Spring naar inhoud


- - - - -

Mijn broer...


  • Dit onderwerp is gesloten Dit onderwerp is gesloten
142 reacties op dit onderwerp
Fairness
Fairness
  • 6.049 berichten
    • Locatie: Wezemaal
  • 2 katten
OFFLINE

#1 Geplaatst 18 april 2012 - 10:39

Het moet me hier even van mijn hart. Zou graag jullie mening hebben en zeker jullie raad!!

Mijn broer had tot over zo'n 8maand een relatie met een meisje. Net toen de relatie voor goed verbroken werd bleek ze zwanger te zijn. Ze hadden op dat moment al heel wat problemen en ze had hem volgens vermoedens wel bedrogen gehad maar daar is geen zekerheid over... Pff het is een lang verhaal hoor...
Ga er nu al even mijn broers uitleg bij zetten en dan verder gaan ;) .
Hier mijn broer zijn verhaal (zoals wij het ook steeds te horen kregen). Sorry het is lang maar zonder deze gegevens word oordelen moeilijker:

Na maanden van stilzwijgen wens ik mijn verhaal ook eens naar buiten te  brengen. Enkelen onder jullie zijn al op de hoogte van wat er zich de  laatste maanden allemaal heeft afgespeeld. Maar nu mag iedereen het  horen en zijn mening vormen. En misschien zijn er enkelen die dit te ver  vinden gaan, voor mij is het een manier om hiermee om te kunnen gaan...
Zoals enkelen onder jullie al weten, is Wendy,  mijn ex, zwanger. Begin augustus vertelde ze me dat ze overtijd was. Ik  raadde haar aan om een zwangerschapstest te gaan halen wat we die dag  zelf ook nog hebben gedaan. Van zodra we thuiskwamen van het winkelen  had ze de test gedaan en hieruit bleek dat ze inderdaad zwanger was.
Het was natuurlijk even schrikken voor allebei maar na enig overleg  zouden we er 100% voor gaan. Ook mijn kinderwens is bij velen al een  hele tijd geweten en het was voor mij dan ook een soort van ultieme  bekroning van mijn liefde voor haar, ook al was dit helemaal niet zo  gepland.
Voor ik verder doorga over de zwangerschap, toch even kort  de voorgeschiedenis schetsen omdat dit volgens mij toch ook wel relevant  is...
Wendy had ik in de zomer van 2009 leren kennen op een bbq bij  een vriend. Mijn 1ste indruk die ik van haar had, was niet bepaald om  te zeggen dat mijn type meisje was, integendeel... Maar goed, via  facebook raakten we meer en meer aan de praat en begonnen we ook meer en  meer af te spreken. De eindejaarsperiode van 2009 zat ik geruime tijd  thuis omwille van de klaplong die ik op het werk gekregen had en bracht  ze veel tijd bij me thuis door. Zo hadden we natuurlijk de tijd om  elkaar beter en beter te leren kennen. We gaven ons bloot aan elkaar,  vertelden vele 'geheimen' en van het één kwam uiteindelijk het ander.  Waar zij eerst nog enigszins weigerachtig tegenover stond, is dan toch  op een relatie uitgedraaid. Ook zij had toegegeven aan de gevoelens die  ze eerst nog probeerde te verdringen.
De eerste 3-4 weken waren  fantantisch tot op een bepaalde dag ik voor de 1ste keer geconfronteerd  werd met haar uit het niets opkomende driftbuien, bijhorende agressie en  zelfmoorddreigementen. Ze zou gaan klacht neerleggen wegens  mishandeling en zich daarvoor zelf bont en blauw slagen... In paniek nog  een vriend gebeld omdat ze intussen al een halve fles wodka had  achterover geslagen en een aantal pillen had geslikt en met haar auto  wou vertrekken...
Misschien hadden mijn ogen toen al moeten  opengaan, maar na enige tijd kalmeerde ze weer en leek ze terug volledig  bij besef. Alles uiteindelijk bedekt met de spreekwoordelijke mantel  der liefde. Toen heeft ze me ook dingen verteld die ze had meegemaakt in  het verleden. Het was me snel duidelijk dat ze die nog niet verwerkt  had en wel eens de aanleiding konden zijn voor wat gebeurd was. Ze was  hiervoor al in therapie geweest, maar die had ze vroegtijdig stopgezet.
Het bleef jammer genoeg niet bij die ene keer. Niet dat ze zo frequent  voorvielen, maar het maakte het er toch niet makkelijker op. Zeker niet  die keer op het communiefeest mijn zus haar zoon waar mijn zus door het  glas van de voordeur ging doordat zij die tegen haar sloeg (met  ziekenhuis en politie als gevolg) en ze haar ouders nadien wijsmaakte  dat we haar 2 dagen hadden opgesloten. Zichzelf uit situaties proberen  praten met leugens, was haar ook niet altijd vreemd.
