Spring naar inhoud


- - - - -

Medium


  • Log in om te reageren
77 reacties op dit onderwerp
Steffie_G
Steffie_G
  • 15.829 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 2 katten
OFFLINE

#46 Geplaatst 26 september 2013 - 17:14

Bekijk berichtjuleken, op 26 september 2013 - 00:01, zei:

Ik denk niet dat je gek aan het worden bent hoor. Toch goed dat je op een forum terecht kan bij mensen die hier wel iets meer over afweten.

Ik ben als roker natuurlijk de verkeerde persoon om dit te zeggen, maar hou vol! Je bent nu al een aantal dagen gestopt, en ze zeggen toch altijd dat de eerste weken en zeker de eerste dagen de moeilijkste zijn, dus probeer het nu niet op lange termijn te zien maar bekijk het dag per dag.
Hoor mij, moest mijn man dit lezen zou hij eens goed lachen (hij is niet-roker en zou niet liever willen dan dat ik ook stop, en hij heeft gelijk natuurlijk)
Veel sterkte!

Gisteren na het avond eten toch nog een sigaret opgestoken. Maar ik moet wel zeggen dat die me helemaal niet gesmaakt heeft, dus heb m niet opgerookt.
Hopelijk kan ik de sigaret na het avondeten weten te weerstaan.
Maar ik moet zeggen dat ik er vandaag totaal geen moeite mee heb om ze te weerstaan.
Haha, ik zei dat ook altijd hoor :lachen:  iedereen zitten aanmoedigen als ze stoppen met roken en dan toch nog lekker eentje opsteken.

Bekijk berichtEibhlin, op 26 september 2013 - 09:07, zei:

Ik heb vroeger me daar ook nog met bezig gehouden met die te helpen en communicatie aan te gaan. Momenteel doe ik dat niet meer, kheb er beetje genoeg van. Kheb voor mezelf al dingen genoeg aan mn hoofd dat ik zoiets er niet bij hoef. Je kiest sowieso zelf of je er met door wil of niet. Ze kunnen wel hulp bij je zoeken maar jij beslist toch. Ik heb me er altijd ergens wel weten voor af te sluiten als ik het niet meer wou. In elk geval als je het wel zou doen, bescherm jezelf ook heel goed en vertrouw altijd op je gevoel!

Bedankt. Ik heb geen idee of ik er verder in zou willen, als dit al echt is wat ik ervaar. Want eerlijk gezegd, ik vind het heel erg moeilijk om mezelf te overtuigen van dit alles.
Op het moment zelf ben ik er rotsvast van overtuigd dat ik dat gevoeld heb, maar als je dan later er terug op denkt en dan zeker alles in het geheel dan lijkt het zo onwaarschijnlijk.
En je hebt ook schroom om het iemand anders te vertellen omdat je toch altijd denkt dat je niet geloofd wordt.
Gisteren een beetje op het net zitten rondschuimen en ik heb wel een super super super mooie ring met 2 toermalijntjes gezien.
Maar misschien toch wachten, op die beurs zullen ze ook wel juwelen hebben zeker?

Bekijk berichtMauricke, op 26 september 2013 - 13:33, zei:

Een vriend van mijn zoon maakt soortgelijke dingen mee. In het begin hebben wij daarmee gelachen omdat hij toch wel een stoer manneke is maar zelfs zijn vriendin durft niet meer blijven slapen in zijn appartement. Ook de buren horen soms rare dingen. Hij hoort zelfs iemand spreken in een vreemde taal. Ook staat er regelmatige een plastieken fles helemaal plat voor zijn deur. Soms vind hij 's morgens deksels van zijn potten op de vloer en hij hoort ze zelfs midden in de nacht.
Ook de lichten gaan aan en uit. Hij is op onderzoek gegaan en blijkt dat de vorige huurder zelfmoord heeft gepleegd.
Die jongen is ten einde raad.  In het begin heb ik hiermee gelachen omdat ik dacht dat hij een pintje teveel had gedronken maar nu besef ik echt wel dat er iets raar aan de hand is.
Een vriendin van mij die heel veel met het spirituele bezig is gaat dit weekend een kijkje nemen bij die jongen.

