Spring naar inhoud


- - - - -

mening van anderen over je poezels


  • Log in om te reageren
200 reacties op dit onderwerp
Gorecki
Gorecki
  • 2.064 berichten
    • Locatie: Brussel
  • 2 katten
OFFLINE

#106 Geplaatst 27 mei 2011 - 19:09

Beau zei:

hjahahahaha ik kom echt niet meer bij..

een vriend die ik al een tijd niet meer gesproken had, maar laatst weer sprak zei: Heb jij nog altijd geen vriend? Je wordt toch geen kattenvrouwtje he :o

(en dan heb ik toch echt het minimum nog aan katten laat staan dat ik hem vertel dat ik er nog wel 1 of 2 of 3 bij wil 8) )

Ik wou dat ik ook zo'n compliment kreeg :cry: Mij noemen ze gewoon idoot, of 'iemand die nog niet beseft wat het is om een kind te hebben' Ik vraag mij af wat dat met mijn katten te maken heeft.

Overlaatst zei mijn schoonmoeder toen ze een baby vast had: dat is toch wat anders dan een kat he. Ik dacht in mijn eigen: nee hoor, zie je die staart dan niet :o Wat een opmerking! Ik zie dat toch ook wel dat dat geen kat is! :)

MarieDufoor
MarieDufoor
  • 6.027 berichten
    • Locatie: Harelbeke
  • 1 katten
OFFLINE

#107 Geplaatst 27 mei 2011 - 19:32

ja, de meeste van mijn vrienden hebben geen katten.
En enkel mijn tante heeft huisdieren (oa poezen) binnen de familie. waar ze trouwens ook gek op is...
Toen we Ubie in huis haalden kregen we ook maar rare reacties hoor...
zo van, allé waarom halen jullie nu een kat in huis...
veel woorden maakten ze er niet aan vuil, maar je zag de minachtende blik in hun ogen...
Ik heb me daar in het begin echt wel rot door gevoeld, wij waren zo superenthousiast, maar blijkbaar waren we wel de enige :s
Stilletjesaan draaiden mijn ouders wel bij, omdat we Ubie toen ook meenamen toen we bij hen op bezoek gingen :x

3 maand na Ubie kondigden we ons Chanelleke aan, (mijn moeder net bijgedraaid :LOL: schrok alweer superhard :x )
maar ikzelf heb me er niets meer van aangetrokken, ik heb een knop omgedraaid en het kan me niet schelen wat ze denken..
mijn broer heeft geen huisdieren, maar zou ondertussen toch ook wel zo'n Ubietje willen.
over Chanelleke kraait hij niet, maarja dat is dan ook geen raskat hé :roll: (kalm blijven Marie)
mijn schoonbroer en schoonzus moeten er niets van weten, ze zwijgen wel, maar dat zie je genoeg.
zij hadden vroeger nochthans een golden retrieverer waar vooral mijn schoonbroer helemaal zot van was, maar katten??? nee dat kunnen ze niet begrijpen.
Als je zelf een huisdier hebt gehad snap ik niet dat je zo kortzichtig kunt zijn :gek:
of is dat niet het juiste woord????

swat, mijn ouders zijn helemaal bijgedraaid. en dat doet me echt wel plezier.
we nemen de katten nog steeds mee als we op bezoek gaan en ik hoorde mijn moeder de laatste keer boven tegen Chanelleke spreken (ze dacht wss dat ik haar niet kon horen :p )
ze was er heel lief tegen en aaide haar een beetje (wat Chanel blijkbaar toeliet :thumb: )
en ze zei...
awel Chanelleke, jij bent toch wel een mooi lief poezeke met hele mooie oogjes hoor.
:oops:

Xavier zijn ouders en vrienden zijn veel diervriendelijker, zij vinden het super en hebben er geen problemen mee dat ze zo verwend zijn, toch zijn ouders niet.
zijn broers lachen daar wel wat mee, maarja O:)
kan me echt helemaal niets meer schelen.
mensen die zo denken weten vaak niet wat een huisdier hebben is.
en door onwetendheid doen ze maar wat minachtend.
in mijn omgeving is dit toch zo.

