Spring naar inhoud


- - - - -

iemand ervaring met Cymbalta?


  • Log in om te reageren
41 reacties op dit onderwerp
Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#16 Geplaatst 23 februari 2011 - 13:13

Choeke zei:

Nele met de poezen heb je nog een 'doel' en dat is WEL heel erg belangrijk voor mensen die moeilijkere periodes hebben

das waar, maar leg dat maar eens uit aan mijn moeder!! :evil:
Geplaatste afbeelding

Spanishke
Spanishke
  • 9.598 berichten
    • Locatie: Aalst
  • 2 katten
OFFLINE

#17 Geplaatst 23 februari 2011 - 13:24


Joloka: Das waar :( , ik heb mezelf vooral leren wegcijferen door dit alles. Mijn psycholoog vroeg ook wie er op de 1e plaats kwam en dat was 1. Simon, 2. De poezen, 3. het huishouden en 4. ik denk ik ergens... Dat vond ze helemaal niet gezond.. ik moet vooral terug aan mezelf werken, maar dat is ook makkelijker dan gedaan. Mijn zelfbeeld is nooit goed geweest, maar zo slecht als nu is het toch ook nog niet al te vaak geweest :(
Tijd zal het zeker nodig hebben, maar ik weet niet hoeveel geduld ik nog kan opbrengen voor alles.

Nele: Een psycholoog schrijft niets voor, daar kun je gewoon je verhaal bij doen en die zal je kunnen helpen om terug orde in je leven te krijgen, dingen waaraan je moet werken enz... Een psychiater ja die schrijft je van alles voor en daar weiger ik naartoe te gaan, die kan ook je ziektebriefjes in orde maken en verlengen. Ik denk dat je in jouw geval best naar een psycholoog gaat :hug: Die dat ik nu naartoe ga is niet goedkoop, maar anders moest ik nog maanden wachten en dat zag ik nog minder zitten.

Het is niet omdat je dergelijke medicatie niet ziet zitten dat je er niets aan wil doen. Ik stond ook heel weigerachtig tov Sipralexa omdat die vooral gekend staat van bijkomen en daar ben ik als de dood voor. Cymbalta komen sommigen van bij, andere dan weer niet. In de bijsluiter staat er eerder (dacht ik mij goed te herinneren) dat meer mensen ervan afvallen dan dat ze ervan bijkomen.

Toen mijn huisarts mij voor de keuze stelde dacht ik er enkel en alleen aan om te kunnen blijven werken en dan leek het mij het beste om met medicatie te beginnen. Daarom dat ik dus voor medicatie koos, zodanig dat ik kon blijven werken. Tegenover naar de psycholoog gaan vraagt dat toch wel weer extra tijd en energie. Energie vraagt het zeker, ik ben elke keer uitgeput als ik er een uurtje gezeten heb en ben nog maar mijn 2e keer gegaan. Ik zie er ook geweldig hard tegenop en het vraagt veel van je om met alles en nog wat geconfronteerd te worden.

Bewerkt door Spanishke, 23 februari 2011 - 13:29.

Geplaatste afbeelding
:hart: Not a single catlover's heart can resist a simple "meow" :hart:

griffel1977
griffel1977
  • 2.035 berichten
OFFLINE

#18 Geplaatst 23 februari 2011 - 14:28

Toen ik in 2003 MS als diagnose kreeg, stond mijn wereld eventjes overhoop :louche:
Ik had dagdagelijks ongelooflijk véél pijn in de benen, en omdat ik dagdagelijks voor mijn job rechtstond schreef mijn neuroloog anti-depresiva voor omdat dit op die pijnen werkte. Lyrica, Contramal, Cymabalta enz... schreef ze voor, met de bedoeling dat ik beter kon functioneren op het werk :trance: Ja mijn kl*ten :censored: :censored: Van het ene zag ik dingen die er niet waren, van het andere was ik misselijk en draaierig, op een gegeven moment nam ik een medicatie waar ik zo aggressief van werd (zonder mijn weten zou ik domme dingen gedaan hebben) dat ik niet normaal kon functioneren op mijn werk! Dus alle rommel buiten gegooid en nu neem ik één soort pijnstiller en daar gaat het 10X beter mee!!!!! Nu wéét mijn neuroloog dat ze met zo'n medicatie niet méér moet afkomen.

