Spring naar inhoud


- - - - -

Voor alle katjes achter de regenboogbrug


  • Log in om te reageren
11 reacties op dit onderwerp
juleken
juleken
  • 7.984 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#1 Geplaatst 18 augustus 2013 - 02:48

Heb vandaag nog maar eens een mindere dag achter de rug. Vanochtend hier eens gaan kijken naar een aantal topics van overleden katjes. Zou het misschien beter niet doen, maar toch is het een troost om hier te lezen hoeveel iedereen houdt van hun poezelkes die niet meer onder ons zijn. Wat me vooral aangegrepen heeft zijn de mensen die 1, 2, 3 jaar of meer nadat hun katje gestorven is, hen toch nog altijd herdenken. Aangezien het onbegonnen werk is om op alle topics te reageren, wil ik via deze weg iedereen mijn steun geven. We zijn niet alleen! Dat doet, ondanks alle verdriet, toch wel deugd.

Goabees
Goabees
  • 1.770 berichten
    • Locatie: Merksem
  • 2 katten
OFFLINE

#2 Geplaatst 18 augustus 2013 - 11:07

Dankjewel. Dat is mooi van je!
Groetjes van Goabees, Moesjke, Savke, Xela en Easy! :p :a :catwalk

meitepeit
meitepeit
  • 1.711 berichten
  • 1 katten
OFFLINE

#3 Geplaatst 18 augustus 2013 - 11:13

dank je wel voor je steun, het gemis blijft.
ieder jaar op 4 maart heb ik een rotdag, hoe Miets ineens een hartstilstand kreeg. we stonden bij hem met Winny.


Eibhlin
Eibhlin
  • 14.751 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#4 Geplaatst 18 augustus 2013 - 11:22

De dag dat ik Minoe verloor staat ook in mn geheugen gegrift. :( Mijn lieve schat daar levenloos zien liggen, ik wou dat ik ze nog één keer goed kon knuffelen maar daar lag ze. :(

meitepeit
meitepeit
  • 1.711 berichten
  • 1 katten
OFFLINE

#5 Geplaatst 18 augustus 2013 - 12:12

haar levenloos zien liggen is vreselijk, je hele leven staat stil, net als met Miets, niets is meer hetzelfde, alleen een groot gemis..
nog heel veel sterkte, met het overlijden van Minou :hug:


Eibhlin
Eibhlin
  • 14.751 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#6 Geplaatst 18 augustus 2013 - 12:24

Inderdaad, het leek wel alsof alles gewoon stil stond om me heen. Binnenkort als mn muren opnieuw behangen zijn komt er een mooie kader aan de muur. Daar ga ik van mn 3 poezen die ik nu heb een foto van in steken en het 4de zit al een foto in van haar. :) Of ze er nu nog is of niet, het blijft toch altijd mijn kat.

De datum zal ik ook niet snel vergeten, was exact op 07/07/2007 vreemd genoeg. Ik was net een maand of 2 het huis uit, gaan alleen wonen. Ergens deed dat extra pijn dat ik ze de laatste 2 maand zo weinig gezien had. En dan kwam ik langs om iets te printen (zat nog op school en had geen printer), wou ze de hele tijd op mn schoot komen zitten. Was zo druk bezig dat ik ze er steeds af haalde. :( Man, heb ik daar achteraf spijt van gehad, was de laatste keer dat ik ze dicht bij me had. :( Toen ik weg ging ze nog wel eens geaaid maar toch... Dat heeft erg lang aan me zitten vreten. Maar we hebben vele mooie jaren samen gehad, ze was tijdens mn kinder en tienerjaren een grote troost als er wat was. Ik zat zelfs ganse verhalen tegen haar te doen haha.

Geplaatste afbeelding
Kzal ze nooit vergeten :)

meitepeit
meitepeit
  • 1.711 berichten
  • 1 katten
OFFLINE

#7 Geplaatst 18 augustus 2013 - 13:22

de laatste week was Miets anders als normaal, net of hij me wat wilde duidelijk maken, maar wat?
we waren en wilden nog eens terug met hem naar de dierenarts, omdat we het niet vertrouwde, ineens was hij weer de oude, weer gewacht, toen was het te laat..

Miets was zo wie zo al een rustiger kater, dan heb je dat niet direct door dat er wat mis kan zijn.
achteraf denken we dat hij HMC heeft gehad, ondanks dat de dierenarts hem een paar maanden eerder onderzocht had, hij kon niets abnormaals vinden.
vanaf toen heb ik mijn lesje geleerd, ik laat me niet meer zomaar wegsturen met:  ik kan niets vinden.
als ik het niet vertrouw, dan zoekt hij tot hij iets vindt!
ik zie en zeg niet zomaar wat, ik ken mijn katten het beste, ik ken hun gedrag, zie ik wat ik niet vertrouw, direct ga ik naar de dierenarts...