Verder spreek ik niet vaak over de poezels, dat kan ik hier genoeg doen.
Heb ook 2 vriendinnen die helemaal gek zijn van poezels en er zelf ook hebben.
bij hen kan ik ook terecht natuurlijk :x
en dat is voor mij voldoende, Xavier is ook gek van poezen en steunt me in alles, dus bij hem kan ik ook veel kwijt :thumb:


Geplaatste afbeelding

Guest_Eragon_*
Guest_Eragon_*
OFFLINE

#108 Geplaatst 27 mei 2011 - 19:50

Gorecki zei:

Ik wou dat ik ook zo'n compliment kreeg :cry: Mij noemen ze gewoon idoot, of 'iemand die nog niet beseft wat het is om een kind te hebben' Ik vraag mij af wat dat met mijn katten te maken heeft.

Overlaatst zei mijn schoonmoeder toen ze een baby vast had: dat is toch wat anders dan een kat he. Ik dacht in mijn eigen: nee hoor, zie je die staart dan niet :o Wat een opmerking! Ik zie dat toch ook wel dat dat geen kat is! :)

Ach, trek het je niet aan meid, wij begrijpen je volledig.

Mijn ouders deden ook altijd van die uitspraken maar intussen komt mijn ma elke week langs en sindsdien belt ze me bijna dagelijks om te weten hoe het de katjes gaat. Ongekend is onbemind ;)

MarieDufoor
MarieDufoor
  • 6.027 berichten
    • Locatie: Harelbeke
  • 1 katten
OFFLINE

#109 Geplaatst 27 mei 2011 - 20:45

Inderdaad Gorecki, onbekend is onbmind. ze weten gewoon niet wat ze missen, zo moet je dat echt zien hoor.
ieder "diertje" zijn pleziertje ;)
en verder, het ene oor in en het andere weer uit :x

er zijn vast ook dingen die zij doen of hebben waar jij niet mee akkoord gaat, zo gaat dat nu eenmaal, en zo zal het altijd zijn.
pech voor hen, zeg ik dan... :oops:

Geplaatste afbeelding

Malou
Malou
  • 1.047 berichten
    • Locatie: Gent
  • 4 katten
OFFLINE

#110 Geplaatst 27 mei 2011 - 21:07

Mijn man was niet zo catminded als ik. Wij hadden thuis altijd katten, hij meestal een klein hondje en soms een paar wilde katten in de loodsen van zijn vaders bedrijf die ze wel eten gaven en als dat nodig en doenbaar was ook naar de dierenarts brachten, maar niet echt als gezelschapsdieren beschouwden. Die hielden de loods vrij van muizen en kwamen eens langs de benen strijken en meer verwachtten ze niet van een poes.
Omdat wij geen tijd hadden voor hondjes en de beweging van een kat in huis wel miste, is er op een bepaald moment een kat in huis gekomen en ik moet zeggen dat mijn man direct verkocht was. Hij geniet van de cobinatie roofdier met schootzittersallures ;-)

Bewerkt door Malou, 27 mei 2011 - 21:10.


Gorecki
Gorecki
  • 2.064 berichten
    • Locatie: Brussel
  • 2 katten
OFFLINE

#111 Geplaatst 27 mei 2011 - 21:51

Ik trek het mij niet echt aan hoor, ik kom graag op voor mijn poezels ;)

Kate
Kate
  • 3.919 berichten
    • Locatie: Nieuwkerken-Waas
OFFLINE

#112 Geplaatst 28 mei 2011 - 09:48

Ik overdrijf de laatste maand een beetje (veel) volgens mijn partner.
Sinds we de kittens hebben, doe ik er ontzettend veel voor. Ik wil er graag één bij houden, ze zou dan binnen mogen en buiten.
Maar ik krijg geen luikje. :(

Mijn vriend is wel lief voor dieren, maar hij wilt er geen geld aan geven en al zeker geen gat in de deur maken.
DA is volgens hem ook niet nodig. :o

Ik houd mijn been hier stijf en doe alles voor de kittens en hun mama. Achter mijn vriend zijn rug maakte ik een ren, kocht ik speelgoed, kitteneten, kittenbakvulling.. Elke keer als hij dan thuis kwam, trok hij wel een gezicht van "Hebt ge nu weeral geld uitgegeven?".. maar dan lach ik eens lief en begin snel over iets anders.

