Spring naar inhoud


- - - - -

De agressie van Jaro


  • Log in om te reageren
9 reacties op dit onderwerp
Nasa
Nasa
  • 5.382 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#1 Geplaatst 13 mei 2012 - 14:48

Jaro is een karaktervolle kat :mrgreen: Dat is wat hem zo speciaal maakt. Maar hij is ook heel gevoelig. Als hij zich niet goed voelt zal hij fel reageren. Jaromir de Verschrikkelijke heeft aai-agressie. Bij hem moet je goed oppassen wat je doet, is hij het aaien of knuffelen beu, dan krabt of bijt hij. Kom je aan zijn achterpoten, buik, broek (lang haar),... dan krabt/bijt hij. Knuffels zijn kort maar krachtig. Jaro is lief op zijn eigen manier. Als ik thuis kom loopt hij de hele tijd rond mij te miauwen :love4: . Soms weet ik niet wat hij wil. Maar hij is wel dol op aandacht.
Je moet gewoon zijn handleiding kennen.
Normaal ken ik hem goed, maar soms vergeet ik op de signalen te letten. Of soms moet hij nu eenmaal gekamd worden. Dan gebeurt het dat ik met een kattenbeet eindig.
(Vraag kattenbeet )

Ik woon met mijn katten bij mijn ouders. Jaro is erg gehecht aan 1 mens, en dat ben ik. Sinds februari ben ik op kot. Het was thuis al langer moeilijk en ik kan daar niet meer wonen, ik moet mijn eigen plek hebben. Heb dan besloten om op kot te gaan, en de katten blijven thuis wonen. Ze hebben hier een groot huis, stabiele woonsituatie, verzorging, al hun spulletjes, hun bekende omgeving. Ze hebben alleen mij niet, tijdens de week. Dat is erg wennen voor mij en de katten. Als ik thuis kom vechten Sam en Jaro letterlijk voor mijn aandacht :8 Blijkbaar is er niet genoeg van mij... Mijn ouders spelen niet echt met de katten. Sam is tevreden als die zijn knuffels heeft en soms buiten mag aan de lijn. Sam went wel. Snoet is vooral aan haar omgeving gehecht, maar ziet ons ook wel graag. Ze is goed met mensen die komen en gaan. Maar Jaro heeft het moeilijker... Hij heeft astma en moet worden gepuft, maar mijn mama kan hem niet pakken daarvoor. En nu wordt hij ook steeds banger van papa. Jaro durft soms mijn ouders aanvallen. Dan komen ze te dicht bij, of aan zijn spullen. Ik denk dat Jaro op dat moment onzeker is.

Daarjuist viel mijn Jaropoes voor het eerst ooit echt mijn arm aan :( . Ik stopte net op tijd (dacht ik) met kammen. Of al te laat, want kon een beet naar mijn hand ontwijken. Maar toen vloog hij op mijn arm. Dat zag ik hem al doen bij mijn ouders, maar nooit bij mij in die 4 jaar. En dat zegt me dat hij niet helemaal gelukkig is...
Papa vertelde toen dat Jaro steeds banger en agressiever aan het worden is... Probleem is dat hij bijvoorbeeld verkeerd omgaat met Jaro. Bij het puffen blijft hij Jaro nog 5 min. als een baby vasthouden om te knuffelen, alleen ziet hij niet dat Jaro hier absoluut niet van geniet, zich zelfs bedreigd voelt...

De laatste 2 jaar is er veel stress thuis geweest. Jaro heeft veel meegemaakt. En er is ook telkens iemand die een tijd niet thuis is, de gezinsleden komen en gaan. Dat is moeilijk voor de katten, die hier niks van begrijpen. Nu is mijn zus al een paar maanden niet thuis, net de andere favoriete persoon van Jaro. En ik ben sinds eind februari ook enkel in het weekend thuis. In het weekend zorg ik voor extra tijd met de katten. Maar Jaro lijdt er blijkbaar onder dat ik er niet ben, zijn mens. En dat de mensen die er zijn niet juist met hem omgaan. Mijn ouders gaan minder met hem bezig zijn naarmate Jaro meer bang en agressief is, maar Jaro leeft op aandacht, de juiste aandacht dan wel.

Ik zie niet echt een oplossing. Niet meer op kot gaan is geen optie voor mij. Het personeel moet ook gelukkig blijven... En de katers meenemen kan ook niet, een kot vind ik geen goede omgeving voor 2 katten die uit een groot huis komen. Het kan en mag ook gewoon niet.
Zal ik mijn ouders dan lessen geven over hoe Jaro werkt? En Jaro gewoon de tijd geven om zich aan te passen?

