Spring naar inhoud


- - - - -

iemand ervaring met Cymbalta?


  • Log in om te reageren
41 reacties op dit onderwerp
Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#1 Geplaatst 22 februari 2011 - 19:27

ik had dit ook al geplaatst in mijn topic (het verhaal over wat er allemaal gebeurd is) maar hieromtrent open ik mss beter een nieuw topic.
hier komt het:

gisteren ben ik naar huisarts geweest, omdat ik voelde dat ik in een dip aan het geraken was. hij heeft me een antidepressiva voorgeschreven, die ook wordt voorgeschreven tegen chronische pijnen, Cymbalta. iemand daar ervaring mee???

heb gisteren mijn eerste pil gepakt, heb bijna niet geslapen, loop al heel de dag te beven, misselijk, pijn, een onwerkelijk gevoel, en nu bij dierenarts ben ik een aantal keren bijna flauwgevallen!!! weet dus niet goed of ik die pillen zal blijven nemen. al gezocht op het internet, en ze zeggen dat je de eerste bijwerkingen moet 'doorbijten', pff, dat wil wel zeggen dat alles wat ik deze week (weken?) moest en zou doen in het water zou vallen daardoor. kmag rond 20u40 bellen naar huisarts (hij is nu op ronde) en zal hem eens vragen wat ik moet doen...

dat flauwvallen vind ik nog het meest risicovolle, wil toch zeggen dat het een serieuze invloed heeft op mijn bloeddruk?

iemand die dit medicijn kent??

Bewerkt door Nele, 22 februari 2011 - 19:28.

Geplaatste afbeelding

Cisca
Cisca
  • 13.508 berichten
    • Locatie: Mol
OFFLINE

#2 Geplaatst 22 februari 2011 - 20:49

Had het al in je andere topic gezet maar zalt hier ook nog ff zetten meis:

Nele, ik kreeg van de reumatologe ook de Cymbalta en ik voelde me er ook niet goed mee. Heb het wel een tijd genomen in de hoop dat er verbetering optrad maar voelde me er juist heel down door. Heb wel niet de dingen gehad die jij beschrijft. Heb dan seroxat gekregen maar ook daarvan voelde ik me echt niet goed en ben alles zo gestopt. Mss ook omdat ik het zag dat een ad pil niet kon werken bij pijn en vermoeidheid en ik steeds idee kreeg dat het tussen de oren zat volgens die reumatologe. Ik heb er geen baat van gehad iig.
Vind het wel heel knap van je dat je de huisarts hebt ingelicht want dit is toch wel hele stap om dit toe te geven hoor.
Hele dikke knufffffff :heart:

Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#3 Geplaatst 22 februari 2011 - 22:14

ik ken mijn huisarts al van kleinsaf, dus vind het niet moeilijk om hem om hulp te vragen. toen ik het verhaal vertelde (van wat er nu allemaal gebeurd is) natuurlijk beginnen wenen, maar hij steunt me, en begrijpt me, ook ivm mijn cvs, fibro en spasmo. helaas kan hij weinig doen om me te helpen..

morgen moet ik dus om een voorschrift voor een kleinere dosis, nuu was het 60 mg, moet proberen met 30mg. ik heb al gelezen dat je er zo veel van kan verzwaren??? had jij dit ook??? als dat het geval is, is dat ook niet echt bevorderend voor mijn zelfbeeld... :evil:
Geplaatste afbeelding

Elena
Elena
  • 1.401 berichten
OFFLINE

#4 Geplaatst 22 februari 2011 - 22:42

Van AD kan je echt kilo's bijkomen, soms wel tot 20 kg, en die gaan er later moeilijk weer van af. Ik zal om die reden, en om andere redenen, nooit AD nemen. De bijwerkingen zijn echt niet van de minste. Waarom probeer je niet eerst Sint-jans-kruid, over sedinal of zoiets met minder erge bijwerkingen? Neem nooit zomaar iets zonder je eerst grondig te informeren over de neveneffecten, die vaak even erg zijn als de reden waarom je die dingen neemt.