Dat is echt eng. Ik hoop dat je vriendin dit weekend wat te weten komt en hopelijk kan er iets ondernomen worden.
Veel succes gewenst!!

Bekijk berichtAnathema, op 26 september 2013 - 13:59, zei:

Heb eens heel je tekst gelezen en Kreeg echt rillingen bij het lezen ervan.
Ik geloof daarin ook al wil ik het niet.

Vroeger keek ik zo vaak naar horrorfilms. Maar op een bepaald moment was het als een "overdosis".
Echt ik kreeg het steeds benauwder als ik er naar keek.
Heb ook momenten gehad met koud plekken. Altijd op zelfde plaats op het lichaam als ik toevallig weer op die ene plek zat in het appartement.
Weet zo van die sproeierflesjes. Plots komt daar water uit...

Vroeger in het Brusselse was er zo'n soort van  paranormaal-winkeltje. Noemde dat het heksenwinkeltje. Ik ging er regelmatig naartoe met me mama toen het nog bestond.
We wandelden telkens langs de boekenrekken n die waren per thema gegroepeerd en vond het allemaal interessant. vreemde was ik kreeg altijd - hoe ga ik het zeggen - soort van hoofdpijn toen ik langs een bepaald thema voorbij wandelde. Liep ik verder, weg was het.

Weet je sindsdien geen horrorfilms meer voor mij. Kijk er niet meer naar. Ik nam het te persoonlijk op,wat er kon gebeuren. En ja ook omdat je dat altijd dan met iets slechts associeert.

In elk geval, ik hoop dat je mettertijd antwoorden krijgt op de rare gebeurtenissen!


Ik denk dat ik het toch heel erg moeilijk zou vinden om die films te laten, ben er echt aan verslingerd geraakt :lachen:
Wat vreemd met die boeken. Weet je toevallig nog bij welk thema dat was?

Bedankt :) ik heb vandaag wel wat antwoorden gekregen denk ik.
De angst is in elk geval al een heel stuk minder en ik denk te weten met wat ik te maken heb.
Al heb ik hier totaaaaal geen ervaring in. Dus ik wil toch nog even de reading afwachten
.
Er gaat ook iemand m'n foto lezen en hopelijk kan die me dan wat dingen zeggen, al heb ik dat eens opgezocht en bij de foto lezingen die ik al gezien in m'n zoektocht geven ze eerder een karakter omschrijving en daar zit ik nu niet direct op te wachten :)


Bekijk berichtNele, op 26 september 2013 - 16:59, zei:

ik kreeg ook echt kriebels bij het lezen van je verhaal!!! lijkt me idd heel eng om mee te maken.

ik ben eens naar een kaartenlegger of zoiets geweest, veel van wat hij zei trok op niet veel, maar wat hij wel had gezegd is dat dit huis me ziek maakt, mijn vader zou hier nog zijn, en hij zou me ziekmaken/houden.
ik moet wel zeggen, in het begin dat ik hier woonde (nadat hij was gestorven dan), was ik telkens misselijk als ik thuis was/kwam, als ik dan ergens anders was, ging dat over.
ik voel me sowieso wel beter in het nieuwe huisje, al klinkt dat mss raar. ik zie het nieuwe huisje dan ook sowieso als nieuwe start, alsof dit huis me hier tegenhoudt (sowieso wel financieel) maar ook qua gevoel. raar om uit te leggen...

