Spring naar inhoud


- - - - -

Mylo, mijn asielkat


  • Log in om te reageren
851 reacties op dit onderwerp
Farailde7
Farailde7
  • 2.740 berichten
    • Locatie: Vlaams-Brabant
  • 1 katten
OFFLINE

#1 Geplaatst 21 augustus 2013 - 15:09

Met veel trots stel ik graag mijn nieuwe kat Mylo aan jullie voor!
Het is een asielkatje uit het asiel van Tienen. Hij was door iemand gevonden, maar die man kon hem uiteindelijk blijkbaar zelf niet houden en heeft hem dan naar het asiel gebracht. Zijn leeftijd wordt geschat op ongeveer 3,5 jaar en hij is deze maand nog gecastreerd in het asiel.
Het is echt een heel zachte kat die graag kopjes komt geven. Eerst was hij wat onder de indruk van zijn nieuwe omgeving, maar ondertussen komt hij zich al lekker op mijn schoot wringen, waarbij hij mijn laptop netjes aan de kant duwt ;). Hier alvast wat foto’tjes.

Afbeelding1.jpg
IMG_3640.JPG
IMG_3658.JPG
IMG_3661.JPG
IMG_3676.JPG
IMG_3692.JPG


Hieronder volgt ook nog the full story voor de durvers, maar wees gewaarschuwd, het is ondertussen bijna een half boek geworden :p.

Wat vooraf ging:
In februari overleed jammer genoeg mijn lieve hond Laika na 14,5 jaar. We zijn samen opgegroeid en het gemis was dus groot. Door omstandigheden kan ik momenteel geen nieuwe hond opvoeden en vermits ik geen hondenmens of kattenmens ben, maar gewoon een dierenvriend in het algemeen, leek een kat beter bij mij te passen op dit moment.
Ik wilde echt een knuffelkat en het leek mij dus best om een raskat te nemen zodat  ik die kon binnenhouden. Mijn oog was gevallen op Ragdolls omdat deze bekend staan voor hun knuffelkarakter. Ik had een heel plan opgesteld en daarmee trok ik naar mijn ouders. Jammer genoeg had papa verschillende bezwaren en zag hij het totaal niet zitten.
Na nog heel wat geargumenteer en rondsurfen op het internet besloot ik mijn plan aan te passen.  Ik wilde liever een kat redden uit het asiel en besloot om dan voor een volwassen kat te gaan vermits ik dan een kat zou kunnen uitzoeken met een karakter dat bij mij past. Bovendien gaat iedereen altijd direct voor de schattige kittens, terwijl er tussen de volwassen katten ook veel lieverds zitten.
Met behulp van mijn mama en zus en velen hier op het forum werd mijn actieplan beetje bij beetje aangepast en verder uitgewerkt.
Toen ik dacht dat mijn plan sterk genoeg was, ben ik er terug mee naar mijn ouders gegaan en tot mijn grote verbazing wilde papa instemmen als ik nog een paar problemen zou oplossen en aan een paar voorwaarden zou voldoen. Eén van de voorwaarden was dat de kat er pas in september zou komen zodat hij eerst nog een ’rustig verlof’ kon hebben. Dus vanaf toen was het aftellen!
De tijd die nog restte tot september gebruikte ik om alvast leuke spulletjes aan te schaffen en mij goed te informeren over alles wat met katten te maken heeft.


