Spring naar inhoud


- - - - -

Eiceldonor


  • Log in om te reageren
42 reacties op dit onderwerp
cybercat
cybercat
  • 852 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#31 Geplaatst 29 september 2011 - 17:37

Gwynyth zei:

Als ik dat mag tegenspreken... Da's vooral omdat je dan zoooo unhappy bent, wanneer het wéér niet gelukt is, dat die snoepjes doos of dat ijsje vaak als troost naarbinnen wordt gewerkt.

Die gewichtstoename mythe wordt officieel door alle gyné's ontkent in Imelda...

ik heb altijd 46 kilo gewogen en na mijn hormonenspuitjes was er meer dan 15 kilo bij ....
dat had echt niks met eten te maken hoor .
vanaf het moment dat ik zwanger was viel ik af en kwam ik terug op mijn gewicht op het einde van mijn zwangerschappen was ik de eerste keer vier kilo aangekomen , en de tweede keer zeven kilo .
de laatste keer zijn ze der trouwens ook nooit meer afgegaan :x

Elena
Elena
  • 1.401 berichten
OFFLINE

#32 Geplaatst 29 september 2011 - 17:48

Als je dat echt wil, gewoon doen! je doet er ongetwijfeld een hoop mensen een groots plezier mee! Natuurlijk moet je een hormonenbehandeling ondergaan, maar misschien stemt het je later zeer gelukkig dat je zo veel hebt kunnen betekenen voor iemand, en ja, misschien is het toch ook leuk te weten dat er ergens nazaatjes van je rondlopen!

Gwynyth
Gwynyth
  • 2.543 berichten
    • Locatie: Mechelen
  • 2 katten
OFFLINE

#33 Geplaatst 29 september 2011 - 18:04

Ann&Dirk zei:

Zou dat niet een beetje zijn zoals bij de pil? Daar roepen ook zoveel mensen dat ze puur van de hormonen bijkomen, terwijl ze gewoon een ander eetpatroon krijgen door de hormonen of meer honger etc.

Jeps, ik denk dat ook...
Geplaatste afbeelding

Gwynyth
Gwynyth
  • 2.543 berichten
    • Locatie: Mechelen
  • 2 katten
OFFLINE

#34 Geplaatst 29 september 2011 - 18:10

cybercat zei:

ik heb altijd 46 kilo gewogen en na mijn hormonenspuitjes was er meer dan 15 kilo bij ....
dat had echt niks met eten te maken hoor .
vanaf het moment dat ik zwanger was viel ik af en kwam ik terug op mijn gewicht op het einde van mijn zwangerschappen was ik de eerste keer vier kilo aangekomen , en de tweede keer zeven kilo .
de laatste keer zijn ze der trouwens ook nooit meer afgegaan :x

Goh ja, elk lichaam reageert inderdaad anders he. Maar ik zou het nog steeds niet willen gebruiken als afschrikmethode "pas op, want je komt kilo's bij door die hormonen!". Voor elk voorbeeld zal zeker ook een tegenvoorbeeld bestaan...

Dan zou ik eerder denken (maar dit is puur wat ik denk en dus helemaal niet wetenschappelijk onderbouwd ofzo, gewoon een bedenking van mij) dat die hormonen eerder misschien een invloed kunnen hebben op de schildklier, waardoor die trager gaat werken waardoor je gewicht toeneemt, terwijl dat bij iemand anders dan bv totaal géén reactie met de schildklier teweegbrengt, waardoor die op gewicht blijft?

Dat kan ook verklaren waarom je terug op gewicht kwam tijdens je zwangerschap, omdat dan andere hormonen overnemen die geen reactie hebben op die schildklier?
Geplaatste afbeelding

catherine
catherine
  • 40.162 berichten
OFFLINE

#35 Geplaatst 29 september 2011 - 19:02

Hoe ga je reageren als je afgewezen word bv? Je neemt al antidepressiva ga je het dan voor u eigen niet allemaal erger maken?

Guest_Ann&Dirk_*
Guest_Ann&Dirk_*
OFFLINE

#36 Geplaatst 29 september 2011 - 19:03

catherine zei:

Hoe ga je reageren als je afgewezen word bv? Je neemt al antidepressiva ga je het dan voor u eigen niet allemaal erger maken?

Ik zal dat jammer vinden want het is iets dat ik al langer wil, maar mede door mijn anti-depressivia sta ik al een stuk sterker in mijn schoenen.

