Spring naar inhoud


- - - - -

Eiceldonor


  • Log in om te reageren
42 reacties op dit onderwerp
PeggyJ
PeggyJ
  • 45.914 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#16 Geplaatst 29 september 2011 - 14:29

Hou er ook rekening mee dat je lichaam kan veranderen onder invloed van de hormonen die ze toedienen, zoals gewichtstoename.

Bewerkt door PeggyJ, 29 september 2011 - 14:29.

Geplaatste afbeelding
We kunnen het hart van een man beoordelen door te kijken hoe hij met dieren omgaat :cattailwag

cybercat
cybercat
  • 852 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#17 Geplaatst 29 september 2011 - 14:45

Ann&Dirk zei:

Ik roep al tijden dat het niet eerlijk is dat ik niet net zoals mannen mijn vruchtbare deeltjes kan doneren.

Vandaag las ik de flair,en jawel, dat kan ik toch! Oke, het is niet zo simpel als bij mannen, maar goed.

Wat denken jullie hiervan?

Ik ben natuurlijk nog jong (22) maar heb absoluut geen kinderwens. Er wordt aangeraden te wachten tot je al je eigen kinderen op de wereld hebt gezet, maar die wil ik dus niet.

lol ,ik wou die op dien leeftijd ook A B S O L U U T niet zene  :LOL:
toen ik zwanger was van mijn zoon was ik 28 , een 2é ik dacht er niet aan , tot het op mijn 35é begon te kriebelen .
maw ik die nooit kids wou heb er nu twee ... :oops:

cybercat
cybercat
  • 852 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#18 Geplaatst 29 september 2011 - 14:46

die hormonen spuiten zijn geen lachertje en de ingreep is zeker niet echt pijnloos ..

Guest_Ann&Dirk_*
Guest_Ann&Dirk_*
OFFLINE

#19 Geplaatst 29 september 2011 - 15:55

catherine zei:

Ergens denk ik dat je nog te jong bent om nu al te beslissen ik wil geen kinderen. Nu denk je er zo over maar over 5j denk je er mss heel anders over, je weet nooit hoe het leven gaat. Staat je vriend achter je, of is het eerder een bevlieging. Ik weet dat er mensen hierdoor geholpen zouden zijn maar te weten dat er ergens een kindje van me rondloopt zou me toch heel erg storen. De inpact achteraf is soms groter achteraf, denk vooral goed na, maar ik denk dat je toch eerst gesprekken krijgt met de instanties en de specialisten.

Oh tuurlijk ik verwacht niet dat ik volgende week al aan de hormonen zit ofzo hoor! Daar gaat zeker een tijd over en er moeten ook lichamelijke onderzoeken gebeuren etc.

Over het wel of geen kinderen : ik weet dat de meeste denken dat ik mij nog wel bedenk, maar daar is mijn persoonlijke overtuiging toch het belangrijkste in vind ik. En er is ook helemaal geen garantie dat ik daarna geen kinderen meer zal kunnen krijgen, da's alleen zo als het misloopt. En zo kan er nog veel meer mislopen in mijn leven.
De redenen dat ik geen kinderen wil gaan niet over 'ik wil dat lawaai niet in mijn leven' etc, maar om onder andere het feit dat ik mijzelf niet als moeder zie. Daarnaast weet ik wat voor een impact je hebt als ouder op je kinderen, en daardoor zweer ik al vanaf mijn 10de dat ik geen moeder wordt. Omdat ik weet wat ik geworden ben door bepaalde acties van mijn ouders. En ik ga later meer dan fulltime werken, en dat wil ik ook echt. En ik vind niet dat je kinderen hoort te krijgen als ze de opvang meer gaan kennen dan hun eigen moeder. Allemaal factoren die niet gaan veranderen, behalve dan misschien dat ik over 10jaar mezelf wel in de verantwoordelijkheid zou zien. Over mijn werk ben ik zeker, daar zwoeg en zweet ik al jaren voor, ik wil dat later niet opgeven voor kinderen.

De medicatie : een vriendin van me die bijna afgestudeerd is als psychiater denkt dat het wel kan omdat het slecht is voor het kind vanaf het moment dat het in het bloed van de moeder meegaat in de navelstreng. We zullen wel zien wat ze daar zelf van zeggen als ze bellen of in een gesprek!

Het moreel sterk zijn : ik denk dat het feit dat alle verhalen die ik al lees op internet mij totaal niet afschrikken ook al wel iets zegt over de vastberadenheid. Zeker geen bevlieging, maar iets dat ik echt al jaren zeg, dat ik dat zou doen als het kon. Ik weet alleen nu 'pas' dat het kan.

Guest_Ann&Dirk_*
Guest_Ann&Dirk_*
OFFLINE

#20 Geplaatst 29 september 2011 - 15:56

cybercat zei:

die hormonen spuiten zijn geen lachertje en de ingreep is zeker niet echt pijnloos ..