Desondanks wou  ik haar niet loslaten: de mooie momenten waren zeker zo intens en ik  had voor mezelf besloten dat ik er samen met haar wel door zou raken. Ik  wist hoe ze kon zijn en dat hield me recht. De reden voor haar  onvoorspelbaar gedrag lag voor mij in haar verleden. Het knaagde wel aan  mijn zelfvertrouwen want door de verwijten die ik op die 'zwakke'  momenten van haar naar mijn hoofd geslingerd kreeg, begon ik soms aan  mezelf te twijfelen. Ze verweet mij uiteindelijk meerdere keren dat ik  de oorzaak was van alles en soms vroeg ik me echt af of het dan  misschien toch aan mij zou kunnen liggen.
Tot Kerstavond 2010...een  erg leuke avond bij haar ouders met een etentje en vele kadootjes. Later  op de avond begonnen we met ons vieren te wiezen. Allemaal erg tof tot  ik een 2de keer op rij kaarten had om miserie te gaan. What's in a name!  Want toen ontplofte de bom weer...iedereen was tegen haar en ze schold  iedereen de huid weer vol. Ze is toen in een colère opgestaan met alweer  het dreigement dat ze zich van kant zou gaan maken en is het huis  uitgelopen. Pa erachter, haar ma en ik wenend en verweesd achtergebleven  aan tafel. Zoals altijd bekoelde de hele situatie weer na een tijdje,  kwam ze terug en was het alsof er niks gebeurd was. toen had haar ma  haar ook gezegd dat het misschien niet slecht was om terug in therapie  te gaan. Ook ik had dat al eens tevergeefs geopperd maar toen zou ze er  werk van gaan maken. Ik had haar meermaals gezegd dat ik samen met haar  in therapie wou gaan, enerzijds als steun voor haar, anderzijds ook om  meer begrip in haar situatie te krijgen en te weten hoe ik het beste in  bepaalde situaties kon reageren. Dit wou ze liever niet, dus zat er niet  veel meer op dan haar te steunen. uiteindelijk heeft ze het ook niet  lang volgehouden: therapeute was slecht, kon haar niks bijbrengen  enzovoort. Waar ik al voor vreesde, maar goed...
Anyway, we  strubbelden verder want ik bleef geloven in haar en ons  (liefde...blind...wie zal het zeggen?) en wou er altijd voor haar zijn,  hoe moeilijk ze het soms ook kon maken.
De 1ste dag van werchter  2011 dan maar... Wederom veel plezier tot ik haar ff uit het oog was  geraakt in de mensenmassa. Zij die er waren, zullen kunnen bevestigen  dat het gsm-verkeer die dagen erg moeilijk was wegens overbelasting van  het netwerk. Haar ettelijke keren proberen bellen of sms'en maar  tevergeefs. En het feit dat er ook al wat alcohol gevloeid was, maakte  het zeker niet makkelijker om haar terug te vinden tussen de  mensenmassa. Daar de optredens bijna op zijn einde liepen, besloot ik  dat het het beste was om naar de tent te gaan. Ik ging er vanuit dat ze  ook wel zo slim zou zijn om mij daar komen op te zoeken. De nachten  waren erg fris dus kroop ik alvast in mijn slaapzak. Natuurlijk was ik  in slaap getotterd maar toen ik rond 7u 's morgens wakker werd en naast  me keek, zag ik mijn schatje niet. Direct proberen bellen en die moment  ging het wel, maar ik kreeg geen antwoord. Een half uurtje later belde  ze me zelf wenend op dat ze onderweg was.
Ze vertelde me nadien dat  ze bij een vriend (ik wist wie, een grote liefde van haar) was blijven  slapen. Ze ging er vanuit dat we ruzie hadden terwijl dit helemaal niet  zo was. Ze begreep niet dat ik hier niet erg mee opgezet was. Ik  vermoedde dat er meer was gebeurd maar jankte het uit dat ze enkel in de  zetel was blijven slapen. Voor mij maakte het niet uit die moment:  ernaast, erop of in de zetel: in een relatie deed je zoiets niet als je  samen wegbent.
Maar goed, Begin augustus bleek dus het feit van de  zwangerschap. Het liefst van al wou ze snel terug bij mij komen wonen  (we woonden al ff niet meer samen na een breuk die er eigenlijk nooit  één is geweest). Ze had ook al een naam voor een meisje en we  fantaseerden er al op los. Ze vond het ook wel jammer dat we niet op  vakantie gingen kunnen gaan omdat ik dat dit jaar liever wou doen dan  Werchter. Tenslotte kost 4 dagen werchter voor 2 ook 1000 euro alles bij  elkaar, toch volgens onze levenstijl ;) Dat was natuurlijk 't minste  van mijn zorgen.