Mietsie


juleken
juleken
  • 7.984 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#8 Geplaatst 18 augustus 2013 - 23:29

Bekijk berichtmeitepeit, op 18 augustus 2013 - 11:13, zei:

dank je wel voor je steun, het gemis blijft.
ieder jaar op 4 maart heb ik een rotdag, hoe Miets ineens een hartstilstand kreeg. we stonden bij hem met Winny.


Moet erg zijn, dan heb je echt totaal geen afscheid kunnen nemen. Miets was een mooi katje trouwens! Ja hoor, ik laat me nu ook niet meer wegsturen met nen uitleg van twee keer niks, ik ga vertrouwen op mijn instinct. Dat was niet goed met Juleke, en ook niet met Yvette. Maar ja, beleefd en braaf opgevoed dus ge durft de DA niet tegenspreken. Vanaf nu niet meer!

Bekijk berichtEibhlin, op 18 augustus 2013 - 12:24, zei:

Inderdaad, het leek wel alsof alles gewoon stil stond om me heen. Binnenkort als mn muren opnieuw behangen zijn komt er een mooie kader aan de muur. Daar ga ik van mn 3 poezen die ik nu heb een foto van in steken en het 4de zit al een foto in van haar. :) Of ze er nu nog is of niet, het blijft toch altijd mijn kat.

De datum zal ik ook niet snel vergeten, was exact op 07/07/2007 vreemd genoeg. Ik was net een maand of 2 het huis uit, gaan alleen wonen. Ergens deed dat extra pijn dat ik ze de laatste 2 maand zo weinig gezien had. En dan kwam ik langs om iets te printen (zat nog op school en had geen printer), wou ze de hele tijd op mn schoot komen zitten. Was zo druk bezig dat ik ze er steeds af haalde. :( Man, heb ik daar achteraf spijt van gehad, was de laatste keer dat ik ze dicht bij me had. :( Toen ik weg ging ze nog wel eens geaaid maar toch... Dat heeft erg lang aan me zitten vreten. Maar we hebben vele mooie jaren samen gehad, ze was tijdens mn kinder en tienerjaren een grote troost als er wat was. Ik zat zelfs ganse verhalen tegen haar te doen haha.

Geplaatste afbeelding
Kzal ze nooit vergeten :)

Nog zo een schattig poezelke! Doet me denken aan het zwerfkatje dat we dinsdag gaan in huis nemen.
Het moet voor jou idd heel veel pijn gedaan hebben om haar op die manier te verliezen. Dat hoor je eigenlijk zoveel he, ook bij mensen die een familielid ofzo verloren zijn. Moest je weten hoe dikwijls ik het mij nu al niet beklaagd heb, de keren dat ik Yvette van mij weggezet heb omdat ik met iets anders bezig was... Yvette was ook een kat die heel veel aandacht vroeg, en we vonden dat super natuurlijk, maar het past ook niet altijd om die aandacht te kunnen geven. Moest ik nu kunnen herbeginnen. Langs de andere kant denk ik wel dat iedereen die hier zit zijn katje(s) echt wel veel aandacht geeft. We hebben er allemaal zoveel voor over. Neem jezelf niks kwalijk, hoe moeilijk het ook is. Sterkte!

citroengeel
citroengeel
  • 445 berichten
    • Locatie: Deerlijk
  • 4 katten
OFFLINE

#9 Geplaatst 22 oktober 2013 - 16:25

Een van je lievelingen verliezen is nooit niet fijn.Ik ben 2 jaar geleden 3 van me 4 verloren in nog geen 6 maanden tijd.
Het begon met speedy,die had een duw van een auto gehad.Zijn staart was gebroken en zijn bil.Op zich ging hij hier mee kunnen leven na herstel.
Maar er was een breuk waardoor er een zenuw geraakt was en hij het niet voelde dat hij moest plassen of grote boodschap.We hebben alles geprobeerd zelf had me DA getoond hoe ik zijn
blaas kon leeg maken.Maar helaas op een nacht is hij heengegaan zonder afscheid van ons te nemen.Hij was me kleine man speels en enorm lief een klein snel zwarte kater.18 mnden werd hij.
Geplaatste afbeelding

Dan twee maanden later heb ik me stoere lieve Felix moeten laten gaan..Hij betekende zo veel voor mij,heb steun van hem gehad onbeschrijvelijk.Nooit was hij ziek en ineens begon hij raar te doen,had de indruk dat hij niet meer zag.Draaide rond,had zo een slecht gevoel toen ik nar de DA reed.Het verdikt was ergste,zijn lever werkte niet zoals het moest,was blind en hij had een vorm van alzheimer,ze nieren waren ook niet meer wat het moest zijn.De DA kon medicijnen geven om hem geen pijn meer te laten voelen en zo zijn leven nog wat te rekken.Maar hij waarschuwde me dat er nog organen konden uitvallen.Ik heb van me hart een steen moeten maken en heb hem rustig laten inslapen.Me felix dat ik zien geboren worden en nu moest afgeven.Jongen toch wat mis ik u nog steeds.Je bent er niet meer maar toch spreken we nog regelmatig over je.Hij werd 12 jaar.
Geplaatste afbeelding