19 augustus:
Het is 2 weken voor het begin van september en het begint dus enorm te kriebelen om asielen te bezoeken. Niet om al echt en kat te kiezen, maar om eens te kijken en te informeren.  In het asiel van Sint-Truiden vindt ik 2 katten die mij aanspreken en in het asiel van Tienen verlies ik mijn hart aan een rosse kater. Ik had al gemerkt dat ik een zwak heb voor rosse katten en deze kater is echt superlief en komt meteen kopjes geven.  Hij blijkt gevonden te zijn door een man, maar die kon hem uiteindelijk zelf niet houden en heeft hem dus naar het asiel van Tienen gebracht. Zijn leeftijd wordt geschat op 3,5 jaar en hij is in augustus gecastreerd in het asiel. Terwijl we daar zijn komt juist de dierenarts hem zijn chip geven. Hij laat zich gemakkelijk pakken en op het moment dat de chip wordt geplaatst duikt hij een beetje in elkaar, maar voor de rest doet hij niets: niet krabben, niet blazen, niet miauwen, … Een superbraaf beestje dus.
Je hoort het ik was al enorm verliefd op hem aan het worden (eigenlijk was het liefde op het eerste zicht), maar papa had natuurlijk gezegd dat de kat pas in september mocht komen. Even vragen aan de mevrouw van het asiel, maar zei zegt dat ze hem maximaal 1 dag kan reserveren. Dat begrijp ik natuurlijk, maar de kans is dus groot dat hij weg is als ik nog tot september wacht.
’s Avonds trek ik daarom toch maar mijn stoute schoenen aan en vertel papa over de rosse kater en vraag of hij het eventueel toch niet zou zien zitten om de kat wat vroeger te laten komen. Ten slotte was zijn argument dat hij een rustig verlof wilde en zijn verlof zit er al op. Tot mijn grote verbazing stemt hij direct toe!!!! Ik ben dus in de zevende hemel, maar het asiel is ondertussen al gesloten. Snel dus een voicemailbericht inspreken dat, als die rosse kater er nog zit, ik hem de volgende dag meteen wil komen adopteren.

20 augustus:
De hele voormiddag tel ik de minuten af en na de middag gaan we eindelijk naar het asiel zodat we daar zijn om 14u als het open gaat. Gelukkig blijkt de kat er nog te zitten. We mogen even bij hem en hij blijkt nog steeds even lief te zijn, dus gaan we de papieren voor adoptie invullen. In het asiel blijkt hij de naam Rambo te dragen, maar vermits hij net een heel fijn gebouwde kater is met een zacht karakter besluiten we die naam te veranderen. Vanaf nu is zijn naam Mylo!
Ik vul de papieren in en ik krijg zijn boekje en uitleg over zijn chip. De verantwoordelijke van het asiel laat mij ook een bloedtest zien en zegt dat hij getest is op de belangrijkste kattenziekte en gezond is. Ik kijk naar de test en zie onderaan inderdaad staan dat hij negatief heeft op de testen.
En dan is het zover! We mogen hem meenemen :). Hij laat zich gemakkelijk in de reiskooi zetten en eenmaal in de auto rolt hij zich op op een bolletje en legt zijn hoofdje neer. Ik bied hem wat snoepjes aan, maar daar heeft hij geen zin in, dus laat ik hem rustig verder liggen.
Ik kijk nog eens naar de bloedtest en opeens besluipt mij een gevoel van paniek. Halverwege het blad staat er nog een besluit waar staat: polyclonale hypergammaglobulinemie. En daarachter staat iets in de trant van ‘kan wijzen op ernstig leverlijden, infectieziekten, …’. De mevrouw in het asiel had nochtans gezegd dat hij gezond was, maar vermits zijn vacht er niet gezond uit ziet, begin ik me nu natuurlijk wel zorgen te maken. Heb ik zojuist een zieke kat geadopteerd? We bellen naar het nummer van de dierenarts van het asiel, maar daar is alleen de assistent aanwezig die vraagt om over een uurtje terug te bellen. We maken ons zorgen en hebben niet veel zin om nog een uur in spanning te zitten, dus we besluiten onderweg naar huis te stoppen bij onze eigen dierenarts. Die is ook niet in de praktijk, maar haar man (die ook dierenarts is, maar meer voor grote dieren denk ik), wil wel even naar Mylo kijken.
Hij bekijkt de bloedtest en zegt dat de waarden inderdaad erop wijzen dat de kat niet gezond is, maar nadat hij Mylo onderzocht heeft besluit hij dat Mylo, op zijn vacht na, toch gezond lijkt en dat de minder goede waarden op de bloedtest misschien komen doordat hij niet 100% gezond was na zijn zwerftocht. Hij houdt de bloedtest bij en zal zijn vrouw laten terugbellen als er toch nog iets zou schelen. Iets geruster gaan we dus met Mylo naar huis en uiteindelijk krijgen we van de dierenarts van het asiel een uitleg die ons helemaal geruststelt. Blijkbaar had Mylo een oorontsteking op het moment dat hij werd binnengebracht en zijn de waarden daar een reflectie van, maar ondertussen is hij wel gezond. Blijkbaar zijn we niet de eerste die bellen i.v.m. zo’n bloeduitslag en ze gaat dus aan het asiel vragen om die testen niet meer mee te geven om de nieuwe eigenaars niet telkens voor niks ongerust te maken. We krijgen van haar ook nog te horen dat Mylo blijkbaar nog een inenting mist voor als hij naar buiten gaat, dus het komt eigenlijk wel goed uit dat we gebeld hadden, want de mevrouw van het asiel had ons de indruk gegeven dat hij al zijn inentingen net gehad had en had niets vermeld van de extra inenting voor als hij buiten zou gaan. Binnenkort dus even een bezoekje aan de dierenarts plannen.