Toen mijn vriend gisteren terugkwam van de winkel, viel ik haast van mijn stoel.. Hij had kattensnoepjes gekocht en natvoer voor de mamapoes. Dat vond ik zo lief. :heart: Zou hij dan toch bijdraaien?

Mijn familie langs mijn kant, begrijpt het allemaal niet zo goed. Volgens hen maakt een kat veel kapot, heb je veel last van haren, ... Maar ik reageer er eigenlijk niet zo op. Ze hebben nog nooit echt achter iets gestaan dat ik doe in mijn leven, dus ik ben die kritiek wel gewoon.. Na een tijdje word je er immuun voor.
Mijn schoonfamilie (ouders van vriend) snappen ook niet dat ik er zoveel geld aan geef, maar heb wel gemerkt dat mijn vriend zijn pa een groot hart heeft voor dieren. Hij is een ruwe bolster met een dierenhart.

In mijn omgeving ken ik jammer genoeg niemand die katten heeft en ik eens gezellig kan gaan praten over de poezels. Maar gelukkig kan ik hier op de site al eens mijn hart luchten en meelezen met de vele verhalen, zodat ik me niet alleen voel met mijn kittens.

dolfjeweerwolfje
dolfjeweerwolfje
  • 13.875 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#113 Geplaatst 28 mei 2011 - 10:03

lathyrus zei:

spanishke (even off topic, sorry),ik kom zelf ook niet overeen met mijn zus hoor, die gedraagt zich gewoon degoutant.
Mijn zus heeft me dat letterlijk gezegd dat mensen zonder kinderen niks waard zijn en dat die hun geld moeten steken in de kroost van mensen met kinderen, mensen met kinderen hebben niks nodig en ze hebben geen verantwoordelijkheden en mensen met kinderen hebben het enorm zwaar (lees dus dat ik mijn zuster haar gezin moet sponsoren).
Dat mensen met kinderen daar zelf voor kiezen voor die kinderen en maar zelf voor hun kroost moeten zorgen dat wil ze niet horen.

Vroeger kocht ik bij iedere gelegenheid cadeautjes voor de kinderen (kerst en nieuw, sinterklaas, pasen, verjaardag, goed rapport enz...)en als ik gewoon langsging had ik altijd kleinigheid bij omdat ik de kindjes een plezier wou doen.
Ik kreeg altijd commentaar van mijn zuster dat ik niet genoeg gaf, je moet toch maar durven.
Er werd mij ook regelmatig duidelijk gemaakt dat ze het financieel moeilijk had en dan moest ik bijspringen en gerief voor de kinderen gaan kopen, ik deed dat dan nog ook ook al zat ik er zelf financieel niet heel goed voor.
Toen ik scheidde van mijn eerste man kon ik me niet meer veroorloven om zoveel cadeautjes te geven(ik moest overleven op een kleine invaliditeitsuitkering) en ik heb dat uitgelegd aan mijn zus en gezegd dat ik alleen nog met verjaardag en nieuwjaar wat ging geven.
Dat was een heel spel want ik had toch niks nodig...

Als ik iets gaf was t nooit goed en nooit genoeg.
Ik wou dan speelgoed geven, iets dat de kinderen leuk vonden, mijn zuster vond dat ik geld moest geven zodat ze om kleren kon gaan voor de kinderen en zij en haar man hun geld daar niet moesten aan hangen en zij dan op vakantie konden gaan en een chique auto kopen en nog van die dingen... Ik wou niet tante zijn die kleren gaf maar tante die leuke dingen gaf dus ik wou dat niet doen. Maar ze wou me dan nooit zeggen wat de kinderen leuk vonden en als ik het vroeg aan de kinderen mochten ze me dat niet zeggen, gewoon om me te dwingen om geld te geven.