Misschien zat er dan toch een waarheid in? Ik had in het huis van m'n oma en opa ook altijd zo een gevoel. We gingen er elke zondag heen, ik voelde me elke zondag echt ongelofelijk slecht en wou op den duur echt niet meer gaan. Daar was een berging die mij echt de kriebels gaf. En ik moet zeggen dat ik mij tot op vandaag nog elke zondag echt slecht voel. Zondag is echt de meest rottige dag van de week voor mij.
Ik ben wel blij voor je dat in je nieuwe huisje goed voelt :)

Time spent with cats is never wasted


Eibhlin
Eibhlin
  • 14.751 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#47 Geplaatst 26 september 2013 - 18:21

Ik heb dat gevoel ook vaak gehad en nog soms wel. Dat ik dan achteraf loop te denken van ben ik hier nu gek aan het worden? Verlies ik hier nu mijn zin voor realiteit? Maar toch opnieuw gebeuren er dingen die me toch weer recht trekken en waarvan ik weet van dit is geen fantasie. Ik heb het nooit met echt veel mensen gedeeld, die lachen je toch alleen maar uit uit onwetendheid. Ik hoop dat je iemand vind waar je hier veel over kan vragen stellen en praten. Dat is iets dat echt wel een enorme steun is. Ik heb ook zo dingen die bijna niemand weet en ik ook niet durf zeggen. Soms denk ik ook van "gij zijt zot dat je die dingen voor waar neemt". Toch zijn de bewijzen er en ken ik anderen met exact de zelfde verhalen en dingen die ze meemaakten. Door hen blijf ik ergens wel in mezelf geloven dat ik niet compleet zot ben. :d

Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#48 Geplaatst 26 september 2013 - 18:45

ik ken iemand die met entiteiten kan praten, ook met mijn vader.
ik ga daar minstens 1x, meestal 2x per week, ik voel me daar goed. maar als ik er ben, krijgt ze nooit 'iets' binnen, als mijn zus dan eens gaat (tis via mijn zus dat ik hen ken, is haar ex-schoonmoeder, en we zijn daar alletwee blijven gaan) dan krijgt ze vanalles te horen... maar altijd met betrekking op mijn zus.
het gaat zelden over mij (vrijdag ging eht eens over mij, dat mijn dieren niet gelukkig zijn,d at ik er moet wegdoen en ga zo maar door...)

nu, mijn vader heeft zich nooit veel aangetrokken van mij, mijn zus is altijd het lievelingetje geweest. is het daarom? of is het omdat hij (of zij, als iemand anders raad geeft) denken dat ik het niet nodig heb?dat is natuurlijk helemaal niet de reden dat ik ga hoor, maar het is frustrerend soms, ik zou ook graag eens dingen weten of bepaalde antwoorden krijgen, ipv dat het altijd om mijn zus draait (zoals overal en bij iedereen)...

dus ik geloof zeker dat er meer is!!! en ik hoop dat je ergens een antwoord krijgt, steffie!!

Bewerkt door Nele, 26 september 2013 - 18:46.

Geplaatste afbeelding

Lilia2055
Lilia2055
  • 4.590 berichten
    • Locatie: Lierde
  • 3 katten
OFFLINE

#49 Geplaatst 26 september 2013 - 18:59

@Nele: misschien moet jij eerst zelf leren omgaan met het "probleem" rond je zus eer iemand je kan helpen. En misschien is die persoon waar jouw zus bij langs gaat, niet de juiste persoon voor jou. Nu ik erover nadenk, zou het niet kunnen zijn dat niet je vader je ziek maakt, maar de herinnering aan hem? Ik zeg niet dat die kaartlegster het fout heeft ofzo. En misschien dat met het loslaten van zijn huis, je ook hem wat kan loslaten en de manier waarop hij omging met jou.

Ik heb hier zelf geen ervaring mee, maar ik zou het zelf belangrijk vinden dat als ik bij iemand ga dat deze persoon mij kan helpen en mij toch iets kan zeggen. Doordat zij niets doorkrijgt bij jou maar bij je zus wel, wordt jouw gevoel van "niet waardig zijn" versterkt.
Geplaatste afbeelding