Ik wil mijn Graaf Dracula :love4: gewoon niet ongelukkig weten. Hij loopt er niet doodongelukkig bij, maar als hij moet aanvallen op mijn arm, dan scheelt er toch iets. Ik hou van het scherpe karaktertje van mijn Jaromir, maar het moet in de hand gehouden worden. Dat aanvallen is voor niemand fijn.
En nu ga ik hem verder verwennen en overladen met aandacht, voor ik naar kot vertrek :(

jopperke
jopperke
  • 2.001 berichten
    • Locatie: Brecht
  • 6 katten
OFFLINE

#2 Geplaatst 13 mei 2012 - 14:53

Zou het in dit geval geen optie zijn om er een gedragstherapeut bij te halen die aan je ouders kan uitleggen hoe ze best met hem omgaan? Dat gaat meer 'indruk' maken dan dat jij het zegt.

Nasa
Nasa
  • 5.382 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#3 Geplaatst 13 mei 2012 - 15:07

jopperke zei:

Zou het in dit geval geen optie zijn om er een gedragstherapeut bij te halen die aan je ouders kan uitleggen hoe ze best met hem omgaan? Dat gaat meer 'indruk' maken dan dat jij het zegt.

Ja, was ik ook al over aan het denken. Ik weet wat er anders zou kunnen om Jaro gelukkiger te maken, maar het probleem is inderdaad dat de ouders dat moeten aannemen. Doen ze dat van mij niet, dan misschien van een deskundige wel.
We moeten deze maand nog naar de DA voor de inentingen. Ga het er met haar ook over hebben, mijn moeder is daar ook bij en die hoort dat dan.

Als ik mijn papa deze week al met een hengel probeer aan de slag te krijgen, zonder Jaro aanraken of pakken. En mijn mama moet hem snoepjes geven en lieve woordjes tegen hem zeggen (Jaro reageert op complimentjes).

Ga de voederballen straks vullen, misschien nog voedselverrijking bij kopen?

Ik ken al zeker 2 gedragstherapeuten die ik zou kunnen contacteren als het niet lukt met mijn tips aan mijn ouders.

Kempenkat
Kempenkat
  • 898 berichten
    • Locatie: Antwerpse Kempen
OFFLINE

#4 Geplaatst 13 mei 2012 - 15:12

Jopperke heeft gelijk, maar misschien is het ook mogelijk om alleen Jaro mee op kot te nemen? Het is duidelijk, dat hij bij jou wil zijn, dus of hij met of zonder therapeut in een situatie zonder jou gelukkig kan worden?

Liefde is doen wat nodig is, ook als het pijn doet.
www.dierenopdedool.be  Erkend thuisasiel. Specialiteit zwerfkittens.

Nasa
Nasa
  • 5.382 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#5 Geplaatst 13 mei 2012 - 20:18

Probleem is dat Sam en Jaro vriendjes zijn... Ik weet zeker dat Sam eronder zou lijden als Jaro weg is. Hij heeft al een keer een vriendje verloren en Sam rouwt echt. Van Jaro weet ik het zo niet, maar als Sam mee buiten mag aan de lijn kan Jaro niet tot rust komen tot Sam terug is.
Op mijn huidige kot kan zeker geen kat...

Kon ik de tijd maar doorspoelen tot ik echt alleen kon gaan wonen op mijn eigen plekje met mijn katten. :cry: Het plan was altijd dat ik Sam en Jaro later mee zou nemen. Snoet is te gehecht aan haar omgeving, is te oud om nog te verhuizen en verdraagt de katers alleen maar.

Ga voor nu ervoor proberen te zorgen dat Jaro zich beter voelt in de situatie zoals ze nu is. Dan zien we verder. We moeten het even doen met wat we hebben, de katten zijn er al 4, 5 en 6 jaar. Dan verwacht je nog geen problemen... Ik had me voorgenomen om hen nooit achter te laten, maar het bleef ook voor mij niet meer leefbaar... Voel me een heel slecht kattenbaasje. Jaro is niet in 1 keer heel ongelukkig, maar toch is er iets dat hem stoort en je wil natuurlijk enkel het beste voor je beestjes...
Ik ben van vrijdagmiddag tot maandagmiddag meestal beschikbaar voor hem. Wat zo zielig is, is dat hij aan mijn ouders niks vraagt. En als ik er ben loopt hij de hele tijd te mauwen voor aandacht.
Dacht dat Jaropoes zich had aangepast, want normaal als ik terug kom van een paar dagen weg is hij nog 1 à 2 uur heel onzeker. Hij verstopt zich, en toch volgt hij mij overal zonder dat ik het mag zien ( :love4: ) En pas na een uur of 2 kwam hij dan miauwen en aaitjes halen. De laatste weken komt hij altijd meteen knuffelen dus ik dacht dat hij ok was met dat ik weg ging en terug kwam. Maar hij denkt vast: "geen tijd verliezen, knuffelen nu je kan!".

