Spring naar inhoud


- - - - -

Waarom is jouw kat de beste/mooiste/ liefste en geweldigste kat van de wereld?

Droomkat

  • Log in om te reageren
29 reacties op dit onderwerp
juleken
juleken
  • 7.132 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#16 Geplaatst 30 augustus 2015 - 23:45

Bekijk berichtEibhlin, op 30 augustus 2015 - 22:26, zei:

Fluffy is de beste omdat ik met haar al veel meegemaakt heb. Ze was er bij doorheen veel moeilijke perioden en toch samen ook veel moois meegemaakt. We zijn lange tijd ook gewoon met ons 2 geweest en dan was ze mn enige huisgenootje. :) Ik heb ze uit het asiel gehaald en toen bleek ze de niesziekte te hebben. De da zei dat we er net op tijd bij waren of het had chronisch geworden. Arm beestje was toen ongeveer 8 weken oud en de arme schat moest al medicatie nemen en lag ganse dag te slapen. Ze heeft een eigen karakter en zal nooit de grootste flos en schootzitter zijn. Maar ze krijgt wel graag aaikes en aandacht en houd van geborsteld worden. Dat allemaal uiteraard enkel als zij het wil. :d Ze is ook heel erg éénhandig zoals ze zeggen. Enkel ik kan haar oppakken en aanraken. De rest laat ze soms toe dat ze aan hun hand gaat snuffelen maar verder gaat ze niet. In extreem zeldzame gevallen krijgt de persoon in kwestie een kopje tegen de benen. Hoe lief dat ook lijkt, aai ze niet :d

Loki is de liefste omdat hij dan weer wel zo een enorme floskont is. Hij is de grootste van de 3 en meer dan 8 kilo kat. Maar hij heeft zo een super zacht karakter. In die 3 jaar dat hij mn poezeltje is heb ik hem nog maar enkele keren horen blazen als Finn het te bont maakt. Nooit heeft hij mij ook maar 1 keer gekrabt ofzo. Ik vind het vooral super hoe hij zo uren in mn armen in de zetel kan liggen. :) En elke avond valt hij naast mij op bed in slaap.

En dan Finnetje is de schattigste omdat hij gewoon zo klein en snoezig is. :d Hij is een kat met enorm veel mimiek in zn snoetje ook. Geen idee hoe ik dat moet uitleggen maar hij kan zo veel verschillende gezichten trekken. Finnetje is een enorm actief springertje die energie blijft hebben. Hij is nog steeds een deel kitten in zn koppie. Soms kan hij ook heel lief zijn, dan komt hij op mij liggen voor aaikes. Soms ligt hij dan zo lief te genieten met zn hoofdje op mn schouder. Jammer genoeg zijn de Finn-momentjes wel altijd heel kort. Daarom altijd alle aandacht 100% naar hem als hij eens langs komt. :)


Ik ken jou niet persoonlijk, maar wat ik allemaal aan gelezen heb van jou, je bent een vrouw naar mijn hart. Gisteren nog mensen tegen gekomen "die niks van dieren moeten weten". En dan denk ik, bah, dan moet ik niets van jullie weten.

juleken
juleken
  • 7.132 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#17 Geplaatst 30 augustus 2015 - 23:51

Bekijk berichtElma, op 30 augustus 2015 - 21:39, zei:


Ach, Juleken, ik zou niet liever willen dan haar hier thuis te laten leven. Ze heeft herzelfde karakter als ons Sienna (beiden zijn tricolore). Vandaag heeft mijn man haar een miliseconde mogen mogen aanraken, toen sprong ze terug weg. Als ze ons ziet of hoort is ze door het dolle heen. Ze komt ook meer in de buurt van mensen, dan de drie katers. Ze is heel graag in onze buurt, maar de angst voor mensen zit er toch nog in. Ik weet niet hoe ik dat eruit moet krijgen. Niet makkelijk als je dit niet aan je eigen huis kan doen. Moesten we ze ooit eens op het onverwacht kunnen te pakken krijgen, wat dan. We zijn daar altijd met de fiets. Ik kan ze toch moeilijk inmijn fietstas steken, de krabben nog niet nagelaten. En van de mensen van bokrijk moet ik geen hulp verwachten. Die hebben zelfs het Felixproject buiten gezwierd. Misschien dat ik een kartonnen doos zou kunnen krijgen in het koetshuis, maar dat beestje zit daar nu al een jaar en ze ziet er heel gelukkig uit. Als wij haar regelmatig wat bij kunnen voeren, dan denk ik dat ze het daar prima naar haar zin heeft.
Van de andere kant, het is voor ons ook weer een motivatie om dagelijks (als het weer het enigzins toelaat) naar Bokrijk te fietsen. Goed voor mijn gezondheid, gezien ik op mijn gewicht moet letten door mijn diabetes (met pillen).
Mocht ik ooit de kans krijgen om haar op een stressvrije manier thuis te krijgen, ik zou het zeker doen. Maar zoals het er nu uitziet, blijven we dagelijks naar haar en de boys fietsen.
Vandaag zagen we Butler in de weide voor het koetshuis spelen. Toen we riepen, kwam hij heel langzaam naar de etensplaats gewandeld. Mannen !! Sientje, die loopt altijd als we roepen.



Ja, Duchess, elke kat is iets speciaal met typische karaktertrekjes. Zelfs aan de verwilderde katten kan je hun typisch karakter zien.

Ik wil je niet pushen hoor, ik voel wel dat jullie een grote liefde voelen voor dit diertje, en van wat ik hier lees denk ik dat zij wel gelukkig zou kunnen zijn bij mensen thuis. Maar het is natuurlijk allemaal niet zo simpel. Wij hebben bloed zweet en letterlijk tranen gelaten eer we ons Rachelleke bij ons thuis konden binnen halen, ik weet en besef dat het allemaal niet zo makkelijk is.

Bon, ik vind het echt mooi dat jullie jullie tijd willen steken in die katjes!

Eibhlin
Eibhlin
  • 14.199 berichten
    • Locatie: Merelbeke
  • 3 katten
OFFLINE

#18 Geplaatst 31 augustus 2015 - 09:24

Bekijk berichtjuleken, op 30 augustus 2015 - 23:45, zei:



Ik ken jou niet persoonlijk, maar wat ik allemaal aan gelezen heb van jou, je bent een vrouw naar mijn hart. Gisteren nog mensen tegen gekomen "die niks van dieren moeten weten". En dan denk ik, bah, dan moet ik niets van jullie weten.
Aw dankje :) In mn studie kom ik ook eigenlijk best veel mensen tegen die niks van dieren moeten weten. Ze zijn dol op kindjes maar dieren bah. Beetje raar, en dan vraag ik me af wat ze hun klasje gaan leren.
Geplaatste afbeelding

Elma
Elma

    Leukste opvangkatje 2016

  • 3.283 berichten
    • Locatie: Hasselt
  • 3 katten
OFFLINE

#19 Geplaatst 31 augustus 2015 - 21:54

Bekijk berichtjuleken, op 30 augustus 2015 - 23:51, zei:




Ik wil je niet pushen hoor, ik voel wel dat jullie een grote liefde voelen voor dit diertje, en van wat ik hier lees denk ik dat zij wel gelukkig zou kunnen zijn bij mensen thuis. Maar het is natuurlijk allemaal niet zo simpel. Wij hebben bloed zweet en letterlijk tranen gelaten eer we ons Rachelleke bij ons thuis konden binnen halen, ik weet en besef dat het allemaal niet zo makkelijk is.

