Spring naar inhoud


- - - - -

Onze asielpoes


  • Log in om te reageren
29 reacties op dit onderwerp
SaarenFrank
SaarenFrank
  • 12 berichten
OFFLINE

#1 Geplaatst 22 februari 2016 - 20:03

Hoi allen

Ik schets misschien eventjes mijn situatie. Mijn vriendin en ik hebben net een asielkatje geadopteerd. Het is een volledig witte poes en een echt schatje, alleen, van zodra ze hier thuis was, vluchtte ze onder bed, en de voorbije dagen kwam ze er maar af en toe eens vanonder. We laten haar zoveel mogelijk met rust. Dit is mijn eerste kat, dus ik heb geen ervaring. Ik heb wel heel veel gelezen over hoe ik het moet aanpakken. Zoveel mogelijk laten doen? Mag ik al af en toe eens contact zoeken of moet ik er echt afblijven?
We moeten ook nog naar de dierenarts om haar chip te laten aanpassen aan mijn gegevens. Mijn vraag is, zal ze niet opnieuw haar vertrouwen in ons kwijt zijn als we haar weer in de carrier moeten steken om naar de dierenarts te gaan.

Jefke_Lientje
Jefke_Lientje

    Mooiste kortharige raskat 2016

  • 1.048 berichten
    • Locatie: Ardooie
  • 17 katten
OFFLINE

#2 Geplaatst 22 februari 2016 - 20:42

Voor de chip aan te passen moet de poes zeker niet mee :-)
Je hebt wss een boekje gekregen en enkele papieren ? Stuur anders in privé eens een foto door van wat je gekregen hebt en dan kan ik je helpen... Wijzelf registeren zelf zodat de nieuwe eigenaars daar geen problemen mee hebben :)

Als ze niet blaast, wegkruipt als je ze wil aaien, zou ik rustig haar wat proberen te aaien. Eventueel snoepje geven... Zie je dat ze in een kruipt, banger is, blaast... Als je er aan komt, zou ik haar nog eventjes gewoon laten zitten en wat "negeren"

Majesteit
Majesteit
  • 423 berichten
OFFLINE

#3 Geplaatst 22 februari 2016 - 23:50

Niets forceren. Laat ze rustig wennen aan haar nieuwe thuis en de gewoontes. En geef ze de tijd die ze nodig heeft hiervoor.
Het kan helpen om regelmatig eens een 'praatje' met haar te maken, en haar rustig pratend geruststellen. Soms helpt wat relaxing muziek ook.
Je kan ook proberen ergens in huis een heus poezenhoekje te maken, waarvan ze op termijn zal weten dat ze er veilig is, en dat ze zich hier altijd kan terugtrekken als ze wil.
Misschien stelt ze jullie geduld op de proef, toch is het belangrijk dat de poes zelf naar jullie toekomt. Duurt zolang het duurt.
Je weet niet wat haar achtergrond en ervaringen in verleden zijn, misschien is er iets dat haar vertrouwen in mensen heeft doen zakken. Hoe oud is het katje overigens? Is ze alleen binnengebracht in asiel? Misschien proberen zoveel mogelijk te weten komen via asiel.
Geduld is hier enige remedie.
Ze zal je later dubbel zo dankbaar zijn.

Gato64
Gato64
  • 244 berichten
    • Locatie: Vlaams-Brabant,Zemst
  • 1 katten
OFFLINE

#4 Geplaatst 23 februari 2016 - 07:38

Dit hadden we ook toen onze pippa de eerste dagen bij ons was. Ze kroop uren onder de zetel, en bleef ook zeer lang gewoon in de kattenbak zitten.
Ze was al eerder herplaatst geweest  en na een week werd ze teruggebracht omdat ze te associaal was. We hebben het tijd gegeven en haar met rust gelaten.wel tegen haar gebbabeld en na een paar dagen kwam ze te voorschijn en je zou nu eens moeten zien wat een knuffelbeest ze is geworden.
Succes en neem er de tijd voor

Dit hadden we ook toen onze pippa de eerste dagen bij ons was. Ze kroop uren onder de zetel, en bleef ook zeer lang gewoon in de kattenbak zitten.
Ze was al eerder herplaatst geweest  en na een week werd ze teruggebracht omdat ze te associaal was. We hebben het tijd gegeven en haar met rust gelaten.wel tegen haar gebbabeld en na een paar dagen kwam ze te voorschijn en je zou nu eens moeten zien wat een knuffelbeest ze is geworden.
Succes en neem er de tijd voor
Geplaatste afbeelding

Sabine2
Sabine2
  • 8.299 berichten
    • Locatie: St. Gillis Dendermonde
  • 5 katten
OFFLINE

#5 Geplaatst 23 februari 2016 - 09:05

Mijn laatste opvangertje van het seizoen was ook een volledig witte en afgestaan wegens flipgedrag na een totaal verkeerd aangepakte verhuis, en de situatie die nog erger gemaakt werd door advise te volgen van een college van de vorige eigenaars, die er geen knollen van kende...

