Spring naar inhoud


- - - - -

Leven met een ziekte of handicap.


  • Log in om te reageren
78 reacties op dit onderwerp
Guest_bianca7607_*
Guest_bianca7607_*
OFFLINE

#31 Geplaatst 20 augustus 2009 - 10:38

zou nooit iemand laten vallen als diegene een handicap had of ziek ik.dat vindt ik zo dom.heb het zelf ook wel om me heen mee gemaakt dat mensen raar reageren op iemand die erg ziek is .heb dan zoiets van vraag gewoon hoe het gaat of als je tijd hebt of je wat kan doen.maar niet gewoon wegblijven dat vindt ik zo waardeloos.

Guest_Ika Mc Evil_*
Guest_Ika Mc Evil_*
OFFLINE

#32 Geplaatst 20 augustus 2009 - 10:40

Bij mij krijgen ze toch echt dezelfde behandeling als andere mensen en dat is: Als je iets wilt van mij vraag erom. Verwachtingen leidt tot teleurstellingen ;)

miranda
miranda
  • 7.830 berichten
    • Locatie: Heusden(Gent)
  • 1 katten
OFFLINE

#33 Geplaatst 20 augustus 2009 - 10:53

nou ja... ziektes of een handicap is geen reden om iemand te laten vallen..

een aantal jaar terug heb ik een zware operatie gehad waarbij 4 gezwellen (walnoten grootte)zijn weggehaald in mijn mijn darm... en even later toen ik een mamografie liet doen hebben ze vlekken ondekt in mijn linkerborst...dus heb ik een borstverkleining laten doen aan beide zijden waarbij het gedeelte waar de vlekken zich in bevonden is weggehaald.. gelukkig waren deze na onderzoek wel goedaardig.

op mijn 18 de ben ik omver gereden door een gemotoriseerde politieagent waarbij ik enkele beperkingen heb aan mijn rechterbeen (breuk gehad van kuit en scheenbeen juist onder de knie).

Marieke
Marieke
  • 3.592 berichten
    • Locatie: West-Vlaanderen
  • 5 katten
OFFLINE

#34 Geplaatst 20 augustus 2009 - 14:13

't Is misschien omdat ik zelf in een ziekenhuis werk, ik weet het niet, maar ik probeer mij steeds zo neutraal mogelijk te gedragen t.o.v. zieken en gehandicapten.  

Geplaatste afbeelding

  


Guest_*mikkeke*_*
Guest_*mikkeke*_*
OFFLINE

#35 Geplaatst 20 augustus 2009 - 14:23

Ik heb zelf anderhalf jaar in een rolstoel gezeten ivm mijn been.
In die tijd heb ik de mensen wel leren kennen, vrienden waar ik altijd voor klaar stond zag ik ineens nooit meer verschijnen en mensen waar ik bijv. veel minder contact mee had die stonden voor me klaar.
Wat ik echt heel erg vond was dat mensen niets meer tegen me zeiden en maar snel de andere kant op keken zodra ze me zagen.
Ook in winkels werd ik ineens behandeld of ik zelf niks meer kon :catscratchhead . Sorry hoor maar mijn been tast toch echt mijn hersens niet aan hoor.
Gelukkig gaat het nu wel vrij goed en zie je niet veel aan me maar het gaat niet altijd even super en dan moet ik weer effe een stapje terug doen maar verder gaat het nu :thumb: .
Ik kon er ook niet goed tegen als mensen ineens vanalles voor je wilde doen, ik morrelde ook net zolang tot ik het voor elkaar had en ik heb ook altijd de instelling gehad dat ik er lopend weer uit zou komen hoewel ze daar in het ziekenhuis ernstig hun twijfels over hadden :x .


Ginger-en-Noortje
Ginger-en-Noortje
  • 3.961 berichten
    • Locatie: Deventer, Nederland
  • 2 katten
OFFLINE

#36 Geplaatst 20 augustus 2009 - 22:40

Ik slik elke dag om de drie uur medicijnen, draag daarvoor een piepertje bij me. Ik heb een behoorlijke concentratiestoornis. Door een afwijking ontbreken er neurotransmitters in mijn hersenen. Ik kan zonder medicatie prikkels slecht verwerken en dan kan ik niet goed functioneren op mijn werk etc. Met medicatie gaat het heel goed.
Ik krijg te maken met veel vooroordelen. Als ik namelijk zeg dat ik ADD heb, een vorm van ADHD (zonder hyperactiviteit), wordt dat door mensen afgedaan als "modeverschijnsel". Ook denkt iedereen meteen te weten hoe dat werkt en veel mensen vinden het maar onzin. Ik zeg dus meestal dat ik een concentratiestoornis heb, op de een of andere manier accepteren mensen dat beter...


