Spring naar inhoud


- - - - -

Flodder & haar dementie


  • Log in om te reageren
12 reacties op dit onderwerp
S10
S10
  • 97 berichten
    • Locatie: Londerzeel
  • 2 katten
OFFLINE

#1 Geplaatst 04 oktober 2011 - 16:56

Het gaat precies met rasse schreden achteruit...ze miauwt (klagelijk) elke nacht, is blind en weet dikwijls niet meer waar ze is.  Sinds enkele dagen vinden we regelmatig haar ontlasting overal in huis, terwijl ze dit nog nooit heeft gedaan.  We zijn er echt niet gerust in.
Vandaag kwam ik thuis en had ze naast haar mandje haar behoefte gedaan.  Toch kunnen we nog niet de beslissing nemen haar te laten inslagen, dit is zo moeilijk.  Ze eet nog (weliswaar niet veel) en is nog zo aanhankelijk.
Moeilijk na 20 jaar... :(
Stien

Bewerkt door S10, 04 oktober 2011 - 16:57.


hilleke
hilleke
  • 19.510 berichten
    • Locatie: France
OFFLINE

#2 Geplaatst 04 oktober 2011 - 17:01

Ik kan begrijpen dat dit moeilijk is, maar als ze al een mooi leven van 20 jaar achter de rug heeft kan je haar een mooi einde toch niet afnemen?
volgens je beschrijving heeft ze het zelf heel moeilijk, en als je echt merkt dat ze niet meer gelukkig is, dat ze zich ellendig voelt, hoe moeilijk het ook is, hak dan die knoop door.

Geef haar een mooi levenseinde en laat haar niet onnodig afzien.
Al weet ik dat dit makkelijker gezegd is dan gedaan, maar zet jezelf even in de plaats van haar.

Ik wens je heel veel sterkte met deze moeilijke beslissing.


Nivo
Nivo
  • 6.320 berichten
  • 1 katten
OFFLINE

#3 Geplaatst 04 oktober 2011 - 20:31


Hallo S10,
Ik ben blij om je berichtje te lezen al is het een moeilijk onderwerp.
AL een tijd zit ik met hetzelfde en heb ook gedacht hier een berichtje over te plaatsen maar ik ben een beetje bang voor de reacties.  Nu ik jou bericht lees wil ik mijn verhaal ook doen want ik kan alle steun gebruiken en nu weet ik dat oa jij kan begrijpen hoe moeilijk dat het is.
Mijn Ozzy is nu ook de 20 gepasseerd en sinds bijna een jaar doof. Ze is hierdoor ook veranderd en is heel jaloers geworden. Ik kan me inleven dat ze zich achtergesteld voelt en denkt dat ik niets meer zeg tegen haar, wat moet ze zich eenzaam voelen.  Behalve dat heeft ze een te snel werkende schildklier die onmogelijk nog te behandelen is. Het heeft nog geen organen aangetast en ze heeft verder geen pijn. Wel is ze de hele dag uitgehongerd en schrokt alles op wat eetbaar is. Deels ook uit jaloezie ze eet nu zelfs rauw vlees die ze nooit eerder gegeten heeft. Ze mist ook enkele tanden en soms moet ik ingrijpen als ze er met een te groot stuk vlees vandoor gaat. Als ik het wil wegnemen dan is ze heel agressief en gromt en slaat haar nagels in mijn vel tot bloedens toe.  Er staat de hele dag eten maar als ze schijnbaar denkt dat de andere poezen iets lekkerder hebben gekregen dan gaat ze uit protest haar (harde)behoefte doen op de lapjes van de andere poezen in de zetel.  Ik herken haar niet eens meer het is niet meer Ozzy.
Het knaagt, 20 jaar en zoveel samen meegemaakt het is niet gemakkelijk om die beslissing te nemen die nu toch elke dag even in gedachte komt.  Heeft ze nu pijn dan is het een andere zaak. Maar wanneer moet je nu beslissen dat ze echt afzien, ze doet verder alles nog, geniet nog van een zonnetje en buiten zijn….. ik kan het niet, dit hier schrijven is al moeilijk.
Misschien dat ik straks nog iets toevoeg ik ben er even verdrietig van
:hug:


Alicia
Alicia
  • 2.222 berichten
  • 2 katten
OFFLINE

#4 Geplaatst 04 oktober 2011 - 20:48

Wat moeilijk allemaal...
Sterkte.

Maar ik volg hilleke wel.
Blind zijn, niet meer weten waar je bent... dat is toch ook wel beangstigend voor haar hé.

