Spring naar inhoud


- - - - -

kat wordt kaal


  • Log in om te reageren
14 reacties op dit onderwerp
Guest_scalea_*
Guest_scalea_*
OFFLINE

#1 Geplaatst 21 juni 2009 - 19:55

Onze kat (HTK) van 3.5 jaar wordt kaal. Het is begonnen met een klein plekje op haar voorpoot. Er kwam een extra plekje op haar andere voorpoot. Toen begon het op haar buik. En ondertussen zit het ook op haar achterpoten. Vanaf het eerste plekje zijn we naar de dierenarts geweest. Zoals ik in het topic over tandproblemen vertelde ben ik ondertussen mijn vertrouwen in haar verloren, maar toen (ongeveer twee à drie maanden geleden) dacht ik nog dat het een goede dierenarts was.

Ze stelde voor de plaatsen lokaal te behandelen met isobetadine en daktarinzalf. Het was volgens haar niet duidelijk of het om een schimmel ging oftewel om overdadig likken. De plek werd groter en er kwamen er meerdere. Het was ook elke dag een gevecht om haar in te smeren en de zalf werd direct weggelikt. Wij dus terug naar de dierenarts. Deze bleef bij haar behandeling: lokaal behandelen. Toen ook haar buik kaal begon te worden en de andere kat (een siamees) een plek op haar oor begon te krijgen en het konijn zich begon te krabben zijn we weer terug gegaan. De behandeling werd veranderd: de kat waar alles mee begonnen was (HTK) behandelen met itrafungol en de andere kat (siamees) lokaal. Met het konijn was niets mis volgens haar. De behandeling met itrafungol duurt in totaal 5 weken. Aangezien de lokale behandeling bij onze siamees niet aansloeg en het konijn ook plukken haar begon te missen zijn we nog maar eens teruggegaan. Conclusie: iedereen behandelen met itrafungol.

De twee katten en het konijn hebben nu alledrie hun behandeling met itrafungol doorlopen. De siamees en het konijn zijn vrij van symptomen en het haar is mooi teruggegroeid. Maar bij de HTK-kat blijven er kale plekken. Er is wel een beetje haar teruggegroeid, maar de plekken met duidelijk minder haar blijven zich uitbreiden. Ondertussen heeft ze ook zwarte puntjes rond haar tepels, op haar buik en op haar kin. Volgens onze dierenarts is dit een reactie op de schimmel en kan dit geen kwaad.

Aangezien de HTK-kat ondertussen ook met een tandprobleem zat zijn we terug gegaan naar onze dierenarts. Zoals ik in het andere topic geschreven heb, ben ik het vertrouwen toen in deze dierenarts volledig kwijtgeraakt.

We zijn naar een andere dierenarts geweest en die zegt dat er volgens hem iets heel anders aan de hand is. Er is wel degelijk een schimmelinfectie geweest, waarschijnlijk omdat haar weerstand verlaagd was waarna de andere kat en het konijn het ook kregen. Maar er is dus meer aan de hand. De kale plekken zijn heel symmetrisch over het lijf verspreid en dit wijst er volgens hem op dat het ofwel gaat om een hormonaal probleem ofwel om een stress-probleem. Het zou ook kunnen dat onze kat leucose heeft. Dit zou dan ook ineens al haar andere problemen kunnen verklaren.
Hij heeft hormonen voorgeschreven ("de pil voor katten") die we nu elke dag moeten geven gedurende een week. Na een stopperiode van 20 dagen moeten we vervolgens om de twee weken één pilletje geven. Ik heb hier al veel slechte verhalen gelezen over de pil. Kan de pil ook kwaad als de kat al gesteriliseerd is?
Over drie weken moeten we terug zodat hij kan zien of het al beter gaat of niet. Als de hormonen geen verschil geven gaat hij bloed trekken om te testen op leucose en gaan we anti-stress medicatie uitproberen.

Heeft er iemand ervaring met leucose? De info die ik op internet gelezen heb is niet bepaal bemoedigend.
En zijn er hier katten met hormonale problemen of stress-problemen? Wat kan je eraan doen? Ze had bijvoorbeeld wel lastig toen ik mijn vriend leerde kennen en regelmatig bij hem langskwam en hier nu ook woon. Het lijkt alsof ze me beschouwde als een concurrent. Ze heeft toen een periode in huis geplast. Ook nu nog is ze jaloers van aard. Als mijn vriend en ik knuffelen komt ze meestal vragen om aandacht.