Uiteindelijk gaf ik dan cadeau bonnen van grote speelgoedwinkels, zo konden de kinderen zelf wat gaan uitkiezen en zaten ze niet opgezadeld met kleren (een klein kind krijgt toch liever speelgoed dan kleren)
Dan kreeg ik steevast telefoontjes over dat ik veels te weinig had gegeven want ze wilden dan dit of dat in de speelgoedwinkel en dat was veel duurder dan t geen ik gegeven had.
Ja sorry hoor, ik gaf mooie bedragen en ik moet toch niet zeggen "ga iets gaan kiezen en t maakt niet uit wat het kost" en bovendien kreeg ik zelf op al die jaren nooit iets, dat vond ik ook al onbeleefd, als je zuster k weet niet hoeveel keer per jaar dure cadeau's geeft aan je kinderen kan er toch wel eens 1 keer op een jaar op hare verjaardag een potje bloemen van 5 euro af uit beleefdheid vind ik, maar nee, ik ben niks waard hé en voor mij moet er absoluut niks van moeite gedaan worden...

Ik kreeg dan ook telefoontjes dat kindje x dat bepaald cadeau wilde (dat 15.000 frank kostte) en kindje y wilde iets gelijkaardigs en natuurlijk kon ik toch kindje z niet achteruitsteken...
Ja hallo hé
Drie jaar geleden kreeg ik weer telefoon voor de zoveelste keer na een verjaardag, dat ik niet genoeg gegeven had en dat toch schandalig was en blablabla en ik ben toen in een franse kolère geschoten, ik was dat echt wel beu en vond dat zo onbeschoft en ik heb gezegd dat ik dan het totaalbedrag van verjaardag plus nieuwjaar in ene keer ging geven bij 1 van die twee gelegenheden, ze mochten zelf kiezen welke gelegenheid.
Dan konden ze direct iets groter kopen...Dan was t bedrag direct groter.
Maar meer geven deed ik niet en daarmee uit.
Er werd gekozen voor verjaardag.
Normaal gezien kwam mijn zuster 1 keer op een jaar hier bij mij thuis en dat was met nieuwjaar.
Toen er die nieuwjaar niks te rapen viel kreeg ik de dag voordien telefoon van haar dat ze niet konden komen met nieuwjaar.
Mijn schoonbroer was zogezegd ziek.
En t ging niet.
Mijn zuster kan zelf ook rijden en heeft hem toch niet nodig om tot hier te komen...ze rijdt met de kinderen overal naartoe op haar eentje...
Soit, ik moest zelf ook niet tot bij hen komen want tja, schoonbroer had verlof en ze hadden allerlei plannen (ze gingen oa gaan schaatsen enzo) en ze gingen de hele week niet thuis zijn...
Dat terwijl schoonbroer wel te ziek was (hij had een zere rug en kon volgens mijn zus niet bougeren) om tot bij mij thuis te komen...
Maar zei ze, ze wou niet dat ik dacht dat ze niet gingen komen omdat ik net dat jaar met nieuwjaar niks meer gaf,dat had daar niks mee te maken...
Halve trouwboek en ik hebben er een smakelijk om gelachen om dat flutverhaal en dat flutexcuus, t is enerzijds nogal zielig maar anderzijds toch ook wel heel lachwekkend.
Je moet toch maar durven hé.
En t jaar nadien deed ze zelfs de moeite niet meer om nog te bellen met een excuus en heb ik haar gewoon niet meer gehoord of gezien...

ja ik vond dat wel enorm lachwekkend dat de schoonzus van mijn stiefschoonzus commentaar had op mijn kale beestjes terwijl ze daar zelf met zo een enorm kale plek zit op haar hoofd :LOL:

Jawatte!! Heb zo'n zus!!!
Ik vind dat je nog lang veeeeeeeeeeeel hebt gegeven en gedaan!

dolfjeweerwolfje
dolfjeweerwolfje
  • 13.875 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#114 Geplaatst 28 mei 2011 - 10:11

Ach, hier ook zo'n schoonzus hoor.... Ze haat dieren, maar haar man heeft een koeien (bij zijn ouders die 2 straten verder wonen). Mijn neefje (haar zoon dus) is ook verzot op dieren en heeft een hond, vogels, katten, ... allemaal op die boerderij.
Oke, ieder zijn ding, geen probleem mee.
Maar ze geeft ook constant commentaar.