Bon, ik vind het echt mooi dat jullie jullie tijd willen steken in die katjes!
Ik heb onlangs ergens gelezen dat (ver)wilderde katten best gelukkig zijn in hun habitat en dat ze nog moeilijk kunnen wennen aan een gezin. Dat is mijn troost voor Sientje. Ik zie ook dat als we haar een paar dagen niet gevoederd hebben, omdat wij niet konden komen, of omdat zij niet kwam opdagen, ze toch nog heel gezond en fit overkomt. En gelijk ze kan genieten van een warm plekje in de zon, nadat ze gegeten heeft, dat straalt gewoon "vrijheid" uit haar hele lichaamshouding. Dus blijven we haar bijvoeren en laten haar haar vrijheid, ook al pitst het soms als we haar zien, hoe ze ons dikwijls komt "uitwuiven" als we terug vertrekken met de fiets. Dan komt ze ons nog altijd een stukje na. Schattig.
Spijtig dat ik hier met mijn Ipad geen fimpjes meer kan posten. Ik heb zo'n leuk filmpje over haar, terwijl ze zo aan het genieten is.

Bewerkt door Elma, 31 augustus 2015 - 21:55.

Groetjes van Elma
Mijn katjes: Lexy (ros) Sienna (wit -tricolore) Butler (zwart) = K3
en Flippy, de valkparkiet, die de baas is. Geplaatste afbeelding

juleken
juleken
  • 7.132 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#20 Geplaatst 31 augustus 2015 - 23:45

Heb ik ook wel al gehoord, dat wilde katjes best gelukkig kunnen zijn. Ik weet niet meer wie maar twee jaar geleden was er hier iemand op ks die mij afraadde om Rachelleke in huis te nemen. Maar als ik nu zie hoe gelukkig ze hier is, hoe ze zelf niet echt meer buiten wil, hoe ze op de chauffage gaat liggen in de winter, dan smelt mijn hart en ben ik zo blij dat we haar hebben binnen genomen.

Spijtig dat je het filmpje niet kan plaatsen, ben wel benieuwd eigenlijk  :)

Bon, on topic, ik ga proberen om hier morgen onze katjes te komen ophemelen  ;)

Ailure
Ailure
  • 5.264 berichten
  • 1 katten
OFFLINE

#21 Geplaatst 01 september 2015 - 00:07

Stafke was mijn eerste beste kattenmaatje. Hij is en blijft speciaal want tis dankzij hem dat ik katten zo graag zie :) Ik kreeg hem toen ik zo'n jaar of 6 was.
Ik mocht van mijn ouders een katje uit een nestje kittens kiezen.
En ik weet nog heel goed waarom ik toen Stafke koos. Hij was de enige kitten met een roze neusje en ik vond dat zo apart en schattig staan.
Daarom nam ik hem :) Hij was een heel klein manneke, zo klein dat ik hem altijd in een zak op de buik van een kleedje dat ik vaak droeg stak en zo tv keek in de zetel terwijl hij sliep in mijn buikposhke :lachen:
Toen werd hij heel erg ziek... Mijn ma is van da naar da gereden om hem te helpen want ik was ontroostbaar.
Heel veel geprobeerd om hem erdoor te krijgen... Uiteindelijk is het gelukt maar hij heeft lang en veel moeten vechten :(
Hij is altijd klein en fijn geweest maar 12 jaar lang is hij toch mijn beste vriend geweest. Lekker slapen op mijn kamer, ik was altijd met hem bezig.
We waren altijd samen thuis. Als ik buiten in het gras ging zitten kwam hij naar me toe en dan aaide ik hem of we speelden wat.

Geplaatste afbeeldingGeplaatste afbeelding

En dan vorig jaar in maart, van de ene dag op de andere was hij plots verdwenen :( Hij kwam maar niet...
De foto aan de laptop is de laatste die ik van hem nam op 8 maart...
Zo ontroostbaar was ik, onbeschrijfelijk hoe ik me voelde... Zó immens verdrietig. Mijn beste vriendje was weg.
Ik voelde me enorm eenzaam thuis. Het blijft moeilijk en ik wil nog steeds niet zeggen dat hij 'gestorven' is want ik weet het niet.