Het is nu afwachten wat de dierenarts zal zeggen over drie weken. Mijn vriend spreekt al over het wegdoen van het konijn. We hebben hem begin maart midden in een veld gevonden tijdens een wandeling: achtergelaten door mensen. Sindsdien zijn de problemen met de HTK-kat begonnen en mijn vriend vermoedt dat het nieuwe huisdier haar te veel stress bezorgd. Het konijn loopt los in de keuken waar ook het eten en drinken van de katten staat. We hebben geen tuin en ook geen andere ruimte waar we het konijn kunnen onderbrengen.

PS: de HTK-kat is nooit ingeënt (niet voor leucose, en ook niet voor andere ziekten). De kat is van mijn vriend en zijn toenmalige dierenarts zei altijd tegen hem dat het niet nodig was om in te enten als een kat binnenleeft. Gelukkig heb ik hem kunnen overtuigen om naar een andere dierenarts te gaan. Spijtig genoeg bleek deze vrouw ook niet zo goed te zijn zoals blijkt uit de tandproblemen en het haaruitvalprobleem. Hopelijk hebben we nu een goede dierenarts gevonden.

NiQi
NiQi
  • 351 berichten
    • Locatie: Antwerpese Kempen
OFFLINE

#2 Geplaatst 21 juni 2009 - 20:17

Ik laat mijn katten wel inenten tegen leucose omdat ik hier geregeld zwervers over de vloer krijg en geen risico wil nemen. Maar ik dacht dat een kat zelfs via de moeder besmet kan raken met leucose en dat leucose behoorlijke besmettelijk kan zijn. Maar ik snap niet waarom die DA niet direct getest heeft op leucose? Die test is op een paar minuten gebeurd.

Tegen de stress kan je misschien eens proberen om een feliway verdamper in het stopcontact te steken. Dit verdampt een chemische variant van een hormoon dat een moederkat afscheidt naar haar kittens. Katten worden rustig van dit feromoon en feliway wordt vaak aangeraden om gedragsproblemen op te lossen. 't Is natuurlijk geen wondermiddel maar het kan nooit kwaad om het te proberen.

Veel betershap voor je kat!

PeggyJ
PeggyJ
  • 45.914 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#3 Geplaatst 21 juni 2009 - 20:25

Je kan ook altijd de bach rescue in hun drinkwater doen, dit helpt ook tegen de stress. :geluk:
Geplaatste afbeelding
We kunnen het hart van een man beoordelen door te kijken hoe hij met dieren omgaat :cattailwag

NiQi
NiQi
  • 351 berichten
    • Locatie: Antwerpese Kempen
OFFLINE

#4 Geplaatst 21 juni 2009 - 21:55

Of valeriaandruppels voor inwendig gebruik.

Flashemieke
Flashemieke
  • 2.039 berichten
    • Locatie: berchem
  • 11 katten
OFFLINE

#5 Geplaatst 21 juni 2009 - 22:05

Persoonlijk zou ik feliway verdamper ook gebruiken, maar soms kan dit wel 3 wk duren eer je verbetering mee ziet, is natuurlijk wel een nadeel.  Ook de poes ietje meer aandacht geven misschien meer spelen zodat ze niet steeds aan het likken denkt ?  Heb hier ook eentje gehad met deze problemen en is over gegaan met bach en feliway en heel veel spelen.
Over leucose, dacht daar ooit eens een hele tekst van te hebben gehad, zal morgen of dinsdag een zoeken of ik die nog kan terugvinden, vandaag niet, ben moe van 2 dagen rommelmarkt, maar doe m'n best.
Dacht ivm hormonaal dat de plekken dan toch redelijk snel zowel links als rechts verschenen, hoop in ieder geval mee op verbetering

Guest_ijammeke_*
Guest_ijammeke_*
OFFLINE

#6 Geplaatst 22 juni 2009 - 01:28

Alvast veel beterschap voor je lieverd. :hug:

Guest_scalea_*
Guest_scalea_*
OFFLINE

#7 Geplaatst 23 september 2009 - 23:28

Even een update: onze kat likt zichzelf erg veel en heeft problemen met haaruitval. Volgens de dierenarts kan dit te wijten zijn aan hormonale problemen en/of stress en/of onderliggende ziekte (zoals leucose). Om na te gaan of het een hormonaal probleem was zijn we "de pil" beginnen geven (zie eerste bericht). Na drie weken moesten we terug op controle en bleek het duidelijk beter te gaan: de kale plekken waren nog niet helemaal weg maar wel al veel minder kaal. De dierenarts heeft daarom aangeraden om "de pil" te blijven geven (éénmaal per week). Testen op leucose of andere ziektes was niet meer echt aan de orde.