Voor mij géén pillen méér zoals Cymbalta ed. Persoonlijk vindt ik dat je van deze medicatie alleen maar "Zombie" wordt...

De beste medicatie die er voor mij bestaat zijn mijn dieren, die houden mij overeind, die geven mij moed en kracht om s'morgens op te staan en te gaan werken, want wanneer ik dat niet méér kan, dan moet ik hen wegdoen!

Bewerkt door griffel1977, 23 februari 2011 - 14:31.


Ellenita
Ellenita
  • 26.688 berichten
    • Locatie: Deurne
  • 9 katten
OFFLINE

#19 Geplaatst 23 februari 2011 - 14:42

voor allemaal hier: ik heb het al dikwijls gezegd tegen mijn ma, als ze zegt dat ik beter geen dieren zou hebben (omdat ik er veel werk aan heb, en ze geld kosten) en dan zeg ik haar ook: zonder mijn dieren, zou ik niet gelukkig zijn, en zou ik rap onder de grond zitten. klinkt mss cru, maar het is wel zo, zij zijn mijn leven!!!! ik denk dat het voor iedereen hier zo is, dat zij toch dat lichtpuntje in je leven zijn, hetgeen zijn om voor door te bijten, om voor te vechten.


--- hier kan ik me volledig in vinden
Ik neem geen medicatie maar ook hier zijn de dieren hemel voor me omdat ik vast zit / vaak letterlijk
waardoor ik weinig kan en buiten kom of op t laatste moet afzeggen omdat ik een slechte nacht heb gehad of TE veel zeer en TE  moe
Zij houden me recht, doen me lachen ,  en geven me liefde tot in het puntje van je teen!!!!!!
Zij laten me opstaan en nog een hele dag thuis in weer zijn
anders zou ik thuis ook ALTIJD plat liggen en dat wil ik NIET!!

Bewerkt door Ellenita, 23 februari 2011 - 14:46.

poezenknuf van mij en mijn pareltjes : :paw Iruna,Syrai, Hindou, Reiko, Inty, Deva, Loki, Munay, Indira en *Thaira* :paw
Geplaatste afbeelding

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 3 katten
ONLINE

#20 Geplaatst 23 februari 2011 - 22:31

Ellenita zei:

voor allemaal hier: ik heb het al dikwijls gezegd tegen mijn ma, als ze zegt dat ik beter geen dieren zou hebben (omdat ik er veel werk aan heb, en ze geld kosten) en dan zeg ik haar ook: zonder mijn dieren, zou ik niet gelukkig zijn, en zou ik rap onder de grond zitten. klinkt mss cru, maar het is wel zo, zij zijn mijn leven!!!! ik denk dat het voor iedereen hier zo is, dat zij toch dat lichtpuntje in je leven zijn, hetgeen zijn om voor door te bijten, om voor te vechten.


--- hier kan ik me volledig in vinden
Ik neem geen medicatie maar ook hier zijn de dieren hemel voor me omdat ik vast zit / vaak letterlijk
waardoor ik weinig kan en buiten kom of op t laatste moet afzeggen omdat ik een slechte nacht heb gehad of TE veel zeer en TE  moe
Zij houden me recht, doen me lachen ,  en geven me liefde tot in het puntje van je teen!!!!!!
Zij laten me opstaan en nog een hele dag thuis in weer zijn
anders zou ik thuis ook ALTIJD plat liggen en dat wil ik NIET!!

