Spring naar inhoud


- - - - -

6e zintuigen bij dieren en de prachtige verhalen die erbij horen


  • Log in om te reageren
3 reacties op dit onderwerp
grumpje
grumpje
  • 5.799 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#1 Geplaatst 04 oktober 2011 - 10:06

Door een ander topic kwam ik op het idee voor deze titel.
Misschien is het leuk deze verhalen te delen met elkaar!
Ik ben ervan overtuigd dat dieren veel aanvoelen. Ze weten percies wanneer we verdrietig zijn,  welke mensen wel goed voor ons zijn, en welke mensen totaal niet.

Zo heb ik een leuk verhaal over een hond die percies wist wie te vertrouwen was en niet, dit heb ik net al ergens anders geschreven, maar als voorbeeld zet ik hem hier ook even bij


Op mijn 15e kreeg ik een bijbaantje in een friture en mijn bazin had een enorme bordeau dog achterom zitten, die enorm fel was. Hij acepteerde iedereen die aan hem was voorgesteld en beschermde diegene ook, maar was zij er de eerste keer niet bij moest je rennen voor je leven.
Die eerste dag was het enorm druk en vroeg me wat te halen achter de poort en was stomweg vergeten dat ze me nog niet had voorgesteld. 2 minuten laten rende ze met een witte neus achter me aan, terwijl ik met het dier lag te kroelen. Ze had dit nog nooit meegemaakt. 2 jaar later kwam er een nieuwe vrouw bij, en die werd wel netjes voorgesteld, maar 2 dagen erna stond hij met ontblootte tanden naar haar te grommen, en de dag erna was geld gestolen uit de kassa.

Het was een geweldige hond, die ik ook verzorgde als mijn toenmalige bazin op vakantie was. Hij beschermde me altijd.
Mijn hond nu doet dit ook, en vertrouw hem ook in zijn oordeel, maar het was toen erg machtig om met een hond te lopen van 80 kilo als 15 jarige

amazingdolls
amazingdolls
  • 3.501 berichten
    • Locatie: Geraardsbergen
  • 18 katten
OFFLINE

#2 Geplaatst 04 oktober 2011 - 11:02

Ik geloof daar ook in!!!
Ons Lexi is een poes die hier werd geboren.
Echt aanhankelijk kan ik haar echt niet noemen, ze komt niet zoveel uit zichzelf bij mij op schoot liggen.
Maar als ik het eens moeilijk heb (als ik aan mijn ouders denk die beide gestorven zijn of met iets anders zit) dan is ze er, springt ze op mijn schoot en begint te spinnen.
Dit is al meer dan 1 keer gebeurt, dus van toeval is geen sprake.
Geplaatste afbeelding

Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#3 Geplaatst 04 oktober 2011 - 13:27

wij hadden vroeger een duitse herder, Tina. van pup af had ze socialisatieproblemen, maar uiteindelijk is dat naar ons toe goed gekomen. mijn pa was haar eerste baas, daaronder stond ik, dan mijn zus en mijn moeder.

ik deed altijd lange wandelingen met haar, en ik was toen ook ongeveer 15jaar ofzo. dus lekker stoer met een grote donkere duitse herder op straat. op bepaalde plaatsen sprak 'de jeugd' af, niet allemaal even vriendelijk en beleefd. zonder hond zou ik er niet durven passeren, maar met tina voelde ik me veilig, en idd op de jongens reageerde ze heeeeeel agressief! die moesten niet dichterbij komen, anderen mochten dichterbi komen (op mijn teken) en aanvaardde ze wel na een minuutje of 10. maar nadien dan bekeken, diegenen die toen niet mochten dichter komen dan een meter, waren dus toen het krapuul, en nu ook nog (velen ervan al in gevangenis gezeten, of hebben met drugs te maken ofzo)  dus ik liet me voor mijn oordeel over mensen, wel leiden door de reactie van mijn hond. als er vrienden of kennissen kwamen, en de hond moest er niets van weten, tjah, dan ging ik er ook niet veel contact mee houden!

toen mijn pa gestorven is (Tina en mijn pa waren altijd samen) dachten we dat ze ging sterven van verdriet, maar nee hoor, de 2 weken ervoor toen hij in ziekenhuis was,t reurde ze verschrikkelijk! dus wij vreesden het ergste toen hij stierf, maar vanaf die avond was ze terug gelukkig, ze ging niet meer wachten op de oprit, en 's avonds lag ze te kwispelen terwijl ze keek naar de keukendeur, alsof ze hem zag... :LOL: heel vreemd, maar ben ervan overtuigd dat ze zijn aanwezigeheid voelde!


ik vertrouw nog steeds op mijn hondjes hun oordeel, als mijn chihuahua's niet willen gaan knuffelen bij de mensen, tjah, dan heb ik er geen goed gevoel bij...
Geplaatste afbeelding

grumpje
grumpje
  • 5.799 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#4 Geplaatst 04 oktober 2011 - 13:46

Mooi he..

Van mijn 8e tot 16e had ik zo als veel meisjes verzorgpaarden.
3 lieve schatten en 1 valse ruin... Vrij weinig mensen konden het bij hem goed doen, en als je aan zijn bibs kwam kon je hoeven verwachten.

Natuurlijk was dat mijn favoriet. Ik moest eerst naar hem komen anders kwas het beest zo jalours dat hij je geen blik waardig gunde, maar zat ik niet lekker in mijn vel, dan kwamen ze allemaal kroelen met hun lippen door mijn haar.
We reden altijd in de weilanden, zonder zadel, want dat vonden we mooier als met.
Ik vergeet nooit meer dat ik op een dag enorme spierpijn had, en we via trappen in galop naar boven rende en ik op het laatste echt niet meer kon blijven zitten, en heel langszaam via zijn kont van hem afviel... Het enigste wat ik dacht was, nu komen die ellendige hoeven, maar nee hoor, hij draaide zich rustig om, keek of het goed met me ging liep naar een paaltje en liet me daar weer opstappen :love3:

Het was echt een "te gek" dier, en ik moest stiekem lachen als hij naar andere rottig deed, maar als het erop aankwam was hij een enorme schat