilijk om rond te komen de dag van vandaag met een loon dus ik kan mij inbeelden dat het met 800 euro niet evident is.

Nu ja, ik wil hem zeker niet alleen goedpraten hoor. Hij zal ook wel z'n kantjes hebben die beter en anders moeten.
Hoe bedoel je precies dat hij niet om kan gaan met je ziekte? Is het dan dat hij vindt dat je niets doet in het huis en dergelijke of is het meer dat hij het jammer vindt dat hij niet kan uitgaan met z'n vrienden en jij erbij of...

Bewerkt door Mieke'tje, 12 februari 2011 - 21:43.

Geplaatste afbeelding

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 1 katten
OFFLINE

#39 Geplaatst 12 februari 2011 - 21:42

ps: een auto is een hele grote kost toch.
Ik zou me geen auto kunnen veroorloven op mijn inkomen.
Is het geen mogelijkheid om je auto weg te doen en in de plaats daar van een brommertje aan te schaffen?
Zodat je toch nog ergens geraakt maar je niet de grote kosten van een auto hebt?

En zou het niet voordeliger uitkomen als je bv familiehulp betaalt om bepaalde dingen voor je te doen waar je nu de auto voor nodig hebt (je hebt die waarschijnlijk nodig om boodschappen te doen oa, familiehulp kan ook boodschappen doen voor je en t geen je hen moet betalen wordt uitgerekend op basis van je inkomen) of door een klein beetje extra te betalen voor je boodschappen maar ze dan thuis te laten leveren?
Er zijn zoveel winkels die tegenwoordig thuis leveren.

Als er met mijn halve trouwboek iets gebeurd ga ik ook van die diensten moeten gebruik maken want ik kan op dat gebied niet voor mezelf zorgen, ik kan niet om mijn boodschappen gaan en al het heen en weer geloop doen dat er nodig is.
Ik kan ook niet autorijden en ga het niet leren want ik ben een gevaar op de baan doordat ik heel traag reactievermogen heb en slechte concentratie.
Ik ben dus compleet afhankelijk van anderen wat betreft mobiliteit (ik kan het openbaar vervoer ook niet gebruiken omdat ik tegen dat ik aankom waar ik moet zijn gewoon niet meer kan en dan kan ik niet doen wat ik wou doen of moest doen en dan geraak ik ook niet meer naar huis) en wat betreft levensmiddelen in huis halen en dergelijke.
Dat is flink balen maar het is nu eenmaal zo en er is niks aan te doen.
Maar ook al was het niet zo, ik zou me echt geen auto kunnen veroorloven op mijn inkomen alleen, als ik zie wat voor kosten daar allemaal aan vasthangen.
Misschien toch even nadenken of je geen andere opties hebt op dat gebied?

Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#40 Geplaatst 12 februari 2011 - 21:46

@ lathyrus:

voorlopig is het een werkloosheidsuitkering. heb een jaar ziekteuitkering gehad, en dat was dan toch op het einde bijna 1000 euro per maand. door schorsing van het riziv (na een jaar ziekenbond, moet je op invaliditeit gaan, wat riziv niet goedkeurde) ben ik terug op werkloosheid gevallen (zolang de rechtszaak loopt, laten ze me gerust, maar ik krijg gemiddeld 800 euro per maand. beslissing is nu gevallen, en waarschijnlijk negatief voor mij) maar 800 euro per maand is echt niets, zeker niet als je toch veel ziektekosten hebt..

ik weet ergens wel dat deze relatie niet goed is voor me. hij kleineert mij, domineert mij, breekt me af, en ergst vanal, reageert dikwijls echt agressief, ook tegen mijn huisdieren (die alles voor me betekenen, wat hij niet snapt) hij begrijpt niet dat ik veel moet slapen, veel pijn heb, op het randje van depressie zit (gelukkig heb ik een sterk karakter!!!)  
zoals jij dacht, denk ik ook, wie moet iemand hebben, die fysiek niet in orde is??? en dan nog eens mijn liefde voor dieren erbij gerekend! tklinkt misschien raar, maar volgens mij zijn er niet veel mannen die zooooo graag dieren zien. volgens mijn ervaring zijn het meest vrouwen!!


internet niet opzeggen... weet ik wel, ik kan het hier nu ook van me afschrijven, maar het kost allemaal geld!!! en redelijk veel geld... :( ik ben sociaal, en merk zelf, dat als ik een week niemand gezien heb om mee te babbelen (al is het maar de bakker!!!) ik iets tekort heb gehad. ik ben babbelachtig, en babbel constant tegen mijn diertjes...