Ellenita, ik kan me ook volledig vinden in t geen jij en Nele zeggen.
Hier is dat net dezelfde situatie.
Jammer genoeg lig ik dan wel heel veel plat, ondanks mijn kinders (en ik voel me daar vaak toch schuldig om ook, omdat ik dan niet altijd kan spelen als zij willen spelen oa), mijn lichaam is nu eenmaal niet meer bijster veel meer soeps en daar valt niks aan te veranderen.
Maar mentaal put ik enorm veel sterkte uit de kinders (en mijn halve trouwboek) en zonder hen zou ik er ongetwijfeld nog slechter aan toe zijn omdat ik er dan mentaal ook aan onderdoor zou gaan.

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 3 katten
ONLINE

#21 Geplaatst 23 februari 2011 - 22:37

Cisca zei:

Nele, ik ben direct met de 60 mg begonnen. Ik ben er idd ook ferm van verzwaard waardoor ik oa ook niet goed voelde omdat ik al te zwaar was. Kreeg enorme vreetbuien ervan en bleef een hongergevoel houden. Maar weet van lotgenoten dat er ook zijn die er juist van afvielen.

Latyrus, amaai meis wat heb jij een ongelofelijke moeilijke tijd al gehad, hoop voor je dat het enkel nog beter word en blijft. Ik kreeg idd die Cymbalta als pijn bestrijding maar heb daar toch niks van gemerkt. Ook de seroxat was tegen de pijn, maar omdat ik bleef verzwaren en me heel down voelde en gewoon de pijn niks minder was ben ik er mee gestopt. Woog na al die rommel 120 kilo :cry: maar was ook van cortisonen kuur erbij maar al met al wilde ik niet nog meer verzwaren. Ben dan terug af kunnen vallen tot 110 kilo wat nog veels te veel is voor mij. Ben 1.76 dus valt gelukkig niet heel goed op....

Sterkte meiden!! :heart:

Ik wil wel even vermelden dat als ik iets vertel over de ellende die ik gehad heb (en die ik nu nog heb door mijn ziekte) dat ik dat dan niet doe om medelijden te kunnen krijgen van mensen.
Ik vertel het alleen maar als ik denk dat het iemand kan helpen.
Ik heb al vaak ondervonden dat het mensen kan helpen als ze beseffen dat zij zich niet alleen in bepaalde situaties bevinden maar dat andere mensen in gelijkaardige situaties moeten zien te overleven.
En dat het ook helpt dat als ze weten dat andere mensen die in gelijkaardige situaties zaten/zitten dat ook te boven zijn gekomen en ze in betere omstandigheden zijn terecht gekomen.
Daarom vertel ik het dus, maar ik twijfel er niet aan dat jullie dat wel weten (van andere mensen die zelf nooit zulke dingen zijn tegengekomen krijg je dan soms te horen dat je het maar verteld om in de belangstelling te staan of om medelijden te kunnen krijgen...)

ik heb trouwens ook nooit enige verbetering ondervonden door die ad wat betreft de pijn die ik had/heb.
Daarom dat ik er zelf ook mee gestopt ben.
Maar bij sommige mensen werkt het blijkbaar wel.
Gelukkig  voor hen natuurlijk.
Je kan niet meer doen dan het proberen en als je het genoeg tijd hebt  gegeven en je merkt dat het niet helpt dan kan je er nog mee stoppen hé.

Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#22 Geplaatst 23 februari 2011 - 22:45

@lathyrus: het helpt inderdaad om te horen dat ik niet alleen ben (of anderen hier op het forum) en dat we, net zoals jij, na een moeilijke periode, er terug kunnen bovenop komen!!! die steun, en andere ervaringen helpen me echt!
best dat ik de mensen van de kattensite heb! :d bedankt allemaal!
Geplaatste afbeelding

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 3 katten
ONLINE

#23 Geplaatst 24 februari 2011 - 00:03

Nele zei:

  zouden ze dan niet denken, dat als ik geen medicatie wil nemen, ik er niets wil aan doen? vraag me ook serieus af, of gesprekken zouden helpen.. tjah, misschien wel, ben een jaar terug een 2tal keer naar een psychiater geweest, maar dat was dan om te onderzoeken of mijn klachten niet door depressie kwamen. hij verklaarde dat ik niet depressief was, maarja,als je lang met zo'n klachten zit, zou je wel depressief worden...