Als ik afgewezen wordt wegens het mogelijk overgeven van een depressie sta ik wel weer een beetje sterker in mijn overtuiging dat het voor mij niet 'goed' zou zijn om kinderen te krijgen.

miranda
miranda
  • 7.838 berichten
    • Locatie: Heusden(Gent)
  • 1 katten
OFFLINE

#37 Geplaatst 29 september 2011 - 23:12

Ann&Dirk zei:

Oh zo spannend!
Ik heb een mailtje gestuurd met een paar vragen, en normaal bellen ze me dan voor een eerste contactgesprek!

Als ik effectief in aanmerking kom zou ik er wel graag een onlinedagboek van bijhouden ofzo! Het is redelijk onbekend en misschien komt het dan wat meer in de aandacht!

Ik denk als je antidepressiva neemt je al zo wie zo niet in aanmerking zal komen



Elena
Elena
  • 1.401 berichten
OFFLINE

#38 Geplaatst 29 september 2011 - 23:27

Oh, als je AD neemt, kom je inderdaad niet in aanmerking. Niet omdat je inderdaad niet geschikt zou zijn voor het moederschap of omwille van erfelijkheid, maar elke vrouw wordt eerst grondig gescreend om te kijken of ze wel sterk genoeg in haar schoenen staat om zoiets te doen. Ze willen een vrouw die evenwichtig is, en als je nu al AD neemt en blijkbaar niet zonder kan, dan zal je inderdaad niet in aanmerking komen voor eiceldonatie.

Floraisonskat
Floraisonskat
  • 2.292 berichten
    • Locatie: deelgemeente van Leuven
  • 2 katten
OFFLINE

#39 Geplaatst 30 september 2011 - 08:00

Ik ben er geen voorstander voor, zonder maar iemand op de tenen willen trappen, maar ik denk dat als het langs de natuurlijke weg niet lukt, daar een reden voor is....
Persoonlijk zou ik dan gaan voor adoptie, er lopen zoveel weesjes rond op de wereld die ook recht hebben op een warme familie, een mama en een papa, liefde en eten en drinken.... alle kortom een kind te mogen zijn, zorgeloos..

Het lijkt me gewoon ook niet gezond al die externe hormonen in je lijf te krijgen...

Maar ik heb misschien makkelijk praten met 3 kinderen..... maar ik heb er vroeger veel over nagedacht, mama* had ook al gezegd draagmoeder te willen zijn als ik geen kindjes zou kunnen krijgen, maar dat wou ik niet.. IVF of zo zou ik ook nooit gedaan hebben, adoptie of pleegouder dat wel.

grumpje
grumpje
  • 5.799 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#40 Geplaatst 30 september 2011 - 08:19

Wauw Ann, wat ontzettend lief! Ik vraag me alleen af waarom ze zeggen dat je het liefst al kinderen moet hebben gehad. Is er kans op onvruchtbaarheid na de behandeling?
Ook ik ben van mening dat je echt niet zeker kan weten dat je geen kinderen wilt.
Als ik naar mijn schoonzus kijk, die altijd schreeuwde dat ze nooit kinderen wilde. Een echte carierrevrouw.... Nu is ze wat ouder en denkt ze daar toh heel anders over.
Met die AD lijkt me ook een beetje waarom je ze slikt. Als je Manisch D bent is de kans op overerving veel groter dan als je depresief bent door"omstandigheden die er gebeurt zijn in je leven. (ik weet niet hoe ik het even anders moet uitleggen, sorry)

Als ik jou was, zou ik idd alles aanvragen en informatie verzamelen, maar nog even wachten als je geschikt wordt bevonden, puur om jezelf te beschermen. Begrijp me niet verkeerd, ben zelf ook nog een "jonge hond" ;) en heb altijd vrij volwassen in het leven gestaan ook op mijn 22ste, maar 4 jaar later zie ik dat ondanks ik altijd vrij volwassen ben geweest toch nog groei in mijn vrouwelijkheid en de manier waarop ik in mijn leven sta.

Dikke kus

Guest_Ann&Dirk_*
Guest_Ann&Dirk_*
OFFLINE

#41 Geplaatst 30 september 2011 - 10:16

Elena zei:

Oh, als je AD neemt, kom je inderdaad niet in aanmerking. Niet omdat je inderdaad niet geschikt zou zijn voor het moederschap of omwille van erfelijkheid, maar elke vrouw wordt eerst grondig gescreend om te kijken of ze wel sterk genoeg in haar schoenen staat om zoiets te doen. Ze willen een vrouw die evenwichtig is, en als je nu al AD neemt en blijkbaar niet zonder kan, dan zal je inderdaad niet in aanmerking komen voor eiceldonatie.

