Spring naar inhoud


- - - - -

Bewust kindervrije mensen.


  • Log in om te reageren
156 reacties op dit onderwerp
Eragon
Eragon
  • 3.807 berichten
    • Locatie: Vlaams Brabant
  • 6 katten
OFFLINE

#136 Geplaatst 01 september 2011 - 19:14

Ester zei:

Mensen willen tegenwoordig vaak alles: een mooi huis, twee auto's, op vakantie én én én. En ik vind persoonlijk wel degelijk dat kinderen daar vaak de dupe van worden. Vervolgens worden die kids afgekocht met cadeaus zodat de ouders hun schuldgevoel kunnen afkopen.
Ik ben blij dat mijn moeder vroeger altijd thuis was, als ik van school kwam, en klaar zat met een kopje thee om te vragen hoe mijn dag geweest was.
Je kunt ook carriére maken als je kinderen al wat ouder zijn. Natuurlijk is het niet altijd mogelijk in elke situatie, maar je kunt ook genoegen nemen met wat minder en er wel voor je kinderen zijn. Ik zie in mijn omgeving genoeg ouders die zichzelf op één zetten en dáárna komen pas hun kinderen.
Ik zie in de supermarkt rond een uur of 6 ook altijd mensen met kleine jengelende kinderen die net zijn opgehaald van het kinderdagverblijf. Die zijn moe, zeuren en vervolgens wordt zo'n kind een rotkind genoemd, terwijl die allang thuis had moeten zitten om tot rust te komen. Ik kan me niet eens ergeren aan zo'n kind, heb er eerder medelijden mee.

Ik vind dat de Nederlandse cabaratier Theo Maassen een goede opmerking had gemaakt over kinderen in één van zijn shows. Hij had het over een baby die geboren was, een "wonder" wordt genoemd, en na een paar weken ligt dat "wonder" tussen allemaal anderen "wonderen". Hij noemt het de 'kinderdump' en maakte m.i een goede opmerking toen hij zei dat je eens aan diezelfde mensen moet vragen of je hun auto mag lenen..maar hun bloedeigen kind brengen ze naar wildvreemde mensen.

Feit is, carrière maken als je kinderen wat ouder zijn, gaat niet, tenzij wanneer ze 18 en ouder zijn. Moet je dan halftijds of niet gaan werken omdat je kinderen hebt? Neen, absoluut niet nodig? Kinderen afkopen, ik geef toe, ik zie het gebeuren maar niet alle ouders met kinderen die werken voeden zo hun kinderen op hoor.

En ik vind dat eerlijk gezegd een respectloze uitdrukking van Theo Maasen.

OK, ik zie mensen die beiden onregelmatige en zeer late uren hebben en waar de kinderen van jongsaf op internaat zitten, alle weekenden bij opvang, maar dat zijn extremen.  En ik ben geen voorstander van mensen die kinderen hebben voor de standing of omdat het moet maar ik vind niet dat je (dikwijls als vrouw) je werk en carrièreplannen moet opzeggen omdat je een kinderwens hebt en je kinderen graag ziet, want dan zijn 70% van de koppels slecht bezig.

Beau
Beau
  • 645 berichten
    • Locatie: Nederland
OFFLINE

#137 Geplaatst 01 september 2011 - 19:18

Weet je wat ik me ook afvraag.

Wat is dat tegenwoordig met carriere?

Stel je gaat dood waar denk je aan:

1) Aan je kinderen
2) Wat is het toch fantastisch dat ik carriere heb gemaakt

geloof me, optie 2 komt niet langsvliegen en mensen die geen kinderen hebben zien optie 1 ook niet langsvliegen, maar zullen eerder denken aan de dingen die ze goed gedaan hebben in het leven dus bijvoorbeeld aan

- Vrijwilligerswerk
- Het helpen van iets of iemand
- familie
- Vrienden

niet aan het grote huis, grote auto, carriere etc. Dat schijnt echt psychologisch zo te zijn. Sinds ik hier aan denk heb ik een stuk rust in mijn lichaam gekregen. Dat ik toch niet zo heel erg per se een groot huis enzo moet hebben om te slagen in het leven.

Opzich zou je dat nu al meteen kunnen testen, waar ben je trots op als je terug kijkt. Bij mij kwam niet een keer de laptop, telefoon, televisie of wat dan ook langsvliegen.

Bewerkt door Beau, 01 september 2011 - 19:22.