Spanishke
Spanishke
  • 9.598 berichten
    • Locatie: Aalst
  • 2 katten
OFFLINE

#5 Geplaatst 23 februari 2011 - 00:29


Euhm ja... Ik neem dit nu... ik ben er helemaal niet trots op om dat te moeten zeggen, maar het is helaas wel zo. Ik kom van Sipralexa. Mijn huisarts heeft dat veranderd naar Cymbalta en dat neem ik nu ook al zo'n 2-tal maanden. Ik neem ook iets extra om te kunnen slapen, want anders slaap ik gewoonweg niet. De ene nachtmerrie na de andere, angststoornissen, me absoluut niet kunnen concentreren, ... Dat is nu wel beter door de medicatie die ik neem voor het slapengaan.

Cymbalta helpt me beter dan Sipralexa. Ik was bijgekomen van Sipralexa, maar van Cymbalta blijft mijn gewicht gewoon hetzelfde.
Geplaatste afbeelding
:hart: Not a single catlover's heart can resist a simple "meow" :hart:

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 3 katten
OFFLINE

#6 Geplaatst 23 februari 2011 - 01:11

ciscka, sommige ad's werken wel degelijk in op pijn omdat ze op een bepaalde manier op je lichaam inwerken, ik geloof dat het is omdat ze dan op je centraal zenuwstelsel inwerken maar ik weet het niet zeker meer, de huisarts heeft het me ooit eens uitgelegd omdat hij me ook ad voorschreef en ik ook dacht dat dat toch niet kon helpen voor fysieke pijn.