Nivo
Nivo
  • 6.320 berichten
  • 1 katten
OFFLINE

#5 Geplaatst 04 oktober 2011 - 22:13

Sorry ik heb me even laten gaan….
Ik kan me inleven hoe zeer je erover inzit en het er elke dag moeilijk mee hebt. Zeker als je haar even alleen moet laten. Ik kan je niet helpen om je te steunen om de goede beslissing te nemen wat die ook mag zijn. Misschien is het een klein beetje steun om erover te kunnen schrijven en andere ervaringen te lezen. Het is in ieder geval fijn dat je dit berichtje hebt geplaatst en ben zeker benieuwd hoe anderen het ervaren want ik weet dat het te gevoelig is als je er zelf midden in zit en je zelf niet meer ziet wat nu rechtvaardig zou zijn.

Bewerkt door Nivo, 04 oktober 2011 - 22:16.


catherine
catherine
  • 40.162 berichten
OFFLINE

#6 Geplaatst 04 oktober 2011 - 22:46

Het is idd moeilijk de klik te leggen wat nog een waardig leven is voor de kat. Ik heb hetzelfde voorgehad met mijn Pimmeke 19,5j. Ergens moet jij de beslissing maken van nu is het genoeg ik laat je niet meer afzien al is dit heel moeilijk. Ik kon die beslissing ook niet maken en Pimmeke is na een harde strijd thuis gewoon gestorven. Ik heb de andere hier beloofd dit nooit meer te doen. Je mag niet uit egoisme handelen al is het zwaar. Je moet uitmaken van heeft hij pijn of niet, is het nog leefbaar voor iedereen... Gemakkelijk is het niet maar er zal een dag komen dat je zegt het is genoeg geweest en dan moet je die keuze voor hem maken.
:hug: :hug: :hug: :hug: :hug:

Nivo
Nivo
  • 6.320 berichten
  • 1 katten
OFFLINE

#7 Geplaatst 04 oktober 2011 - 23:07

catherine zei:

Het is idd moeilijk de klik te leggen wat nog een waardig leven is voor de kat. Ik heb hetzelfde voorgehad met mijn Pimmeke 19,5j. Ergens moet jij de beslissing maken van nu is het genoeg ik laat je niet meer afzien al is dit heel moeilijk. Ik kon die beslissing ook niet maken en Pimmeke is na een harde strijd thuis gewoon gestorven. Ik heb de andere hier beloofd dit nooit meer te doen. Je mag niet uit egoisme handelen al is het zwaar. Je moet uitmaken van heeft hij pijn of niet, is het nog leefbaar voor iedereen... Gemakkelijk is het niet maar er zal een dag komen dat je zegt het is genoeg geweest en dan moet je die keuze voor hem maken.
:hug: :hug: :hug: :hug: :hug:

dank je wel :hug:

Heb ik ook al eens geflikt :( had een kater van straat mee naar huis genomen. Was zo een heel erg dankbaar diertje die de hele dag op mijn schouder zat en overal mee naar toe ging, ik kon alles met hem doen hij bleef gewoon zitten, zelf de afwas. Ik denk dat hij ook al op leeftijd was en uiteidelijk viel hij zoveel af en ik bleef maar naar de da gaan om hem op te lappen. Hij heeft zo afgezien :( :( :( NOOIT MEER!!!!!!!!




Kathleen
Kathleen
  • 7.941 berichten
    • Locatie: Deurne
  • 2 katten
OFFLINE

#8 Geplaatst 05 oktober 2011 - 09:21

Hallo, 2 jaar geleden hebben wij hetzelfde meegemaakt met Figaro. Mijn verhaal van de laatste weken kan je hier lezen Wat doen met Figaro :( - ingeslapen
Pas nadat we de beslissing hadden (kunnen)nemen om hem te laten gaan, en geloof me dat was heel moeilijk en er zijn hier serieus wat tranen gevloeid en ik de foto's en filmpjes zag van zijn laatste weken/dagen, dan besefte ik dat het mssn voor hem beter was geweest om hem toch al vroeger te laten gaan. Hoe moeilijk die beslissing ook was. Figaro was ook die laatste weken heel erg aanhakelijk, nu besef ik dat dat waarschijnlijk was omdat hij bij ons zich veilig voelde, de rest kwam hem waarschijnlijk te beangstigend voor.
Heel veel sterkte met je beslissing, het zal niet makkelijk zijn. Maar denk goed na over het welzijn van de poes en aan jezelf :hug: :hug: :hug:

Bewerkt door Kathleen, 05 oktober 2011 - 09:23.