Thuisgekomen laten we Mylo los in de ruimte die we voor zijn eerste dagen voorzien hebben. Hij loopt eerst wat schuchter rond langs de kanten, maar komt dan ook kopjes geven. Ik heb verschillende comfortabele hoge plaatsen voorzien waar hij kan gaan liggen en er zijn ook een paar lage verstopplaatsen, maar hij zit het liefst op de mat voor de deur die naar de keuken gaat of op de kussens en het dekentje dat ik in het midden van de kamer heb gelegd. Wanneer ik bij hem ga liggen met mijn laptop om iedereen op de hoogte te brengen, komt hij tegen mij wrijven en loopt hij zelfs over het toetsenbord.

Als het etenstijd is voor Kyra, laten we ze eten met een plank tussen hun in (dus dat ze elkaar alleen kunnen horen en ruiken) en dat gaat prima. Mylo gaat zelfs heel braaf aan de plank snuffelen terwijl hij Kyra duidelijk aan de andere kant kan horen. Vermits Kyra ook door de ruimte moet waar hij nu zit, heeft hij Kyra ook al 2 keer van ver gezien terwijl ik hem vast had en dat ging ook prima. Het zal dus nu vooral een kwestie zijn van rustig opbouwen.

21 augustus:
Mylo is überschattig :d. Ik heb mij op de kussens in de garage gezet met mijn laptop en hij was zo lief om zich tussen mij en de laptop in te wringen op mijn schoot en daar lekker op een bolletje te gaan liggen spinnen. Even later rijkt hij zich helemaal uit en duwt daarmee mijn laptop zo ver weg dat het lastig wordt om te typen.

Ik heb ook met hem proberen te spelen, maar daarin is hij nog geen held. Hij tikt een aantal keer tegen het speeltje, verschiet dan van het speeltje/zichzelf (?), rent er vandoor (waarbij hij meestal uitglijdt) en gaat zich achter de kast verstoppen en vanuit de verte gluren naar het speeltje dat dan stil op de grond ligt :p.

Waar ik me wel nog zorgen over maak is dat hij zich nog enorm veel likt en hij krabt ook aan zijn oortjes, dus misschien is die oorontsteking toch nog niet 100% weg. Zeker sevens eens bellen om een afspraak bij de dierenarts te maken.

’s Middags besluiten we om de kennismaking met Kyra een stapje verder te nemen. We plaatsen een hekje met tralies tussen hun in zodat ze elkaar nu ook kunnen zien. Mijn zus laat Kyra rustige trukjes doen en ik geef Mylo wat lekkers te eten. Af en toe kijken ze nieuwsgierig naar elkaar op, maar geen van beide wil weglopen of aanvallen. Ik zet het bakje met lekkers dus wat dichter bij het hekje en mijn zus probeert Kyra ook dichter naar het hek te lokken met snoepjes. Het grappige is dat het allebei nieuwsgierige helden op sokken zijn en de hond uiteindelijk nog het meeste overtuiging nodig heeft  met snoepjes om tot aan het hek te komen. Maar dan gebeurt het: ze raken elkaar een paar keer met hun neuzen aan tussen de tralies en snuffelen voorzicht aan elkaar! Na een paar seconden gaan ze terug hun eigen kant op en we besluiten om het voorlopig nog niet verder te drijven en nu positief af te sluiten.

