Spring naar inhoud


- - - - -

moet me effe van het hart


  • Log in om te reageren
134 reacties op dit onderwerp
Randa
Randa
  • 6.208 berichten
    • Locatie: Dendermonde
  • 7 katten
OFFLINE

#76 Geplaatst 16 november 2012 - 18:26

Bekijk berichtliange, op 15 november 2012 - 21:19, zei:




Mijn papa ligt in de Maria Middelares te Gentbrugge is juist aan onze deur
Had al dat vermoeden omdat ik die toestanden vorig jaar ook gezien heb.  Een man die op papa zijn kamer lag en ook agressief was is op de zelfde manier behandeld.  De verpleging is daar van niets op de hoogte maar ze hebben er wel heel goede artsen.
Als ze niet alles doen treed dan iets assertiever op maar blijf weliswaar beleefd.
Wij hebben daar ervaren dat de verpleging absoluut niet op de hoogte is van de dossiers en er ook geen inzage in hebben.
Hou het zelf ook in de gaten en telkens er iets is reageer, het i je papa en je hebt er maar een he.
Sterkte meid!

Groetjes Randa en de poesjes Nisaba, Maicis, Storm, Trouble, Winter, Party, Kiri, Quecha, Quirina, Umika, Tessa, Lotje, Mira, Ziva and Sadie

liange
liange
  • 2.395 berichten
    • Locatie: gentbrugge
  • 3 katten
OFFLINE

#77 Geplaatst 18 november 2012 - 11:29

mijn papa is terug mijn papa ik herken hem nu goed zoals ervoor .
Hij zit dus onder het dubbele van de morfine als ervoor maar de pijn is blijkbaar weg nu . Hij reageert normaal is niet meer agressief en eet ook al een klein beetje .
Nu begint hij ook zelf tegen mensen te zeggen als ze hem bellen dat hij longkanker heeft .
Hij weet wel nog niet hoelang hij nog zou hebben .
Zoals hij nu is zou je zelf niet zeggen dat hij longkanker heeft en het zijn laatste maanden zijn is echt onvoorstelbaar .
Hij spreekt voor naar huis te gaan en tegaan kaarten met zijn makkers wiol de tuin onderhanden nemen want de bladeren zullen goed gevallen zijn .
Is echt niet normaal maar de dokters zeggen dat het enkel door de medicijnen zijn en dat alles verder groeit ....

Sabine2
Sabine2
  • 8.896 berichten
    • Locatie: St. Gillis Dendermonde
  • 4 katten
OFFLINE

#78 Geplaatst 18 november 2012 - 15:42

Ja, die morfine zorgt er echt wel voor dat ze zich meer mens voelen, zonder al die pijn.
Naar huis gaan is goed (indien medisch verantwoord toch), hij zal zich daar in zijn eigen omgeving veel beter voelen.
Wat er blijkbaar ook goede invloeden heeft op kanker, is macro-biotische voeding. Ik ben mij daar wat meer in gaan verdiepen door omstandigheden en waar ik vroeger dacht dat dit "raar eten voor rare mensen" was, ben ik daar toch van teruggekomen.
Pas op, het is geen genezing hé, en bij je papa zit het al in een ver stadium. Maar toch, baat het niet, het schaadt niet.
Morfine kan de darmen ook wat luier maken, en dan is "minder belastende voeding" ook wel beter.
En zo weinig mogelijk suiker, dat is gelijk als vergif voor een mens die kanker heeft. Als vervangingsprodukt voor suiker kan je honing of agave-siroop gebruiken (biologische, vind je zelfs in Carrefour en Delhaize) of voor in gebak Tagatesse (tafelzoetstof, verkopen ze in de Colruyt).

Katjes zijn net als chocolaatjes, het is moeilijk om het bij ééntje te houden :paw
The devil has work for idle paws :x
www.dendermondsezwervertjes.org

liange
liange
  • 2.395 berichten
    • Locatie: gentbrugge
  • 3 katten
OFFLINE

#79 Geplaatst 18 november 2012 - 20:19

dank je sabine zal er eventueel eens over lezen .
Vandaag heeft mijn papa euthanasie papieren gevraagd en meer inlichtingen erover .
We moeten een papier downloaden dus op de site waardig sterven invullen en handtekenen met 2 getuigen erbij .
Hij vind dat hij genoeg heeft afgezien en het hoeft dus allemaal niet meer .