* Ze vindt het enorm gek om met een dier naar de dierenarts te gaan. Enkel voor de koeien (kostwinning), maar toch niet voor een kat!! Laat dat beest doodgaan.
Zo had hun hond eens hun kat gebeten in de zij. Beestje had (kwam ik pas achteraf allemaal te weten) een grote open wonde in zijn lijfje.
DA??, ZOT!!!! Daar geef je toch geen geld aan uit. Beestje is gestorven, wss een zeer pijnlijke dood.
* Diezelfde hond had haar zoontje gebeten in het gezicht (half wang, half nek). Mede fout van zoontje. Ze wilde de hond laten afmaken, maar man en zoon wilde dit niet.
Beestje zit nu wel constant vast.
Even dit om het volgende te verklaren.

Xanti heeft me een mooi litteken in mijn gezicht gegeven door een ferme krab. Maar was van te verschieten. Toen ze me zag met mijn verband om mijn neus zei ze al lachend: 'Mja, gij moet maar katten willen he, je ziet wel. Je zwiert ze nu toch wel buiten' Deze reactie heb ik heel VAAAK gehad. En er zijn er die me echt zot verklaren dat ik ons Xanti geen schot heb gegeven of ze niet buitengezwierd heb :evil: :evil: .
Nee, ze heeft deze morgen nog lekker dicht tegen mij geslapen :p :p .

Ik had op dat moment zooooveeel zin om te zeggen dat hun hond wel gebeten heeft en dat dat veeel erger is, maar heb maar wijselijk gezwegen :louche: .

Elke keer dat zij komt, krijg ik opmerkingen. Ook omdat we aan het 'verbouwen' zijn. Ze vindt dat ik mijn geld maar in de verbouwingen moet steken ipv in die vieze mormels :evil: :evil: .

Lieveke85
Lieveke85
  • 2.566 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 8 katten
OFFLINE

#115 Geplaatst 30 mei 2011 - 22:37

Ik heb mijn ventje een klein beetje moeten overtuigen om ons 1ste katje in huis te halen, en samen hadden we beslist om te zoeken voor nog een vriendje voor haar, mijn vriend heeft toen beslist om zowel broer als zus in huis te nemen en onze laatste verstekeling, was meer door omstandigheden dat hij hier is gebleven, mijn schoonmoeder heeft wel al achter mijn rug aan collega's gaan horen of ze geen kat moesten hebben (ze bedoelde dan 1 van mijn katten)
Mijn ouders zeggen er niet zo veel van, maar denk als ik zou zeggen dat ik er nog 1tje bijneem dat ze wel commentaar zouden geven, mijn zoon wilt maar al te graag nog een katje in huis halen

MarieDufoor
MarieDufoor
  • 6.027 berichten
    • Locatie: Harelbeke
  • 1 katten
OFFLINE

#116 Geplaatst 31 mei 2011 - 13:08

Maylun zei:

Mijn familie langs mijn kant, begrijpt het allemaal niet zo goed. Volgens hen maakt een kat veel kapot, heb je veel last van haren, ... Maar ik reageer er eigenlijk niet zo op.

ohja, dat hebben mijn ouders ook wel nog een beetje in hoor...
ondanks het feit dat ze ze stiekem wel mogen.
ze zien in dat wij er gek van zijn en dus hebben ze hun best gedaan om de poezels een kans te geven, MET resultaat ;)

om effe terug te komen op wat Maylun zei:
het enige wat hier kapot gaat is de zetel (op de hoek aan de achterkant, dus plaatselijk)
dat probeer ik dan wel een beetje te verdoezelen als ze komen :lachen:
je hebt wel last van haren natuurlijk, maar we stofzuigen gewoon regelmatig en dan valt dat allemaal wel mee. dus veel haar zien ze niet slingeren...
ik reageer ook niet echt hoor als ik zie dat ze niet akkoord gaan met iets...
da's volgens mij nog het beste :mrgreen:

Geplaatste afbeelding

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 1 katten
OFFLINE

#117 Geplaatst 31 mei 2011 - 21:40

Maar ook al doen je poezels iets stuk, krabben ze je zetel stuk (of zoals bij ons, trekken ze het behangpapier af) en ook al zou je huis vol haar liggen, dat zijn toch alleen maar jouw eigen zaken?
En niet de zaken van andere mensen die te gast zijn in jouw huis?
Als ik commentaar zou krijgen op zoiets van iemand die te gast is in mijn huis zou ik er hen aan herinneren dat ze te gast zijn in mijn huis en het hen toch niks moet uitmaken of mijn zetel stuk is langs ene kant of mijn behangpapier wordt afgetrokken ofdat er overal wel haar te vinden is (in den tijd dat wij onze poessieman hadden die haar had werd ik steevast s morgens wakker met een mond vol haar, blijkbaar slaap ik met mijn mond open :oops: ).
Dat ik me ook niet aantrek wat er zich bij hun thuis afspeelt (dat is ook effectief zo, voor mijn part lopen er bij een ander thuis de kippen op tafel, dat intereseert me gewoon niet)
Ik vind dat reuze onbeleefd dat mensen te gast zijn in je huis en ze dan commentaar zitten te geven op de inrichting, het onderhoud, je huisdieren of wat dan ook...
Die krijgen van mij hun antwoord en dan hun marsorders

MarieDufoor
MarieDufoor
  • 6.027 berichten
    • Locatie: Harelbeke
  • 1 katten
OFFLINE

#118 Geplaatst 31 mei 2011 - 21:45

lathyrus zei:

Maar ook al doen je poezels iets stuk, krabben ze je zetel stuk (of zoals bij ons, trekken ze het behangpapier af) en ook al zou je huis vol haar liggen, dat zijn toch alleen maar jouw eigen zaken?
En niet de zaken van andere mensen die te gast zijn in jouw huis?
Als ik commentaar zou krijgen op zoiets van iemand die te gast is in mijn huis zou ik er hen aan herinneren dat ze te gast zijn in mijn huis en het hen toch niks moet uitmaken of mijn zetel stuk is langs ene kant of mijn behangpapier wordt afgetrokken ofdat er overal wel haar te vinden is (in den tijd dat wij onze poessieman hadden die haar had werd ik steevast s morgens wakker met een mond vol haar, blijkbaar slaap ik met mijn mond open :oops: ).
Dat ik me ook niet aantrek wat er zich bij hun thuis afspeelt (dat is ook effectief zo, voor mijn part lopen er bij een ander thuis de kippen op tafel, dat intereseert me gewoon niet)
Ik vind dat reuze onbeleefd dat mensen te gast zijn in je huis en ze dan commentaar zitten te geven op de inrichting, het onderhoud, je huisdieren of wat dan ook...
Die krijgen van mij hun antwoord en dan hun marsorders


daar heb je volledig gelijk in, maar familie permitteert zich in vele gevallen al wat meer dan andere mensen, helaas...
vrienden zeggen meestal: amai die poezen zijn hier verwend! :)
en daar blijft het dan bij, gelukkig maar :mrgreen:
Geplaatste afbeelding

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 1 katten
OFFLINE

#119 Geplaatst 31 mei 2011 - 21:50

familie krijgt bij mij hetzelfde antwoord.
Ik liet vroeger altijd over mij lopen en heb heel hard moeten werken om wat zelfvertrouwen te krijgen en assertief te worden.
En terwijl ik vroeger 0,0 assertiviteit aan de dag legde ben ik nu helemaal overgeslagen naar de andere kant en ben ik soms wat te assertief.
Ik kan dat gewoon niet meer verdragen die commentaar.
Maar ik snap dat veel mensen het voor de lieve vrede zo laten als familie commentaar zit te geven.

Ginger-en-Noortje
Ginger-en-Noortje
  • 3.961 berichten
    • Locatie: Deventer, Nederland
  • 2 katten
OFFLINE

#120 Geplaatst 31 mei 2011 - 22:25

Ik heb hier vaak dat mensen binnenkomen en dan zitten beide katjes ergens en hebben ze alleen commentaar op Noortje.. want die vinden ze zo mooi en Ginger is dan zo "gewoon"... ik vind ze allebei mooi...

Mijn ouders hadden trouwens ook zo hun bedenkingen bij katten, zeker toen ik Noortje er nog bij haalde.... mijn moeder gruwt van die haren en dat ze je spullen soms vernielen. Maar als ze hier zijn, vinden ze de katten toch wel weer heel lief, ze halen ze wel aan enzo.

Bewerkt door Ginger-en-Noortje, 31 mei 2011 - 22:30.