De eerste weken kwam ze ook niet uit haar schuilplaatske als ik er was, ze ging enkel eten als ik uit de kattenkamer weg was
Als ik dan eens binnenkwam terwijl ze onder het logeerbed zat, viel ze gegarandeerd mijn voeten aan (en aanvallen hé, het was niet voor te spleen...). Op blote voeten en met een rokske de kamer binnenkomen was geen strak plan :lachen:

Ik heb ze gewoon laten uitrazen, heb gemerkt dat ze graag smulstokjes at dus legde ik regelmatig stukjes van een smulstokje in een potje zodanig dat ze een beetje uit haar schuilplaats moest komen (niet te ver) maar ik bleef er niet bij om te kijken, ze kon die op haar tempo en op haar uitgekozen moment zonder starende mensenogen opeten. En voor de rest ging ik 's avonds (ik werk overdag) in de kattenkamer lezen of wat TV kijken, kwestie van er te zijn zonder mijn aanwezigheid te laten opvallen, met de bedoeling dat ik op het moment "het voordeel van de twijfel" zou krijgen. En soms met een zacht stemmeke aanspreken, maar eigenlijk vooral negeren.
Mijn laatste truuk, na zo'n drie weken, was om mijn kattenhandschoenen in de kast met valeriaan te leggen (ze was een beetje een valeriaan-junkie) en haar daaraan te laten snuffelen, de eerste keer heb ik haar op die manier een streelke gegeven met één vinger (en daardoor een massa safletten gekregen, gelukkig zijn het dike handschoenen :lachen: ), de dag erna nog eens geprobeerd en dan kreeg ik al iets minder safletten, en dan ging het elke dag veel beter. Na een week valeriaan-therapie (dus 4 weken in opvang) kwam ze smulstokjes uit mijn hand eten en sliep ze bij mij op bed. 't Was nog niet allemaal peis en vree en 'k heb nog af en toe eens een lap gekregen als ik iets deed dat Hare Majesteit niet genoegde, maar ze is uiteindelijk een echte knuffelpoes geworden en zocht me constant op voor aaikes te krijgen en lekjes te geven (en ondertussen geadopteerd, waar ze na 24 uur "boos en safletten" ook maar besliste om haar nieuw personeel het voordeel van de twijfel te geven ;) )

Dus haar gewoon met rust laten en geduld, geduld, geduld en nog eens geduld. En smulstokjes. En misschien ook wel valeriaan :lachen:

Succes!!

Katjes zijn net als chocolaatjes, het is moeilijk om het bij ééntje te houden :paw
The devil has work for idle paws :x
www.kattenopvangwaasland.com

Sabine2
Sabine2
  • 8.299 berichten
    • Locatie: St. Gillis Dendermonde
  • 5 katten
OFFLINE

#6 Geplaatst 23 februari 2016 - 09:15

A ja, en wat carriertraining betreft, de beste manier:

Ik vermoed dat ze nog maar één keer in je carrier gezeten heeft, dus zal ze nog niet direct met "jouw carrier" een negatieve associatie hebben
Maar misschien wel met "carriers in het algemeen".

De beste manier om dat gedrag te proberen "keren" en ervoor te zorgen dat ze geen problem meer maakt van de carrier, is om die gewoon mee in het interieur te integreren.
Deurke eraf, matraske erin (te ver krijgen bij Kattenopvang Waasland :lachen: ) en alle dagen een paar van haar favoriete snoepjes erin (niet overdrijven hé, dat ze niet te vet wordt, ik spreek uit ervaring ;) )
Na een tijdje zal ze gewoon zijn dat ze daar lekkere dinges krijgt en de negatieve carrier-associatie zal langzaam maar zeker sterk verminderen of weggaan. Het jaarlijks bezoek aan de dierenarts zal dan ook niet meer op een transportbakdrama uitdraaien.