Na de spectaculaire verbetering kwam er weer een terugval. De kale plekken werden weer erger. En zo schommelt het nu al een hele tijd op en neer. Het is wel niet meer zo erg geweest als toen ze de hormonen nog niet nam.

Het konijn (een mogelijke oorzaak van stress, zie eerste bericht) heeft ondertussen een nieuwe thuis gevonden. Volgens mijn vriend gaat het sindsdien beter, terwijl ik niet veel verschil merk. Het is dus niet duidelijk of dit nu wel of geen effect heeft.

Meer spelen heb ik geprobeerd, maar dit blijkt niet zo simpel. Ze vertoont erg weinig interesse voor het speelgoed, ook als je haar aanmoedigt en met haar speelgoed gooit of rammelt. Vroeger speelde ze wel regelmatig, maar dit is fel verminderd nadat onze tweede kat (als kitten) ruim een jaar geleden in huis kwam. Deze tweede kat was als kitten erg speels en is dit nog steeds. Het leek wel of onze eerste kat plots besefte dat ze geen kitten meer was en dus besloot dat spelen kinderachtig was.
Tegenwoordig steekt ze heel even haar poot uit naar het speelgoed als je geluk hebt. Maar ze zal er bijvoorbeeld niet voor opstaan (dat deed ze vroeger wel). Het lijkt alsof slapen en eten nog het enige is dat haar interesseert. In feite maakt ze een neerslachtige indruk. Kan een kat depressief zijn? Zo ja, wat doe je hieraan? Of is het een normale evolutie dat een kat van 3 à 4 jaar niet meer speelt?

Ik heb wel een verbetering gemerkt twee weken nadat de katten uit logeren waren. De weken ervoor was het likken toegenomen. Ze kan dit echt lang volhouden. En bijt zelfs de voelharen aan de onderkant van haar "polsen" af. Beide katten zijn een kleine week bij mijn ouders gaan logeren. Hieruit blijkt dat onze eerste kat weinig tot geen last heeft van een nieuwe omgeving en al snel rondloopt alsof het nooit anders was. De tweede kat daarentegen is veel banger en blijft ook na een week nog schichtig in de nieuwe omgeving. Toen de katten terug thuis waren, had ik de indruk dat het likken fel verminderd was. Dit was van korte duur (ongeveer een week) want het likken neemt ondertussen al weer toe.
Ik had een beetje schrik om de katten naar mijn ouders te doen omdat ik verwacht had dat deze verandering voor extra stress zou zorgen en dus het likken zou verergeren. Maar het bleek dus net omgekeerd te zijn. Heeft iemand hiervoor een verklaring?

Tijdens de vakantie twee weken geleden heb ik een tuigje met leiband gekocht. Toen we de katten gingen ophalen bij mijn ouders heb ik dit ook onmiddellijk uitgetest in hun tuin. De eerste speelse, maar bange kat vond dit maar niets. Ze bleef ter plaatste zitten, durfde nauwelijks bewegen en begon klaaglijk te miauwen. De eerste, likkende kat daarentegen vond het allemaal interessant en spannend. Ze was uiteraard wel op haar hoede en verkende de tuin op een rustig tempo. Nu vroeg ik mij af of het goed zou zijn om onze eerste kat regelmatig "uit te laten". Spijtig genoeg hebben we zelf geen tuin; dit zou dus in een park op 10 minuten wandelafstand zijn. Hiervoor moet ze dan wel in haar transportbox wat ze absoluut niet leuk vindt. Denken jullie dat het uitlaten een positief effect kan hebben op het likken of gaat dit enkel zorgen voor meer stress?

