Spring naar inhoud


- - - - -

Mokka en Nanou van zwerver tot....


  • Log in om te reageren
4 reacties op dit onderwerp
Nivo
Nivo
  • 6.365 berichten
  • 1 katten
OFFLINE

#1 Geplaatst 16 mei 2013 - 00:25

Ben nog niet zo lang geleden op bezoek geweest bij Mokka en Nanou.  Had een paar leuke foto’s gemaakt die ik in hun topic wilde zetten maar die was hier nergens meer te vinden.

Vandaar een eigen topic van deze poezen die jullie misschien al kenden. De lieve meter(s) en of peter(s) of mensen die dit nog willen worden kunnen ze zo nog een beetje volgen.

Mokka en Nanou zijn geen tamme katten, daarom zijn ze waarschijnlijk hun leven lang vaste bewoner van de poezenopvang .  Tot nu toe is het bijna onmogelijk om ze aan te raken, de enige persoon die ze wel weet te benaderen is de opvangmama zelf. Daarom word er niet echt meer bemiddeld om ze ter adoptie aan te bieden, Mokka heeft ook een slecht gebit waarvoor ze nog regelmatig behandeld moet worden en dat zien we mogelijk niet lukken door andere handen dan die van de opvangmama.

Het verhaaltje achter Mokka en Nanou is bij mij zelf begonnen

Dit duo zag ik voor het eerst op de plaats waar ik elke dag zwerfkatjes voederde  in de zomer van 2010...  

De eerste keer dat ik Nanou opmerkte was door dat ze als een vuurpijl door de stuiken kwam vliegen recht op het eten af, zo uitgehongerd diertje had ik nog nooit gezien. Ze was nog erg jong, schat dat ze 7 weken geweest moest zijn. Van die dag nam ik speciaal kittenbrokjes voor haar mee, geweekt in kattenmelk.  Kon enkel horen aan het geritsel in de struiken dat ze er weer was en zette het voedsel dan verscholen zodat ze durfde eten. Dit ging goed, elke dag wat dichter bij de voerplaats tot ze binnen een meter van me durfde komen eten.  Na een week maakte ik precies het zelfde mee, nog een 2de kitten die als een bezetene op het eten vloog. Ze was even groot als Nanou dus moest het haar zusje zijn. Terwijl Nanou al niet zo erg wantrouwend meer was zag ik dit bij haar zusje niet veranderen, ik moest doodstil blijven zitten, bij de minste beweging schoot ze al weg.

Eens was het daar een verwilderd bos waar zwerfkatjes een toevlucht hadden tot de gemeente besloot alles te ontbossen om er een woonwijk te plaatsen.  De katjes hadden nu enkel nog een randje struiken en de tuinen van de achtergelegen bewoners als groen.

In de struiken had ik de voederplaats gemaakt met een kleine beschutting waar het voedsel niet kon verregenen en waar de katjes die niet durfden komen toch schoon voer zouden vinden. Tot op de dag dat iemand het had ontdekt en ik bijna dagelijks mijn voederplekje vernield zag, de beschutting lag telkens een heel eind verder en de voer en waterbakjes kapot getrapt.  Kreeg  angst voor de poezen die er rondliepen. Dit heeft mij doen besluiten om alle kittens te vangen en mee naar huis te nemen.  Behalve Nanou en haar zusje Mokka nam ik ook nog  3 andere kittens mee die al een stuk ouder waren en mij al redelijk goed vertrouwden.  Deze vonden ook alle een meer als geweldige thuis dank zij de erg lieve Nadine!

Had nooit gedacht dat het me zo snel zou lukken de 2 wilde zusjes te vangen, hoefde alleen maar het eten in de draagmand te zetten en zonder twijfelen vlogen ze op het eten, moest alleen maar het deurtje toe doen. Ze hadden niet eens door dat ze gevangen waren en bleven gulzig door eten.  Gelijk er mee naar huis gefietst onderweg waren ze stil tot ik bij mij thuis aan kwam. Moest de mand stevig met 2 handen in bedwang houden want ze waren door het wilde heen. Op zolder die ik van te voren had voorbereid op hun komst liet ik ze er uit in een bench die van alle gemakken was voorzien maar ze pasten door de tralies en vlogen er net zo snel weer uit, ze konden blijkbaar vliegen want binnen een halve seconde waren ze verdwenen en zaten ergens verscholen in de nok van het dak achter de balken. Ik stond te trillen op mijn benen wat nu die zijn echt wilden en zal ik nooit meer kunnen pakken. Vreesde er voor dat ze op de daken zouden raken, zo klein als ze waren een uitgang zouden vinden naar buiten.  De eerste dagen lieten ze zich niet zien, langzaam durfden ze in het zicht te verschijnen maar op veilige afstand. Ik wist dat het me nooit ging lukken ze te socialiseren en zocht hulp. Na vele brieven naar alle mogelijke instanties en 2 maanden verder  kwam er toch 1 reactie die  hulp aan bood, dat was Manoe van vzw Dierengeluk. Zij was bereid het te proberen, ze een kans te geven om te socialiseren.  Toch de dag dat ze kwam kijken om ze mee te nemen was het me niet gelukt om ze te vangen, ze lieten zich ook niet zien, ze zaten ergens verscholen onder de vloer van de zolder. Ze is met lege mandjes moeten vertrekken en we zouden opnieuw afspreken als ik ze in de bench had.  Dit lukte me 10 dagen later

Eindelijk hadden Mokka en Nanou nu de kans om gesocialiseerd te worden door iemand met ervaring.  De maanden die volgden hielden we contact, Ze vertelde me dat het hopeloos verliep met de bench training en ze na een paar weken pas wat vertrouwen won dat ze voedsel van haar vinger durfden likken. Met Nanou vlotte het al wat vlugger dan met Mokka, opgeven is nooit bij haar opgekomen al wist ze bijna zeker dat het nooit ging lukken om van deze 2 sociale katten te maken. Ze kregen wat meer vrijheid en waren op den duur wel gewoon aan het binnenleven, verkozen ook een plekje in de zetel als het koud was buiten, ondanks ze de vrijheid weer hadden geproefd zagen ze bij Manoe toch duidelijk dat ze een thuis hadden.  

Telkens ik ze zie moet ik denken dat ik ze nog nooit heb kunnen aanraken en hoe veel geluk ze hadden om bij Manoe een kans te krijgen, elders hadden ze heel waarschijnlijk nooit volwassen mogen worden.  Mokka en Nanou hebben een heerlijk leventje gekregen en ze zijn inmiddels niet meer weg te denken ten huize Dierengeluk.

Vandaag kreeg ik nog enkele foto’s en wil deze ook graag hier delen.

Manoe zie eens wat voor mooie en gelukkige katten je van Mokka en Nanou maakte  

HPIM0994.jpg
HPIM1001.jpg
HPIM1004.jpg
HPIM1007.jpg
HPIM1021.jpg
HPIM1023.jpg
HPIM1039.jpg
HPIM1041.jpg
HPIM1045.jpg
HPIM5423.JPG
DSC_0035.jpeg
DSC_0037.jpeg
HPIM5426.JPG
HPIM5427.JPG
DSC_0003.jpeg

Bewerkt door Nivo, 16 mei 2013 - 00:39.

sorry laatste keer

Syntara
Syntara
  • 3.249 berichten
OFFLINE

#2 Geplaatst 16 mei 2013 - 11:59

Mooi om te zien hoe goed ze er nu uitzien! :loveshower:

Mauricke
Mauricke
  • 5.496 berichten
    • Locatie: Nieuwkerken-Waas
  • 4 katten
OFFLINE

#3 Geplaatst 18 mei 2013 - 08:36

Prachtig verhaal van deze zwervertjes. :heart:  Ik zit hier met tranen in de ogen. Het is zo herkenbaar voor mij. :hug: Na  al die ellende hebben ze toch een plaatsje kunnen vinden waar ze met veel liefde worden opgevangen. :heart:  Misschien kan je ze nooit een streeltje geven maar ze voelen het zeker aan dat er toch mensen zijn die hun een kans geven. Heel veel respect voor wat jullie doen voor de kansarme onder de diertjes. :flower:
:catwalk Als een dakloze kat kon spreken zou ze waarschijnlijk zeggen: "geef me een schuilplaats, voedsel, gezelschap en liefde en ik zal je kameraadje voor het leven zijn". :catwalk

Nivo
Nivo
  • 6.365 berichten
  • 1 katten
OFFLINE

#4 Geplaatst 18 mei 2013 - 15:28

Dank je wel Mauricke, Vraag mij ook af of ze nog herinneringen hebben aan hun prille begin. Het blijft een onbevredigde wens om toch iets van herkenning in ze te willen vinden, dat ze eens tot bij mij komen en aan me ruiken op een manier dat je ziet dat het meer als interesse is. Riep altijd "Poes Poes" op de voerplaats en riep dit ook nog eens toen ik laatst op bezoek was, ze reageerden daar wel op. Maar het zal wel alleen mijn wens zijn dat ik dat zie na 3 jaar.

Nanou (tijgertje) heeft wel al snoepjes uit mijn hand genomen, maar aanraken zit er niet bij.

sorry laatste keer

kate2
kate2
  • 12.796 berichten
OFFLINE

#5 Geplaatst 22 mei 2013 - 07:39

Amaai wat een verschil!! Je hebt ze alleszins een heel mooi leven gegeven!