Nele
Nele
  • 4.789 berichten
    • Locatie: Dudzele
  • 8 katten
OFFLINE

#50 Geplaatst 26 september 2013 - 19:17

ik ga meestal alleen, en dan heb ik dat gevoel niet hoor. enkel als zij erbij is.. ik ga daar veel meer dan haar.en ik ga niet om iets te 'horen' hé, gewoon omdat het goeie vrienden zijn, zowel de ouders, als de zonen.
ja, ik heb een 'probleem' met mijn zus...maar dat is niet iets voor dit topic ;) ik probeer me er zo weinig mogelijk van aan te trekken.
Geplaatste afbeelding

Anathema
Anathema
  • 1.245 berichten
    • Locatie: KODB
  • 3 katten
OFFLINE

#51 Geplaatst 26 september 2013 - 20:57

Bekijk berichtSteffie_G, op 26 september 2013 - 17:14, zei:



Ik denk dat ik het toch heel erg moeilijk zou vinden om die films te laten, ben er echt aan verslingerd geraakt :lachen:
Wat vreemd met die boeken. Weet je toevallig nog bij welk thema dat was?
Bedankt :) ik heb vandaag wel wat antwoorden gekregen denk ik.
De angst is in elk geval al een heel stuk minder en ik denk te weten met wat ik te maken heb.
Al heb ik hier totaaaaal geen ervaring in. Dus ik wil toch nog even de reading afwachten
.
Er gaat ook iemand m'n foto lezen en hopelijk kan die me dan wat dingen zeggen, al heb ik dat eens opgezocht en bij de foto lezingen die ik al gezien in m'n zoektocht geven ze eerder een karakter omschrijving en daar zit ik nu niet direct op te wachten :)



ging over boeken omtrent leven na de dood en reïncarnatie.
Waarom dan net dat gevoel, geen idee.


Ah je klinkt toch al wat met enige geruststelling.

Steffie_G
Steffie_G
  • 15.829 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 2 katten
OFFLINE

#52 Geplaatst 26 september 2013 - 21:34

Ik geloof best wel in reïncarnatie :)

Ja ik heb wat minder schrik momenteel.
Ik denk dat het inderdaad aftellen is naar iets positiefs en ik heb vandaag een heel warm gevoel gekregen op het werk toen er weer zo iets gebeurde.
Ik zie het wat meer zitten nu :) Maar ik heb nog geen idee hoe het nu verder moet.

Time spent with cats is never wasted


Steffie_G
Steffie_G
  • 15.829 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 2 katten
OFFLINE

#53 Geplaatst 27 september 2013 - 18:28

Ben vandaag een boek over numerologie gaan halen en eentje over symbolen. Ben benieuwd :)
Hopelijk kom ik zo te weten of ik beter een devilstrap of pentagram in m'n tattoo verwerk ter bescherming.

Time spent with cats is never wasted


alas&emeth
alas&emeth
  • 498 berichten
    • Locatie: Dilsen-stokkem
OFFLINE

#54 Geplaatst 07 oktober 2013 - 11:17

Nog iets gebeurd steffie?
soft kitty,warm kitty,little ball of fur
happy kitty,sleepy kitty,purr purr purr :)

Carolientjee
Carolientjee
  • 133 berichten
    • Locatie: Maaseik
  • 2 katten
OFFLINE

#55 Geplaatst 07 oktober 2013 - 14:38

Ik heb ongeveer hetzelfde meegemaakt.
Als ik dit zo allemaal lees hoef je je geen zorgen te maken, je hebt geen 'kwade' entiteit bij je zitten.
Wat ik je wel kan aanraden is, begin niet met pendels te kopen, pentagrammen e.d.
Boeken lezen, oké, maar laat de rest gewoon voor wat het is.
Uiteindelijk geef je die entiteit ook een plaats in je leven en hoe minder dat je 'hem' aandacht geeft hoe minder hij ook aanwezig gaat zijn.