Maar goed, enkele dagen nadat we wisten van haar  zwangerschap, stond ze op het punt thuis te vertekken om naar mij te  komen toen ik haar nog ff via skype sprak. ik vroeg haar ook hoe ze  intussen thuis reageerde nu het intussen wat kunnen bezinken is dat ze  zwanger was. Haar pa wist namelijk niet dat wij nog altijd samen waren  (ma wel). Ze heeft in een colère mij ooit zo erdoor gesleurd thuis  waarbij ze veel dingen gezegd heeft waar ze achteraf spijt van had  waardoor haar pa natuurlijk een verkeerd beeld van mij had. Ze zou dat  allemaal wel goed maken had ze mij beloofd, maar da's nooit gebeurd  natuurlijk. Daarom dat ik haar dat gewoon vroeg. Ik kreeg toen het  antwoord dat hij helemaal niet content was dat ik de vader was en dat  zij en de kleine altijd welkom ging zijn maar ik niet en ze vroeg of ik  dat begreep. Begrijpen was veel zei ik daarop, maar ik wist wel te  vertellen dat het kwam doordat zij die situatie nog altijd niet had  rechtgezet waarop ze woedend de verbinding verbrak. Ik dacht dat ze nog  wel ging langskomen en wachtte af...1u, 2u, 3u...geen Wendy. een beetje  bezorgd belde ik haar op om te checken of er mss iets was gebeurd en ze  schold me weer de huid vol dat ik toch ni moest denken dat ze nog ging  afkomen na al wat ik gezegd had. Daar stond ik weer met mijn mond vol  tanden...ze smeet de telefoon weer toe en sindsdien heb ik haar niet  meer gehoord of gezien. In alle staten was ik... Mijn moeder heeft dan  nog contact gehad met haar ouderss de dagen nadien, maar blijkbaar wou  Wendy de kleine alleen opvoeden en wouden ze niet dat ik nog contact  probeerde te nemen. Toen ze er op attent werd gemaakt dat ik het  vaderschap niet kon ontzegd worden en er altijd zoiets bestaat als een  dna-test, dreigde ze met abortus.
Wie dacht ik wel dat ik was, was  hetgeen mijn moeder te horen kreeg. ik ging toch niet voor dat kind  kunnen zorgen en nog een hoop verwijten. tot doodsbedreigingen toe van  haar vader als ik ook maar een dna-test laat doen. Hij heeft hier bij  mijn afwezigheid 4u op mijn geleeg gestaan mij op te wachten en intussen  een bache van mijn dak getrokken met de nodige beschadigingen.
  Natuurlijk kwam na een tijdje het voorval van Werchter naar boven...zou  het kunnen zijn dat het kind niet van mij is? Maar wij hebben ook  gevreeën toen, dus zekerheid daarover kon niet... Uiteindelijk hoorde ik  via via dat de kleine voor april zou zijn. Maar dan kon ze ook niet  overtijd zijn geweest toen we de zwangerschapstest deden... Wederom dat  web van leugens waar ze zich zo dikwijls in wentelde. Ach, dit is nog  maar een bloemlezing van alles, maar het zaait enorm veel twijfels.  Zelfs al is het voor april, dan nog kan het altijd zijn dat ik de vader  ben, we hebben tenslotte tot eind juli het bed gedeeld.
En nu???  Moet ik een dna-test doen om uit te maken of ik de vader ben? In 't  beste geval is die negatief en kan ik dit hoofdstuk volledig achter mij  laten. Maar wat als die positief is? Dan begint er nog meer  miserie...gaan procederen voor omgangsrecht wat een lijdensweg is en wat  een fortuin kan kosten. zij heeft niks, maar ik zit met eigendom en  werk. Volgens de advocaat zal het mij erg moeilijk worden gemaakt als  hij ziet hoe de situatie nu al is.
Of moet ik alles zo laten...zelf  een spaarboekje openen voor 't geval dat ooit toch uitkomt dat het mijn  kind is? Ondertussen wel leven in de onzekerheid, wat toch ook niet  altijd makkelijk is?
Ach, KUTSITUATIE! Altijd het beste voor gehad  met haar...en nu word ik behandeld als een stuk stront. Als zij zoals ze  beweert de zekerheid heeft dat het niet van mij kan zijn, geef mij die  dan ook ipv mij dood te negeren. En nee, ik ga zeker niet beweren dat ik  mr perfect ben, verre van, ook ik heb mijn fouten en tekortkomingen,  maar zij die mij kennen, weten denk ik wel wie ik ben en hoe ik ben en  dat dit niet is wat ik verdien...