Geplaatste afbeelding

wea
wea
  • 5.837 berichten
    • Locatie: Klein Brabant
  • 4 katten
OFFLINE

#138 Geplaatst 01 september 2011 - 19:35

goh, ik denk cariere en cariere zijn 2 dingen. Vergeet niet dat veel mensen zich ook identificeren met wat ze bereikt hebben in het leven. Niet dat ze een mooi kantoor hebben, maar de projecten op het werk waar ze voldoening uit gehaald hebben. Ik kan me inbeelden dat je daar ook trots op bent.

Je banksalaris zal mss niet voorbij vliegen in de laatste minuten, maar wel wat je hebt bereikt op het het werk, waar jij als mens een verschil hebt gemaakt.
There is no point in arguing with cats as they always get what they want...

nisha's wonderland
nisha's wonderland
  • 2.867 berichten
OFFLINE

#139 Geplaatst 01 september 2011 - 19:56

waar ik aan denk zijn dromen waarmaken... doen wat ik altijd graag heb willen doen.
geld kan je niet meenemen in je graf en over erfenissen ontstaat er toch altijd discussie. Dus geef het uit en maak op die manier je dromen waar.
met of zonder kinderen, in mij n geval zonder want heb er niet zo voor!


feroesti
feroesti
  • 7.453 berichten
    • Locatie: Izegem
OFFLINE

#140 Geplaatst 01 september 2011 - 20:43

Hier in de opvang hebben ikzelf , noch de kinderen nooit het dumpgevoel.
Had ik dat wel, dan zou ik mezelf een zeer slechte onthaalmama vinden, want dan kon ik de job niet aan en koos ik dit beroep volledig om de foute redenen.

De begeleidende taak als onthaalmoeder vind ik super en zowel het kind als de mama en/of papa ontlasten en bijstaan is een waar genot !
Integendeel ik heb een enorm respect voor de hard werkende ouders , voor de éénoudergezinnen en zelfs ook voor gezinnen waarbij men niet werkt en de opvang verplicht is om sociale redenen (komt ook voor en meer dan we denken).
Alle klassen van de maatschappij zijn hier welkom en net dat is zo heerlijk.
De kinderen komen niets te kort, hebben hobby's , veel vrienden, een goede schoolopleiding, ...
Ze zijn hier thuis en krijgen hier hun vieruurtje, maken hun huiswerk en vinden het zeer leuk om dat met hun vriendjes te doen en met onze hulp.

Vroeger hadden mensen wel 10 en meer kinderen , zelfs in de oorlog, denk je dat ze dan helemaal tijd hadden voor elk ieder zijn willetje ? Het was ook een fulltime job en ergens vergelijkbaar met een kinderopvang van nu.
De oudsten moesten hard meewerken en ruimte voor veel andere zaken als hobby's was er niet. Maar die generatie leverde ook gelukkige kinderen op, net als de huidige generatie.
Toch hadden veel van die vrouwen ook wel graag carriere gemaakt en hebben er voor gestreden om te mogen en kunnen werken. En met succes gelukkig, want een leuke, goede job en kinderen gaan perfect samen in deze maatschappij.

Kinderen hebben echt geen levensnood aan een mama die constant bij ze is om gelukkig te zijn.
Ze hebben nood aan een gelukkige mama en als die carriëre wil maken so wath ? Heel veel kinderen zijn maar wat trots op hun werkende ouders, ze zijn vaak zo fier als een gieter.
Als ze een gezellige kinderopvang hebben, toffe grootouders of andere familieleden voelen ze zich daar net zo gelukkig. En als mama en papa gelukkige werkende ouders zijn,  is het ook gelukkig. Geluk zetten ouders over op hun kinderen.
Vreemd hoor, maar zelfs de kindjes die hier de laatsten vertrekken 's avonds hoor je nooit klagen.
We zijn dan wel vaak even vervangouders, maar dat vinden ze net leuk.

Als een kind in de opvang 's morgens in pyama toekomt , wenend,...
is dat niet omdat het daar geen zin in heeft. Was het thuis gebleven had het waarschijnlijk net zo'n slechte ochtend gehad.
Ik ben wat trots om zo'n mama even bij te kunnen staan na haar zoveelste slapeloze nacht. En ben wat blij dat ze er even uit kan en even kan genieten van het sociale gebeuren op het werk.
Kinderen hebben is niet altijd rozegeur en maneschijn, het is af en toe best vermoeiend voor de ouders. Maar hulp en steun daarbij van mensen met ervaring of familieleden, vrienden, is voor de ouders en het kind vaak een zeer goede oplossing en afwisseling.