Vanaf het moment dat je je hier echt in gaat verdiepen kan het fout gaan lopen.
Dus maak a.u.b. niet dezelfde fout als mij en ga niet pendelen en oproepen e.d.
Er zijn heel veel mensen die hier niet in geloven en die ook niet weten wat het is om nooit alleen te zijn.
Het is ook helemaal net makkelijk en het enige wat je kan doen is hier proberen rustig onder te blijven.
Daag de entiteit ook niet uit, schreeuw niet tegen hem, blijf altijd vriendelijk (moest je toch trachten ermee te communiceren)
Als je uiteindelijk merkt dat je leven hier onder begint te lijden, zou ik toch beroep doen op een medium (maar probeer dit zo lang mogelijk uit te stellen)
Ik heb toen een medium gehad uit Maastricht (ben die vrouw toevallig eens op straat tegengekomen en die begon met mij te babbelen e.d. en die heeft mij toen heel goed geholpen.)
Een pentagram e.d. in tattoo's laten verwerken heeft op zich ook niet veel nut, daar ga je niks mee wegkrijgen.

Heb je toevallig onlangs iemand verloren ?
Heb je een zwak moment gehad in je leven ? (Dit kan heel ver gaan)
Dit kan allemaal aanleiding geven waardoor die entiteit bij u is gekomen.
Een entiteit komt niet bij "sterke" mensen. Ik wil hier natuurlijk niet mee zeggen dat je een zwak mens bent he, maar ik denk wel dat je begrijpt wat ik bedoel.
Naar paranormale beurzen gaan... Kan je doen, maar hier ga je niet veel wijzer uit raken.
Moest je toch gaan, koop een bergkristal, die werken in heel goed in bescherming.
Toen ik mijn entiteit bij mij had, droeg ik ook altijd een bergkristal bij mij, had die altijd in mijn broekzak zitten. ('s nachts onder mijn kussen...)
Die heeft mij altijd goed geholpen, tot het moment natuurlijk dat ik het zelf had verkloot.
Ik hoop dat je hier wat wijzer uit bent geworden en als je vragen hebt, mag je die natuurlijk altijd stellen.
Veel succes ermee!


alas&emeth
alas&emeth
  • 498 berichten
    • Locatie: Dilsen-stokkem
OFFLINE

#56 Geplaatst 07 oktober 2013 - 15:59

Carolien,wat is er dan gebeurd?
soft kitty,warm kitty,little ball of fur
happy kitty,sleepy kitty,purr purr purr :)

Carolientjee
Carolientjee
  • 133 berichten
    • Locatie: Maaseik
  • 2 katten
OFFLINE

#57 Geplaatst 07 oktober 2013 - 22:16

Bekijk berichtalas&emeth, op 07 oktober 2013 - 15:59, zei:

Carolien,wat is er dan gebeurd?
Lang verhaal, maar ik zal het proberen wat te verkorten.

Toen ik 12 jaar was, gebeurde er opeens hele rare dingen in het huis waar ik toen op dat moment woonde met mijn ouders.
We woonde op dat moment in een gewoon rijhuis in de stad, maar dat huis had 4 verdiepingen.
Dus: Kelder, gelijkvloers, 1e verdieping (met mijn slaapkamer en die van mijn ouders) en dan de 2e verdieping( de 2 slaapkamers van mijn zus en een of andere creepy zolder)
Als ik boven in bed lag of op mijn kamer was, hoorde ik vaak boven iemand lopen boven mij. Het was mijn zus haar slaapkamer dat boven mij lag en een gedeelte van de zolder.
Dus had ik al een paar keer mijn stoute schoenen aangetrokken en naar boven gegaan om te kijken.
Natuurlijk... niks maar dan ook niks te zien.
Soit, ik had er uiteindelijk vrede mee genomen. (Ik schrok wel nog altijd als ik dat plots hoorde hoor!)
Maar uiteindelijk begon ik ook iemand te zien.
Mijn slaapkamerdeur was zo een deur met aan de bovenkant een stuk wazig glas (was een oud huis waarin we woonde)
En als ik door dat raam keek, zag ik altijd wel een beetje van de luster die daar hing en daar was ook de trap naar de 2e verdieping.
Op een gegeven moment hoorde ik dus precies iemand van de trap afkomen (ge kunt er u wel iets bij voorstellen, oud huis, eiken trappen... Dat kraakt voor kapot!)
Maar het gebeurde ook vaak dat ik die luster opeens niet meer zag en dat er precies een zwarte "schim" voor die luster doorkwam gewandeld.
Toen kreeg ik natuurlijk wel heel erg schrik (aja, ik was 12 jaar...)
Ik durfde er met niemand over te praten, ik dacht dat ze me allemaal als gek zouden gaan verklaren.
En zo ging het natuurlijk nog een tijdje verder.
Toen ik eens bij mijn buurmeisje op bezoek was, vertelde zij mij dat er ooit in dat huis een oud koppel heeft gewoond en dat die man zijn vrouw daar heeft doodgeschoten en dat hij zich toen heeft verdronken in de maas.
Ik dacht toen op dat moment dat de puzzelstukjes in elkaar waren gevallen en dat dat gewoon een of andere geest van die 2 mensen waren die mij een beetje kwamen pesten.
Ik heb er verder eigenlijk niet meer echt aan gedacht of mij mee bezig gehouden want we gingen toen toch verhuizen en ik dacht als we ene keer uit dat huis weg zijn, ben ik hier ook van af.