Dinsdag moeten we terug bij de dokter en dan gaan ik eens meer vragen over dit het hoe en wat

Sabine2
Sabine2
  • 8.896 berichten
    • Locatie: St. Gillis Dendermonde
  • 4 katten
OFFLINE

#80 Geplaatst 18 november 2012 - 20:26

Een boek waar ik veel aan gehad heb toen de ziekte bij mijn schoonzus vastgesteld is, is "Antikanker" van David Servan-Schreiber

Dat moet echt heel confronterend zijn met die euthanasie-papieren. Je papa is diegene die daarover beslist, maar het maakt het er voor jullie niet gemakkelijker op.
Een gesprek met de dokter is inderdaad goed, en als het kan neem je iemand mee.
Veel sterkte :hug:

Katjes zijn net als chocolaatjes, het is moeilijk om het bij ééntje te houden :paw
The devil has work for idle paws :x
www.dendermondsezwervertjes.org

liange
liange
  • 2.395 berichten
    • Locatie: gentbrugge
  • 3 katten
OFFLINE

#81 Geplaatst 19 november 2012 - 15:36

Juist bij hem geweest hij was er niet en komt maar vanavond terug hij is naar maria middelares in Gent voor onderzoeken op zijn rug hij klaagde teveel van de pijn in de rug . Ook was zijn urine niet meer in orde en daar doen ze nu ook onderzoeken op . Vanavond mag ik terug . Vrijdag worden alle papieren getekend voor de euthanasie woensdagavond mag hij effe uit de kliniek voor naar de notaris tegaan voor de akten van het huis te ondertekenen dit wou hij ook nog in orde brengen . Moet hier langs alle kanten springen voor alles in orde te brengen want de notaris zegt dat het 5 voor 12 is en dat het rap moet gaan nu hij nog bij zijn zinnen is pff . Daarna hangt alles af van wat hij nog wil en hoelang naargelang de pijn te dragen is . Wat ik niet wist is dat hij dit nog allemaal kan omkeren als hij plots zou beslissen dat hij toch nog alles eraan wil doen voor te verzachten .
Wat voor een wereld leven wij dat we van het minste dat je iets in orde wilt maken voor je kinderen je eerst nog al dat geld moet neerleggen aan een notaris voor dan te horen wat je infeite al allemaal wist pffffff

Randa
Randa
  • 6.208 berichten
    • Locatie: Dendermonde
  • 7 katten
OFFLINE

#82 Geplaatst 19 november 2012 - 16:02

Ik hoop echt dat je nog een tijdje van de aanwezigheid van je papa kan genieten.
Bij mijn papa zijn de euthanisie papieren in orde gemaakt in het UZ dit is gebeurt samen met een sociaal assistente, en 2 artsen.
zij moesten bij tekenen.  Ik heb dan die verklaring opgesteld door de sociaal assistente bij mij thuis gehouden tot de dag dat papa
beslist heeft nu is het genoeg. Dan moesten die papieren afgegeven worden aan de hoofdverpleging van de gang waar hij lag en is alles
in snel tempo in orde gebracht.
Wat betreft zaken die in orde gebracht moesten worden heeft hij dat jaren geleden samen met mama al in orde gebracht.  De laatste dingen die
hij nog wou heb ik dan voor hem in orde gebracht.  De laatste dagen was hij van alles en nog wat aan het regelen.  5 jaar geleden had hij mij een
CD gegeven met zijn muziek die hij wou op zijn uitvaart.
Maar al bij al ik blijf papa enorm missen.  Daarom Lliange profiteer er zoveel mogelijk van om bij hem te zijn en koester het :hug:

Groetjes Randa en de poesjes Nisaba, Maicis, Storm, Trouble, Winter, Party, Kiri, Quecha, Quirina, Umika, Tessa, Lotje, Mira, Ziva and Sadie

liange
liange
  • 2.395 berichten
    • Locatie: gentbrugge
  • 3 katten
OFFLINE

#83 Geplaatst 21 november 2012 - 19:57

Bekijk berichtRanda, op 19 november 2012 - 16:02, zei:


Bij mijn papa zijn de euthanisie papieren in orde gemaakt in het UZ dit is gebeurt samen met een sociaal assistente, en 2 artsen.
zij moesten bij tekenen.  Ik heb dan die verklaring opgesteld door de sociaal assistente bij mij thuis gehouden tot de dag dat papa
beslist heeft nu is het genoeg. Dan moesten die papieren afgegeven worden aan de hoofdverpleging van de gang waar hij lag en is alles
in snel tempo in orde gebracht.