catherine
catherine
  • 40.161 berichten
OFFLINE

#37 Geplaatst 20 augustus 2009 - 23:09

Ik zal nooit iemand laten vallen omdat die een ziekte of handicap heeft, een vriendin van mij haar zoontje is redelijk gehandicapt doordat hij bij de geboorte zuurstof te kort heeft gehad en de mama nog eens een zware zwangerschapsvergiftiging had. Het is een lief kereltje van 12j al denken veel mensen dat hij 7of 8 jaar oud is. Ik zelf heb PDA (prikkelbaar darm syndroom) het is niet altijd even gemakkelijk want veel dingen kan ik niet eten. Mijn buren houden altijd rekening mee ermee wat ik heel waardeer. En in stress periodes flakkert dat heel fel op, het is niet altijd gemakkelijk voor mijn man en kinderen maar hebben het wel geacepteerd. :hug:

Guest_skygirl_*
Guest_skygirl_*
OFFLINE

#38 Geplaatst 20 augustus 2009 - 23:50

Zoals er meer gezegd hebben; mij stoort het niet als iemand ziek of handicap is, en af en toe ook daarover praat, maar er zijn ook patiënten die zeuren en klagen, en daar heb ik ook wel moeite mee.

Zelf ben ik ook niet gezond, en dat vereist van de omgeving ook enig begrip, maar ik probeer toch nog optimistisch door het leven te gaan en te doen wat nog haalbaar is.

Chronische pijnen kunnen op het gemoed werken, maar er over "zagen" helpt ook niet, denk ik dan.

Aan alle zieken en andersvaliden: ik wens jullie nog vele mooie dagen en de moed om welgezind door het leven te gaan!

Ellenita
Ellenita
  • 26.688 berichten
    • Locatie: Deurne
  • 9 katten
OFFLINE

#39 Geplaatst 20 augustus 2009 - 23:57

skygirl zei:

Zoals er meer gezegd hebben; mij stoort het niet als iemand ziek of handicap is, en af en toe ook daarover praat, maar er zijn ook patiënten die zeuren en klagen, en daar heb ik ook wel moeite mee.

Zelf ben ik ook niet gezond, en dat vereist van de omgeving ook enig begrip, maar ik probeer toch nog optimistisch door het leven te gaan en te doen wat nog haalbaar is.

Chronische pijnen kunnen op het gemoed werken, maar er over "zagen" helpt ook niet, denk ik dan.

Aan alle zieken en andersvaliden: ik wens jullie nog vele mooie dagen en de moed om welgezind door het leven te gaan!


ja dagelijkse pijnen kunnen idd zwaar wegen soms kan er van mee spreken , maar je maakt t je zelf zo zwaar of ligt je zelf wil door negatief of positief te zijn
poezenknuf van mij en mijn pareltjes : :paw Iruna,Syrai, Hindou, Reiko, Inty, Deva, Loki, Munay, Indira en *Thaira* :paw
Geplaatste afbeelding

seonimtje
seonimtje
  • 811 berichten
  • 5 katten
OFFLINE

#40 Geplaatst 25 augustus 2009 - 23:02

Ik heb al 17 jaar suikerziekte (is redelijk onder controle met een insulinepompje) en mijn zoon van 11 heeft een autisme spectrum stoornis (met ADD en normale begaafdheid).
Wij proberen hier zo normaal mogelijk door het leven te gaan. Het is niet dat anderen aan ons moeten aanpassen, en wij klagen niet over onze ziekte of handicap.
Wij zijn blij met wat we nog kunnen en blijven positief. De ene dag is wel beter dan de andere.

Toch wil ik kenissen en vrienden altijd eventjes uitleggen waarmee wij dagelijks rekening moeten houden.
Meestal is het onwetendheid dat andere mensen tegenhoudt om met mensen met een ziekte of handicap om te gaan.
Maar blijven klagen en/of praten over mijn suikerziekte doe ik zeker niet, want daar jaag je inderdaad veel mensen mee weg.


ginnie
ginnie
  • Moderator
  • 12.866 berichten
    • Locatie: Deventer
  • 13 katten
OFFLINE

#41 Geplaatst 26 augustus 2009 - 08:24

Gek, maar ik heb mezelf nooit als 'ziek' gezien, hoewel ik wel onder de chronisch zieken val. Officieel dan.
Ik heb allergisch astma. Heb voor mn astma 1 keer in het ziekenhuis gelegen. Elk half jaar had ik een aanval, daar kon je de klok op gelijk zetten. Dat is jaren zo geweest. Tot ik andere medicatie kreeg. Dat heeft me veel geholpen.

Nu heb ik medicijnen om de allergie te onderdrukken en dat scheelt een boel. Veel van de prikkels voor een astma aanval zijn gewoon weg, waardoor ik er minder last van heb.
Zelf heb ik het nooit gezien dat het echt erg was. Maar degene die mijn longfunctietest afnam (ben steeds de officiele naam kwijt) zei me dat ik wel degelijk vrij ernstig astma heb.
Oke dan. Ik doe en laat er niet minder om.