Mijn broer zijn openlijke verklaring op fb :oops: . Die zus die door de raam gevlogen is is mijn zus (ik niet dus, ik was die avond al eerder naar huis). Ze wou die avond strontzat en in volle agressie met de auto vertrekken en mijn zus ging voor haar staan en ze duwde haar door de glazen voordeur :trance: . Politie is er toen bijgekomen en heeft alles vastgelegd op pv. Bij haar ouders was ze dan gaan zeggen dat ze 2 dagen gegijzeld werd :lachen: .  
Zoals ik Wendy ken is ze heel achterbaks. De eerste keer toen ik haar zag dacht ik oh dat ziet er een fijne uit :) . Maar ze was zo open en positief omdat ze drugs nam bleek nadien :o . Drugs maakt mensen positief overkomen... Maar nadien bleek ik haar beter te leren kennen. Ze was schijnheilig ook tegenover mij. In het gezicht een engel, achter u rug duivelse streken! Zo betrapte ik haar toen we op bezoek waren, we waren (mijn vriend en ik) op een zomers dag op bezoek en stonden in de tuin wat te praten. We waren amper 10minuutjes daar. Op een gegeven moment gaat mijn broer binnen wat halen en ik ga hem een minuut later achterna want wou wat vragen en ik hoor Wendy hem uitschelden dat hij ons moest wegschepen want dat hij nog van alles moest doen :evil: . Ik heb toen gedaan dat ik het niet gehoord heb maar denk wel dat ze me gezien heeft. Ik dacht hoe achterbaks kan je zijn. Wij komen daar amper tot niet en waren eens op bezoek :oops: . Mijn broers vrienden hadden het er ook niet op en ik hoorde constant verhalen van haar van kwaad naar erger.
Nu blijkt dus dat ze eind Juli of begin Augustus zwanger werd... Doordat ze bij haar stiefvader mijn broer steeds ging slecht praten wanneer het daar niet goed ging (net hetzelfde deed ze omgekeerd toen het bij haar thuis niet goed ging) stond mijn broer daar in een slecht daglicht. Ondanks het feit dat ze hun dochter goed genoeg kennen, gaan ze steeds mee in haar leugens en spellekes. Eigen kind schoon kind zoals ze zeggen. Ze heeft namelijk nog zo'n x aantal maand gezegd thuis dat ze niets meer had met men broer ondanks ze nog samen waren. Ze kon niet meer onder haar leugens uit bij haar thuis want ja als mijn broer zo was als ze steeds daar ging verklaren dan was ze zot wanneer ze terug ging en als ze terug ging was ze bij hen niet meer welkom. Mijn broer heeft nog een heel gesprek van hem met haar waarin ze toegeeft dat ze verkeerd was door zo te liegen thuis etc dus die bewijzen heeft mijn broer wel in handen.
Waar het nu uiteindelijk allemaal op neerkomt is dat ze nu weigert hem te bevestigen of het om zijn kindje gaat of niet. Mijn broer had in de eerste maanden gezegd dat hij dan om een DNA test zou gaan maar haar stiefvader dreigde met een abortus :( , hoe laag!!! Mijn broer die dan maar braafjes zich heeft ingehouden want die mensen zijn echt geschift (haar stiefvader heeft zelfs al op zijn hof zaken komen pikken en hem bedreigd met de dood!!!!!!!), zelfs mijn moeder hebben ze gecontacteerd en wanneer mijn mama dan zei dat het toch normaal is dat mijn broer wil weten of er een kindje van hem de wereld op komt hebben ze haar uitgescholden en bedreigd. Het gaat mij echt te ver!!! Sinds wanneer mag je iemand zo :censored: !!!! Mijn broer ziet doodsgraag kinderen en ik kan me voorstellen dat het verschrikkelijk moet zijn niet te weten of er al dan niet een kind van jou opgroeit ergens!! Wat als ze het kindje later wijsmaken dat haar vader niet heeft omgezien ernaar :cry: . Ze is bevallen de 7de April dacht ik. Een meisje genaamd Tasha (en haar familienaam)... Toen mijn broer haar een smsje stuurde proficiat kreeg hij als antwoord psygopaat. Vervolgens nog wat bedreigingen van haar stiefpa. Ik heb mijn broer de raad geven door te gaan met de dna test. Echt mijn broer zit er volledig onderdoor :cry: , sinds 8maanden al is hij erover bezig en hij geraakt er niet over zolang hij weet of het al dan niet zijn kindje is. Moest het zijn kindje zijn dan heeft ze hem het mooiste afgenomen wat er is, de geboorte. Niet alleen een kindje van mijn broer maar ik ben dan tante van een meisje die ze een tante ontnemen. Waar haalt ze in hemelsnaam het recht van te beslissen of haar kindje haar vader mag kennen!!!!!!!! Hoe egoïstisch kan je zijn?? Het ergste voor mijn broer is de twijfel, het onwetende... Is het kindje van hem ja of nee.... Ik kan me voorstellen dat dat echt een hel moet zijn om dat niet te weten. En Wendy die houd doodleuk haar :censored: bek. Snap het echt niet. Weet je ik hoop dat het niet van hem is want als het zo is gaat hij dus nog een hele lange weg te gaan hebben.
Ten einde raad is mijn broer. Hij sprak reeds een advocaat aan en deze wist hem te melden dat hij zeker recht heeft een DNA test te eisen maar dat er dan nog lang geen zekerheid is op rechten het kindje te mogen zien :cry: :cry: :cry: . Betalen zou dan een plicht worden, bezoek is een recht... Mijn broer zou een hele lange weg te gaan hebben als het blijkt om zijn kindje te gaan... De wetten hieromtrent zijn mijn inziens verschrikkelijk! Pff ik heb al liggen denken en doen maar ik weet het zelf ook niet meer... Dus stel dat mijn broer de test laat doen en het blijkt van hem te zijn dan moet zij de kosten van de DNA test betalen. Zo niet zijn deze voor hem en dan kan hij eindelijk dat hoofdstuk afsluiten. Stel dat het om zijn kindje gaat dan kan het pas beginnen... Dan zal mijn broer heel veel miserie hebben om ooit zijn kindje eens in zijn armen te kunnen sluiten, pff hoe erg :cry: . Hij zal mogen betalen maar zal hij haar ooit zien??!!! Hij is van plan om als het zijn kindje blijkt te zijn centjes voor haar te sparen enzo maar hij zal niet dadelijk contact hebben met haar. Hoe verschrikkelijk moet dit zijn??? Ik zie echt dat mijn broer eronder door aan het gaan is en hij heeft het er heel moeilijk mee. Het maakt hem kapot :( . Alle tips zijn welkom. Ik heb hem de raad gegeven geen rechtstreeks contact meer te zoeken met haar (hij heeft het er heel moeilijk mee want hij dacht een geboortekaartje te sturen) en een goede advocaat te nemen met kennis in deze zaken. Ook zou ik de DNA test vandaag nog eisen, zo kan hij echt niet meer verder in het ongewisse. Ben helemaal niet het type die telkens opkomt voor mijn broer/zus/familie of dergelijke (soms kunnen ze ook mis zijn) maar dit vind ik ECHT te ver gaan!! Zoiets is te belangrijk en daar speel je niet met gevoelens!! Iemand gedurende al die tijd in het ongewisse laten en je kind mogelijk de vader ontnemen puur omdat je zelf niet goed in je kop bent gaat me wat te ver!! Dus mensen al jullie raad is meer dan welkom!!