Ik heb nooit het gevoel dat de huidige maatschappij slecht is voor de kinderen en zal ouders nooit veroordelen voor hun keuzes.
Er zijn een massa aan mogelijkheden, kansen en hulp.
Kinderen worden beschermd en krijgen alle kansen, toch zeker in ons belgenlandje.

feroesti
feroesti
  • 7.453 berichten
    • Locatie: Izegem
OFFLINE

#141 Geplaatst 01 september 2011 - 20:45

nisha zei:

waar ik aan denk zijn dromen waarmaken... doen wat ik altijd graag heb willen doen.
geld kan je niet meenemen in je graf en over erfenissen ontstaat er toch altijd discussie. Dus geef het uit en maak op die manier je dromen waar.
met of zonder kinderen, in mij n geval zonder want heb er niet zo voor!

Mee eens !!
Met of zonder kinderen, je maakt je geluk zelf.
En waar je ook voor kiest zolang je er gelukkig mee bent moet een ander niet oordelen.
Maar zeg nooit, nooit. Je leven kan soms ooit een heel andere wending nemen.

Bewerkt door feroesti, 01 september 2011 - 20:47.


Leenaria
Leenaria
  • 822 berichten
    • Locatie: Westerlo
  • 2 katten
OFFLINE

#142 Geplaatst 04 september 2011 - 16:08

Ik ben niet gewenst kinderloos maar wel bewust kinderloos :p
Maar door mijn miskraam 10 jaar geleden heb ik wel altijd een kinderwens blijven hebben, elk jaar rond de verwachte geboorte krijg ik het moeilijk, maar in mijn situatie is het wel het beste om geen kinderen te hebben.
Met al mijn ziektes en handicap, zou het niet gaan om een zwangerschap uit te zitten + de risico's van ziektes doorgeven aan je kind + al het werk dat je in je kind moet kunnen steken enzovoort...

Waar ik absoluut zot van word, is dat als mensen na hun verhoor (waar blijven je kindjes :o ) mijn redenen horen wáárom die er niet zullen komen, ze ineens opgelucht zijn dat ik toch een 'normaal moedergevoel' heb, dat ik dus wél 'bij de goede mensen' hoor :o Ik denk dat die mensen dan toch ergens jaloers zijn op onze vrijheid en dat ze die vrijheid niemand gunnen, omdat ze die zelf niet meer hebben, anders zouden ze reageren zoals zovele andere mama's en papa's die wél begrip hebben voor je keuze, die zijn wél gelukkig met hun kinderen, zo zie ik het :oops:
Geplaatste afbeeldingGrtjz van Leen, Pixie & Rexy

Zwerver
Zwerver
  • 1.363 berichten
    • Locatie: Kopenhagen
  • 2 katten
OFFLINE

#143 Geplaatst 04 september 2011 - 18:44

Ik heb respekt voor mensen die hun eigen leven leiden, die ze willen leiden. Dat houdt in: Wil je geen kinderen? Jouw keus. Wil je kinderen? Jouw keus. Jij bent jij en je bent niet hun.
Kijk. Je zegt wel over: ik wil geen kinderen en dat doe ik bewust. Maar  je moet ook in de schoenen staan van een persoon die graag kinderen  wilt. Ik bedoel, je hoeft je niet te verantwoorden, maar als iemand jouw  iets vraagt, je vraag je af: waarom vraagt ze? Jaloezie? Dat ik  vrijheid heb? Of gewoon puurheid intresse? raakt niet geirriteerd, maar  kom gewoon achter wat datgene wilt bereiken...

Gelukkig heb ik een lieve vriend die wel kinderen wilt en ook een hele lieve schoonmoeder. En hele lieve familie. Kan niet wachten wanneer ik zwanger word! <3

Bewerkt door Zwerver, 04 september 2011 - 18:48.