Ik denk niet dat ze gaan denken dat je er niks wil aan doen als je zegt dat je liever geen medicatie neemt.
Heel veel mensen zijn niet te vinden voor medicatie
Maar je moet wel realistisch zijn en blijven en als je medicatie nodig hebt moet je ze nemen.
Als je met bepaalde tekorten in je chemische huishouding in je hersenen zit , bv tekort aan serotinine, dan kan je die op geen andere manier aanvullen dan met medicatie.
En dan zou het niet verstandig zijn om toch geen medicatie te nemen.
Je geeft ook aan dat depressie in je familie zit, dus ik vraag me toch af of jij niet gebaat zou zijn bij bepaalde medicatie
Maar t is natuurlijk dan de kwestie om de juiste medicatie te vinden...

En ik denk dat jij wel degelijk gebaat zou zijn met gesprekken bij een therapeut.
Om de simpele reden dat je zelf zegt dat je geen of bijna geen zelfvertrouwen/zelfwaarde hebt.
Een therapeut kan je helpen achterhalen hoe dat komt (misschien weet je het zelf al waardoor het komt) en eens je weet waardoor het komt kan je t geen gebeurd is beginnen verwerken en een plaatsje geven.
En kan je terug zelfwaarde/zelfvertrouwen krijgen.
Ik denk dat jij gesprekken echt wel nodig hebt.
Je wordt ook geconfronteerd met een hele hoop onbegrip in je omgeving.
Iedereen met cvs/fibromyalgie weet maar al te goed hoe dat is.
Het onbegrip is dikwijls zwaarder om dragen dan de ziekte zelf.
Een therapeut kan je leren om daar beter mee om te gaan.
Maar je moet wel altijd onthouden dat een therapeut je dan wel kan helpen maar het harde werk moet je uiteindelijk zelf doen.
Een therapeut is geen wondermiddel.
Het is een hulpmiddel.

En bij mij was t dan het omgekeerde dan bij jou; ik kreeg na onderzoek te horen dat ik tekenen vertoonde van depressie terwijl ik mezelf helemaal niet depressief vond.
Ik vond het maar heel normaal dat ik het allemaal maar donker inzag omdat ik nu eenmaal in een nogal uitzichteloze situatie zat.
Ik was ziek en zat met een lichaam dat altijd maar meer en meer aftakelde (nu nog) en dat me een hele hoop beperkingen oplegde.
Dat is al ontzettend moeilijk om mee te leren leven en dat te aanvaarden als je altijd heel actief bent geweest.
Ik had geen nagel om aan mijn gat te krabben (omdat ik was getrouwd geweest met iemand die het geld erdoor joeg aan oa alcohol en dergelijke zaken en sparen was gewoon niet mogelijk geweest, ik was er in geslaagd om schuldenvrij te blijven maar dat was het dan ook), ik kon mijn medicatie en behandelingen niet meer betalen, ik kon met moeite overleven en moest bang zijn dat de postbode een factuur in de bus ging steken of er iets ging stuk gaan...(en door mijn ziekte kon ik niet werken en kon ik daar zelf niks aan veranderen)
Ik had geen vriendschap want alle vrienden waren weggevallen door mijn ziekte en beperkingen, ik had geen liefde van een partner (en wie zou nu iemand zoals mij willen?), ik had geen contact met de buitenwereld en zat constant opgesloten in mijn eigen huis verstoken van ieder menselijk contact, wie zou er nu vrolijk zijn in zulke omstandigheden alé?
Ik was niet depressief maar ik zat gewoon in een uitzichteloze situatie.
Als er iets zou veranderen aan mijn situatie dan zou mijn geestesgesteldheid ook veranderen volgens mij maar ik zag niet in hoe er iets kon veranderen aan mijn situatie...
Uiteindelijk had ik het geluk om geheel per toeval mijn huidige man te leren kennen en veranderde mijn situatie toch (ik kreeg eindelijk terug vriendschap en liefde en financieel ging ik er ook op vooruit) maar t was daarmee ook niet allemaal direct opgelost hoor (ik worstelde nog steeds met die aftakeling en de beperkingen), ik ben terwijl ik al bij mijn huidige man was nog een keer helemaal weggezakt mentaal, toen heb ik hier veertien uur aan een stuk zitten om en weer wiegen terwijl ik mezelf vasthield en terwijl ik gewoon constant t zelfde zinnetje zei, namelijk dat ik wou doodgaan...
Ik heb mijn man toen heel hard doen schrikken en hij ging gedurende lange tijd daarna iedere dag met veel schrik gaan werken.
Hij was bang dat ik mezelf iets zou aandoen en hij me dood zou vinden als hij thuiskwam, ondanks mijn belofte aan hem dat ik zoiets niet zou doen.
En t is omdat ik gezien heb wat ik mijn man heb aangedaan dat ik me voorgenomen heb om nooit meer zover te zakken, om het nooit meer zover te laten komen.
Om als ik voel dat ik de dieperik inga het dan ook onmiddellijk aan te pakken en het niet meer zover te laten komen.

