Spring naar inhoud


- - - - -

Baby's -> foto's p5


  • Log in om te reageren
104 reacties op dit onderwerp
dorien_951
dorien_951
  • 2.365 berichten
    • Locatie: GEEL
  • 3 katten
OFFLINE

#1 Geplaatst 13 februari 2009 - 12:40

Ik zit al een hele tijd (meer dan een jaar) in de war met mijn hersens en mijn gevoel...

Ik weet niet of ik kinderen wil.? :onzeker:

Ik vind het ongelooflijke schattige dingetjes zelfs wanneer ze groot zijn. Ik doe mijn werk als leerkracht tussen de pubers enorm graag. Dus het is echt niet dat ik kinderen als vervelend zie. Langs de ene kant denk ik 'lets go' en we beginnen eraan maar langs de andere kant, wat je niet hebt mis je dan ook niet. Ik doe wat ik wil, kan véééééél aandacht geven aan de poezels en heb totaal geen beperkingen, moet ook niet bepaald extra spaarzaam zijn en mijn schoonmoeder blijft ook van de deur :x Ik zou ook niet weten of ik wel goed voor de bengeltjes kan zorgen, allé misschien laat ik wel kei veel steken vallen.
Ik ben 25 jaar, nog jong maar ook de ideale leeftijd om mama te worden mijn echtgenoot is 30 jaar en zijn droom om voor zijn 30 papa te zijn is ook al voorbij, hij kan eventueel op zijn 60 jaar ook nog leveren :LOL: .
Langs de andere kant ik heb veel tijd, ons huisje is geschikt (we zijn wel wat details aan het renoveren maar we leven niet op een bouwwerf) en dan zijn de 'voor' argumenten op. Of ik kan er misschien nog een verinnen ik zou eens graag in zo'n binnen speeltuin willen kruipen :louche: in mijn jonge jaren hadden ze dat nog niet.


Ik heb al aan een paar mensen gevraagd 'wanneer weet je wanneer je mama wil worden'.
De meeste antwoorden gewoon met dat voel je :catnoknow Heel spijtig maar ik voel niks of misschien denk ik dat ik niet voel of moet je niks voelen en rol je er gewoon in.
Rondom mij zijn er al veel die een kindje hebben gekocht die veel jonger zijn en in een onstabielere omgeving leven dan ik. Ik heb al een paar keer dezelfde nachtmerrie gehad. Mijn ouders zijn altijd op vakantie als ik iets groots meemaak... zoals de aankoop van ons huis, de sleutel overhandiging van ons huis, aankoop van de hond, een kat erbij,... Ik droom dus dat wanneer ik moet bevallen dat mijn ouders weer op vakantie zijn en dat mijn geweldige schoonmoeder de bevallingskamer binnen komt, elke dag van smorgen tot savonds naast mijn bed zit. :trance: Bij die gedachte hoeft het voor mij echt niet, al een geluk is het een droom. Een vriendin verzekerde mij dat je bezoek kan weigeren dat is dan ook het eerste dat ik ga regelen nog voor de bevalling dan :x

Bewerkt door dorien_951, 27 februari 2009 - 12:39.


Guest_Vosse_*
Guest_Vosse_*
OFFLINE

#2 Geplaatst 13 februari 2009 - 12:44

Ik denk hé, dat als je er zo over twijfelt dat je best nog even wacht. 't is niets iets dat je ongedaan kan maken als't je niet bevalt hé.

Vanuit de maatschappij hebben we een druk om als *het* doel in ons leven kindjes te willen enzo. Het is geen schande als je daar nog niet klaar voor bent en nog even wilt wachten, of misschien gewoon helemaal geen kinderen wilt.

Guest_poezemannen_*
Guest_poezemannen_*
OFFLINE

#3 Geplaatst 13 februari 2009 - 12:50

Tja, ik denk daar soms ook over na hoor. Praktisch is het bij ons nog niet te doen..ik wil dat ons huis op orde is of toch voor 99%. Maar ja, wil ik kindjes? Pff..ze zijn ook schattig als ze klein zijn maar m'n vriend zegt altijd: dat blijft zo niet! En ja, hij heeft wel gelijk hé en dikwijls denk ik ook van ja, gaat hij/zij wel goed terecht komen. Als ge hoort hoe tieners soms kunnen zijn..en dan draaien mama en papa op hé voor de stomiteiten van de kinderen en soms kunnen de ouders er niet aan doen hé! Maar ja, zeker kunt ge nooit zijn hé dus 't is altijd een beetje een sprong in het duister...
Maar soit, ook bij mij is het dus dikwijls een warboel..ja of nee? We zullen wel zien wat de toekomst brengt! Voorlopig heb ik hier 4 poezekindjes... :d

Guest_Vosse_*
Guest_Vosse_*
OFFLINE

#4 Geplaatst 13 februari 2009 - 12:52

De truc is volgens mij pa om u tiener te leren zijn of haar puberaal gedrag constructief ipv destructief aan te wenden, en dan hebt ge er zelf geen last van.