Een bevalling is ook niet pijnloos, dat doen vrouwen ook elke dag voor wat ze ervoor terugkrijgen ;)
Het feit dat ik daarmee mensen kan geven wat ze het allerliefste willen staat echt honderd keer boven een aantal weken of maanden ongemak voor mij.

Guest_Ann&Dirk_*
Guest_Ann&Dirk_*
OFFLINE

#21 Geplaatst 29 september 2011 - 16:04

PeggyJ zei:

Hou er ook rekening mee dat je lichaam kan veranderen onder invloed van de hormonen die ze toedienen, zoals gewichtstoename.

Dacht ik inderdaad ook al aan! Maar dat gaat dan waarschijnlijk wel weer afnemen nadat de procedure is afgewerkt he? Allee als mijn lichaam weer op 'normaal' is enzo.

Gwynyth
Gwynyth
  • 2.543 berichten
    • Locatie: Mechelen
  • 2 katten
OFFLINE

#22 Geplaatst 29 september 2011 - 16:51

PeggyJ zei:

Hou er ook rekening mee dat je lichaam kan veranderen onder invloed van de hormonen die ze toedienen, zoals gewichtstoename.

Als ik dat mag tegenspreken... Da's vooral omdat je dan zoooo unhappy bent, wanneer het wéér niet gelukt is, dat die snoepjes doos of dat ijsje vaak als troost naarbinnen wordt gewerkt.

Die gewichtstoename mythe wordt officieel door alle gyné's ontkent in Imelda...
Geplaatste afbeelding

catherine
catherine
  • 40.162 berichten
OFFLINE

#23 Geplaatst 29 september 2011 - 17:03

Gwynyth zei:

Als ik dat mag tegenspreken... Da's vooral omdat je dan zoooo unhappy bent, wanneer het wéér niet gelukt is, dat die snoepjes doos of dat ijsje vaak als troost naarbinnen wordt gewerkt.

Die gewichtstoename mythe wordt officieel door alle gyné's ontkent in Imelda...

Ewel mijn buurvrouw haar dochter, krijgt al maanden inspuitingen om zwanger te geraken en ik kan je verzekeren ze is ferm bijgekomen. En niet door de zak snoep of koeken hoor. Elk lichaam reageert hier op zijn manier op.

Pixel
Pixel
  • 17.046 berichten
    • Locatie: Halen
OFFLINE

#24 Geplaatst 29 september 2011 - 17:08

Als je zelf al depressief bent, is het dan wel wijs om je genen gaan door te geven via eiceldonatie? Ik dacht dat zoiets ook wel gedeeltelijk genetisch bepaald was? :oops:

Verder wel super dat je dat zou willen doen voor anderen, voor vreemden dan nog. Ik zou het zelf nooit doen, afzien voor wildvreemden. Het is toch iets helemaal anders dan een spermadonor hè, voor de mannen is het absoluut niet pijnlijk. :mrgreen:

Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#25 Geplaatst 29 september 2011 - 17:09

Pixel zei:

Als je zelf al depressief bent, is het dan wel wijs om je genen gaan door te geven via eiceldonatie? Ik dacht dat zoiets ook wel gedeeltelijk genetisch bepaald was? :oops:

Verder wel super dat je dat zou willen doen voor anderen, voor vreemden dan nog. Ik zou het zelf nooit doen, afzien voor wildvreemden. Het is toch iets helemaal anders dan een spermadonor hè, voor de mannen is het absoluut niet pijnlijk. :mrgreen:

daarom dat ik denk dat dat een struikelblok zal zijn, ze zijn redelijk kieskeurig denk ik...
Geplaatste afbeelding

Guest_Ann&Dirk_*
Guest_Ann&Dirk_*
OFFLINE

#26 Geplaatst 29 september 2011 - 17:12

Pixel zei:

[COLOR=#000000]Als je zelf al depressief bent, is het dan wel wijs om je genen gaan door te geven via eiceldonatie? Ik dacht dat zoiets ook wel gedeeltelijk genetisch bepaald was? :oops: [/COLOR]

Verder wel super dat je dat zou willen doen voor anderen, voor vreemden dan nog. Ik zou het zelf nooit doen, afzien voor wildvreemden. Het is toch iets helemaal anders dan een spermadonor hè, voor de mannen is het absoluut niet pijnlijk. :mrgreen:

Klopt, maar het is geloof ik een laag percentage, niet iets van een 50 % kans ofzo. Ik heb daar vrij veel over gelezen in de tijd dat ik er al erg mee bezig was dat dat één van de dingen was waarom kinderen er niet in zaten voor mij. Het is eerder zo dat je de kans hebt dat je er gevoeliger voor bent, het hoeft zich daarom niet noodzakelijk te ontwikkelen. Maar dat zullen die mensen daar nog wel beter weten dan ik, hoop ik toch!