En niets was minder waar. We zijn toen verhuisd naar een boerderij en daar begon het allemaal weer opnieuw.
Mijn zussen waren ondertussen ook al het huis uit.
Op een gegeven moment begon ik mij vragen te stellen en ben ik hiermee naar mama gegaan.
Mijn mama schrok natuurlijk toen ik het haar vertelde wat ik al allemaal zag een meemaakte. Maar wat mama mij toen vertelde, daar schrok ik nog veel feller van.
Mijn mama heeft deze entiteit ook bij haar gehad. Vanaf haar 12e...
Ik vond dit dus enorm creepy... Maar ze zei dat hij helemaal niks deed en dat hij gewoon nogal "aanwezig" was.
Je hoorde hem vaak en heel af en toe stond hij een plotseling in de hoek van de kamer. En dat was ook zo.

Goed, zo ging mijn leven ook door. Tot ik op een gegeven moment op de middelbare school een nieuwe vriendin had gevonden.
Dit meisje deed samen met haar mama een wicca, geesten oproepen en nog van die dingen.
Uiteindelijk deed ik mijn verhaal en gingen we dus samen die geest van mij oproepen.
Zo gezegd zo gedaan, het hele ritueel gedaan wat erbij hoort, Ouidja bord, kaarsen, net zoals ge het in de films ziet.
En gene zever!!!! Maar dat werkte dus ECHT!!!
Ik heb nog nooit zoveel bang gehad en heb mij nog nooit zo blij gevoeld op hetzelfde moment.
Want ik wist eindelijk wie dat er bij mij was. Of in ieder geval, ik wist zijne naam.
Adam.

Ene keer vertrokken met die dingen gelijk geesten oproepen, kon ik er ook niet meer mee stoppen.
Ik heb mezelf hierin TE fel verdiept en ben hierin veel te ver gegaan.
Uiteindelijk was mijn goede Adam, slecht geworden.
Ik heb hem te veel uit zijn tent gelokt en uitgedaagd omdat ik telkens maar meer en meer wou weten.
Uiteindelijk ben ik beland in een echte nachtmerrie.
Ik kon me nergens meer veilig voelen, want overal was hij bij me en overal waar hij kon pestte hij mij ook...
Ik ga hierover niet in te veel in detail gaan want dan ben ik morgen nog aan het typen :p

Uiteindelijk heb ik dit dan ook MOETEN opbiechten aan mijn ouders want het kon zo gewoon niet meer verder.
Ik was doodziek en niemand kon vinden wat er met mij scheelde.
Mijn ogen waren dof, ik was alle gevoelens die eens mens kon hebben door elkaar.
En soms was het net of die geest in mij kroop, dan werd ik woedend. Ik was dan gewoon niet meer mezelf.
Ik ging op dat moment ook niet meer naar school, omdat het gewoon allemaal niet meer ging.
Ik sloot mij thuis op (kortbij mijn ouders, mijn papa was altijd thuis) ik ging nergens meer alleen naartoe, zelfs niet alleen naar de tuin.
Ik was zelfs bang om alleen naar de WC te gaan (ondertussen was ik 16 jaar oud) en mijn mama ging dus vaak met mij mee naar de WC.
Klinkt allemaal gek, maar het is zo.