Of zo ging dat toch bij mij :)

Guest_poezemannen_*
Guest_poezemannen_*
OFFLINE

#5 Geplaatst 13 februari 2009 - 12:55

Vosse zei:

De truc is volgens mij pa om u tiener te leren zijn of haar puberaal gedrag constructief ipv destructief aan te wenden, en dan hebt ge er zelf geen last van.

Of zo ging dat toch bij mij :)

Pff..klinkt zeer goed! Mijn schoonzus en schoonbroer voeden hun kindjes (bijna 4j en bijna 2j) ook positief op dus ipv kritiek geven als ze iets verkeerd doen, complimentjes geven als ze iets goed doen. En als ze iets stout doen, proberen om het via een positief iets om te draaien. En dat werkt zeker maar ge weet nooit hoe ze later gaan uitdraaien hé...
Als ik ooit kinderen zou hebben en heb last tijdens hun tienerjaren dan kom ik op consult bij uw pa.. :LOL:

Guest_Vosse_*
Guest_Vosse_*
OFFLINE

#6 Geplaatst 13 februari 2009 - 12:59

Die heeft mij gewoon opgevoed op dezelfde manier als hij manager is van zijn teams ;)

Enkele deviezen van mijn pa:
- geef ze de vrijheid om tegen de muur te lopen, zie gewoon dat je er bent als ze pijn hebben achteraf
- concentreer je op de belangrijke punten (bv. scholing, sociaal engagement, ...)
- maak weinig regels en zorg dat ze duidelijk zijn. (bv. ik mocht al heel vroeg uit, maar ik moest thuis zijn met de laatste tram en als dat om een of andere reden niet lukte moest ik het direct laten weten - ik ben nooit één keer te laat thuis geweest)

dorien_951
dorien_951
  • 2.365 berichten
    • Locatie: GEEL
  • 3 katten
OFFLINE

#7 Geplaatst 13 februari 2009 - 13:02

Kwa ()probleem kinderen, jeugd, ed... heb ik geen bang. Ik volg veel omscholingen en cursussen voor probleem-gedrag van jongeren. Ik doe dit voor mijn werk want mijn hoofddoel in kinderen in de beroepsjaren en buitengewoon onderwijs les te geven. In mijn ogen bereiken de kinderen met een ander gedragspatroon in hun leven veel meer dan () normale kinderen. Natuurlijk zijn kinderen van een ander anders.

Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#8 Geplaatst 13 februari 2009 - 13:02

dat is inderdaad een moeilijke keuze. ik heb er ook lang over nagedacht, maar ben toch redelijk zeker dat ik kinderloos wil blijven. het enige waar ik dan 'bang' voor ben, is dat ik alleen zal zijn als ik oud ben.
nuja, daarvoor moet je het natuurlijk niet doen hé.
ik heb hier ook al mijn beestjes, die ik als mijn 'kindjes' zie. maar het voordeel met beestjes is dat je wel eens de deur kan toetrekken en ze een paar uur alleen kan laten. met kindjes is dat niet het geval...
en ik zie ook graag kindjes, hoor, heb diploma van lerares lager onderwijs, maar dat heeft ook geholpen om mijn keuze te maken. ik heb veel gezien, van in welke groepen (door de maatschappij) de kinderen terechtkomen, en hoe goed je ze ook thuis opvoedt, op school en daarbuiten zullen ze heel veel overnemen! (zowel goede, maar vooral slechte zaken)

elixeryen
elixeryen
  • 14.834 berichten
    • Locatie: Belzele
  • 6 katten
OFFLINE

#9 Geplaatst 13 februari 2009 - 13:03

Ik vind dat je niet aan kinderen moet beginnen als je nog twijfels hebt.
Maak voor jezelf eens uit of je het oké vind om dagdagelijks voor een kindje te zorgen.

Hoe voel je je als je andere kindjes ziet? Heb je dan ook het verlangen om zelf een kindje te hebben?
Reken ook dat, wanneer je nu beslist om aan kinderen te beginnen, het nog een tijdje kan duren eer je effectief zwanger bent. Niet ieder koppel is gezegend meet "eerste keer raak" ;)

25 & 30 jaar vind ik een mooie leeftijd om aan kinderen te beginnen. Ik vond het altijd fijn om jonge ouders te hebben..