nele ik heb het ooit nog genomen maar t is al zo lang geleden en ik heb al zoveel moeten nemen dat ik me echt niet kan herinneren wat voor effect het op me had, ik weet wel zeker dat ik er niet van verzwaard ben toen, dat zou me wel bijgebleven zijn een plotse gewichtstoename, ik ben in de tijd dat ik veel medicatie moest nemen net 10 kg vermagert.
Het is niet omdat sommige mensen verzwaren van bepaalde medicatie dat alle mensen daar dan gaan van verzwaren hé.
En als je weet dat je geen goed zelfbeeld hebt dan moet je daar aan werken ;)
Ik weet wat je gaat zeggen, dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
Dat is ook waar, maar ik heb het zelf ook gedaan.
Ik had nul komma nul zelfrespect en ik dacht dat ik nog minder dan nul komma nul waard was (ik heb een heel slechte jeugd gehad, ik ben misbruikt geweest door mijn moeder, niet fysiek maar wel mentaal, en dat zat er ingebakken dat ik niks was. De eerste herinnering die ik heb is dat mijn moeder voor mij staat en mij zegt dat niemand me ooit gewild heeft, niemand me nu wilt en niemand me ooit  zal willen tenzij voor 1 ding. Ik was toen nog maar een kleuter en snapte niet wat ze met dat ene ding wilde zeggen, later toen ik ouder was snapte ik wat ze bedoelde omdat ze toen ook duidelijk zei dat ik alleen maar goed zou zijn voor mannen voor de seks.
Mijn moeder heeft er voor gezorgd dat ik heel wat complexen had en ik geloofde echt dat ik nog dommer was dan een ezel, dat ik dik was en dat ik lelijk was en dat ik niks waard was. Ik zal maar niet uitweiden over wat het mens allemaal met mij en mijn zuster heeft gedaan)
Waardoor ik ook foute keuzes maakte zoals een foute partnerkeuze, ik koos voor hem omdat ik dacht dat ik niet meer waard was dan hem en omdat ik dacht dat ik al blij mocht zijn dat hij me wou (misschien herken je dat ook?)
Uiteindelijk kreeg ik op heel jonge leeftijd een werkongeval, net voor mijn 22ste en toen is de miserie begonnen en is er wat anders naar boven gekomen en ben ik beginnen aftakelen fysiek.
Op mijn 28ste ben ik uiteindelijk naar een psycholoog gegaan, omdat ik zo worstelde met het ziek zijn (het misbruik van mijn moeder dat nog steeds aan de gang was ondanks dat ik uit huis was en het misbruik van mijn man vond ik maar normaal) en ik dacht dat de psycholoog me kon leren hoe ik met dat ziek zijn moest omgaan en ik dacht dat mijn leven dan toch iets beter/makkelijker ging worden (omdat er aan mijn fysieke toestand niet veel kon  gedaan worden en dat niet kon beter gemaakt worden moest ik wel de manier waarop ik er allemaal tegenaankeek veranderen).
Bij de psycholoog is uiteindelijk alles aan bod gekomen (hij heeft me ook verteld dat wat mijn moeder gedaan had en nog steeds deed dat dat misbruik was en t geen mijn man deed was dat ook) en hij heeft samen met mij gewerkt aan mijn zelfbeeld en zelfwaarde (een stap in de goeie richting was een IQ test die ik had moeten doen in de kliniek bij een psychiater in t kader van medische problemen , ik kreeg black-outs oa en dat moest onderzocht worden, ik dacht dat ik nog dommer dan een ezel was maar t bleek net het omgekeerde te zijn, uit mijn IQ test kwam naar voor dat ik hoogbegaafd ben en dat gaf me net dat beetje moed en een heel ietsie pietsie zelfvertrouwen om aan mezelf verder te werken).
En ik heb met hard werken geleerd dat ik wel degelijk waarde heb en nu heb ik gewoon zelfvertrouwen net zoals een ander.
Ik zou niet meer de vrouw of het meisje willen zijn dat ik x aantal jaar geleden was, iemand zonder zelfwaarde en zonder zelfrespect, ik ben ontzettend blij dat ik indertijd de stap genomen heb om naar een psycholoog te gaan want op mijn eentje was het me nooit gelukt.
Als jij zo weinig zelfvertrouwen hebt en als je echt denkt dat je depressief gaat worden of nog depressiever als je een aantal kilo's verzwaard, doe daar dan iets aan.
Een ander kan het niet voor je doen, dat moet je zelf doen.
Het is hard werken maar t is de moeite waard.
Je hebt nog een heel leven voor je liggen en daar moet je uithalen wat je er kan uithalen.
Ipv te lopen denken dat je niet veel waard bent en je content te stellen met dingen waar je je niet hoort mee content te stellen omdat je veel en veel beter waard bent.

spanishke waarom moet je beschaamd zijn dat je ad neemt?
Dat is toch niks om beschaamd over te zijn?
Als het je helpt is het toch verstandig dat je het neemt hé
Ik neem heel zware pijnstillers, oxycontin, ik heb al veel naar mijn hoofd geslingerd gekregen dat ik een drugsverslaafde ben (van mijn eigen zuster oa), gewoon omdat ik op doktersvoorschrift pijnmedicatie neem.
Als ik ze niet neem dan heb ik gewoon geen kwaliteit van leven meer want dan is t gewoon alle dagen creperen en dat kan je lang volhouden maar dat kan je niet blijven volhouden.
Maar andere mensen die niks mankeren denken altijd beter te weten hoe je het moet aanpakken als je chronisch ziek bent en zij zouden het natuurlijk altijd anders aanpakken dan dat jij het doet en zij zouden nooit pijnstillers of ad nemen...
Wel, dan zijn t maar dommeriken toch nietwaar.
Die dingen zijn er om je te helpen en om je kwaliteit van leven te verbeteren.
We zouden het niet nemen als het niet nodig zou zijn..
En t is gewoon het verstandigste dat je kan doen, gebruik maken van de hulpmiddelen die er zijn om van je leven iets te kunnen maken waar je blij mee kan zijn ipv iedere dag opnieuw nutteloos te moeten lijden en te moeten afzien

brithany
brithany
  • 7.775 berichten
    • Locatie: Rotterdam
  • 7 katten
OFFLINE