ergens weet ik wel wat de beste beslissing is, maar ik weet niet of ik het kan, al was het maar om de zekerheid (financieel dan) voor mijzelf en mijn diertjes... :cry:
Geplaatste afbeelding

Mieke'tje
Mieke'tje
  • 7.498 berichten
    • Locatie: West - Vlaanderen
  • 2 katten
OFFLINE

#41 Geplaatst 12 februari 2011 - 21:55

Nele zei:

@ lathyrus:

ik weet ergens wel dat deze relatie niet goed is voor me. hij kleineert mij, domineert mij, breekt me af, en ergst vanal, reageert dikwijls echt agressief, ook tegen mijn huisdieren (die alles voor me betekenen, wat hij niet snapt) hij begrijpt niet dat ik veel moet slapen, veel pijn heb, op het randje van depressie zit (gelukkig heb ik een sterk karakter!!!)  
zoals jij dacht, denk ik ook, wie moet iemand hebben, die fysiek niet in orde is??? en dan nog eens mijn liefde voor dieren erbij gerekend! tklinkt misschien raar, maar volgens mij zijn er niet veel mannen die zooooo graag dieren zien. volgens mijn ervaring zijn het meest vrouwen!!

ergens weet ik wel wat de beste beslissing is, maar ik weet niet of ik het kan, al was het maar om de zekerheid (financieel dan) voor mijzelf en mijn diertjes... :cry:

Oei, dat klinkt inderdaad niet zo gezond...
De mijne zou toch nooit zijn stem moeten verheffen of een vinger moeten uitsteken naar mijn dieren. Hij mag gerust wel eens lopen zagen over hun haar en dergelijke, want dat negeer ik ondertussen gewoon en gebeurt gelukkig ook niet veel. Misschien omdat hij weet dat ik dan een antwoord klaar heb in de trend van ... i.p.v. te zagen, doe er iets aan. De stofzuiger kan ook door jou bediend worden hoor :zweep: .
Geplaatste afbeelding

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 1 katten
OFFLINE

#42 Geplaatst 12 februari 2011 - 21:58

Zwerver zei:

Sorry was vergeten dat je een huis had ge erfd, je woont in Ichtegem, misschien een student, huisgenootje zoeken?

Als je een uitkering trekt, ziekenkas of invaliditeit en je gaat samenwonen met iemand die een inkomen heeft, ook al heb je geen relatie met die persoon, dan bekijkt men je als samenwonende en dan krijgt ze geen uitkering van een alleenstaande ook al is ze alleenstaande.
Ik heb indertijd ook overwogen om een huisgenoot te zoeken om de vaste kosten mee te delen en ben dat gaan vragen op de ziekenbond hoe dat zat en daar kreeg ik dat als antwoord.
Je doet verlies als je het zo doet uiteindelijk, als je samenwoont met iemand die een inkomen heeft maar die dat inkomen niet met je deelt omdat je er geen relatie mee hebt, want jij verliest een deel van je uitkering.
Maar je moet wel overal de helft voor ophoesten.
Toen ik indertijd ging samenwonen met mijn huidige echtgenoot ging mijn uitkering van alleenstaande terug naar samenwonende.
Als mijn man, toen mijn vriend, me overal de helft van had aangerekend , dan zou ik nog minder overgehouden hebben op t eind van de maand dan dat ik alleen bleef wonen...
Hoe dat in mekaar zit als je werkeloosheidsuitkering trekt weet ik niet.

Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#43 Geplaatst 12 februari 2011 - 22:00

Mieke zei:

Ik probeer mij nu gewoon in te leven in iemand die minder graag dieren ziet. Voor zo'n mensen is 1000 euro voor een operatie veel te veel geld, is een krabpaal van 150 euro belachelijk, is maandelijkse kosten voor eten en andere zaken teveel,...
Mag ik vragen wat jij vindt mee te vallen voor vaste kosten van je dieren? Wat jij misschien vindt mee te vallen, is voor je vriend misschien de druppel die de emmer doet overlopen? Aangezien de andere rekeningen ook nog maandelijks liggen te wachten... Het leven is kostelijk en een mens zou er inderdaad depri van worden. Als je alleen bent, is het zeer moeilijk om rond te komen de dag van vandaag met een loon dus ik kan mij inbeelden dat het met 800 euro niet evident is.

Nu ja, ik wil hem zeker niet alleen goedpraten hoor. Hij zal ook wel z'n kantjes hebben die beter en anders moeten.
Hoe bedoel je precies dat hij niet om kan gaan met je ziekte? Is het dan dat hij vindt dat je niets doet in het huis en dergelijke of is het meer dat hij het jammer vindt dat hij niet kan uitgaan met z'n vrienden en jij erbij of...