Omdat ik zelf ook dagelijks te maken heb met de dingen die ik wel en niet kan zal ik daar ook minder naar kijken bij anderen. Tulek zal ik wel eens vragen : lukt het? of gaat het?
Maar dat doe ik met iedereen. Ik probeer iedereen hetzelfde te behandelen. Dus als ik een vriendin met reuma een keer de afwas uit de handen neem, dus letterlijk op haar plekkie ga staan en haar zachtjes uit de weg duw, dan is dat omdat ik in zo'n bui ben, en niet omdat ze reuma heeft. Ik zou precies hetzelfde doen bij mijn moeder of mijn zus, die allebei ook prima kunnen afwassen ;)
Dat heeft niets te maken met denken dat iemand het niet kan of iemand zielig vinden, maar met normaal sociaal gedrag en het helpen van iemand waarbij je te gast bent. Als ik vaker bij iemand kom zal ik sneller even meehelpen.

Vanuit mezelf heb ik al snel geleerd dat het vaak gaat om de manier waarop iemand iets zegt of doet. Dus niet 'zal ik dat maar even doen?' maar meer: 'kan ik wat voor je doen?'
aan het eerste erger ik me groen en geel. Het tweede aanbod maak ik vaak wel gebruik van :)

poei! Heel verhaal! En dat alles om te zeggen dat ik iedereen gelijk probeer te behandelen......... :oops:

Geplaatste afbeelding
Groetjes van Wendy en de poezenbende

Guest_hulpelose dierenvriend_*
Guest_hulpelose dierenvriend_*
OFFLINE

#42 Geplaatst 26 augustus 2009 - 18:54

mijn tante is een soort zus voor me en zij is metaal en lichamelijk gehandicapt
maar we vinden het heel plezant tesame
ik heb haar zelfs leren schrijven
en rekenen (dat gaat wel niet zoooo vlotjes)
dat vind ik dus totaal niet uitmaken of je een ziekte heb of gehandicapt bent of niet
sommige mensen zijn gewoon racisties voor gehandicapten of zieken

Brenda...
Brenda...
  • 8.663 berichten
    • Locatie: Oost vlaanderen
  • 4 katten
OFFLINE

#43 Geplaatst 27 augustus 2009 - 17:48

Mijn mama staat op de wachtlijst voor een Dubbele Longtransplantatie,ze heeft op dit moment nog maar 30% long inhoud. En moet dus constant zuurstof krijgen.
Ze is nog maar 44,en mag en kan helemaal niks meer.
Naar het toilet gaan is al een hele uitdaging.
Hoop dat ze op tijd een donor vinden...





Guest_Mirella_*
Guest_Mirella_*
OFFLINE

#44 Geplaatst 27 augustus 2009 - 18:07

Ik heb een zoon met Autisme, en ook ik heb al "vrienden" gehad die daar op afknappen. Mensen denken soms dat het aan onze opvoeding ligt, maar natuurlijk staat er niet op zijn voorhoofd "ik heb ASS" hé. De eerste momenten zit ik er dan ook mee in mijn maag, dat we door sommige mensen bekeken worden en dat onze "vrienden" liever onze hielen dan onze tenen zien, maar uiteindelijk zijn ze het niet waard hoor. Want zo'n mensen zijn geen échte vrienden ;)

Bewerkt door Mirella, 27 augustus 2009 - 18:08.


Guest_crazy_catlady_*
Guest_crazy_catlady_*
OFFLINE

#45 Geplaatst 27 augustus 2009 - 18:19

ik vind dyslectie geen handicap, maar sommigen vinden dus blijkbaar wel. Vroeger werd ik door mijn eigen leeftijdsgenoten aangesproken als een klein kind, alsof ik het domste wezen was dat er rondliep, maar niemand dat me wat tijd gunde, ondertussen heb ik er zelf mee leren omgaan en gaat alles wel wat beter. Daarbij heb ik nog een hele hoop andere dingen zoals concentratiestoornissen, maar als ik naar men vader kijk (schizzofreen en manisch depressief) ben ik heel blij dat het dit maar is :ha Normaal moest ik naar bijzonder onderwijs, maar ik ben nu door het middelbaar geraakt (een jaartje langer over gedaan, maar seg, zoveel maakt dat nu niet uit eh) en we zullen wel zien voor de hoge school zeker? al bij al prijs ik mezelf gelukkig als ik anderen dan bezig hoor.

Klierkoorts is misschien geen handicap, maar ik heb er wel door gemerkt hoe makkelijk mensen je laten vallen voor iets waar je niets aan kan doen. Niemand dat in mijn buurt durfde komen, terwijl het besmettingsgevaar al gepasseerd is, en iedereen dat me nu heeft laten vallen, blijkbaar omdat ik zoveel school gemist heb. ---> en dat is dan nog niets waar ik niet voor de rest van mijn leven mee zit... dus ik heb alle begrip voor de mensen die er wel zo lang mee zitten, en ik zou er toch ook geen vriendschap mee verbreken, maar ze proberen te steunen waar ik kan...
Maarja, uiteindelijk vind iedereen wel iets eh ;) Dus moet niemand er een ander op beoordelen...