#7 Geplaatst 23 februari 2011 - 01:21

Ik ken dit medicijn zelf niet,is nog niet zo heel lang op de markt misschien twee of drie jaar dacht ik, maar de bijwerkingen komen we wel bekend voor, ik heb jaren geleden effexor gekregen , vanwegen angststoornissen en daar moest ik ook echt door heen bijten in het begin, wat voelde ik me broerd zeg en angstig dat die pillen niet goed waren, maar met heel veel hulp heb ik door gezet toen en het heeft mij wel degelijk geholpen..]

Wat ik zo ff gauw lees , zijn bijwerkingen van cymbalta , de duizeligheid wel bekent in het begin hoor,google maar eens  dan vind je een hoop topics op verschillende forums erover..

Veel sterkte meis xx

Bewerkt door brithany, 23 februari 2011 - 01:29.

Geplaatste afbeelding

Cisca
Cisca
  • 13.508 berichten
    • Locatie: Mol
OFFLINE

#8 Geplaatst 23 februari 2011 - 07:56

Nele, ik ben direct met de 60 mg begonnen. Ik ben er idd ook ferm van verzwaard waardoor ik oa ook niet goed voelde omdat ik al te zwaar was. Kreeg enorme vreetbuien ervan en bleef een hongergevoel houden. Maar weet van lotgenoten dat er ook zijn die er juist van afvielen.

Latyrus, amaai meis wat heb jij een ongelofelijke moeilijke tijd al gehad, hoop voor je dat het enkel nog beter word en blijft. Ik kreeg idd die Cymbalta als pijn bestrijding maar heb daar toch niks van gemerkt. Ook de seroxat was tegen de pijn, maar omdat ik bleef verzwaren en me heel down voelde en gewoon de pijn niks minder was ben ik er mee gestopt. Woog na al die rommel 120 kilo :cry: maar was ook van cortisonen kuur erbij maar al met al wilde ik niet nog meer verzwaren. Ben dan terug af kunnen vallen tot 110 kilo wat nog veels te veel is voor mij. Ben 1.76 dus valt gelukkig niet heel goed op....

Sterkte meiden!! :heart:

Choeke
Choeke
  • 7.104 berichten
  • 5 katten
OFFLINE

#9 Geplaatst 23 februari 2011 - 08:55

Symbalta vond in een van de slechtste anti-depressiva die ik ooit heb gekregen.
En je komt bij van alle soorten hoor.
Cipramil of cipralexa zijn veel betere soorten en worden vaker gegeven nu.

Magic Coonie
Magic Coonie
  • 6.039 berichten
    • Locatie: Vlaams Brabant
  • 6 katten
OFFLINE

#10 Geplaatst 23 februari 2011 - 10:17

Ik heb zoals Brithany, effexor genomen. Daarna heeft de huisarts mij het "witte" product daarvan voorgeschreven. Bij mij hielp het wel.

Sinds mijn operatie neem ik niks meer.

Spanishke
Spanishke
  • 9.598 berichten
    • Locatie: Aalst
  • 2 katten
OFFLINE

#11 Geplaatst 23 februari 2011 - 10:37

lathyrus zei:

spanishke waarom moet je beschaamd zijn dat je ad neemt?
Dat is toch niks om beschaamd over te zijn?
Als het je helpt is het toch verstandig dat je het neemt hé
Ik neem heel zware pijnstillers, oxycontin, ik heb al veel naar mijn hoofd geslingerd gekregen dat ik een drugsverslaafde ben (van mijn eigen zuster oa), gewoon omdat ik op doktersvoorschrift pijnmedicatie neem.
Als ik ze niet neem dan heb ik gewoon geen kwaliteit van leven meer want dan is t gewoon alle dagen creperen en dat kan je lang volhouden maar dat kan je niet blijven volhouden.
Maar andere mensen die niks mankeren denken altijd beter te weten hoe je het moet aanpakken als je chronisch ziek bent en zij zouden het natuurlijk altijd anders aanpakken dan dat jij het doet en zij zouden nooit pijnstillers of ad nemen...
Wel, dan zijn t maar dommeriken toch nietwaar.
Die dingen zijn er om je te helpen en om je kwaliteit van leven te verbeteren.
We zouden het niet nemen als het niet nodig zou zijn..
En t is gewoon het verstandigste dat je kan doen, gebruik maken van de hulpmiddelen die er zijn om van je leven iets te kunnen maken waar je blij mee kan zijn ipv iedere dag opnieuw nutteloos te moeten lijden en te moeten afzien