Geplaatste afbeelding
Wanneer je verdrietig bent, kijk dan in je hart en je zal zien dat je weent om wat je vreugde schonk

PeggyJ
PeggyJ
  • 45.914 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#9 Geplaatst 05 oktober 2011 - 10:56

Graag zien is ook loslaten, het is een moeilijke beslissing, maar een poes is van nature een heel proper dier, als ze zichzelf niet meer kunnen verzorgen is het voor hen niet fijn. :geluk: :geluk: :rub: :rub:
Geplaatste afbeelding
We kunnen het hart van een man beoordelen door te kijken hoe hij met dieren omgaat :cattailwag

Guest_poezemie_*
Guest_poezemie_*
OFFLINE

#10 Geplaatst 05 oktober 2011 - 16:46

Wat een moeilijke situatie,ik kan der inkomen hoor,beslissen over een leven is altijd heel moeilijk,ik heb nog maar net 2weken geleden men trouwe hond rex laten inslapen,en moeilijk dat dit was MAAR ik had op voorhand gezecht dat hij niet zou mogen afzien.
Hoe dikwijls er nu de voorbije dagen de vraag door men hooft is geschoten of ik wel de juiste beslising heb genomen en dan zecht men man met troostende woorden ja men schat het was de juiste beslissing,we konden hem nietmeer helpen(we waren hem al bijna een jaar medicatie aan het geven,eerst voor zen zware artroze en toen kreeg hij dan ook nog eens kanker in zen keel.)Ik wou niet dat hij moest stikken.
Zulke beslisingen zijn altijd hartverscheurend MAAR als je van je dier houd dan is dit soms op zulk moment zeker goed dat je even je poes probeert te volgen en te zien of dit dan niet het beste is ook voor haar.Ach ja hoe dikwijls heb ik al niet gezecht ach konden dieren tog maar praten dan zouden zulke beslisingen meer met een zelfzekerder gevoel genomen worden omdat je dan wist ok mijn lieveling wil het ook zo.

Ik wens je allersinds heel veel sterkte in deze moeilijke situatie en hoop dat het tog nog een beetje draagbaar word.
Lieve groeten en dikke knuffels vanwege mij en men poezels

jubikelcats
jubikelcats
  • 6.071 berichten
    • Locatie: Stadskanaal
  • 17 katten
OFFLINE

#11 Geplaatst 05 oktober 2011 - 17:26

Loslaten is ook liefhebben.

Sterkte met deze moeilijke beslissing.

Geplaatste afbeeldingJubikel Cats Perzen en Exotics
Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken, raak je mijn hart nog duidelijker aan. Krachtig zijn in je kwetsbaarheid en kwetsbaar zijn in je kracht!

t07037
t07037
  • 1.717 berichten
    • Locatie: Utrecht
  • 5 katten
OFFLINE

#12 Geplaatst 07 oktober 2011 - 18:42

jubikelcats zei:

Loslaten is ook liefhebben.
Helemaal mee eens, ook al is dit zwaar.
Sterkte :hug: :hug:


Geplaatste afbeelding
Always look at the bright side of life !

Guest_Vosse_*
Guest_Vosse_*
OFFLINE

#13 Geplaatst 09 oktober 2011 - 13:47

Ik ga een paar heel onpopulaire dingen zeggen... maar dat is dan maar zo :oops:

Was het mijn kat geweest, ik had ze al lang laten inslapen. Er zijn hier nog verhalen geweest van mensen met oude poezen, waar ik telkens me heel erg heb moeten inhouden om niet boos te worden.

Een kat maakt geen plannen, een kat denkt niet, nou, ik hoop toch volgende lente nog eens een merel te vangen, of ik ben benieuwd wat er nu onder de kerstboom gaat liggen. Een poes leeft in het hier en nu. En hier en nu, heeft ze pijn en heeft ze weinig levenskwaliteit. Het beste is dan om haar rustig te laten inslapen.

Ik wil niet zeggen dat dat gemakkelijk is hé, ik begrijp waarom het een moeilijke beslissing is om te maken. Maar het niet doen is - naar mijn persoonlijke mening - enorm grof en egoïstisch tov een dier dat je zoveel mooie jaren heeft gegeven.

Zelf heb ik een kater van 18 jaar oud. Ik ben erg oplettend voor het punt waarop ik hem moet laten inslapen. Ik zal dat waarschijnlijk veel sneller doen dan veel andere baasjes. Ik vertik het hem ook maar één dag te laten afzien als hij duidelijk in een onomkeerbare situatie zit. En ik hou ontzettend veel van dat beestje, maar net daarom zal ik het zo doen.

Ik wil hierbij niet zeggen dat je een slecht baasje bent, of wat ook. Het zijn zware beslissingen en die zijn niet gemakkelijk om te nemen. Ik vind alleen dat dit te belangrijk is om je mening niet te durven geven.

In ieder geval veel sterkte met je beslissing.