Ik wil maar zeggen dat je voor jezelf het besluit moet nemen dat je er gaat aan werken, dat je alles gaat doen wat mogelijk is om ervoor te zorgen dat je niet in dat diepe zwarte gat terechtkomt waar geen licht schijnt.
Dat is een bewuste keuze.
Ook al zit je in een situatie die je zelf niet in de hand hebt gewerkt en die je is overkomen, je hebt altijd de keuze.
De keuze hoe je er tegenoverstaat, hoe je er mee gaat omgaan, ga je het bekijken alsof het glas halfleeg is of ga je het bekijken alsof het glas halfvol is.
Indertijd zag ik niet in hoe ik het in s hemelsnaam kon bekijken als een halfvol glas, ik zag alleen maar een halfleeg glas.
Het is ontzettend zwaar geweest om dat halfvolle glas toch te vinden.
Maar het is me gelukt.
En ik ben vastbesloten om het glas halfvol te houden.
Ondanks wat er nog gaat gebeuren in de toekomst.
Ik hoop zo ontzettend hard dat jou dat ook lukt Nele.
En verlies aub nooit de hoop, hoe uitzichteloos het je ook lijkt te zijn, je weet echt niet wat er nog voor je in je toekomst ligt.
Volgend jaar dezen tijd kan alles er heel anders uitzien voor je.
Zomaar, door een gelukkig toeval.
Je gaat moeten leren leven met het beest, met de cvs, je gaat moeten leren leven met de beperkingen.
Maar je kan allegelijk nog een leven leiden (ipv lijden) dat de moeite waard is en waar je toch plezier in hebt
Het is moeilijk om het zo te bekijken , het is moeilijk om je hoofd boven water te houden en iedere dag opnieuw te moeten vechten om dingen gedaan te krijgen die voor anderen gewoon vanzelfsprekend zijn maar die voor jou een strijd zijn
Het is iedere dag opnieuw een veldslag voeren tegen het beest.
Maar je kan zoveel veldslagen winnen, mentaal dan.
Fysiek heeft het beest de overhand, mentaal kan jij winnen.
En zo win je de oorlog.
Zo bezie ik het, als een oorlog.
En soms verlies ik een veldslag en soms win ik er één.
Maar na verlies krabbel ik terug recht en vecht ik opnieuw.
En het beest gaat niet winnen...
Heel veel sterkte toegewenst Nele!!!

Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#24 Geplaatst 24 februari 2011 - 00:22

het zal me lukken!! het moet me lukken!!! we gaan al oefenen met oorlog voeren dus ;) . ik heb me er al bij neergelegd, bij mijn beperkingen, en al bij al ben ik gelukkig, als ik mijn ritme kan aanhouden, en kan slapen wanneer het nodig is...genoeg tijd bij mijn diertjes kan zijn...maar tis die f*cking bureaucratie errond hé,papieren voor dit, papieren voor dat, overal nog maar eens hetzelfde gaan uitleggen, en uiteindelijk nergens erkend worden en hulp krijgen... moet nu nog een nieuwe specialist zoeken ivm cvs/fibro/spasmo, iemand die er 1 kan aanbevelen???  door het beroep tegen de uitslag van rechtbank, moet ik nieuwe verslagen kunnen aanbrengen... weetje, tzijn ook altijd die dingen die je dan eventjes terug omlaag halen..
maar, ik ben sterk genoeg, misschien zal ik medicatie nodig hebben, misschien niet, maar erdoor komen zal ik, ik geef niet zo snel op, hoor!!! :)
Geplaatste afbeelding