Had jij daar ook zo een raar gevoel bij ?? Vind het zo raar die gedachte alleen al nog eens hallo papa zeggen een kus geven en dan krijgt hij een prikje en t'is gedaan kan het me echt niet voorstellen . Mijn papa hoopt dat ze het rap doen en liefst nog de vrijdag zelf na het tekenen van de papieren . Kan dit allemaal zo rap gaan ??????????? Hoop van niet kan het me nog steeds niet plaatsen dat ik een laatste keer papa zeg en kus voor dan een prikje te zien geven . Het gaat er echt niet in vandaag op mijn werk ben ik beginnen huilen gelijk een klein kind word me allemaal teveel . Ik snap echt niet dat je zo maar kan zeggen van ik wil dood het gaat er echt niet in . In mijn ogen denkt papa alleen aan zijn eigen en wij blijven achter als je nog 6 maand of een jaar te leven hebt doe je toch nog eens alles mt je familie voor goeie dagen te hebben . Maar nee mijn papa zegt ik wil dood het is genoeg geweest steeds weer . Tegen de verpleegster zei hij vandaag morgen komt de notaris voor het huis en daarna is het gedaan met mij de pin mag eruit . Vond dat echt van zoooooooooooot wat zeg je nu dat zeg je toch niet en mijn papa gewoon van ja is toch zo . Die gaat er zooooooooo  vlot over niet normaal hij heeft er hem ingesteld dat het zaterdag gedaan is met hem zou dit echt zo rap gaan ???????????? DIT WIL IK NIET !!!!!!!!!!!!!!!!!! Huil nu terwijl ik dit hier type mijn man zegt dat ik me moet herpakken en desnoods bij de dokter gaan voo iets voor te slapen en vitaminen omdat ik niet of bijna niet eet .
Heb zoveel vragen maar als ik vrijdag de antwoorden krijg kan het misschien zaterdag al gedaan zijn dit kan toch echt niet . Mijn dochter kwam vandaag af dat ze erbij wou zijn ze is 13 jaar mag dit kan dit . Mogen wij Lisa aandoen dat ze haar Opa niet meer levend ziet of mogen wij Lisa aandoen dat ze hem nog levend ziet en dan ziet sterven ???? Zovele vraagtekens die te laat gaan beantwoord worden als het zaterdag al kan gedaan zijn .

WAT WAAR HOE .....................  Weet het zelf niet meer hoop dat het zaterdag niet gebeurt is veel te rap echt te stom voor woorden waarom waarom is die wet er door gekomen veel te vroeg veel te rap ik wil dit niet echt niet . maar moet ik dan van hem verlangen dat hij afziet ?????????????

Veel te veel vragen en geen of bijna geen antwoorden moet dit echt ????????????

jubikelcats
jubikelcats
  • 6.071 berichten
    • Locatie: Stadskanaal
  • 17 katten
OFFLINE

#84 Geplaatst 22 november 2012 - 10:18

Bekijk berichtliange, op 12 november 2012 - 15:39, zei:

juist te horen gekregen dat mijn pa een gezwel heeft van 20 cm in zijn rechterlong . Is een zeer kwaadaardige kanker . Al allemaal uitzaaiiingen tot in zijn ruggegraat en zijn bot in zijn beenderen . Zit nu aan de morfine tegen de pijn . Ze geven hem nog max 6 maand . Wachten tot woensdag van verdere tests voor te kijken of ze hem nog chemo geven voor zijn laatste maanden comfortabeler te maken maar ik zie hem dus geen 65 jaar te worden hij is op 1 week tijd 9 kilo vermagerd van de pijn . Is dus opnieuw wachten en wachten pffffff

Bekijk berichtliange, op 13 november 2012 - 15:34, zei:

Daarjuist bij hem geweest en moest weer weg mocht niet bij hem blijven . De dokter heeft het hem vandaag gezegd en hij zegt dat het geen waar is en is heel agressief naar iedereen toe . De verpleegsters hebben wat mogen horen vandaag al van hem ze doen niets meer goed en hij wil zicht van kant maken hij is de leugens beu . Nu hangt hij vast aan bed en roept en doet hij mag vanavond nog eens als hij kalmeringspillen binnen heeft . Hij moet vanaf nu op een 1 persoonskamer want hij zou de andere wat kunnen aandoen als hij met van alles smijt . De dokter wist me te zeggen dat we nog niet gedaan hebben met hem pfffffffff schoon zo je laatste tijd doorbrengen en de helft niet beseffen wat je doet

Bekijk berichtliange, op 13 november 2012 - 23:32, zei:

Mijn enige deelneming ten eerste !!!!