Evyke81
Evyke81
    • Locatie: Hamme
  • 3 katten
OFFLINE

#2 Geplaatst 18 april 2012 - 10:52

Amai, wat een relaas...

Ik zou beginnen met de DNA test, maar dan moet je aan een haartje of zo geraken...
De rest even afwachten, je druk maken heeft voorlopig geen zin.
Geplaatste afbeelding
www.kattenopvangwaasland.com

Carowlina
Carowlina
  • 8.180 berichten
    • Locatie: O-L-V-Waver
  • 3 katten
OFFLINE

#3 Geplaatst 18 april 2012 - 10:55

Amai, wat rot voor je broer dat hij dat allemaal heeft moeten doorstaan.
Liefde maakt echt blind. Dat is duidelijk.

Ik zou als ik hem was toch snel een DNA test eisen.

Fairness
Fairness
  • 6.049 berichten
    • Locatie: Wezemaal
  • 2 katten
OFFLINE

#4 Geplaatst 18 april 2012 - 10:58

Idd of via bloed gaat het ook zeker?
Nu ik snap mijn broer wel :( . Ik zeg ook steeds zet je erover of tijd brengt raad. Geen rechtstreeks contact meer zoeken etc. Maar het moet frustrerend zijn om je zinnen eraf te houden. Die onzekerheid is ondragelijk. En als het om zijn kindje gaat ontnemen ze hem toch het mooiste in een mensenleven. Elke dag is voor hem een marteling hierdoor. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het niet van hem is zodat hij het hoofdstuk kan afsluiten.

Fairness
Fairness
  • 6.049 berichten
    • Locatie: Wezemaal
  • 2 katten
OFFLINE

#5 Geplaatst 18 april 2012 - 11:02

En hij blijft haar verdedigen en zeggen dat ze ziek is. Zoekt ook veel op en herkent haar erin. Ik zeg dan Sven hoe kan je nu zo ziek zijn dat je gans je gevoelens verliest??? Je kan niet alles op haar "ziek" zijn steken toch?! Ze is goed diep vanbinnen en blabla... Pff triestig hoor te zien hoe ze hem volledig gekraakt heeft. Zij maakt hem nog ziek!!

Stijn_Poezenpaleis:-)
Stijn_Poezenpaleis:-)
  • 10.226 berichten
    • Locatie: Deftinge
  • 6 katten
OFFLINE

#6 Geplaatst 18 april 2012 - 11:02

denk dat het belangrijkste is dat je broer voor zichzelf uitmaakt wat hij wil, of hij effectief het kind wil zien (maar er ook financiële gevolgen voor wil dragen) of dat hij (wat ik zou doen) liefst zo ver mogelijk vanaf wil, van haar, haar familie,...

Dan zou ik door een advocaat een verklaring laten opstellen dat zij geen DNA test wil om het vaderschap te weten te komen. Waardoor ze afziet van zijn rechten/plichten als mogelijke vader.

Dit heeft voor jouw broer het gevolg dat hij 100% zeker is dat zij later nooit kan afkomen met het is uw kind en jij moet er voor betalen,...

Denk dat het mss wel niet zo slecht is voor je broer om dan zo ver mogelijk van haar en de situatie weg te blijven. Natuurlijk spreek ik enkel over hoe ik zou reageren hé, ik weet niet wat je broer echt wil hé. Wil hij wel nog constant contact met haar en haar familie???

hilleke
hilleke
  • 19.509 berichten
    • Locatie: France
OFFLINE

#7 Geplaatst 18 april 2012 - 11:06

Wat een verhaal. :o

Maar ok, mijn mening.
Hierin mag je als ouder, of mogelijke ouder naar mijn mening niet egoistisch zijn maar denken aan het belang van het kind.
Stel dat hij effectief de vader is, dan gaat het kind hiervan het grootste slachtoffer zijn.
Naar wat ik lees over de moeder zal ze het je broer ontzettend moeilijk maken en zal ze ook geen enkel positief woord over hem kunnen zeggen tegen haar kind.
Hoe moeilijk het ook is voor je broer, wat een leven gaat hij en het kindje hebben indien jullie het wel weten? Hij zal enkel en alleen goed zijn om te betalen, maar ze zal er alles aan doen dat het kind zich tegen hem keert.

Als je anderzijds kan bewijzen dat ze geen goede moeder is, tja, dan zou hij het hoederecht kunnen krijgen, maar ik vrees dat dit zeer zeer moeilijk  zal zijn.

Sterkte, dit moet enorm moeilijk zijn voor jullie allemaal


Fairness
Fairness
  • 6.049 berichten
    • Locatie: Wezemaal
  • 2 katten
OFFLINE

#8 Geplaatst 18 april 2012 - 11:08

Stijn_Poezenpaleis:-) zei:

denk dat het belangrijkste is dat je broer voor zichzelf uitmaakt wat hij wil, of hij effectief het kind wil zien (maar er ook financiële gevolgen voor wil dragen) of dat hij (wat ik zou doen) liefst zo ver mogelijk vanaf wil, van haar, haar familie,...

Dan zou ik door een advocaat een verklaring laten opstellen dat zij geen DNA test wil om het vaderschap te weten te komen. Waardoor ze afziet van zijn rechten/plichten als mogelijke vader.

Dit heeft voor jouw broer het gevolg dat hij 100% zeker is dat zij later nooit kan afkomen met het is uw kind en jij moet er voor betalen,...

Denk dat het mss wel niet zo slecht is voor je broer om dan zo ver mogelijk van haar en de situatie weg te blijven. Natuurlijk spreek ik enkel over hoe ik zou reageren hé, ik weet niet wat je broer echt wil hé. Wil hij wel nog constant contact met haar en haar familie???