Vandaag is trouwens ook zijn verjaardag. Hij zou 14 worden...
Zie hem echt zó graag en hij is en blijft echt mijn lief manneke :hart:

Sienna is de geweldigste kat omdat ik vind dat zij mij geholpen heeft om het wat meer te aanvaarden van Stafke's verdwijning.
Na een zoektocht kwam ik uit op een nestje van 4 kittens bij een opvang. En zo leerde ik Sienna kennen :love:

4 dezelfde kittens van uitzicht maar het was voor mij helemaal geen moeilijke keuze. Met Sienna was er meteen een klik. Ik nam haar in mijn armen en het was meteen 'deze wordt het'. Ze zocht echt het contact op met me. We kozen elkaar :)
18 juni vorig jaar mocht ik haar mee naar huis nemen en sindsdien is zij mijn nieuwe huisgenootje.
Ik zie haar echt enorm graag en ze hangt heel erg fel aan mij. Vind het zo leuk dat ze altijd babbelt tegen mij en me antwoordt wanneer ik iets zeg tegen haar :) Ze is een enorm fletserke en ze houdt van knuffels die ze elke avond/ochtend komt opeisen. 's Morgens komt ze ook altijd bij me in bed liggen. Haar kopje en haar blikken vind ik echt geweldig. Ik smelt elke keer :love: Ook als ze haar nageltjes aan het scherpen is aan de krabpaal, ik kan er niet aan doen maar ik zwijmel helemaal als ik haar dat zie doen. Zo schattig! En haar rugje als ze loopt en haar trezerige miauwke :love3: :love3:
Zou geen moment meer zonder haar kunnen, mijn engel en mijn hartendief :love3:

Geplaatste afbeeldingGeplaatste afbeelding

Bewerkt door Ailure, 01 september 2015 - 00:21.


ARIZONA
ARIZONA
  • 3.134 berichten
  • 2 katten
OFFLINE

#22 Geplaatst 01 september 2015 - 17:58

Alina is een poesje met een heel verleden. Haar beste vriendje, een langharige ros-witte kater, werd doodgeschoten toen ze samen buiten waren (dit gebeurde bij haar vroegere baasjes). Ook werd ze plots aan de deur gezet omdat haar baasjes haar haren beu waren en ze plots naaktkatten wilden om die reden. Deze gebeurtenissen hebben haar diep getekend.  Wij zagen Alina op het internet staan, een witte schoonheid, en we wisten het meteen: dit katje wilden we helpen!  Alina is een schuchter katje, heel angstig ook, maar naar ons toe geeft ze zo een warme liefde, die zooooooo diep uit haar hartje komt, dat we er helemaal voor smelten. Ze geeft ook likjes en als we samen knuffelen dan spint ze heel luid. Haar ogen stralen iets moederlijks uit en als ik ziek ben komt ze bij me waken. Ze is echt een katje uit de duizend! :love4:

Nala is ons klein dropje. Ze is echt een speelvogel en was op enkele dagen tijd al vertrouwd met Alina. Samen gaan slapen vindt ze heerlijk. Dan kruipt ze heel dicht tegen mijn man aan en hij legt zijn hand dan over haar en zo slapen ze samen. Ik noem haar altijd een papa-poeske. (ja onze poesjes zijn onze kindjes). Ze is ook gek op water. Als we planten water geven komt ze onder het water gesprongen en dan lachen we ons een kriek. Als ik mijn schoenveters strik komt ze rollebollen aan mijn voeten en grijpt steeds naar de veters. Ze wil ook vééééééééél aaikes op haar buikje en ligt dan met haar pootjes in de lucht te fietsen. Ze is echt ons levend teddybeertje! :love:

Alina en Nala maken ons gezinnetje compleet! :loveshower:

Bijgevoegde thumbnails

  • 963A3272.JPG
  • 963A3275.JPG

Bewerkt door ARIZONA, 01 september 2015 - 18:03.


juleken
juleken
  • 7.132 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#23 Geplaatst 01 september 2015 - 22:17

Zo mooie poesjes allemaal :loveshower:

Onze sterretjes Juleke, Yvonne en Yvette ga ik hier niet bespreken, anders wordt het een beetje te lang.