Mijn papa is naar de kliniek gegaan omdat hij pijn had in het linker been bleek flebiet te zijn . Terwijl hij in de kliniek was is hij beginnen klagen over zijn rechter lies met serieuze pijn zo erg dat hij niet meer kon staan zelfs . Na test hebben ze een bloedklonter gezien in zijn lies en ze wilden te weten komen hoe dit daar kwam . Terwijl ze dit aan het onderzoeken waren kreeg hij pikuren tegen het flebiet wat beterde . Plots is hij dan heel kortademig geworden in de kliniek dat ze foto's beginnen trekken zijn van zijn longen ze dachten een longontsteking op deze foto's hebben ze dus gezien dat hij een gezwel had op de rechter long van zo een 20 cm. Dan zijn ze verdere tests van zijn hoofd en ruggegraat beginnen doen en zijn hoofd zou geheel in orde zijn maar de ruggegraat en botten van de beenderen zijn aangetast het zou een hardnekkige kanker zijn aangezien hij op 6 maand gegroeid zou zijn . Hij vraagt nog niet voor naar huis te gaan denk dat hij beseft dat hij nog veel pijn heeft en beter in de kliniek blijft . Ze zijn nu zijn medicijnen op peil aan het brengen zodat hij zo min mogelijk pijn heeft en het zogezegd draaglijker word met de hoeveelheid morfine . Morgen weten we ook de uitslag van het vocht dat genomen is maandag gingen ze een punctie doen van het gezwel maar ze konden er niet aan de long zat er voor plat gedrukt daardoor juist het vocht afgenomen rond de long . Morgen tegen half 4 worden we bij de dokter verwacht vvoor de uitleg hiervan . Denk dat alles afhangt van hoe deze uitslag is . Wij zelf zouden liever hebben dat hij in de kliniek blijft daar mijn ma zwaar suikerpatiente en blind is en zei zelf nu met verpleegsters thuis verzorgd word maar mijn pa erbij kan ze niet aan en wij moeten werken . De verpleegsters kunnen wel komen maar kunnen niet blijven voor alles dus hopen we echt dat hij in de kliniek mag blijven .

Bekijk berichtliange, op 15 november 2012 - 15:25, zei:

dinsdag word hij met een kijkoperatie geopereerd voor een stukje te kunnen nemen van het gezwel . Maandag hadden ze een bioptie gedaan langs de mond  maar is dus niet gelukt daar het gezwel aan de andere kant van de long zat en ze er niet aankonden .
Ze hebben nu wel gezien dat zijn klieren ook al aangetast zijn . Hij begint nu ook te klagen van zijn knie dus deze zal ook aangetast beginnen worden .
Zolang ze niet weten welk kwaadaardige virus het is kunnen ze de gepaste medicatie niet geven voor het een beetje te remmen en de pijn te verminderen .
Hij zit nu op 20 van morfine pillen en dit helpt een beetje dat mijn pa zegt als hij goed is maar soms begint hij dan weer agressief te doen zonder reden ofzo .
Gisteren avond hebben ze hem gevonden op het 5de verdiep gaande naar het dak dat ze denken dus nu ligt hij opnieuw vast en als hij s'nachts te erg is steken ze hem in de badkamer voor de andere mensen niet te storen pf kan je je voorstellen moeten horen dat ze hem in de badkamer steken zodat de andere kunnen slapen weet niet wat ik daarvan moet denken maar is dus blijkbaar normaal ...

Bekijk berichtliange, op 19 november 2012 - 15:36, zei:

Juist bij hem geweest hij was er niet en komt maar vanavond terug hij is naar maria middelares in Gent voor onderzoeken op zijn rug hij klaagde teveel van de pijn in de rug . Ook was zijn urine niet meer in orde en daar doen ze nu ook onderzoeken op . Vanavond mag ik terug . Vrijdag worden alle papieren getekend voor de euthanasie woensdagavond mag hij effe uit de kliniek voor naar de notaris tegaan voor de akten van het huis te ondertekenen dit wou hij ook nog in orde brengen . Moet hier langs alle kanten springen voor alles in orde te brengen want de notaris zegt dat het 5 voor 12 is en dat het rap moet gaan nu hij nog bij zijn zinnen is pff . Daarna hangt alles af van wat hij nog wil en hoelang naargelang de pijn te dragen is . Wat ik niet wist is dat hij dit nog allemaal kan omkeren als hij plots zou beslissen dat hij toch nog alles eraan wil doen voor te verzachten .
Wat voor een wereld leven wij dat we van het minste dat je iets in orde wilt maken voor je kinderen je eerst nog al dat geld moet neerleggen aan een notaris voor dan te horen wat je infeite al allemaal wist pffffff

Bekijk berichtliange, op 21 november 2012 - 19:57, zei:

Had jij daar ook zo een raar gevoel bij ?? Vind het zo raar die gedachte alleen al nog eens hallo papa zeggen een kus geven en dan krijgt hij een prikje en t'is gedaan kan het me echt niet voorstellen . Mijn papa hoopt dat ze het rap doen en liefst nog de vrijdag zelf na het tekenen van de papieren . Kan dit allemaal zo rap gaan ??????????? Hoop van niet kan het me nog steeds niet plaatsen dat ik een laatste keer papa zeg en kus voor dan een prikje te zien geven . Het gaat er echt niet in vandaag op mijn werk ben ik beginnen huilen gelijk een klein kind word me allemaal teveel . Ik snap echt niet dat je zo maar kan zeggen van ik wil dood het gaat er echt niet in . In mijn ogen denkt papa alleen aan zijn eigen en wij blijven achter als je nog 6 maand of een jaar te leven hebt doe je toch nog eens alles mt je familie voor goeie dagen te hebben . Maar nee mijn papa zegt ik wil dood het is genoeg geweest steeds weer . Tegen de verpleegster zei hij vandaag morgen komt de notaris voor het huis en daarna is het gedaan met mij de pin mag eruit . Vond dat echt van zoooooooooooot wat zeg je nu dat zeg je toch niet en mijn papa gewoon van ja is toch zo . Die gaat er zooooooooo  vlot over niet normaal hij heeft er hem ingesteld dat het zaterdag gedaan is met hem zou dit echt zo rap gaan ???????????? DIT WIL IK NIET !!!!!!!!!!!!!!!!!! Huil nu terwijl ik dit hier type mijn man zegt dat ik me moet herpakken en desnoods bij de dokter gaan voo iets voor te slapen en vitaminen omdat ik niet of bijna niet eet .
Heb zoveel vragen maar als ik vrijdag de antwoorden krijg kan het misschien zaterdag al gedaan zijn dit kan toch echt niet . Mijn dochter kwam vandaag af dat ze erbij wou zijn ze is 13 jaar mag dit kan dit . Mogen wij Lisa aandoen dat ze haar Opa niet meer levend ziet of mogen wij Lisa aandoen dat ze hem nog levend ziet en dan ziet sterven ???? Zovele vraagtekens die te laat gaan beantwoord worden als het zaterdag al kan gedaan zijn .

WAT WAAR HOE .....................  Weet het zelf niet meer hoop dat het zaterdag niet gebeurt is veel te rap echt te stom voor woorden waarom waarom is die wet er door gekomen veel te vroeg veel te rap ik wil dit niet echt niet . maar moet ik dan van hem verlangen dat hij afziet ?????????????

Veel te veel vragen en geen of bijna geen antwoorden moet dit echt ????????????
Lieve meid, Als ik deze berichten in de quotes lees, komt er bij mij een heel stuk terug van mijn moeder, alleen van het laatste stuk schik ik wel.
Je vader is niet egoïstisch als hij op deze manier wil gaan. Je vader heeft pijn, is als gevolg van de morfine ook af en toe verward, KLIK voor de bijsluiter, dat je vader onder deze toestand wil gaan. Een lichaam wat uitgemergeld raakt, wat eigenlijk verkankerd is. Dat kan ik zo goed begrijpen.
Mijn moeder heeft toen ze te horen kreeg dat ze eierstokkanker had, al die tijd gezegd, maar ik ga ervoor. ( Ik droom er zelfs nog over) Bij de diagnose kreeg mijn moeder gelijk al te horen, dat ze slechts 1 jaar had. Uiteindelijk werd het er nog 1,5. Maar potver wat heeft mijn moeder geleden en afgezien. Als kind zijnde, wil je je moeder en ook je vader nog heel lang bij je houden. Alleen op het moment dat ze ernstig ziek worden, mag je dan zo egoïstisch zijn en zeggen, mama of papa, je moet er voor knokken en je moet er voor gaan, want ik kan je nog niet missen. Ik denk het niet.
Mijn moeder is geopereerd, eierstokken, baarmoeder, buikschild zijn verwijderd, maar daarnaast zijn er ook haarden verwijderd in maag en darm. Bij de longen konden ze niet bij. Na de chemo's is ze 3 mnd vrij geweest. Weer chemo tot de ca marker in het bloed ondanks de chemo wel ging groeien. Toen wij het familiegesprek hadden, lag mijn moeder in het bed, maar het was net of ze er niet meer bij was. Ma had een bijna complete ileus in de dunnedarm. Door de metastasen welke om haar dunne darm is gaan nestelen was deze nagenoeg afgesloten. Mijn moeder kon dus niet meer eten, weinig drinken en lag er met een maaghevel in bed. Ze is altijd een vitale vrouw geweest die zeer gezond heeft geleefd en er was niks meer van over. Ja ze toonde goed, maar dat was puur door al het vocht wat ze bij zich droeg.
De dag voor haar overlijden zei ze nog, ja maar ik ga ervoor, ik wil niet gaan, ik wil knokken. De avond zei ze eindelijk, ik wil niet meer, ik kan het niet meer, ik ben het knokken moe. Voor ons was dit echt niet makkelijk, alleen de strijd die zij uiteindelijk nog geleverd heeft voordat ze echt haar laatste adem uitblies, dat wil je niet meemaken.

Het is een heel hard gelach als 1 van je ouders gaat ( ben mijn beide ouders in 4 jaar tijd verloren) maar een ouder die veel pijn heeft. Die aan de hoogste graad van pijnstilling zit en dan nog pijn heeft, dat is als kind zijnde nog veel harder.

Wat betreft je kinderen, ik zou hun afscheid laten nemen van hun opa en niet erbij laten zijn als je vader de laatste prik krijgt. Zo willen ze hun opa niet herinneren. Ik weet niet of je nog broers of zussen heb. Ik zou wel als kinderen en natuurlijk je moeder wel erbij aanwezig zijn, het is de laatste eer, en vaak is het voor je vader denk ik een mooi gebaar.

Heel veel sterkte.

Geplaatste afbeeldingJubikel Cats Perzen en Exotics
Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken, raak je mijn hart nog duidelijker aan. Krachtig zijn in je kwetsbaarheid en kwetsbaar zijn in je kracht!

PeggyJ
PeggyJ
  • 45.914 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#85 Geplaatst 22 november 2012 - 10:47

Ik weet niet of ze het zo snel zullen laten gaan, maar ik ben wel van mening dat je je papa zijn wens moet respecterenn hoe moeilijk en onreëel het ook allemaal is. Misschien kan je nog wel met hem praten en vragen of hij het nog even wil uitstellen zodat jullie ook iets meer tijd krijgen om aan het idee te wennen. Heel veel sterkte :rub: :rub:
Geplaatste afbeelding
We kunnen het hart van een man beoordelen door te kijken hoe hij met dieren omgaat :cattailwag

Murron
Murron
  • 4.654 berichten
  • 2 katten
OFFLINE

#86 Geplaatst 22 november 2012 - 10:50

Ik zou je kind(eren) zeker afscheid laten nemen. Mijn opa is gestorven toen ik 10 jaar was, maar mijn ouders zijn er nooit eerlijk tegen mij over geweest. Ik dacht dat hij gewoon tijdelijk in het ziekenhuis lag, zij wisten dat hij nooit meer naar huis ging aan. Ik heb nooit afscheid kunnen nemen en z'n dood kwam bij mij enorm hard aan. Zelfs al ben je een kind, je moet dat kunnen plaatsen.

Verder begrijp ik dat jullie je vader nog zo lang mogelijk bij jullie willen houden. Natuurlijk, dat zou iedereen proberen. Maar als hij er zelf zo om vraagt... wie zijn jullie dan om 'm dat te weigeren?

Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd, ook al voelen jullie jullie momenteel ontroostbaar :hug:

Randa
Randa
  • 6.208 berichten
    • Locatie: Dendermonde
  • 7 katten
OFFLINE

#87 Geplaatst 22 november 2012 - 13:34

Liange, het kan inderdaad zo snel gaan.  Laat je dochter afscheid nemen van haar opa.  Dit hebben wij ook gedaan met de dochter van mijn broer (11 jaar). Zij is afgekomen met een briefje dat zij had opgesteld de dagen voordien.  Alles wat zij hem wou zeggen en niet kon op dat moment heeft ze toen in een briefje geschreven.  Papa was daar enorm van aangedaan en heel geëmotioneerd.
Bij papa is het afscheid gekomen in 2 dagen.  De ene avond hebben ze hem in een heel diepe slaap gebracht en wij hebben de hele nacht bij hem gezeten.  ik onthoud vooral van dat moment, dat ik zijn hand vasthield de ene zijde en mijn mama de andere zijde en mijn beide broers die ook aanwezig waren.  Vooral de warmte die papa uitstraalde blijft mij altijd bij.  Toen ik effe weg ging om naar het toilet te gaan toen zochten zijn vingers mijn hand in zijn onderbewustzijn.
Zo rond 11 uur zijn ze dan uiteindelijk gekomen om hem het spuitje te geven. Wij waren voordien heel goed opgevangen door de sociale dienst van het UZ die ons vertelde wat en hoe.
Toen ik papa geholpen heb voor de papieren had ik met hem afgesproken dat hij bij ons bleef zolang het voor hem dragelijk en menselijk was, maar door de uitermate agressieve kanker was er niet veel tijd meer.  De dag nadat de papieren in orde waren werden wij door de artsen op de hoogte gebracht van de ongelijke strijd en de vooruitzichten die gegeven werden in het begin van die week 4 jaar werd ineens terug gebracht naar hooguit 5 dagen!
meisje hou moed en de huilpartijen die maken deel uit van het rouw en verwerkingsproces.  sommige momenten blijven moeilijk en vooral bij alles wat voor het eerst gebeurt

Groetjes Randa en de poesjes Nisaba, Maicis, Storm, Trouble, Winter, Party, Kiri, Quecha, Quirina, Umika, Tessa, Lotje, Mira, Ziva and Sadie

liange
liange
  • 2.395 berichten
    • Locatie: gentbrugge
  • 3 katten
OFFLINE

#88 Geplaatst 22 november 2012 - 20:39

Bekijk berichtjubikelcats, op 22 november 2012 - 10:18, zei:

Lieve meid, Als ik deze berichten in de quotes lees, komt er bij mij een heel stuk terug van mijn moeder, alleen van het laatste stuk schik ik wel.
Je vader is niet egoïstisch als hij op deze manier wil gaan. Je vader heeft pijn, is als gevolg van de morfine ook af en toe verward, KLIK voor de bijsluiter, dat je vader onder deze toestand wil gaan. Een lichaam wat uitgemergeld raakt, wat eigenlijk verkankerd is. Dat kan ik zo goed begrijpen.
Mijn moeder heeft toen ze te horen kreeg dat ze eierstokkanker had, al die tijd gezegd, maar ik ga ervoor. ( Ik droom er zelfs nog over) Bij de diagnose kreeg mijn moeder gelijk al te horen, dat ze slechts 1 jaar had. Uiteindelijk werd het er nog 1,5. Maar potver wat heeft mijn moeder geleden en afgezien. Als kind zijnde, wil je je moeder en ook je vader nog heel lang bij je houden. Alleen op het moment dat ze ernstig ziek worden, mag je dan zo egoïstisch zijn en zeggen, mama of papa, je moet er voor knokken en je moet er voor gaan, want ik kan je nog niet missen. Ik denk het niet.
Mijn moeder is geopereerd, eierstokken, baarmoeder, buikschild zijn verwijderd, maar daarnaast zijn er ook haarden verwijderd in maag en darm. Bij de longen konden ze niet bij. Na de chemo's is ze 3 mnd vrij geweest. Weer chemo tot de ca marker in het bloed ondanks de chemo wel ging groeien. Toen wij het familiegesprek hadden, lag mijn moeder in het bed, maar het was net of ze er niet meer bij was. Ma had een bijna complete ileus in de dunnedarm. Door de metastasen welke om haar dunne darm is gaan nestelen was deze nagenoeg afgesloten. Mijn moeder kon dus niet meer eten, weinig drinken en lag er met een maaghevel in bed. Ze is altijd een vitale vrouw geweest die zeer gezond heeft geleefd en er was niks meer van over. Ja ze toonde goed, maar dat was puur door al het vocht wat ze bij zich droeg.
De dag voor haar overlijden zei ze nog, ja maar ik ga ervoor, ik wil niet gaan, ik wil knokken. De avond zei ze eindelijk, ik wil niet meer, ik kan het niet meer, ik ben het knokken moe. Voor ons was dit echt niet makkelijk, alleen de strijd die zij uiteindelijk nog geleverd heeft voordat ze echt haar laatste adem uitblies, dat wil je niet meemaken.

Het is een heel hard gelach als 1 van je ouders gaat ( ben mijn beide ouders in 4 jaar tijd verloren) maar een ouder die veel pijn heeft. Die aan de hoogste graad van pijnstilling zit en dan nog pijn heeft, dat is als kind zijnde nog veel harder.

Wat betreft je kinderen, ik zou hun afscheid laten nemen van hun opa en niet erbij laten zijn als je vader de laatste prik krijgt. Zo willen ze hun opa niet herinneren. Ik weet niet of je nog broers of zussen heb. Ik zou wel als kinderen en natuurlijk je moeder wel erbij aanwezig zijn, het is de laatste eer, en vaak is het voor je vader denk ik een mooi gebaar.

Heel veel sterkte.


bedankt hiervoor eens goed gelezen .
Vandaag een gesprek gehad met 1 van zijn dokters mijn papa heeft gisteren gevraagd voor morgen te mogen dood gaan . Dit gaan ze dus niet toelaten maar als blijkt na de resultaten morgen dat het veel verslechterd is zal het dus wel volgende week gebeuren mede ook doordat ze een psychologisch gesprek gehad hebben met mijn papa en dat hij dus blijkbaar in staat is van zelfmoord te plegen als ze blijven nee zeggen pf . Ze kunnen het infeite niet echt weigeren alleen beetje uitstellen voor eventueel te zien of mijn papa zelf niet veranderd van gedacht wat ik dus zeker niet denk .
Vandaag is alles geregeld met de notaris dat naar de kliniek gekomen is en daardoor wetende dat alles goed zit voor mijn ma en mij wil hij het nu nog meer .
Vandaag heeft hij al hulp moeten vragen voor hem te wassen en te scheren heeft nog meer zuurstof nodig en kan niet meer recht zitten door de pijn .
Verslechterd van dag tot dag en heb nu zo een gedacht dat hij het zelfs geen 6 maand meer zou uithouden zoals ze denken t'gaat zo rap .
HIj weegt nog 41 gram is doodmoe en valt steeds inslaap zoals ik hem nu zie heb ik iets van ja papa je krijgt je zin je was altijd de man die nooit ziek was beresterk en steeds aan het werken je nu zo zien doet me echt pijn en daardoor denk ik nu eerder van is misschien het beste. Morgen gaan we vragen of lisa erbij mag zijn als alle dokters samen zijn ze wil er percee bij zijn en gaan kijken voor effe met haar buiten te gaan als ze de prik geven als dit kan . We sturen haar niet naar school ik wil haar in mijn buurt ze zal ons ook nodig hebben . Zoals ik hem nu zie aftakelen kan ik het niet aanzien per dag is hij slechter dus krijg er een beetje vrede mee ook al zal het hard zijn de dag zelf dat misschien al volgende week zal zijn ...

Kate
Kate
  • 3.919 berichten
    • Locatie: Nieuwkerken-Waas
OFFLINE

#89 Geplaatst 22 november 2012 - 22:16

Veel sterkte.
Heb het hele topic nog niet gelezen.. omdat er dan ook veel te trieste herinneringen bovenkomen.

Laat zeker je dochter afscheid nemen van hem.
Ik was 11 jaar toen mijn grootmoeder stierf (ook aan kanker). Ik mocht haar de laatste maand in de kliniek niet meer zien. Mijn mama vond dat mijn grootmoeder er te slecht uitzag, en ze wou me beschermen.
Nadien ben ik er heel kwaad over geweest, en als ik er nu nog aan terugdenk.. voel ik weer het gemis. Ik heb nooit afscheid kunnen nemen.

Mijn grootvader stierf ook aan kanker op de palliatieve. Hij was op het einde ook niet meer bij zijn zinnen, en sloeg enorm wartaal uit.
Zijn vriendin (een echte feeks die op geld uit was).. heeft hem nog een papier van een notaris laten tekenen waarop hij afstand deed van geld. Zij was vlak na zijn overlijden er met het geld vandoor.
Mijn grootvader ben ik op het einde altijd blijven bezoeken. Ik was toen 19 jaar en al zwanger van mijn zoon. Hij wist als enigste dat ik een zoon kreeg en we hebben toen samen nog besloten om hem naar hem te vernoemen. :) Dus als ik terugdenk aan dat afscheid, doe ik dat met een glimlach.

Anja, veel sterkte in deze ontzettend zware periode. respecteer de wens van je vader. :hug:


Fairness
Fairness
  • 6.049 berichten
    • Locatie: Wezemaal
  • 2 katten
OFFLINE

#90 Geplaatst 23 november 2012 - 08:26

Nogmaals heel veel sterkte in deze moeilijke dagen!!!! Je vader voelt het beste wat die wil doen. Persoonlijk denk ik dat het verdomd moeilijk is af te tellen naar de dood en daarbij elke dag af te takelen. Versta deze mensen hun keuze van euthanasie. Niet enkel lichamelijk maar ook geestelijk moet het zwaar zijn af te takelen en af wachten. Het is moeilijk zeker omdat het allemaal zo snel gaat. Bij mijn opa was het nog geen week meer dat hij gehad heeft. De tijd tussen het slechte nieuws en zijn overlijden was kort. Maar eerlijk, het is voor beide partijen het beste. Zelfs een opluchting dat hij niet te erg heeft moeten afzien (ik reken daar ook altijd geestelijk bij)... Troost jezelf daarbij. Sterkte meid!!!!!