Nog een foto'tje van hoe hij graag mijn aandacht eis :) :love3:

Bijgevoegde thumbnails

  • IMG_2675.JPG

Bewerkt door Farailde7, 26 december 2014 - 21:45.

Mylo Banner

Jo'ke
Jo'ke
  • 3.488 berichten
    • Locatie: Berchem
  • 2 katten
OFFLINE

#2 Geplaatst 21 augustus 2013 - 15:09

Het ziet er een lieverd uit!
Ik ben blij dat jou papa je plan heeft goedgekeurd en dat je nu Mylo een gouden en warme thuis kan bieden :)

| Yesterday Is History Today Is A Gift Tomorrow Is Mystery |

Dorothea
Dorothea
  • 1.786 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 3 katten
OFFLINE

#3 Geplaatst 21 augustus 2013 - 15:15

Oh, dan heb je nog geluk dat je een echt schootkatje hebt. :)
Veel plezier samen!

kate2
kate2
  • 12.796 berichten
OFFLINE

#4 Geplaatst 21 augustus 2013 - 15:25

Wat een mooi verhaal :heart: Zo'n boeken mogen vaker geschreven worden!
En 't is een prachtige kat! Die duidelijk heel erg veel geluk heeft met zijn nieuwe thuis! Hopelijk blijf je ons regelmatig verwennen met foto's van hem!!!


fieke0509
fieke0509
  • 1.115 berichten
    • Locatie: Peer (Limburg)
  • 2 katten
OFFLINE

#5 Geplaatst 21 augustus 2013 - 15:27

Wat een fletskat!  Je hebt echt geluk met zo een aanhankelijk kereltje.  Hopelijk mag je veel plezier aan hem beleven!

anja1
anja1
  • 1.172 berichten
    • Locatie: neerlinter
  • 7 katten
OFFLINE

#6 Geplaatst 21 augustus 2013 - 15:27

Oh wat een lief en mooi katje!
Inti Juno, Pipo, Patch, Mushi, Ziggy, Mojito

Nero
Nero
  • 49 berichten
OFFLINE

#7 Geplaatst 21 augustus 2013 - 15:37

Heel mooie kat, hij ziet er al op zijn gemak uit bij je. Het doet mij altijd plezier te horen dat een asielkat een goede thuis heeft gevonden. Ik heb sinds enkele maanden ook een kater uit het asiel geadopteerd en het is echt zo'n lieve, aanhankelijke en brave kat, je krijgt er zo veel vriendschap van.

juleken
juleken
  • 7.132 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#8 Geplaatst 21 augustus 2013 - 15:38

Een ongelooflijk mooi verhaal, ik zit hier met de tranen in mijn ogen van ontroering. Het doet mijn hart smelten als ik hier lees hoe groot jouw hart voor dieren is en welke goede zorgen Mylo krijgt. Zo zou iedereen moeten omgaan met dieren.
En ik vind het prachtig dat je dan toch niet gegaan bent voor een schattige kitten, maar voor een even schattig jongvolwassen katje, dat het veel moeilijker zou gehad hebben om een goede thuis te vinden. Als ik zijn geschiedenis lees heeft het kereltje nog niet veel geluk gehad in zijn toch nog jonge leventje. Maar daar is nu een eind aan gekomen want hij heeft zijn echte familie gevonden!
Veel succes ermee, en geef hem van mij ook nog maar eens een extra dikke knuffel!

zsapo
zsapo
  • 306 berichten
    • Locatie: Jabbeke
OFFLINE

#9 Geplaatst 21 augustus 2013 - 16:10

Veel succes met dit prachtkatje.   Tof dat het een lief aanhankelijk katje is.   Hij is het precies al goed gewoon.   Je hebt zeker veel moeite gedaan, chapeau hoor.

stareyedkitten
stareyedkitten
  • 1.385 berichten
    • Locatie: Gent
  • 3 katten
OFFLINE