Rachelleke is van een later nestje van de mama van Juleke. Zij zat in de tuin en omstreken van het leegstaand huis van mijn man zijn opa. Een zwervertje dus. Wij gingen haar en haar broers en zusjes iedere dag eten geven. Rachelleke bleef op een dag alleen achter, broers en zusjes spoorloos verdwenen. Dat was winter 2013, Juleke was net overleden. Het sneeuwde, en ik stelde voor aan mijn man om Rachelleke binnen te nemen. Zij was een heel angstig zwervertje, en ik had dan ook enorm mijn twijfels of het ging lukken. Maar sindsdien ben ik mij extra veel met haar beginnen bezig te houden om haar vertrouwen te winnen. Boed zweet en tranen :p  Zoiets neemt tijd in beslag en ik wou niks overhaasten. Op Moederdag in 2013 ga ik haar in de late namiddag eten geven, en zie ik bloed aan haar poepje hangen en vind ik twee kitten in de stal... Mijn angst was bevestigd, ik vermoedde al dat ze zwanger was maar mijn man twijfelde. Dus moesten we onze plannen uitstellen. Collega van mij heeft haar twee kittens in juli geadopteerd, wij namen haar met veel moeite binnen in augustus. Was nogal een gedoe!!
Uiteindelijk kunnen vangen en laten steriliseren. Heeft zeker een week achter ons wasmachien gezeten. Maar stapje voor stapje, beetje bij beetje, werd ze meer relax, en nu, nu is ze mijn hartendiefje. Ze is zoooo lief, volgt mij overal, kan me zitten bekijken met grote nieuwsgierige oogjes en speelt heel graag met haar vogeltje (de laserbird). Komt er zelfs achter vragen! Ze slaapt bij ons op bed, toont mij haar buikje en laat het buikje kussen. Komt met haar kopje kroelen in mijn haar (deed Juleke ook, zit in de familie blijkbaar :) ) Kortom, ze is zooo lief en ik ben zooo blij dat wij haar in huis hebben genomen. Is de enige die buiten komt, gaat graag eens buiten, ik heb het niet graag maar wil haar dit niet ontnemen. Maar gelukkig blijft ze even buiten, in de omgeving van ons terras en de tuin, rollebollen in het zonnetje en komt dan zelf vragen om weer binnen te mogen. Mijn scheetje :heart:

Vorig jaar in juni, nadat ook Yvette en Yvonne overleden waren, namen wij Bo, Cecile en Sam in huis. Kittens van bij Joske123 en Jefke_Lientje. Hun mama was een aidskatje, ocharme toch. Bedoeling was om enkel Bo en Cecile in huis te nemen maar gezien Sammeke al twee maal "gereserveerd en weer afgezegd" was konden we het niet over ons hart krijgen om deze zusjes te scheiden. Met nog steeds heel veel verdriet voor onze vorige katjes namen we dit trio in ons gezin op.
Ze hebben elk hun karaktertje.

Sam heeft een zo een schattig snoetje (hebben ze allemaal trouwens) en is een schootzitter. Kan zoooo lief kijken en is stekezot van stukjes kaas. Geeft een high five en weet dat ze dan een stukje krijgt. Komt haar kopje in je hand duwen als je in de zetel ligt maar is bang van bezoek. Sam is de oogappel van mijn man :love3:

Cecile is het flemerke, is zot van bezoek, gaat op haar rug liggen en laat zich kroelen. Komt haar pootje op je hoofd slaan als je je bukt om in een kast iets te nemen bv, en springt op je rug als je aan het stofzuigen bent of was aan het insteken bent. En kan zo heel lief miauwen :love4:
En iedereen die haar ziet zegt "ooo zo een mooi beestje!"

En Bo, Boke poke... Bo en ik hebben een speciale band :love4: Eigenlijk sinds haar buikje openlag na de sterilisatie. Mijn man was niet thuis en ik heb haar verzorgd, en sindsdien is Bo, die in het begin de "stoerste" was, degene met het kleinste hartje. Als ik in de keuken aan het aanrecht sta springt ze erop (kan ik hen gewoon niet afleren :oops: ) en komt mij knuffelen, geeft mij liefdesbeetjes, duwt haar kopje tegen mij, in mijn armen, in mijn gezicht, en kwijlt kleine druppeltjes :heart:
Haar mondje staat dikwijls zo een heel klein beetje open, wat ik in het begin een raar zicht vond maar nu vind ik het o zo schattig. Ze is doodsbang van bezoek en kruipt dan in een kast hier in de living die we niet volledig dicht kunnen doen. Maar ik laat haar daar lekker zitten, daar voelt ze zich veilig dan.
Boke smos, zo een scheetje.