Geplaatste afbeelding

veerlevs
veerlevs
  • 2.275 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 2 katten
OFFLINE

#144 Geplaatst 04 september 2011 - 18:50

Ik heb veel respect voor mensen die bewust kinderloos blijven, meer dan voor mensen die maar kinderen krijgen omdat hun vrienden kinderen krijgen en ze niet kunnen achterblijven (of zoiets...).  Je moet er heel bewust aan beginnen en ook veel voor doen.  Ik heb erg sportieve kinderen en er zijn jaren geweest dat ik 16 keer per week in de auto zat om hen te laten zwemmen.  Het is HUN passie en leven en als ouder heb ik hen daar altijd graag bij geholpen.  Ik vind het belangrijk dat (als je kinderen hebt) je er ook voor hen kan zijn (soms is een beetje tijd al OK en soms hebben ze je intensief nodig).  Je moet jezelf daar soms een beetje en voor een tijdje voor wegcijferen, maar ik doe dit met plezier.  Als je dit niet wilt doen (bewust dan) vind ik het heel wijs om niet aan kinderen te beginnen.  Slimme mensen vind ik dit dan :d


Ester
Ester
  • 5.914 berichten
    • Locatie: Leeuwarden
  • 3 katten
OFFLINE

#145 Geplaatst 04 september 2011 - 19:24

Ik noem het nooit kinderloos, dat klinkt alsof er wat mist of dat je bijv. geen kinderen kunt krijgen. Ik noem het daarom altijd kindervrij.
"Wie nog nooit van mening is veranderd, heeft zelden iets geleerd".
Geplaatste afbeelding

MiekeV
MiekeV
  • 787 berichten
    • Locatie: Hamme
  • 3 katten
OFFLINE

#146 Geplaatst 04 september 2011 - 19:55

morgain zei:

Ik krijg het van die mensen die vinden dat je "er in je leven niet gekomen bent" als je niet hetzelfde levensstramien volgt als zij. Bij mij was het niet het bewust kindervrij zijn maar geen partner hebben. Ik ben 28 jaar maar de voorbije 4 jaar zijn mensen aan al het vragen "en nog geen vriend? Dat komt nog wel. Komt ge wel buiten? Want ge moet er wel iets voor doen he, hij komt niet zomaar aanwaaien" en dan volgt een reeks adviezen waar ik niet om gevraagd heb. Ze denken dat mijn leven "on hold staat" en dat het pas compleet is als ik een vriend heb. En daarna komen de kindjes. Dan wordt er gevraagd "en heeft hij al tandjes" (oei die van mij had al tandjes toen hij X oud was) "kan hij al lopen? Nee? Hij kruipt toch al want als hij niet kruipt, is dat slecht voor zijn ontwikkeling". Het stopt dus nooit :trance:

Op den duur begon ik ook heel bits te antwoorden "Nee ik heb nog geen vriend en als ik er één heb zult ge het wel horen, ander onderwerp!" Ze snappen dus echt niet dat ik perfect gelukkig kan zijn zonder vriend. Alles heeft zijn voor en nadelen en ik genoot echt van het alleen zijn, mijn zin kunnen doen, geen zever aan mijn kop :d .

Ik heb nu momenteel wel een vriend (die dus wel is komen aanwaaien :d ) maar moest ik nu heel mijn leven lang niemand gevonden hebben, of ervoor gekozen hebben om alleen te blijven, dan zou ik ook gelukkig kunnen zijn. Maar het zijn de mensen die mij dan ongelukkig zouden maken. Door er iedere keer op te wijzen dat ik maar alleen ben, en dat het toch wel zoveel beter is met twee te zijn (alsof zijn gelukkiger zijn met hun partner, dat vraag ik mij toch ook wel af) doen ze mij altijd twijfelen "wat als ik binnen een paar jaar toch een gemis ga voelen en het dan te laat is?". Ze maken je een buitenstaander. Heel de maatschappij is gemaakt naar het model "man, vrouw, kindjes". Bedrijfsfeestjes met partner. Dus ik moet alleen komen, een vriendin mag niet mee? Dan sta je daar weer alleen. Alle gespreksonderwerpen gaan tegenwoordig ook over kinderen. "Ah ja gij hebt geen kinderen, :o waar moeten we dan over praten :catnoknow ?

Ik krijg het op mijn heupen van die huisje-tuintje-kindje mentaliteit!!!!

Ik kan mij hier volledig in terugvinden. Ik ben ondertussen al 7 jaar alleen, en krijg ook constant die opmerkingen. "Ben jij nu nog steeds alleen?, Hoe kan dat nu?, Vind je dat niet erg?,..." Ik vind het echt niet erg om alleen te zijn, integendeel zelfs, maar het zijn inderdaad zo een mensen met hun opmerkingen, die je een slecht gevoel kunnen geven.
Ik kies er ook bewust voor om geen kinderen te hebben, zelfs al zou ik een relatie hebben. Maar sommige mensen begrijpen dit echt niet.
Bovendien raak je zo ook veel vriendschappen kwijt. Bijna al mijn vrienden zijn gesetteld, wonen samen en/of hebben kinderen, en als kinderloze vrijgezel wordt je dan zo een beetje het buitenbeentje. Je merkt echt wel dat ze je steeds minder in hun leven betrekken, en dat vind ik echt jammer.