Als moeder hoor je ook wel evenwichtig te zijn lijkt me. Als ik hier dingen lees als kinderen die weigeren te eten of te slapen, dan moet je als ouder al sterk in je schoenen gaan om 'ns niet onder door te gaan volgens mij. Om dan nog maar te zwijgen van de echte puberteit. Dus als puur het nemen van AD aanwijst dat ik niet evenwichtig ben, maakt dat mij ook ongeschikt als moeder in mijn ogen. Die AD zal er nog wel even zijn, want die zorgt voor de aanmaak van een stofje in mijn hersenen, een stofje dat mijn lichaam niet vanzelf aanmaakt. En tja, hoeveel mensen nemen er niet iets om een mankement te compenseren.

Ik wil jouw mening hiermee niet aanvallen, maar rechtstreeks vanuit AD aannemen dat iemand niet evenwichtig kan zijn zou ik nogal kort door de bocht vinden. Dat men dan kiest voor een aanvullend psychologich gesprek oid lijkt me dan wel weer logisch. Misschien ben ik wel evenwichtig nu, maar heb ik daar die medicatie voor nodig.

Bewerkt door Ann&Dirk, 30 september 2011 - 10:20.


Gwynyth
Gwynyth
  • 2.543 berichten
    • Locatie: Mechelen
  • 2 katten
OFFLINE

#42 Geplaatst 30 september 2011 - 13:53

Floraisonskat zei:

Ik ben er geen voorstander voor, zonder maar iemand op de tenen willen trappen, maar ik denk dat als het langs de natuurlijke weg niet lukt, daar een reden voor is....

Maar zoals bij mij, daar hebben ze een eierstok weggehaald om kanker te voorkomen, en aan de andere geoppereerd. Mijn enige "reden om geen kinderen te krijgen" zou dan zijn "omdat ik braaf mijn studies heb afgemaakt en mijn huidige partner niet eerder heb leren kennen"?

Ik weet dat je het niet slecht bedoeld he, maar als ze beide hadden moeten weghalen, had ik geen enkele kans meer gehad op kindjes van mijzelf, gewoon omdat ik braaf was en niet vroeger met iemand onbeschermd in bed sprong en dan onvolwassen al voor een kind moest zorgen? Dat wringt een beetje, naar mijn gevoel...

Floraisonskat zei:

Persoonlijk zou ik dan gaan voor adoptie, er lopen zoveel weesjes rond op de wereld die ook recht hebben op een warme familie, een mama en een papa, liefde en eten en drinken.... alle kortom een kind te mogen zijn, zorgeloos..

Het lijkt me gewoon ook niet gezond al die externe hormonen in je lijf te krijgen...

Maar ik heb misschien makkelijk praten met 3 kinderen..... maar ik heb er vroeger veel over nagedacht, mama* had ook al gezegd draagmoeder te willen zijn als ik geen kindjes zou kunnen krijgen, maar dat wou ik niet.. IVF of zo zou ik ook nooit gedaan hebben, adoptie of pleegouder dat wel.


Maar er is een gigantisch verschil tussen je eigen kind ter wereld brengen, en een kind adopteren. Dat kindje dat in jouw groeit, en dan ter wereld komt, heeft geen geschiedenis mee, dat groeit op zoals elk kindje van jouzelf.

Terwijl een adoptiekindje een geschiedenis meekreeg, dat nog lang op latere leeftijd tot uiting kan blijven komen. Je kan een kindje niet plots ergens zetten, en er dan vanuit gaan dat het een zorgeloze toekomst heeft, nu het zich in gezin x bevindt. Daar is héél véél tijd, moeite, energie voor nodig. Daarvoor moet je véél sterker nog in je schoenen staan dan wanneer je via ei-donatie een kind ter wereld brengt...

Je kan voor adoptie openstaan, of je staat het niet, maar dat is een eigen beslissing die je moet nemen. Eiceldonatie staat voor mij eigenlijk los van adoptie. Ik bedoel maar, ik zou het nooit als een alternatief overwegen.

Geplaatste afbeelding

Guest_Ann&Dirk_*
Guest_Ann&Dirk_*
OFFLINE

#43 Geplaatst 03 oktober 2011 - 13:54

Ik kom nu niet in aanmerking omdat ik AD neem. Niet omdat ik depressief ben oid, want als ik stop met de medicatie kom ik wel in aanmerking. Dus hopelijk kan ik dan later het toch nog doen!