De reden dat ik het neem ben ik beschaamd over. Mijn moeder zegt ook dat ik geen karakter heb en er mij gewoon moet overzetten, maar ik zit al anderhalf jaar in een zeer aanslepende situatie die mij helemaal geen deugd doet. Ik heb telkens te horen gekregen van iedereen dat ik een enorm sterk persoon was, dat ze het chapeau vonden dat ik het zolang kon volhouden door de situatie waaronder ik moest lijden en nog steeds moet doen. Maar op 1 dag ben ik gekraakt geweest en ben ik langzamerhand beginnen aftakelen, zowel mentaal als fysiek. Ik kon het niet meer aan, momenteel ben ik ook niet in staat om te gaan werken, ik zit ondertussen al twee maanden thuis en dat is dik tegen mijn zin, dokter heeft mijn ziekteperiode verlengd voor nog eens 2 weken nu. De bedoeling nu is dat ik het werk wel kan volhouden en niet zoals vroeger eens een dag of week afwezig was omdat het me allemaal teveel werd. Ik wil gewoon normaal kunnen functioneren en alles verder kunnen combineren, maar momenteel lukt mij dat niet. Ik ga sinds kort ook naar de psycholoog en het is echt enorm moeilijk geweest om daaraan toe te geven. Een klein jaar geleden stelde mijn huisarts mij voor om ofwel medicatie te nemen ofwel de psycholoog en dan heb ik gekozen voor medicatie, hoewel ik er ook erg tegen ben en het zoveel mogelijk probeer te mijden al die dingen. Vroeger kon ik er zelf bovenop geraken na verloop van tijd, ook al koste het jaren, het was me uiteindelijk gelukt en ik werd er alleen maar sterker van, maar omdat het nu een straatje zonder einde begint te worden, heb ik besloten om naar de psycholoog te gaan.

Choeke: Sipralexa heb ik een half jaar genomen en dat hielp niets! Het enige waarvan ik zeker kon zijn, was dat ik ondertussen 5kg was bijgekomen en toen had ik mezelf nog hard ingehouden en lette ik echt op wat ik at omdat ik schrik had om bij te komen. Had ik dat niet gedaan dan was het waarschijnlijk minstens het dubbele geweest. Dat bijkomen Nele heb je voor een deel zelf in de hand. Je krijgt gewoon meer eetlust door AD en het is dan aan jou om er nee tegen te kunnen zeggen of het tenminste binnen de perken te houden.

Bewerkt door Spanishke, 23 februari 2011 - 10:39.

Geplaatste afbeelding
:hart: Not a single catlover's heart can resist a simple "meow" :hart:

Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#12 Geplaatst 23 februari 2011 - 12:53

heb al een aantal soorten genomen (vroeger dan) en er was een bapaalde soort (weet niet meer wat het was, maar denk effexor) waarvan ik 12 kg was verzwaard, en ik at niet meer of anders, dus het was zuiver door die medicatie.

wil wel proberen er zelf over te geraken, maar door die constante pijn en vermoeidheid (waardoor ik dus niet kan gaan werken, en ook niet 'erkend' word) is dat moeilijker. voel me wel 'sterk', maar aangezien mijn pa zelfmoord heeft gepleegd (na jarenlange depressie) weet ik dus dat het in de familie zit, en dat maakt me bang..