Dan twee maanden later stonden we op en vond ik Minoe levenloos aan onze poort.Ze was aangereden en waarschijnlijk op slag dood.Ze was nog warm.Ik vermoed dat ze is aangereden door de postauto dat was het uur dat hij in de straat kwam.Vier jaar was ze de mam van speedy.Een gedumpte poesje waar ik dagen mee bezig geweest ben om haar te kunnen vangen.Toen het me geluk was was ze een week of 7 oud,na har ontvlooit te hebben en eten te geven heb ik haar in een handdoek gedraaid tegen me gehouden en zachtjes tegen gesproken zodat ze in slaap viel van daar in een bench die een weekje haar veilige plaatst was.Ze was super lief en een enorme goede moeder voor haar oeps nestje.Ze is nooit groot geworden maar ze was een fijn lief meisje.Rust zacht lieve meid.Ze is hier in de tuin begraven net naast haar zoon speedy.
Geplaatste afbeelding

Als er een leven na de dood is hoop ik hun terug te zien.

juleken
juleken
  • 7.984 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#10 Geplaatst 22 oktober 2013 - 20:45

Citroengeel, ik wordt er stil van. Wij verloren 2 van onze drie katjes op een dikke vier maand tijd. Juleke in februari en Yvette begin juli dit jaar.
Jij hebt er drie moeten afgeven... Gruwelijk gewoon. We vergeten onze lieve schatten nooit. Weet, als je eens een moeilijke moment hebt, je bent niet alleen met je verdriet :hug: :hug:

citroengeel
citroengeel
  • 445 berichten
    • Locatie: Deerlijk
  • 4 katten
OFFLINE

#11 Geplaatst 23 oktober 2013 - 13:41

Vergeten doen we ze niet.Je heb er een band mee en dit word niet doorbroken na hun verlies.Nu ik had gevreesd na verlies van me derde dat me vierde ook ging gaan.
Er zat geen leven meer in deed enkel nog slapen eten en voor de rest niets.Hij was ook nooit alleen geweest had altijd soort genootjes rond hem.En nu in eens was hij alleen,zijn vriend de hond waar hij altijd bij lag was ook onverwachts gestorven.Dus geen slaapvriend en geen soortgenootjes meer.Dus hij zal zich wel eenzaam gevoeld hebben.Nu ik wilde dolgraag nieuwe poesje,maar me man vond dat ik me wens maar moest vervullen en kijken voor een bengaal.Die wilde ik al heel lang maar de aankoop is ook duur.Moet zeggen ik heb vrij vlug een nestje gevonden,nu ze waren nog niet geboren maar ik was de eerste die eentje wilde bij die cattery.En vanals ze geboren waren kreeg ik na een uurtje al foto's te zien.Was op slag verliefd op die ene aan de poot van de mamapoes.Dus zei ik al die wil ik.En hij bleek het enigste mannetje te zijn.En hij is het ook geworden.Maar hij is niet alleen ze had ook een nestje britten zitten die 5 dagen jonger waren.Me man wilde een brit ipv een bengaal ik niet.Dus als grap zei ze waarom niet allebei.Dan heb je elk eentje.Nu het zijn er ook twee geworden zo hadden we elk onze eigen kater.Maar het ergste van de zaak is ze hangen allebei enorm aan mij,als ik er ben zijn ze ook rond me dus zijn het eindelijk mij jongens geworden.En onze oudste kater die voel hem weer jong,hij speelt met hun vlieg rond de krabpaal net of hij is ook nog maar 2 jaar ipv 10.Hij is weer een vrolijke kater geworden en hij heeft nooit naar hun gegromd of geblazen.

Maar weet zeker dat me andere drie van hier boven mee kijken ze zitten in me hart en je denk er toch aan.Maar heb een troost weet dat ze bij mij nooit iets te kort hebben gehad.

juleken
juleken
  • 7.984 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#12 Geplaatst 23 oktober 2013 - 18:21

Ons Yvonne bleef ook alleen achter en was ook nog nooit alleen geweest. Wij waren ook zo bang om ook hem nog eens te moeten verliezen, nu nog steeds eigenlijk, hij is FIV positief en heeft lichte nierinsufficiëntie.
Hij heeft de eerste weken naar ons gevoel echt wel getreurd.
Dat zal bij jouw oudste ook wel het geval geweest zijn. Wat fijn om te lezen dat het klikt met de kleintjes.

En idd, die van ons zijn ook nooit iets tekort gekomen, ze staan hier in hun urneke bij ons in de living, en ze hangen aan een asbedeltje dag in dag uit aan mijn pols. Ze zijn altijd bij mij, in mijn hart en op mijn lichaam.