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 3 katten
ONLINE

#25 Geplaatst 24 februari 2011 - 01:48

dokter Lambrecht die een praktijk heeft in Gent en die ook in Aalst zitdagen heeft.

Koning Albertlaan 101
9000 Gent
België
T: +32(0)9.220 66 00

en

Dirk Martensstraat 2
9300 Aalst
België
T: +32.(0)53.78 70 60

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 3 katten
ONLINE

#26 Geplaatst 24 februari 2011 - 01:49

als je daar in behandeling bent moet je soms wel zes maand wachten op een afspraak maar als je belt en zegt dat je verslag nodig hebt voor bv controle van adviserend geneesheer of als je jouw geval uitlegt en je uitlegt waarom je nieuwe  verslagen nodig hebt dan neemt hij je er wel ergens tussen

Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#27 Geplaatst 24 februari 2011 - 02:26

zal es bellen, bedankt!!
Geplaatste afbeelding

Annelore
Annelore
  • 1.187 berichten
OFFLINE

#28 Geplaatst 24 februari 2011 - 12:54

Dit is een zeer goede dokter! Ikzelf was ook in behandeling bij hem, m'n moeder nog steeds!

nancytje
nancytje
  • 875 berichten
    • Locatie: zulte
  • 2 katten
OFFLINE

#29 Geplaatst 24 februari 2011 - 13:12

ikzelf neem al bijna 4 jaar cymbalta en ben er eindelijk heel tevreden over.
vroeger nam ik seroxax of zo en nog andere pillen en van die kwam ik heel veel aan.
ondertussen ben ik al weer afgevallen en terug verzwaard .
in het begin had ik ook last van duizeligheden en , lage bloeddruk en iets meer angsten , maar nu is dat wel al redelijk gestabiliseerd.
ik neem de cymbalta van 60 mg en het geeft bij mij 3 a 6 weken geduurd voor het effect echt voelbaar was.
(ik moes ook afkicken van mijn andere AD)

ik raad je aan om ze wel nooit een dag te vergeten , want als ik ze 1 dag vergeet , ben ik soms 1 week ziek ervan.
en met ziek ervan bedoel ik ; misselijk , duizelig , geen eetlust , angstig , slaaploosheid enz....
volgens mijn dokter is het een van de beste AD op de markt.


Aldhissla
Aldhissla
  • 7.106 berichten
    • Locatie: Beernem
  • 6 katten
OFFLINE

#30 Geplaatst 24 februari 2011 - 15:41

nancytje zei:

ikzelf neem al bijna 4 jaar cymbalta en ben er eindelijk heel tevreden over.
vroeger nam ik seroxax of zo en nog andere pillen en van die kwam ik heel veel aan.
ondertussen ben ik al weer afgevallen en terug verzwaard .
in het begin had ik ook last van duizeligheden en , lage bloeddruk en iets meer angsten , maar nu is dat wel al redelijk gestabiliseerd.
ik neem de cymbalta van 60 mg en het geeft bij mij 3 a 6 weken geduurd voor het effect echt voelbaar was.
(ik moes ook afkicken van mijn andere AD)

ik raad je aan om ze wel nooit een dag te vergeten , want als ik ze 1 dag vergeet , ben ik soms 1 week ziek ervan.
en met ziek ervan bedoel ik ; misselijk , duizelig , geen eetlust , angstig , slaaploosheid enz....
volgens mijn dokter is het een van de beste AD op de markt.

Het is ook een van de gevaarlijkste ;)

Geplaatste afbeelding