Pfff het is een heel verhaal geworden. Misschien om even samen te vatten mijn vragen nog even opsommen:

  • Kan een kat depressief zijn? Zo ja, wat doe je hieraan? Of is het een normale evolutie dat een kat van 3 à 4 jaar niet meer speelt?
  • Heeft iemand een verklaring dat het probleem van het likken sterk verminderd was na het logeren bij mijn ouders, terwijl ik verwacht had dat deze verandering van omgeving juist voor meer stress zou zorgen
  • Kan het "uitlaten" in een park een positief effect hebben op het likken? (er rekening mee houdend dat ze dan wel 10 min in de transportbox moet)
PS: Binnenkort gaan we opnieuw naar de dierenarts (waarschijnlijk volgende week). Ik ga hem zeker ook om advies vragen.

Bewerkt door scalea, 23 september 2009 - 23:30.


wea
wea
  • 6.113 berichten
    • Locatie: Klein Brabant
  • 5 katten
OFFLINE

#8 Geplaatst 24 september 2009 - 12:08

Tjonge. het zit je blijkbaar niet mee zeg.

Een kat kan idd depressief zijn en feliway kan helpen. Er is ook medicatie tegen, maar dat zou ik alleen gebruiken als je alles hebt geprobeerd. Ik heb ook gemerkt dat bij de komst van mijn nieuwe kat, mijn andere kat opeens minder speels werd. Maar van zodra ik ze in een kamer apart zette en zorgde dat de andere katten niet binnen konden begon ze toch terug te spelen. Misschien kan je dat eens proberen?

Het likken kan ook van verveling zijn. Had ze bij je ouders meer dingen om te doen of om naar te kijken? (bv een raam op een tuin met vogels)

persoonlijk zou ik ze niet uitlaten in het park, maar dat ze zo opbeurt bij het buiten gaan is opmerkelijk. Kon ze vroeger buiten en nu niet meer? dat zou het ook kunnen verklaren.

Er is een test op de markt (snap test) die direct resultaten geeft ivm met leucose en kattenaids. De test geeft wel vlug een vals positief (dwz dat de test zegt dat ze de ziekte heeft, maar in werkelijkheid is dat niet zo). Dus als de test positief is, zou ik een bijkomende nauwkeurigere analyse vragen.

en of een kat nu binnen leeft of niet, soms kun jij door kontakt met andere katten ook ziektekiemen binnendragen dus is het beter om ze te laten inenten.

Een goede DA is echt goud waard en ik heb me ook al afgevraagd hoe sommigen aan hun diploma zijn geraakt. Zelf heb ik nu een goede DA gevonden op een uur rijden, maar ja. Dat is het waard voor mij.

PeggyJ
PeggyJ
  • 45.914 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#9 Geplaatst 24 september 2009 - 13:38

Ik kan je niet echt advies geven. Maar ik vind het wel raar dat je blijvend de pil moet geven, dit is echt niet gezond voor een poes. :geluk: :geluk: :geluk:
Geplaatste afbeelding
We kunnen het hart van een man beoordelen door te kijken hoe hij met dieren omgaat :cattailwag

Guest_scalea_*
Guest_scalea_*
OFFLINE

#10 Geplaatst 19 oktober 2009 - 22:36

Zoals ik al aangekondigd had zijn we opnieuw naar de dierenarts geweest. Het likken bleef immers maar toenemen en vaak zit ze gewoon de haren kapot te bijten. Ook de kale plekken worden steeds groter. Als het zo doorgaat lijkt het wel of ik een sphinx in huis heb.

De dierenarts heeft ervoor gekozen om de behandeling met hormonen stop te zetten en over te stappen op anti-stress medicatie namelijk zylkene. Dit is een natuurlijk product op basis van melk. Onze kat moet het één maand nemen en dan volgt er een evaluatie van de situatie. Ze neemt het nu ongeveer een tiental dagen en we merken wel effect. Ze heeft terug interesse in haar omgeving, wil terug spelen met de hengel, ziet de vissen terug zwemmen in het aquarium en probeert ze zelfs te vangen, ... Maar het likken is voorlopig nog niet gebeterd.