@lathyrus: amai zeg, je hebt inderdaad je deel al gehad...hoop dat je nu eindelijk gelukkig bent!

@ spanishke: ik vind dat ook niets om beschaamd over te zijn (anders zou ik hier die vraag niet stellen), het is ook een soort manier om hulp te zoeken, als je het in de eerste plaats kan toegeven. misschien ook es vermelden aan huisarts dat ik liever geen medicatie meer neem, maar het wil proberen met psycholoog of psychiater. al schrijven zij ook wel graag medicatie voor, denk ik... zouden ze dan niet denken, dat als ik geen medicatie wil nemen, ik er niets wil aan doen? vraag me ook serieus af, of gesprekken zouden helpen.. tjah, misschien wel, ben een jaar terug een 2tal keer naar een psychiater geweest, maar dat was dan om te onderzoeken of mijn klachten niet door depressie kwamen. hij verklaarde dat ik niet depressief was, maarja,als je lang met zo'n klachten zit, zou je wel depressief worden...

voor allemaal hier: ik heb het al dikwijls gezegd tegen mijn ma, als ze zegt dat ik beter geen dieren zou hebben (omdat ik er veel werk aan heb, en ze geld kosten) en dan zeg ik haar ook: zonder mijn dieren, zou ik niet gelukkig zijn, en zou ik rap onder de grond zitten. klinkt mss cru, maar het is wel zo, zij zijn mijn leven!!!! ik denk dat het voor iedereen hier zo is, dat zij toch dat lichtpuntje in je leven zijn, hetgeen zijn om voor door te bijten, om voor te vechten.

pff, voel me vandaag nog niet optimaal, denk dat die Cymbalta nog niet uit mijn lijf is, hoor. kblijf beven, heb weeral niet goed geslapen, ben nog duizelig... kdurf eerlijk gezegd zelfs die kleinere dosis niet nemen...
Geplaatste afbeelding

Choeke
Choeke
  • 7.104 berichten
  • 5 katten
OFFLINE

#13 Geplaatst 23 februari 2011 - 12:58

Nele met de poezen heb je nog een 'doel' en dat is WEL heel erg belangrijk voor mensen die moeilijkere periodes hebben

Joloka
Joloka
  • 19.772 berichten
    • Locatie: Lochristi
  • 9 katten
OFFLINE

#14 Geplaatst 23 februari 2011 - 13:06

Voor iedereen :hug: :hug: :hug: . Ik ken jullie niet allemaal maar ik weet wel zeker dat jullie fantastische mensen zijn :hug: :hug: :hug: .
@Spanishke: da's gemakkelijk gezegd he: je moet je erover zetten :hug: . Je hebt altijd je best gedaan om een sterk persoon te zijn, om vooruit te gaan. Maar ook de sterkste bomen kraken al eens :hug: . Nu is het tijd om tijd te nemen voor jezelf. Overhaast niets. Ik kan me voorstellen dat je terug aan het werk wilt, dat het niet leuk is om altijd thuis te zitten. Maar je weet ook goed genoeg dat de sfeer op het werk ook niet alles is. Neem de tijd om er eerst terug te staan en dan beetje bij beetje zal het wel lukken. Je mag ook niet hopen dat alles in 1,2,3 opgelost is. De reden was er ook niet in 1,2,3 he :hug: .

Die medicatie heeft wel soms 6 weken tijd nodig om volledig te kunnen werken dus ook daar moet je tijd voor nemen.

Geplaatste afbeelding


Cisca
Cisca
  • 13.508 berichten
    • Locatie: Mol
OFFLINE

#15 Geplaatst 23 februari 2011 - 13:12

Nele, zowel fibro als cvs zijn wel degelijk erkend hoor meis. Alleen willen niet alle controleurs het erkennen dit is het grote probleem. Maar het is dus echt waar een officieel erkende ziekte.
Je mag je zeker niet laten afschepen doordat ze zeggen tis niks ofzo want weet dat het zo is.