#10 Geplaatst 21 augustus 2013 - 16:35

Leuk, je hebt je vader dan toch kunnen overtuigen om voor 1 september een kat te adopteren!
Het ziet er een ongelofelijke knuffelkat uit! En hij zit meteen al op zijn gemak bij jou zeg! Die kat heeft geluk gehad! Jullie zullen samen heel gelukkig worden denk ik! :-)
Trio.jpg
“But I don't want to go among mad people,' Alice remarked. `Oh, you can't help that,' said the Cheshire Cat: `we're all mad here... I'm mad... You're mad.”

Farailde7
Farailde7
  • 2.740 berichten
    • Locatie: Vlaams-Brabant
  • 1 katten
OFFLINE

#11 Geplaatst 21 augustus 2013 - 16:58

Ooh ik krijg net tranen in mijn ogen van jullie lieve reacties :oops: . Sevens zitten we hier allemaal te snotteren ;). Ik hoop echt dat wij Mylo een goede thuis kunnen bieden en dat hij hier gelukkig wordt!
Tussen papa en Mylo komt het trouwens dik in orde hoor :). Hij noemt Mylo al liefkozend Tijgertje en hij heeft gisterenavond toen ik al gaan slapen was nog zo'n nachtlampje voor kinderen gaan insteken in de kamertje waar Mylo nu ligt. Niet dat ik denk dat Mylo dat nodig heeft, maar vond het wel een mooi gebaar!
Mylo Banner

Mauricke
Mauricke
  • 5.496 berichten
    • Locatie: Nieuwkerken-Waas
  • 4 katten
OFFLINE

#12 Geplaatst 21 augustus 2013 - 17:43

Prachtige kat is Mylo. :heart: Hij heeft het getroffen met zijn nieuwe thuis. :thumb:
:catwalk Als een dakloze kat kon spreken zou ze waarschijnlijk zeggen: "geef me een schuilplaats, voedsel, gezelschap en liefde en ik zal je kameraadje voor het leven zijn". :catwalk

Joske123
Joske123
  • 5.604 berichten
    • Locatie: Ardooie West-Vlaanderen
  • 7 katten
OFFLINE

#13 Geplaatst 21 augustus 2013 - 18:13

Proficiat met je mooie lieve rosse kater. Het ziet er naar uit dat jullie vrienden voor het leven zullen worden.

Heel mooi dat je een asielkatje hebt geadopteerd, waren maar meer mensen zoals jij. Nog veel succes :flower:

Mika
Mika
  • 3.676 berichten
OFFLINE

#14 Geplaatst 21 augustus 2013 - 18:31

Het ziet er zo een lieve kater uit :loveshower: ik hoop hier nog veel te mogen lezen over Mylo (heel mooie naam trouwens, past idd beter bij hem).
Geniet ervan !

Groetjes, Mika, Gucci, Frisbie

Farailde7
Farailde7
  • 2.740 berichten
    • Locatie: Vlaams-Brabant
  • 1 katten
OFFLINE

#15 Geplaatst 21 augustus 2013 - 19:05

Ik heb jullie advies al nodig ;).

Hij begint wat meer lef te hebben en wat speelagressie te vertonen. Hij kan op mijn schoot komen zitten flemen en knuffelen en dan opeens beslissen dat mijn handen speelgoed zijn. Hij slaagt er dan naar met zijn klauwen en probeert erin te bijten. Het is niet aggresief bedoelt, maar mijn vel is natuurlijk niet zo stevig als speelgoed :). Ik probeer mijn handen direct weg te trekken en hem geen aandacht te geven. Maar kan ik nog iets anders doen?

Bij My cat from hell heb ik gezien dat je die energie moet proberen te kanaliseren door ermee te spelen, maar daar zit het probleem: spelen lukt nog niet goed. Hij reageert weinig op speelgoed (hengel, balletjes, egeltje met catnip) en soms reageert hij plots wel, 'valt het aan' voor een paar seconden en dan verschiet hij precies altijd en crosst er vandoor...

Enige suggesties? :)
Mylo Banner