Op een gegeven moment vond mijn mama het tijd dat ik nog eens onder de mensen kwam, dus ze nam mij mee voor te shoppen.
Iets wat een 16 jarig meisje GEWELDIG moet vinden, awel, ik HAATTE het!!
We gingen in Nederland shoppen en daar ben ik toen dat medium tegen het lijf gelopen.
Of allez, zij kwam opeens naar mij toe.
Haar naam precies weet ik niet meer, het was zo een typische Nederlandse naam... Tiny ofzoiets.
Zij kwam midden op straat naar ons toe en vertelde mij wat er met mij aan de hand was en wat ik allemaal aan de hand had...
Ik stond aan de grond genageld...
Ze zei dat ze mij en mijn familie ging helpen.
Zo gezegd zo gedaan...
Die nacht kon ik echt niet slapen... ik deed geen oog dicht...
Ik ben huilend bij mama en papa in bed gaan liggen...
De dag erop stond het medium bij ons aan de deur.
Zij heeft dus op de een of andere manier ervoor gezorgd dat deze Adam uit mijn leven is gegaan.
Ik heb hier zelf niet veel voor moeten doen (even ALLEEN op mijn kamer moeten zitten...)
De rest heeft zij allemaal gedaan. Het voelde wel heel raar aan, maar het was geen excorsism ofzo die zij heeft uitgevoerd hoor :p
Dus dit was niet gelijk in de films.
Naderhand heeft ze tegen mij gezegd dat ik een grote fout heb begaan door mij hier zo in te verdiepen en dat zij net op tijd in mijn leven was verschenen want anders was het falikant fout afgelopen.

Na dit hele gedoe is mijn leven natuurlijk heel fel veranderd...
Het heeft lang geduurd voor ik hier terug over heb kunnen babbelen... Want er zijn natuurlijk veel mensen die u als gek zouden aanzien als ze dit horen.
Maar ik weet wat ik heb meegemaakt en ik wens dit NIEMAND maar dan ook helemaal NIEMAND toe.
Ik heb hier een soort van trauma aan over gehouden.
Maar één ding kan ik wel zeggen, ik ben hier sterker uitgekomen.
Sorry sorry sorry voor het lange verhaal!!!!
En @Steffie_G ik hoop niet dat ik je nu bang heb gemaakt, want dit is bij jou nog helemaal niet het geval. Maar wees voorzichtig!


juleken
juleken
  • 7.984 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#58 Geplaatst 07 oktober 2013 - 22:48

Carolientjee, hier krijg ik dus letterlijk koude rillingen van...

Bewerkt door juleken, 07 oktober 2013 - 22:48.


alas&emeth
alas&emeth
  • 498 berichten
    • Locatie: Dilsen-stokkem
OFFLINE

#59 Geplaatst 08 oktober 2013 - 07:33

Wauw wat een verhaal.ik krijg schrik in uw plaats.en dat op zo een jonge leeftijd.Wat een toeval,al bestaat toeval volgens mij niet,dat het medium daar liep.
soft kitty,warm kitty,little ball of fur
happy kitty,sleepy kitty,purr purr purr :)

Eibhlin
Eibhlin
  • 14.751 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#60 Geplaatst 08 oktober 2013 - 20:03

Amai, ik werd toch ook even stil van jouw verhaal. Ook niet niks dat je meegemaakt hebt.

Bij mij is sinds een dikke week mn ex vriend plots heel vaak rond me. Ik voel heel vaak een aanwezigheid en zie hem vaak staan in mijn ooghoek.