Guest_Ann&Dirk_*
Guest_Ann&Dirk_*
OFFLINE

#27 Geplaatst 29 september 2011 - 17:17

Gezondheid: je moet in het algemeen gezond zijn en een familiale historiek hebben die vrij is van erfelijk overdraagbare aandoeningen. Om dat uit te maken wordt je gevraagd om een aantal preliminaire onderzoeken te ondergaan: consultatie bij een arts van het CRG (fysiek en gynaecologisch onderzoek, gesprek over je familiale gezondheidshistoriek), bloedprik en laboratoriumanalyse en echografie. Bij die vooronderzoeken worden ook je bloedgroep en rhesusfactor bepaald en je bloed wordt onderzocht op de aanwezigheid van infecties, zoals hepatitis (geelzucht), syfilis en HIV (het virus dat aids veroorzaakt). Bovendien wordt nagegaan of je mogelijk drager bent van een genetische aandoening.

Dit is wat te vinden is op de site over algemene gezondheid! Dus volgens mij, als ze echt alleen kijken naar erfelijkheid, zou het geen factor mogen zijn. Er wordt een kwetsbaarheid voor depressie doorgegeven, niet een percentage kans om het te krijgen. Het kan bv ook zijn dat iemand dat heeft overgekregen maar het nooit ontwikkeld omdat hij/zij beter bestand is of geen 'trigger' tegenkomt in zijn leven.


Sorry als ik hier trouwens wat fel op reageer, maar het zou mij wel echt pijn doen als dit mij nu alweer zou tegenhouden in iets dat ik heel graag wil. Het is één van de redenen dat ik zelf geen kinderen wil (dan niet omdat ik het overgeef, maar omdat ik bang ben voor de stabiliteit die ik kan bieden) en ik vecht er al jaren tegen.

Bewerkt door Ann&Dirk, 29 september 2011 - 17:27.


Gwynyth
Gwynyth
  • 2.543 berichten
    • Locatie: Mechelen
  • 2 katten
OFFLINE

#28 Geplaatst 29 september 2011 - 17:21

catherine zei:

Ewel mijn buurvrouw haar dochter, krijgt al maanden inspuitingen om zwanger te geraken en ik kan je verzekeren ze is ferm bijgekomen. En niet door de zak snoep of koeken hoor. Elk lichaam reageert hier op zijn manier op.

Bij mij heeft dat so far eigenlijk geen enkele verandering teweeggebracht, dus in eerste instantie ben ik geneigd mijn gyné's te geloven :)

Nu, in elk geval, elk lichaam reageert anders, daar twijfel ik niet aan. Maar om echt louter en alleen door de hormonen te verdikken, dat zal niet bij iedereen zo gebeuren. Ik denk dat er evenveel zijn die daardoor verdikken, als dat er zijn die daar helemaal niets door bijkomen. En dat in de meeste gevallen dat verdikken door andere omstandigheden komt dan louter en alleen hormonen.
Geplaatste afbeelding

Guest_Ann&Dirk_*
Guest_Ann&Dirk_*
OFFLINE

#29 Geplaatst 29 september 2011 - 17:22

Gwynyth zei:

Bij mij heeft dat so far eigenlijk geen enkele verandering teweeggebracht, dus in eerste instantie ben ik geneigd mijn gyné's te geloven :)

Nu, in elk geval, elk lichaam reageert anders, daar twijfel ik niet aan. Maar om echt louter en alleen door de hormonen te verdikken, dat zal niet bij iedereen zo gebeuren. Ik denk dat er evenveel zijn die daardoor verdikken, als dat er zijn die daar helemaal niets door bijkomen. En dat in de meeste gevallen dat verdikken door andere omstandigheden komt dan louter en alleen hormonen.

Zou dat niet een beetje zijn zoals bij de pil? Daar roepen ook zoveel mensen dat ze puur van de hormonen bijkomen, terwijl ze gewoon een ander eetpatroon krijgen door de hormonen of meer honger etc.

Lut
Lut
  • 11.643 berichten
  • 4 katten
OFFLINE

#30 Geplaatst 29 september 2011 - 17:28

Je hebt een groot hart Ann :hug:
Voor vrouwen die uit zichzelf geen eicellen hebben, is donatie van een eicel een godsgeschenk!! Die  kunnen dan ondanks het "onvruchtbaar zijn", toch een kleintje in hun buik voelen groeien. Zelfs al komt de eicel niet van haarzelf, door het feit dat het in haar groeide en ze het zelf op de wereld kan zette, daardoor is haar verbondenheid met de baby enorm groot!! Het feit dat haar eigen man dan nog eens de échte papa is, dat moet de max zijn!!
Denk er goed over na, het is niet niks die hormonenkuren. Maar áls je doorzet en je slaagt erin enkele eitjes te doneren, dan maak je in elk geval enkele koppels verschrikkelijk gelukkig!!! :b :hug:

Het zou inderdaad best kunnen dat je omwille van die antidepressiva uit de boot gaat vallen. Maar alleen al het feit dat je zoiets overweegt, dat is zo ontzettend lief!!! Jij stijgt enorm in mijn achting hoor :b :b
:hug: :hug: :hug: