Spring naar inhoud


- - - - -

Zo verschoten


  • Log in om te reageren
7 reacties op dit onderwerp
Auryn
Auryn
  • 1.253 berichten
    • Locatie: Berchem
  • 2 katten
OFFLINE

#1 Geplaatst 01 augustus 2013 - 09:18

Deze morgen tijdens mijn gewoonlijke ochtendritueel in de badkamer was Loki me zoals gewoonlijk komen vergezellen.

En zoals gewoonlijk wou hij perse op het handdoekrekje gaan liggen. Daar hangen al lang geen handdoeken meer aan want Chiana trekt die er altijd af. Toen plots Loki van het rekje viel. Hij bleef echter met zijn achterpootje hangen. Voor ik hem kon helpen (ik stond er vlak naast) was hij toch losgeraakt en mankend gaan lopen.

Ik, met mijn gezicht vol zeep, door mijn appartementje naar Loki op zoek, maar hij ging altijd lopen dus ik kon niet zien of het erg was aan zijn pootje.
Ik ben dan maar snel even verder gaan doen in de badkamer om zo mezelf en Loki even te laten kalmeren.

Even later kwam Loki toch op de eettafel gesprongen en liep hij zonder manken rond. Als ik aan zijn achterpootjes ging voelen (in de snelte heb ik niet goed kunnen zien welk pootje hij bezeerd had) reageerde hij niet alsof ik hem pijn deed dus ik denk dat het zo erg nog niet was. Waarschijnlijk zag de val er pijnlijker uit dan het was.

Met deze hitte wil ik de badkamer niet afsluiten want dat is zowat het enige "frisse" plekje op het appartement, dus voorlopig heb ik het rekje met een stevig stuk karton en tape in een "ligplankje" veranderd (ik had niet super veel tijd want mijn baas zou dit nooit als degelijk excuus aanvaarden om te laat te komen) en straks als ik thuis ben en tijd heb, ga ik gewoon het rekje van de muur vijzen.

Nu ik op mijn werk ben, kan ik me maar moeilijk concentreren. Ik zit toch zo met hem en Chiana in. Ik ben alvast van plan om tijdens mijn middagpauze over huis te gaan om te zien of alles in orde is, het ook niet te warm is, ze beide een dikke knuffel te geven en de gordijnen open te doen (zon is tegen dan weg van mijn ramen).

Misschien moet ik mijn naam maar eens laten veranderen naar Overbezorgde Poezenmama

"Two things are infinite: the universe and human stupidity; and I'm not sure about the universe." - Albert Einstein


Sabine2
Sabine2
  • 8.920 berichten
    • Locatie: St. Gillis Dendermonde
  • 4 katten
OFFLINE

#2 Geplaatst 01 augustus 2013 - 09:27

Tja, het is normaal dat je bezorgd bent hé, vooral omdat ze het niet kunnen zeggen of ze pijn hebben of niet.
Maar moest er pijn geweest zijn toen je aan de pootjes voelde, dan zou er toch minstens een kleine reactie geweest zijn van Loki.
Dus 'k denk dat het best meevalt en waarschijnlijk door het hard neerkomen zelf dat ze efkes mankte.

Poezelkes hé ;)

Katjes zijn net als chocolaatjes, het is moeilijk om het bij ééntje te houden :paw
The devil has work for idle paws :x
www.dendermondsezwervertjes.org

lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 1 katten
OFFLINE

#3 Geplaatst 01 augustus 2013 - 09:30

ik vind je niet overbezorgd, ik vind het maar heel normaal dat je daar mee bezig loopt
Ons poezels komen ook altijd op t droogrek vanboven zitten op de  badkamer als we ons gaan wassen en klaarmaken.
Wij hebben bovenaan t rek langs beide zijdes 2 grote badhanddoeken dubbelgevouwen gelegd en daarover een zachte kamerjas zodat ze met hun teentjes niet tussen de spijltjes (of hoe noem je dat eigenlijk) van t rek kunnen zakken maar een stuk karton is eigenlijk nog beter want daar kunnen je poezels helemaal niet doorzakken.
Je niet slecht zitten voelen omdat het gebeurd is, je had het niet kunnen voorzien dat het ging gebeuren, het was een ongeluk en je hebt daarna gedaan wat je kon om te voorkomen dat het nog eens ging gebeuren.
Geplaatste afbeelding

Carowlina
Carowlina
  • 8.184 berichten
    • Locatie: O-L-V-Waver
  • 3 katten
OFFLINE

#4 Geplaatst 01 augustus 2013 - 10:51

Dat is wel schrikken.
Gelukkig lijkt Loki er niets aan over te houden :)

catherine
catherine
  • 40.162 berichten
OFFLINE

#5 Geplaatst 01 augustus 2013 - 11:44

Zou ook verschieten, Wij hebben een speciaal droogrek in de badkamer waar ze niet op kunnen gaan liggen, meestal liggen ze daar wel op de vensterbank als ik het raam groot open zet.
Gelukkig heeft loki en jij meer schrik dan pijn gehad.


juleken
juleken
  • 7.984 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#6 Geplaatst 01 augustus 2013 - 14:20

Auryn, het siert je dat je zo begaan bent met je poezelkes. Het doet me goed om te lezen dat er nog veel mensen zijn voor wie hun diertjes volwaardige huisgenoten zijn. En tja, dat van die overbezorgde poezenmama begrijp ik hoor, is herkenbaar :)
Hoe gaat het ondertussen? Ben je dan deze middag naar huis kunnen gaan checken?

Auryn
Auryn
  • 1.253 berichten
    • Locatie: Berchem
  • 2 katten
OFFLINE

#7 Geplaatst 01 augustus 2013 - 14:32

Ik ben inderdaad even langst huis geweest, ik heb toch 45min pauze en woon maar op 10min wandelen van hier.

Bij Loki kon ik niets meer merken van zijn val, hij liep normaal rond en kwam braaf op zijn knuffel vragen.
Maar heb toch even snel het rekje (waren 2 ijzeren buizen met een 5-tal cm tussen) van de muur los gevezen. Ik zal daar later wel eens haakjes hangen voor mijn handdoeken om ze wat te drogen hangen.

We zijn dus alle twee eens goed verschoten deze morgend, maar Loki blijkt er gelukkig niets aan over te houden. Ikzelf heb nu wel 2 ongeverfde plekken om mijn badkamer muur, maar lierver dat dan dat Loki of Chiana daar zo lelijk afvallen.

Het was ondertussen wel bijna 31°C in mijn appartementje dus heb hun water ververst, in elk drinkbakje een ijsblokje gelegd (was al helemaal gesmolten toen ik terug vertrok), beide eens goed ingewreven met een nat washandje en natuurlijk een hele dikke knuffel gegeven.

Ik ben blij dat ik toch even langst ben geweest want nu ik weet dat Loki geen last heeft en het rekje weg is, voel ik me toch al veel rustiger hier op mijn werk.

"Two things are infinite: the universe and human stupidity; and I'm not sure about the universe." - Albert Einstein


Joske123
Joske123
  • 5.606 berichten
    • Locatie: Ardooie West-Vlaanderen
  • 7 katten
OFFLINE

#8 Geplaatst 01 augustus 2013 - 19:01

Gelukkig eind goed al goed