Nu wou ik vragen of er iemand ervaring heeft met zylkene. En zo ja in welke situatie? Je kan het blijkbaar zowel gebruiken bij acute stress-situaties (zoals bv bezoek aan dierenarts, vehuis, vuurwerk) als bij chronische stress. Heeft iemand ervaring met zylkene en overmatig likkende katten? Persoonlijk hoop ik natuurlijk dat het likken nog gaat verminderen. Op de bijsluiter staat vermeld dat het product doorgaans gedurende 1 à 2 maand gegeven wordt. Nu vraag ik mij af: wat gebeurt daarna? Is er kans dat de kat hervalt en het likken herbegint?

catherine
catherine
  • 40.162 berichten
OFFLINE

#11 Geplaatst 19 oktober 2009 - 23:24

Ik vraag me af of je niet eens bachbloesems therapie zou geven, dit is in elk geval veilig en niet chemisch. En veel katten hebben er al goede resultaten mee gehad.
Het werkt op de gemoedstoestand van de kat.
Je kan mss uitleg vragen aan lies hier op het forum zij kent er alles van.
Baat het niet dan schaadt het ook niet.

Lies
Lies
  • 6.855 berichten
OFFLINE

#12 Geplaatst 20 oktober 2009 - 06:20

Is er aan een kweek genomen om schimmel met zekerheid uit te sluiten?

Guest_scalea_*
Guest_scalea_*
OFFLINE

#13 Geplaatst 20 oktober 2009 - 22:42

De kat heeft al twee keer schimmel gehad. Toen had ze echter duidelijk korstjes en kon je het haar ook zo lostrekken van de huid. Dat is dit keer niet het geval. Bovendien begonnen de kale plekken dan meestal op haar oor en niet op haar poot en waren de plekken ook niet zo symmetrisch over haar lichaam verdeeld. We hebben nog een twee kat en die kreeg ook telkens kale plekken met korstjes toen het schimmel was en dat is nu niet het geval. Omdat de symptomen dus duidelijk verschillen van de twee keren dat het wel schimmel was, heeft de dierenarts geen kweek genomen.

Welke bachbloesems zouden we dan moeten geven?

ginnie
ginnie
  • 12.877 berichten
    • Locatie: Deventer
  • 13 katten
OFFLINE

#14 Geplaatst 21 oktober 2009 - 08:48

Ik heb net pas dit topic ontdekt en wil toch even reageren.

Toch maar een test doen voor schimmel. Er zijn meerdere schimmels denkbaar en niet alle schimmels geven hetzelfde beeld aan symptomen. Soms geeft dezelfde schimmel zelfs andere symptomen bij een tweede (of derde) keer. Het kan ook zijn dat de behandeling de eerste (of tweede) keer niet voldoende is geweest, waardoor ze er nu nog steeds last van heeft.
Met een kweekje, en dan ook echt alleen met een kweekje, kun je schimmel aantonen. Als dat het is verklaart het niet het overmatig likken, maar het zou wel de kale plekken kunnen verklaren.
Laat het kweekje door de da naar een lab opsturen. Is iets duurder dan de test bij de da zelf, maar geeft de meest betrouwbare uitslag.

Verder denk ik op basis van jou verhaal dat stress een grote factor is. Bachbloesems hebben hier veel geholpen. De Rescue variant is (in nederland in ieder geval) vrij makkelijk verkrijgbaar nu. Vorig jaar nog niet, moest je echt zoeken, nu kun je het zelfs bij de drogist halen.

Ook vind ik het raar dat er op verdenking van leucose geen snaptest gedaan wordt. Dan heb je echt heel snel nog de uitslag.

Het lijkt er wel op dat een aantal medische oorzaken zijn uitgesloten, maar zeer zeker niet alle. Pas als dat is uitgesloten kun je echt spreken van een gedragsprobleem (het overmatig likken met kale plekken als gevolg).

Hopelijk kom je er snel achter wat het probleem precies is, dan kun je tenminste gericht naar een oplossing zoeken.

Sterkte!

Geplaatste afbeelding
Groetjes van Wendy en de poezenbende

Lies
Lies
  • 6.855 berichten
OFFLINE

#15 Geplaatst 21 oktober 2009 - 09:30

scalea zei:

Welke bachbloesems zouden we dan moeten geven?

Daar zou ik pas mee beginnen als elke medische oorzaak uitgesloten is.
Dus liefst even een kweek voor schimmel om heel zeker te zijn dat het enkel door stress is.