Nee Stijn helaas wilt hij wel het kindje kennen als het van hem is. Snap hem wel :oops: . Persoonlijk denk ik dat wanneer je net als mijn broer steeds een kinderwens hebt gehad/hebt dat je die drang niet kan wegsteken. Wanneer je deze drang niet hebt/kent is het volgens mij dragelijker en kan je er makkelijker over. Mijn broer ziet graag kinderen. Zijn ex heeft een miskraam gehad en daar heeft hij toen heel erg van afgezien. En dat is het hem net. Hij wil zeker mee voor het kind zorgen ook financieel maar hij wil dan wel dat de centen naar het kindje gaan... Daarom opteerde hij al voor een spaarboekje aan te maken. Eerst dacht hij dit aan te maken en af te wachten tot als dan later bleek of het al dan niet om zijn kindje ging. Zo ja kon hij het schenken, zo nee had hij niets verloren. Maar hoe langer hoe meer wil hij zekerheid, begrijpelijk ook.

PeggyJ
PeggyJ
  • 45.914 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#9 Geplaatst 18 april 2012 - 11:11

Ik zou in eerste plaats ook zeker die DNA test laten doen. Als het kind niet van hem is, kan hij het laten rusten. In het geval het kind wel van hem is, zou ik het ook keihard spelen. Doordat de moeder van het kind zo onberekenbaar is, en dus ook al eens opgepakt is, kan hij altijd pleiten dat zijn kind gevaar loopt en zo mogelijk wel bezoekrecht, voogdij verkrijgen over zijn kind.
Ik zou me ook zeker niet volledig afzijdig houden als ik van jou broer was, dit kan later tegen hem gebruikt worden lijkt mij. Ik zou zeker laten merken dat ik interesse heb in het opvoeden van mijn kind.

Bewerkt door PeggyJ, 18 april 2012 - 11:14.

Geplaatste afbeelding
We kunnen het hart van een man beoordelen door te kijken hoe hij met dieren omgaat :cattailwag

Fairness
Fairness
  • 6.049 berichten
    • Locatie: Wezemaal
  • 2 katten
OFFLINE

#10 Geplaatst 18 april 2012 - 11:18

hilleke zei:

Wat een verhaal. :o

Maar ok, mijn mening.
Hierin mag je als ouder, of mogelijke ouder naar mijn mening niet egoistisch zijn maar denken aan het belang van het kind.
Stel dat hij effectief de vader is, dan gaat het kind hiervan het grootste slachtoffer zijn.
Naar wat ik lees over de moeder zal ze het je broer ontzettend moeilijk maken en zal ze ook geen enkel positief woord over hem kunnen zeggen tegen haar kind.
Hoe moeilijk het ook is voor je broer, wat een leven gaat hij en het kindje hebben indien jullie het wel weten? Hij zal enkel en alleen goed zijn om te betalen, maar ze zal er alles aan doen dat het kind zich tegen hem keert.

Als je anderzijds kan bewijzen dat ze geen goede moeder is, tja, dan zou hij het hoederecht kunnen krijgen, maar ik vrees dat dit zeer zeer moeilijk  zal zijn.

Sterkte, dit moet enorm moeilijk zijn voor jullie allemaal

Je slaagt de nagel op de kop :oops: . Ik denk er net zo over.
Moet je weten , haar moeder is ook bij Wendy's huidige vader weg gegaan toen ze zwanger was... Ze heeft dan tijdens haar zwangerschap een nieuwe vriend leren kennen (Wendy's huidige stiefvader). Miss dat Wendy's echte vader dit niet erg vond en het allemaal laten gebeuren heeft, wellicht. Maar mijn broer is er gevoeliger aan. Een wezentje van eigen vlees en bloed dat mogelijk van hem is en hij nooit zal mogen kennen, het doet hem pijn :( . En idd dat is wat hem het meeste kwetst dat ze het kind leugens gaan wijsmaken over hem, dat het kindje zal denken dat haar vader er niet wou zijn voor haar etc. Heb hem al gezegd dat ik later mocht het nodig zijn mijn verhaal wel wou doen. Een kind stelt zich toch vragen hoor en zal mogelijk wel opzoek gaan achter haar papa. Mogelijk, ook mogelijk niet :oops: .
En idd da's de vrees. Dat hij wel zal mogen dokken. In zijn plaats zou ik starten met de DNA, eerder is er niets zekerheid!! Stel dat het om zijn kindje gaat dan zou ik ten eerste stipt starten met betalen (dan staat hij daar toch al sterk), zelf een rekeningetje openen om later persoonlijk te kunnen geven. Er is mogelijkheid hoor om hoederecht te verkrijgen, tenminste als ze enkel haar geschiktheid tot goede opvoeding bekijken en niet incl steun van de ouders...  Zelf is ze heel onstabiel en mijn inziens niet geschikt :trance: . Maar waar word naar gekeken hé...

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 3 katten
OFFLINE

#11 Geplaatst 18 april 2012 - 11:29

Ik zou ook gaan voor de dna test en als het kindje van je broer blijkt te zijn zou ik gaan voor hoederecht.
Je moet daar toch ergens mee terechtkunnen, met hoe zij is, hoe onberekenbaar en eigenlijk gestoord ze is.
Want dat mens lijkt me niet normaal te zijn.
Ik hoop dat je broer zijn verstand gebruikt en eindelijk begint in te zien hoe zij is ipv het allemaal te proberen goed te praten.
Veel sterkte toegewenst aan jullie
Geplaatste afbeelding

miranda
miranda
  • 7.830 berichten
    • Locatie: Heusden(Gent)
  • 1 katten
OFFLINE

#12 Geplaatst 18 april 2012 - 11:33

Stijn_Poezenpaleis:-) zei:

denk dat het belangrijkste is dat je broer voor zichzelf uitmaakt wat hij wil, of hij effectief het kind wil zien (maar er ook financiële gevolgen voor wil dragen) of dat hij (wat ik zou doen) liefst zo ver mogelijk vanaf wil, van haar, haar familie,...