Onze vier kabouters maken ons zo gelukkig en we zijn altijd zo blij om bij hen thuis te komen!

Foto's volgen meteen, die moet ik doorsturen via mijn gsm, ik krijg die pas via heel veel omwegen op mijn laptop :p

juleken
juleken
  • 7.132 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#24 Geplaatst 01 september 2015 - 22:22

Rachelleke

WP_20150823_12_21_44_Pro.jpg

WP_20150828_20_02_53_Pro.jpg

Sam

WP_20150828_20_03_37_Pro.jpg

Cecile

WP_20150831_13_21_27_Pro.jpg

Bo

WP_20150829_15_20_22_Pro.jpg

Bo is trouwens een kok in spé. Is heel nieuwsgierig als ik in de keuken aan het werk ben, volgt alles en lust alles:)

juleken
juleken
  • 7.132 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#25 Geplaatst 01 september 2015 - 22:42

Ailure, ik vind het nog steeds zo erg van jouw Stafke. Het moet ongelooflijk veel pijn doen om zoiets mee te maken. Maar ik ben heel blij dat je Sienna in jouw armen hebt kunnen sluiten. Je ziet gewoon dat dat een lief katje is :heart:

Arizona, ocharme Alina toch, wat kunnen vele dieren toch een miserie meemaken. Maar ik krijg het er altijd warm van als ik dan hoor dat ze toch nog een liefdevolle thuis gevonden hebben, super!! :flower:

Inavanthielen
Inavanthielen

    Knapste senior 2016

  • 4.571 berichten
    • Locatie: Bocholt (Belgie)
  • 2 katten
OFFLINE

#26 Geplaatst 02 september 2015 - 10:48

Bekijk berichtjuleken, op 01 september 2015 - 22:17, zei:

Zo mooie poesjes allemaal :loveshower:

Onze sterretjes Juleke, Yvonne en Yvette ga ik hier niet bespreken, anders wordt het een beetje te lang.

Rachelleke is van een later nestje van de mama van Juleke. Zij zat in de tuin en omstreken van het leegstaand huis van mijn man zijn opa. Een zwervertje dus. Wij gingen haar en haar broers en zusjes iedere dag eten geven. Rachelleke bleef op een dag alleen achter, broers en zusjes spoorloos verdwenen. Dat was winter 2013, Juleke was net overleden. Het sneeuwde, en ik stelde voor aan mijn man om Rachelleke binnen te nemen. Zij was een heel angstig zwervertje, en ik had dan ook enorm mijn twijfels of het ging lukken. Maar sindsdien ben ik mij extra veel met haar beginnen bezig te houden om haar vertrouwen te winnen. Boed zweet en tranen :p  Zoiets neemt tijd in beslag en ik wou niks overhaasten. Op Moederdag in 2013 ga ik haar in de late namiddag eten geven, en zie ik bloed aan haar poepje hangen en vind ik twee kitten in de stal... Mijn angst was bevestigd, ik vermoedde al dat ze zwanger was maar mijn man twijfelde. Dus moesten we onze plannen uitstellen. Collega van mij heeft haar twee kittens in juli geadopteerd, wij namen haar met veel moeite binnen in augustus. Was nogal een gedoe!!
Uiteindelijk kunnen vangen en laten steriliseren. Heeft zeker een week achter ons wasmachien gezeten. Maar stapje voor stapje, beetje bij beetje, werd ze meer relax, en nu, nu is ze mijn hartendiefje. Ze is zoooo lief, volgt mij overal, kan me zitten bekijken met grote nieuwsgierige oogjes en speelt heel graag met haar vogeltje (de laserbird). Komt er zelfs achter vragen! Ze slaapt bij ons op bed, toont mij haar buikje en laat het buikje kussen. Komt met haar kopje kroelen in mijn haar (deed Juleke ook, zit in de familie blijkbaar :) ) Kortom, ze is zooo lief en ik ben zooo blij dat wij haar in huis hebben genomen. Is de enige die buiten komt, gaat graag eens buiten, ik heb het niet graag maar wil haar dit niet ontnemen. Maar gelukkig blijft ze even buiten, in de omgeving van ons terras en de tuin, rollebollen in het zonnetje en komt dan zelf vragen om weer binnen te mogen. Mijn scheetje :heart:

Vorig jaar in juni, nadat ook Yvette en Yvonne overleden waren, namen wij Bo, Cecile en Sam in huis. Kittens van bij Joske123 en Jefke_Lientje. Hun mama was een aidskatje, ocharme toch. Bedoeling was om enkel Bo en Cecile in huis te nemen maar gezien Sammeke al twee maal "gereserveerd en weer afgezegd" was konden we het niet over ons hart krijgen om deze zusjes te scheiden. Met nog steeds heel veel verdriet voor onze vorige katjes namen we dit trio in ons gezin op.
Ze hebben elk hun karaktertje.

Sam heeft een zo een schattig snoetje (hebben ze allemaal trouwens) en is een schootzitter. Kan zoooo lief kijken en is stekezot van stukjes kaas. Geeft een high five en weet dat ze dan een stukje krijgt. Komt haar kopje in je hand duwen als je in de zetel ligt maar is bang van bezoek. Sam is de oogappel van mijn man :love3:

Cecile is het flemerke, is zot van bezoek, gaat op haar rug liggen en laat zich kroelen. Komt haar pootje op je hoofd slaan als je je bukt om in een kast iets te nemen bv, en springt op je rug als je aan het stofzuigen bent of was aan het insteken bent. En kan zo heel lief miauwen :love4:
En iedereen die haar ziet zegt "ooo zo een mooi beestje!"

En Bo, Boke poke... Bo en ik hebben een speciale band :love4: Eigenlijk sinds haar buikje openlag na de sterilisatie. Mijn man was niet thuis en ik heb haar verzorgd, en sindsdien is Bo, die in het begin de "stoerste" was, degene met het kleinste hartje. Als ik in de keuken aan het aanrecht sta springt ze erop (kan ik hen gewoon niet afleren :oops: ) en komt mij knuffelen, geeft mij liefdesbeetjes, duwt haar kopje tegen mij, in mijn armen, in mijn gezicht, en kwijlt kleine druppeltjes :heart:
Haar mondje staat dikwijls zo een heel klein beetje open, wat ik in het begin een raar zicht vond maar nu vind ik het o zo schattig. Ze is doodsbang van bezoek en kruipt dan in een kast hier in de living die we niet volledig dicht kunnen doen. Maar ik laat haar daar lekker zitten, daar voelt ze zich veilig dan.
Boke smos, zo een scheetje.

Onze vier kabouters maken ons zo gelukkig en we zijn altijd zo blij om bij hen thuis te komen!

Foto's volgen meteen, die moet ik doorsturen via mijn gsm, ik krijg die pas via heel veel omwegen op mijn laptop :p


En gij slikt bij mijn verhaal.....ikke ook bij dat van U zenne....zoooo moooi...
Wat zien we onze poezenvellekes graag eh?  Onze kindjes :hart: :hart: :hart: :hart:

Geplaatste afbeelding HAPPINESS......IS BEING OWNED BY A CAT!!  
WHEN I NEEDED A HAND, I FOUND YOUR PAW

Duchess
Duchess
  • 863 berichten
    • Locatie: Noord Holland
OFFLINE

#27 Geplaatst 02 september 2015 - 22:57

Mooi om al die levensverhalen van de katten te lezen,vooral omdat er zoveel van ze gehouden wordt,daar word ik echt blij van..

juleken
juleken
  • 7.132 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#28 Geplaatst 03 september 2015 - 00:05

Bekijk berichtInavanthielen, op 02 september 2015 - 10:48, zei:



En gij slikt bij mijn verhaal.....ikke ook bij dat van U zenne....zoooo moooi...
Wat zien we onze poezenvellekes graag eh?  Onze kindjes :hart: :hart: :hart: :hart:


Die poezenvellekes, ik blijf het zoooo een schattig woord vinden he  :loveshower:
Wat mij een krop in de keel gaf bij jouw verhaal is dat Nio mishandeld geweest is. Echt he, ik mag daar echt niet te diep over nadenken, mijn hart breekt jong.
Die van ons zijn allen sukkeltjes maar zijn niet mishandeld. Rachelleke heeft misschien slechte ervaringen gehad met mensen, soms denk ik dat wel omdat zij zo verschietachtig blijft. Zij was een "wild" katje, dus kan best zijn dat zij hier of daar een schop gekregen heeft... Mag er niet aan denken...
Maar Bo en co hebben een mooie start gehad dankzij Kathy. Waren ook wel sukkeltjes in die zin dat zij de dochtertjes zijn van een zwerfpoes, maar zij hadden het geluk dat zij bij Kathy thuis geboren zijn, zij en haar familie hebben zich over hen ontfermd en een thuis gezocht.
Nio ocharme kwam uit het asiel met een zwaar en hard verleden...
Zo tof dat hij nu bij jullie is, hij kon niet beter terecht komen!

Bekijk berichtDuchess, op 02 september 2015 - 22:57, zei:

Mooi om al die levensverhalen van de katten te lezen,vooral omdat er zoveel van ze gehouden wordt,daar word ik echt blij van..

Ja he, ik krijg ook altijd een warm gevoel vanbinnen als ik lees of hoor hoeveel mensen van hun dieren kunnen houden.
Het contrast is groot keer ik hoor of lees over beestjes die verwaarloosd of mishandeld worden.

juleken
juleken
  • 7.132 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#29 Geplaatst 03 september 2015 - 00:27

O ja en Ina, bij ons zijn het ook onze poezenkindjes hoor  :oops:
Ik durf dat enkel hier te zeggen want als je dat tegen andere mensen zegt denken die nogal vlug  :gek:
Maar ja, je kan hen natuurlijk niet vergelijken met mensen, maar toch voelt het aan als onze kindjes.
Mijn man, een stoere vent nochtans  :p , spreekt hen dikwijls aan met "mijn kleine baby's"  ;)

Elma
Elma

    Leukste opvangkatje 2016

  • 3.283 berichten
    • Locatie: Hasselt
  • 3 katten
OFFLINE

#30 Geplaatst 03 september 2015 - 15:14

Juleken, wat andere mensen, heb ik al lang aan mijn laars gelapt. Ik hou zielsveel van katten en zie bijzonder graag alle katachtigen. Mijn katten zijn in mijn ogen wel niet mijn kinderen (ik heb geen kinderen), maar wel mijn hartendiefjes. Als ze bvb 's avonds moeten gaan slapen, dan zijn ze het schoolvoorbeeld van gehoorzaamheid. Stipt om middernacht komen ze beiden binnen. Dan zeg ik dat ze moeten gaan slapen. Dan gaan ze met twee langs mekaar, staart omhoog, naar de slaapkamer. Lexy springt op de stoel, het trapje en zo in zijn mand op de kast. Sienna wil eerst nog even op het bed liggen. Dan pak ik haar op en leg haar in haar mand. Dan krijgen beiden twee stukjes Dentabits (tandenborsteltjes) en dan gaan ze mooi in hun mand liggen snorren, terwijl mijn hubby nog wat TV kijkt. Gewoon heerlijk om te zien, hoe gehoorzaam en dankbaar ze zijn. Een groot verschil met Misty, onze oude kattin, die de ganse dag en nacht op haar dekentje op de zetel ligt, of op de hoogste plaats van ons kattenkasteel. Afblijven is hier de boodschap.

Bewerkt door Elma, 03 september 2015 - 15:16.

Groetjes van Elma
Mijn katjes: Lexy (ros) Sienna (wit -tricolore) Butler (zwart) = K3
en Flippy, de valkparkiet, die de baas is. Geplaatste afbeelding