Als ik nu geld had hé... Of al een appartementje. Moet nog een jaar studeren en ben volledig afhankelijk van mijn ouders.

Nasa
Nasa
  • 5.382 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#6 Geplaatst 02 juli 2012 - 21:10

Eventjes een update over hoe het met Jaro gaat.

Ik heb een belangrijke ontdekking gedaan.
Als ik op vrijdag thuis kwam, dan was ik altijd overenthousiast. Ik ben normaal een zeer rustig persoon. Maar nu kwam ik thuis, begon ik meteen te praten van "waar zijn mijn jongens, Sam, Jaro, heb jullie gemist, kom hier, knuffelen, enz., enz." Was gewoon ook zo blij altijd :oops: . De katers kwamen dan altijd meteen kijken, deden mee druk.
En dat was het probleem. Ik heb Jaro opgejaagd op die manier. Ik had dit moeten weten, want Jaro vindt het bijv. moeilijk als er meerdere mensen tegelijk, of vlak na elkaar thuiskomen. Dan moet hij even boven op zijn krabpaal gaan zitten. Nu ik zo abnormaal druk deed, voelde hij dat aan, waardoor hij gestresseerd raakte.
De laatste weken doe ik weer normaal als ik thuis kom :mrgreen: . Ik zet mijn spullen neer, drink even iets, etc. En ik wacht tot de katten zelf naar me toe komen. Het werkt! Jaro is niet meer zo opgejaagd!

Heb het nog moeilijk om hem te puffen in het weekend. Maar zijn astma is goed onder controle, dus ik push hem niet. Als het lukt, ok, en als het een keer niet lukt ook goed.
Hij schrikt nog van mijn vader, maar die gaat niet meer achter hem, mijn vader ziet nu dat Jaro van hem wég wil. Ik laat mijn vader bijv. eens haarbalpasta geven aan de katten. Ik zag Jaro ook al komen snuffelen aan mijn moeder, zo'n "hallo, jij bent hier"-snuffel.

Snoet en Sam doen het ook goed. Sam en Jaro vechten soms nog wat te hevig (de wondjes zijn iets te erg). Maar vooral naar aanleiding van vreemde katten in de tuin. Niet meer als ik thuis kom.

Vind het toch lief dat Jaro mij graag heeft, het is een hele eer. Mijn vader zei vorige week nog: "hé, jij komt thuis en Jaro komt tevoorschijn".

Ben blij dat ik de truc heb gevonden :)

Vedette
Vedette
  • 785 berichten
    • Locatie: Vianen
OFFLINE

#7 Geplaatst 03 juli 2012 - 08:46

Fijn dat je de truc gevonden hebt en dat het nu zoveel beter gaat! :thumb:
www.cattery-momak.comPerzen & Exotics


PeggyJ
PeggyJ
  • 45.914 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#8 Geplaatst 03 juli 2012 - 14:50

:thumb: :thumb: :thumb:
Geplaatste afbeelding
We kunnen het hart van een man beoordelen door te kijken hoe hij met dieren omgaat :cattailwag

kiki
kiki
  • 8.951 berichten
    • Locatie: Limburg
  • 7 katten
OFFLINE

#9 Geplaatst 03 juli 2012 - 15:43

Poehee Nathalie, wat een verhaal.
Kattentaal begrijpen is niet altijd even makkelijk hè.
Je kent Dazzleke hier, same story maar ik heb ook geleerd dat rustige bewegingen en op zachte manier tegen hem praten wel helpen. Ik houd hem nauwlettend in de gaten bij het borstelen bv en als hij achterom kijkt en z'n blik verandert dan weet ik: hola STOPPEN!!! En dan laat ik hem gelijk lopen en zeg: " 't is goed Dazzke, straks nog eens, lieveke.". Doe ik verder met kammen dan heb ik ook prijs en je weet hoe hij mij al heeft getatoeerd op die vier jaar. Dan krijgt hij lekker koekje en komt dan weer tegen m'n benen wrijven en slijmen. Hij weet donders goed wanneer hij "stout" is.
Ieder katje heeft z'n karakter en de signalen begrijpen is het belangrijkste.
Ben wel blij dat het nu wat beter gaat want het is niet plezant zo'n wilde furie.
Nog ff doorbijten, studies afmaken en dan zie je wel weer verder. Komt in orde meiske. :hug:
Geplaatste afbeelding

Laurie
Laurie
  • 114 berichten
  • 2 katten
OFFLINE

#10 Geplaatst 03 juli 2012 - 21:49

Wat fijn dat het beter gaat!

Je kunt misschien overwegen om samen met een kattenliefhebber van je studiestad een appartement te huren ipv een kot. Meestal komt dat niet duurder uit en dan heb je wel plaats voor je poezen. Of samenhuizen (je huurt een kamer in een huis, maar je kent dan de andere bewoners nog niet).