Dan zou ik door een advocaat een verklaring laten opstellen dat zij geen DNA test wil om het vaderschap te weten te komen. Waardoor ze afziet van zijn rechten/plichten als mogelijke vader.

Dit heeft voor jouw broer het gevolg dat hij 100% zeker is dat zij later nooit kan afkomen met het is uw kind en jij moet er voor betalen,...

Denk dat het mss wel niet zo slecht is voor je broer om dan zo ver mogelijk van haar en de situatie weg te blijven. Natuurlijk spreek ik enkel over hoe ik zou reageren hé, ik weet niet wat je broer echt wil hé. Wil hij wel nog constant contact met haar en haar familie???
verstandige redenering .. zou dit ook doen

Fairness zei:

Nee Stijn helaas wilt hij wel het kindje kennen als het van hem is. Snap hem wel :oops: . Persoonlijk denk ik dat wanneer je net als mijn broer steeds een kinderwens hebt gehad/hebt dat je die drang niet kan wegsteken. Wanneer je deze drang niet hebt/kent is het volgens mij dragelijker en kan je er makkelijker over. Mijn broer ziet graag kinderen. Zijn ex heeft een miskraam gehad en daar heeft hij toen heel erg van afgezien. En dat is het hem net. Hij wil zeker mee voor het kind zorgen ook financieel maar hij wil dan wel dat de centen naar het kindje gaan... Daarom opteerde hij al voor een spaarboekje aan te maken. Eerst dacht hij dit aan te maken en af te wachten tot als dan later bleek of het al dan niet om zijn kindje ging. Zo ja kon hij het schenken, zo nee had hij niets verloren. Maar hoe langer hoe meer wil hij zekerheid, begrijpelijk ook.
ergens begrijp ik je broer wel.. maar als het kind niet van hem is ga hij dan er ook voor betalen...???
Ik vind het raar dat ze trouwens de nacht doorgebracht heeft bij haar ex vriendje en nog op een "zetel" dus was ze meegegaan naar die ex vriend zijn huis??.. waarom is ze niet teruggegaan naar je broers tent??  Of hadden die twee reeds afgesproken?hier heb ik toch serieuze twijfels omtrent...
Ik zou ook eerst een dna test afdwingen nu het kind geboren is zodat hij toch zekerheid heeft.. al vermoed ik na het lezen dt die ex vriend ook de vader kan zijn... op een geboortedatum kan je niet altijd voortgaan... en dreigen met abortus omdat je een dna test vraagt.. heeft ze iets te verbergen???
Hij moet wel zien dat de spaarboek voor dat kind op zijn eigen naam staat als hijer één opend.. als het dan toch moest blijken dat het zijn eigen vlees en bloed niet is ..moet hij er ook niet voor opdraaien.




Fairness
Fairness
  • 6.049 berichten
    • Locatie: Wezemaal
  • 2 katten
OFFLINE

#13 Geplaatst 18 april 2012 - 11:33

Mijn broer:
Een klein uittreksel uit ons skype-gesprekje van 9 augusuts, waarbij *my  love! staat voor Wendy. De dag erna vertelde ze me dat haar vader niet  tevreden was dat ik de vader was en ik nooit welkom ging zijn...wat hij  daarnet nog eens heeft herhaald. Ik zal nooit de vader zijn zolang hij  leeft :( (

[9/08/2011 19:35:55] * my love!: 'k zou wel graag bij jou wonen tegen dat het zo ver is
[9/08/2011 19:36:41] * my love!: ach we zien wel hoe het loopt
[9/08/2011 19:36:47] Sven: 't is da
[9/08/2011 19:36:54] Sven: en 't komt allemaal wel in orde
[9/08/2011 19:37:04] Sven: zie vooral da je jezelf goed verzorgt
[9/08/2011 19:37:22] Sven: nu moet je da waarschijnlijk ni alleen voor jezelf doen
[9/08/2011 19:37:41] * my love!: nu is't eens zo belangrijk
[9/08/2011 19:37:51] Sven: zeker en vast
[9/08/2011 19:38:13] Sven: en nu heb je ook ineens een doel ;)
[9/08/2011 19:38:20] * my love!: 'k ben wel bij aan't komen dus das al goe :)
[9/08/2011 19:38:27] * my love!: das ook waar
[9/08/2011 19:38:33] * my love!: een echt levensdoel
[9/08/2011 19:38:51] Sven: en of...
[9/08/2011 19:39:05] Sven: (hug)
[9/08/2011 19:39:15] * my love!: (h)
[9/08/2011 19:39:30] * my love!: :*
[9/08/2011 19:39:39] Sven: nu kunnen we binnenkort mss weer kibbelen als we namen gaan kiezen (rofl)
[9/08/2011 19:40:02] * my love!: een meisjesnaam heb ik al jaren :p
[9/08/2011 19:40:57] * my love!: hopen dat jij die ook leuk vind :p lol
[9/08/2011 19:41:01] Sven: en ga ik hem leuk vinden?
[9/08/2011 19:41:15] * my love!: Tasha Dierickx
[9/08/2011 19:41:26] * my love!: en?
[9/08/2011 19:41:42] Sven: hmmm...kweni, moet ik nog ff aan wennen
[9/08/2011 19:41:46] * my love!: lol
[9/08/2011 19:42:11] * my love!: we hebben nog tijd
[9/08/2011 19:42:14] * my love!: ;)