Karolientje
Karolientje
  • 18.393 berichten
    • Locatie: Dormaal - Zoutleeuw
  • 5 katten
OFFLINE

#147 Geplaatst 04 september 2011 - 20:02

Ester zei:

Ik noem het nooit kinderloos, dat klinkt alsof er wat mist of dat je bijv. geen kinderen kunt krijgen. Ik noem het daarom altijd kindervrij.

Ja, zo noem ik het inderdaad ook. :)
Geplaatste afbeelding

MiekeV
MiekeV
  • 787 berichten
    • Locatie: Hamme
  • 3 katten
OFFLINE

#148 Geplaatst 04 september 2011 - 20:27

chriske zei:

Sorry Nathalie , ik denk dat je me verkeerd begrepen hebt , herlees men tekst en je zal zien dat ik met Dumpen iets heel anders bedoel !!!

Mijn kinderen gingen ook naar de opvang daar we gingen werken , maar de nachten en WK's waren ze gewoon thuis , we namen ze ook overal mee naar toe ( in het mogelijke ) ontstressen enz bestond toen niet !! Maar we hadden wel gelukkige kinderen die geen 35 adressen hadden om hen te dumpen , dat bedoel ik !

Inderdaad, mensen die hun kinderen naar de opvang doen als ze gaan werken, dat heb ik absoluut geen probleem mee. Maar ik ken genoeg mensen wiens kinderen van 's morgens vroeg tot 's avonds laat in de opvang zitten en dan hebben ze ook nog constant een babysit nodig of dumpen ze hun kinderen bij de grootouders omdat ze moeten gaan sporten, shoppen, uitgaan,... Ik ben van het principe dat als je beslist om kinderen te nemen, dat je er ook tijd voor moet maken, en dat houdt dan ook in dat je sommige dingen moet opgeven. Als je dat er niet voor over hebt, begin er dan gewoon niet aan.

chriske
chriske
  • 1.714 berichten
    • Locatie: Weerde
  • 4 katten
OFFLINE

#149 Geplaatst 04 september 2011 - 21:06

MiekeV zei:

Inderdaad, mensen die hun kinderen naar de opvang doen als ze gaan werken, dat heb ik absoluut geen probleem mee. Maar ik ken genoeg mensen wiens kinderen van 's morgens vroeg tot 's avonds laat in de opvang zitten en dan hebben ze ook nog constant een babysit nodig of dumpen ze hun kinderen bij de grootouders omdat ze moeten gaan sporten, shoppen, uitgaan,... Ik ben van het principe dat als je beslist om kinderen te nemen, dat je er ook tijd voor moet maken, en dat houdt dan ook in dat je sommige dingen moet opgeven. Als je dat er niet voor over hebt, begin er dan gewoon niet aan.

Vind ik ook , chapeau voor alle onthaalmoeders hoor , maar waarom willen sommige persé ouders worden , als ze TOCH  een leven gelijk kinderloze koppels willen leiden ???????  ma tja ieder zen visie daarover zeker !

MiekeV
MiekeV
  • 787 berichten
    • Locatie: Hamme
  • 3 katten
OFFLINE

#150 Geplaatst 04 september 2011 - 21:20

chriske zei:

Vind ik ook , chapeau voor alle onthaalmoeders hoor , maar waarom willen sommige persé ouders worden , als ze TOCH een leven gelijk kinderloze koppels willen leiden ??????? ma tja ieder zen visie daarover zeker !

Inderdaad. Ik zei ooit eens tegen een vriendin die zwanger was en die echt heel veel hobby's heeft en bij allerlei verenigingen is, dat haar leven toch ook serieus zou veranderen als de baby er was. Het antwoord dat ik kreeg was : Waarom? Er zijn toch babysits genoeg?
Echt waar, als ik zo een dingen hoor, daar krijg ik gewoon de kriebels van.
En inderdaad, ze is nu ondertussen bevallen, en dat kind vliegt gewoon van hier naar daar, dan bij de grootouders, dan weer bij de tantes, dan komt er een babysit,... Zonde vind ik dat, dat kind wordt door iedereen opgevoed, behalve door de ouders zelf.