Of je voor et kindje kan zorgen, dat zal wel komen. Niet iedere moeder weet in 1, 2, 3 wat te doen. Maar dat is bij alles dat nieuw is zo.. Al doende leert men en gelukkig zijn er veel moeders waar je een lichtje kan van opsteken ;)

Met die droom zou ik niet zoveel inzitten hoor. Waarom heb je zo'n paniek dat je schoonmoeder de hele tijd zou komen? Met een goed gesprek zal ze vast wel weten dat ze niet iedere dag welkom is :x

Geplaatste afbeelding

dorien_951
dorien_951
  • 2.365 berichten
    • Locatie: GEEL
  • 3 katten
OFFLINE

#10 Geplaatst 13 februari 2009 - 13:11

elixeryen zei:


Met die droom zou ik niet zoveel inzitten hoor. Waarom heb je zo'n paniek dat je schoonmoeder de hele tijd zou komen? Met een goed gesprek zal ze vast wel weten dat ze niet iedere dag welkom is :x

Uhum jij ken mijn schoonmoeder niet hé :LOL:


Als ik kindjes zie denk ik soms wel eens van dat wil ik ook hebben. Maar zijn kindjes dan niet zo'n hebbe-ding in vergelijking met een mooie trui of juweel? Als dat dat te vergelijken valt.
Van mijn 15 tot mijn 20 jaar zou ik elke dag wel zwanger willen worden, zijn,... maar dat heeft elk tiener meisje denk ik.

Dat het van de eerste keer niet ga raak zijn verwacht ik wel, ben al 2 keer geopereerd aan mijn baarmoeder en toen verzekerde ze al dat 'veel oefenen' nodig zou zijn.

PeggyJ
PeggyJ
  • 45.914 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#11 Geplaatst 13 februari 2009 - 13:16

Ik en mijn man wisten eigenlijk al vrij vlug dat we kinderloos wilden blijven. Ik ben dan ook van mening dat zolang je twijfeld je beter nog wat kan wachten. Je bent nog jong en hebt nog tijd om aan het idee te wennen.
Ook ik zie graag kinderen hoor, en ben dol op de kindjes van mijn beste vriendin, maar ik ben ook blij dat zij de zorgen erover heeft en ik het plezier. Wij houden ook van onze vrijheid, en zouden dit niet aan de kant willen zetten voor kinderen.
Ik denk dat als je er wel klaar voor bent, je dit ook zal aanvoelen, ik hoor eigenlijk graag dat er toch mensen zijn die er grondig over nadenken, de voor- en nadelen afwegen, want soms beginnen ze er ook onbezonnen aan en is er later spijt.

Geplaatste afbeelding
We kunnen het hart van een man beoordelen door te kijken hoe hij met dieren omgaat :cattailwag

Guest_Vosse_*
Guest_Vosse_*
OFFLINE

#12 Geplaatst 13 februari 2009 - 13:16

tussen mijn 15 en mijn 20 wilde ik absoluuuuuuuuuuuut niet zwanger zijn of worden, maar soit ;)

Lies
Lies
  • 6.855 berichten
OFFLINE

#13 Geplaatst 13 februari 2009 - 13:18

Ik heb ook lang getwijfeld of ik kinderen wil of niet. Maar de laatste tijd is het toch meer nee dan ja. Zeker toen ik officieel te horen kreeg dat ik add heb, werd de nee nog groter. ADD is erfelijk en wil ik wel dat mijn kind moet leven met de nadelen van add.

Als je eraan twijfelt blijf dan nog maar twijfelen en overwegen. Een kindje op de wereld zetten is een zware verantwoordelijkheid. Ik ben ook nog maar 25 en ik heb nog alle tijd. Nu is het tijd voor mij en mijn katten.
De babyplannen en serieuze overwegingen moeten wachten op de ideale man. Wie weet verander ik dan helemaal van gedachte.

dorien_951
dorien_951
  • 2.365 berichten
    • Locatie: GEEL
  • 3 katten
OFFLINE

#14 Geplaatst 13 februari 2009 - 13:19

Vosse zei:

tussen mijn 15 en mijn 20 wilde ik absoluuuuuuuuuuuut niet zwanger zijn of worden, maar soit ;)

Denk dat het met 'stoer' doenderij en opvallerij te maken had :oops:

Guest_poezemannen_*
Guest_poezemannen_*
OFFLINE

#15 Geplaatst 13 februari 2009 - 13:21

Mijn vriend wil er op het moment ook geen en hij denkt dat hij niet snel van gedacht zal veranderen. Eerst vond ik dat erg maar nu weet ik het niet meer. 't is inderdaad een hele verantwoordelijkheid en het ouderschap is eigenlijk nooit gedaan hé..mijn vriend zijn broers zijn allemaal mannen van in de 30..twee ervan zijn onlangs gescheiden dus ja, de mama trekt zich dat erg aan en probeert hen dan te helpen waar ze kan.
En ook wij willen na de renovatie hier ook nog wel wat genieten van onze vrijheid maar ja..mijn vriend wordt er al 31 en ik in augustus 28 dus dat begint toch al te tellen...we zullen wel zien..er is onlangs veel onverwachts gebeurd in ons leven dus wie weet wat het leven allemaal nog in petto heeft!