Hier in dit gesprek noemt ze het kindje naar mijn broer. Bovenaan zie je ook dat haar stiefvader alles zal doen opdat mijn broer het kindje nooit ziet zolang hij leeft...
Heeft ze zo'n bang van haar stiefvader??!! Ze hebben haar wel gezegd dat ze nooit meer welkom was indien ze vertrok... Maar kom dan nog...
Ze heeft zichzelf thuis zo in nesten gewerkt door telkens slecht over mijn broer te praten dat ze geen uitweg meer heeft... Mijn broer heeft wel bewijzen dat ze zei dat ze spijt had dat zo gelogen had thuis... Maar haar ouders kennen haar en weten diep vanbinnen wel beter maar ze geloven wat ze graag willen geloven opdat ze toch maar hun kleinkindje kort bij hen hebben, dat is mijn gedacht... Erg egoïstisch, zeker ten opzichte van het kind dat hierbij haar papa nooit zal kennen...

Stijn_Poezenpaleis:-)
Stijn_Poezenpaleis:-)
  • 10.226 berichten
    • Locatie: Deftinge
  • 6 katten
OFFLINE

#14 Geplaatst 18 april 2012 - 11:35

Ja, je weet dat mijn kinderwens niet zo sterk is hé Eefje ;)

Mss wil ze geen DNA test omdat ze zeker is dat het niet van je broer is en dat ze schrik heeft dat haar web met leugens zal uitkomen?

Moest die DNA test uitwijzen dat je broer de vader is dan zullen zij en haar familie weg alle mogelijk middelen gebruiken om je broer het te verhinderen om zijn kind te zien maar ze zullen er wel al het mogelijke financieel uit willen halen... Als vader sta je bijna machteloos als de biologische moeder je het toegangsrecht ontzegd. Moest het komen tot een rechtzaak zal de moeder 9/10 keer gelijk krijgen.

Ik heb een kennis die zo zijn kind 10 jaar niet heeft mogen zien en toen plots wel, als de moeder afkwam met een schuldenberg die een klein huis bedroeg en met een papiertje van de advocaat dat hij nog een +-50.000€ achterstallige alimentatie mocht neerleggen. Hij had hun afspraak van jij ziet hem niet dus jij betaalt niet, niet op papier laten zetten en heeft dus alles mogen afdokken.

Gelijk wat er ook gebeurt, laat alles op papier zetten. Anders kan ze nog afkomen met klachten wegens familieverlating en zo...

Hoe "ziek" sommige mensen ook zijn, het zijn meestal wel die mensen die onder alles van schulden onderuit weten te komen en die de goede mensen gewoon volledig leegzuigen.

Fairness
Fairness
  • 6.049 berichten
    • Locatie: Wezemaal
  • 2 katten
OFFLINE

#15 Geplaatst 18 april 2012 - 11:42

miranda zei:

verstandige redenering .. zou dit ook doen


ergens begrijp ik je broer wel.. maar als het kind niet van hem is ga hij dan er ook voor betalen...???
Ik vind het raar dat ze trouwens de nacht doorgebracht heeft bij haar ex vriendje en nog op een "zetel" dus was ze meegegaan naar die ex vriend zijn huis??.. waarom is ze niet teruggegaan naar je broers tent??  Of hadden die twee reeds afgesproken?hier heb ik toch serieuze twijfels omtrent...
Ik zou ook eerst een dna test afdwingen nu het kind geboren is zodat hij toch zekerheid heeft.. al vermoed ik na het lezen dt die ex vriend ook de vader kan zijn... op een geboortedatum kan je niet altijd voortgaan... en dreigen met abortus omdat je een dna test vraagt.. heeft ze iets te verbergen???
Hij moet wel zien dat de spaarboek voor dat kind op zijn eigen naam staat als hijer één opend.. als het dan toch moest blijken dat het zijn eigen vlees en bloed niet is ..moet hij er ook niet voor opdraaien.



Als het kind niet van hem is gaat die niet betalen hé 8) . Hij is gek maar zo gek ook niet ;) . Spaarboekje op zen eigen naam uiteraard.
En idd vandaar is er twijfel hé... Anders was er geen twijfel geweest. Maar mijn broer heeft er op Werchter mee gevreeën... En miss (geen zekerheid) ook een andere kerel. Dat is het nu net... Ze beweerd dat er niets gebeurd is. Weet ze het zelf wel nog????? Weet ze zelf van wie het is, en wil ze het weten?? Who Know's... Ikke niet....
Mijn broer beweerd dat hij een deja vu gevoel had bij het vrijen. Net als toen hij zijn ex zwanger maakte voelde hij hetzelfde op Werchter toen hij met haar gevreeën had... Weet niet of je dat kan voelen of het raak is... Mijn broer neemt geen drugs en is niet gek, hij zei dit heel serieus... Kan er niet over oordelen, ben geen man en ben nog niet zwanger geweest...
Ze zijn elkaar die avond in de mensen massa verloren. Wendy is een heel naïeve onstabiele en als ze gedronken heeft dan gaan al haar remmen los om het zo te zeggen :onzeker: , dusja wat is daar gebeurd... Weten we niet.
Ik weet dat mijn broer heel veel van haar gepikt heeft!!! Moet je weten ze is net als mij 29jaar en mijn broer is 9jaar ouder dus 38jaar. Wat dat kind al hem heeft zot kunnen maken ongelofelijk!! Al zijn spaarcenten erdoor sinds hij met haar is, ze wou niet werken maar wel drugs kopen en hele dagen in de zetel hangen :trance: . Domme kool gewoon!!