Zoals dus eerder vermeld, als er niets misgaat, is het zo"n 120 euro per maand voor de dieren.

weet je wat ik nu merk?? hij is weg, en de diertjes komen heel de tijd bij me, knuffelen, likken, geven pootjes.. :cry:  zouden ze echt aandacht tekort komen als hij bij me is? durven ze niet bij me komen??? ik weet van 1 hondje dat ze echt bang is van hem... dat zegt volgens mij genoeg...

VERDORIE!! (sorry voor de vloek) ik weet ergens wel wat het beste is, maar ik kan het niet (nog nie...) in die periode dat ik alleen was, verdiende ik geld bij (diegenen die willen weten hoe, wil ik het steeds vertellen via pb) maar ik kan het op die manier niet meer, zowel fysisch als psychisch...  

ik ben blij dat ik jullie heb, om mijn 'ei' kwijt te kunnen, maar vind het toch zo jammer dat ik geen vrienden of vriendinnen meer heb om erover te praten...
Geplaatste afbeelding

Mieke'tje
Mieke'tje
  • 7.498 berichten
    • Locatie: West - Vlaanderen
  • 2 katten
OFFLINE

#44 Geplaatst 12 februari 2011 - 22:04

Nele zei:

Zoals dus eerder vermeld, als er niets misgaat, is het zo"n 120 euro per maand voor de dieren.

weet je wat ik nu merk?? hij is weg, en de diertjes komen heel de tijd bij me, knuffelen, likken, geven pootjes.. :cry:  zouden ze echt aandacht tekort komen als hij bij me is? durven ze niet bij me komen??? ik weet van 1 hondje dat ze echt bang is van hem... dat zegt volgens mij genoeg...

VERDORIE!! (sorry voor de vloek) ik weet ergens wel wat het beste is, maar ik kan het niet (nog nie...) in die periode dat ik alleen was, verdiende ik geld bij (diegenen die willen weten hoe, wil ik het steeds vertellen via pb) maar ik kan het op die manier niet meer, zowel fysisch als psychisch...  

ik ben blij dat ik jullie heb, om mijn 'ei' kwijt te kunnen, maar vind het toch zo jammer dat ik geen vrienden of vriendinnen meer heb om erover te praten...

Tgoh ja, als je zegt dat hij soms agressief is en niet enkel mondeling tegenover jou, maar ook tegenover je dieren, is de kans inderdaad groot dat ze niet zo happig zijn om bij jou te komen als hij daar ook is.



Ik versta je ergens wel hoor. Je ziet hem deels nog graag, maar ergens weet je dat het beter is om hem te verlaten. Naast opkomen voor jezelf komen de extra zorgen van het geld er nog eens bij en dan is het helemaal geen gemakkelijke beslissing meer. Is er geen mogelijkheid om terug hetgene te doen wat je deed voor je samen was met je vriend? Zo kan je opnieuw een extra bij verdienen?
Geplaatste afbeelding

Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#45 Geplaatst 12 februari 2011 - 22:07

lathyrus zei:

Als je een uitkering trekt, ziekenkas of invaliditeit en je gaat samenwonen met iemand die een inkomen heeft, ook al heb je geen relatie met die persoon, dan bekijkt men je als samenwonende en dan krijgt ze geen uitkering van een alleenstaande ook al is ze alleenstaande.
Ik heb indertijd ook overwogen om een huisgenoot te zoeken om de vaste kosten mee te delen en ben dat gaan vragen op de ziekenbond hoe dat zat en daar kreeg ik dat als antwoord.
Je doet verlies als je het zo doet uiteindelijk, als je samenwoont met iemand die een inkomen heeft maar die dat inkomen niet met je deelt omdat je er geen relatie mee hebt, want jij verliest een deel van je uitkering.
Maar je moet wel overal de helft voor ophoesten.
Toen ik indertijd ging samenwonen met mijn huidige echtgenoot ging mijn uitkering van alleenstaande terug naar samenwonende.
Als mijn man, toen mijn vriend, me overal de helft van had aangerekend , dan zou ik nog minder overgehouden hebben op t eind van de maand dan dat ik alleen bleef wonen...
Hoe dat in mekaar zit als je werkeloosheidsuitkering trekt weet ik niet.

komt op hetzelfde neer, voor uitkering ben ik samenwonend   (we zijn enkel feitelijk samenwonend, dus enkel zijn domicilie staat hier), en vinden ze dat partner maar alles moet betalen... :( verdomd land... regelingen trekken op niets!!!! :evil:
Geplaatste afbeelding