Vergelijk het als volgt: als jij elke dag in uwen baas zijnen bureau gaat, en ge krijgt elke keer 100 euro, maar ene keer in het jaar krijgt ge een saflet tegen uw oren, dan ga je het toch niet laten om toch nog dagelijks in zijnen bureau te gaan hé. Foert met die saflet, dan hebde eens nen slechten dag, maar die overige 364 dagen "tjing tjing kassa" ;)

Bewerkt door Sabine2, 23 februari 2016 - 09:16.

Katjes zijn net als chocolaatjes, het is moeilijk om het bij ééntje te houden :paw
The devil has work for idle paws :x
www.kattenopvangwaasland.com

Evyke81
Evyke81

        Beste poes 2016


    Mooiste kortharige HTK 2016

  • Moderator
  • 8.599 berichten
    • Locatie: Hamme
  • 4 katten
OFFLINE

#7 Geplaatst 23 februari 2016 - 09:46

Wat de chip betreft: het asiel hoort dit in orde te brengen na adoptie.
Een week of 3 tijd zou ik ze geven, en daarna mag je beginnen aandringen ;)

Geplaatste afbeelding
www.kattenopvangwaasland.com

SaarenFrank
SaarenFrank
  • 12 berichten
OFFLINE

#8 Geplaatst 24 februari 2016 - 10:23

Bedankt voor jullie antwoorden. Misschien even enkele antwoorden geven. Snowy is 1 jaar oud, maar van haar voorgeschiedenis is weinig geweten. Ze was binnengebracht in het asiel. Daar heeft ze een operatie ondergaan aan haar oogleden, die waren aan het ingroeien. Na de behandeling is ze vrij verklaard voor adoptie en hebben wij deze stap gezet, aangezien we onmiddellijk een "klik" hadden met haar.

Op dit moment zit ze nog voortdurend in haar kamertje, in haar doos (grote kartonnen doos die platligt). Ze bestudeert me wanneer ik haar eten komen geven en dan praat ik rustig met haar. Heb echt wel de indruk dat ze nog zeer onzeker is naar mij toe (misschien omdat ik ook zo'n groot persoon ben). Ze eet wel goed en eergisteren is ze spontaan eens heel kort naar beneden gekomen en schrok ze precies een beetje van de tv.

Moet ik haar voorlopig met rust laten in haar doosje? Het ziet er zo'n beetje zielig uit, maar misschien is het normaal?

Sabine2
Sabine2
  • 8.299 berichten
    • Locatie: St. Gillis Dendermonde
  • 5 katten
OFFLINE

#9 Geplaatst 24 februari 2016 - 11:18

Katten zitten heel graag in dozen. Laat ze daar gewoon zitten, ze komt wel op haar Eigen tempo af :)
Katjes zijn net als chocolaatjes, het is moeilijk om het bij ééntje te houden :paw
The devil has work for idle paws :x
www.kattenopvangwaasland.com

SaarenFrank
SaarenFrank
  • 12 berichten
OFFLINE

#10 Geplaatst 27 februari 2016 - 16:46

Kleine update: onze lieverd is nu 1 weekje bij ons. En ze is zo'n twee of drie keer uit haar kamertje gekomen. Ze blijft eigenlijk steevast in haar doosje zitten. Ze laat zich wel aaien. Snowy eet goed maar maakt dus nog geen aanstalten om het appartement te verkennen. We gaan af en toe eens bij haar op de kamer, om een babbeltje te slaan of natuurlijk voor het eten en drinken. We geven haar alle tijd die ze nodig heeft. Hopelijk levert die aanpak resultaat op. We duimen!

DORIS
DORIS
  • 7.650 berichten
    • Locatie: Bierbeek
  • 4 katten
ONLINE

#11 Geplaatst 27 februari 2016 - 19:26

Kun je de doos niet meter per meter verplaatsen tot ze in de living is?





@ Vergelijk het als volgt: als jij elke dag in uwen baas zijnen bureau gaat, en ge krijgt elke keer 100 euro, maar ene keer in het jaar krijgt ge een saflet tegen uw oren, dan ga je het toch niet laten om toch nog dagelijks in zijnen bureau te gaan hé. Foert met die saflet, dan hebde eens nen slechten dag, maar die overige 364 dagen "tjing tjing kassa" ;)

Geplaatste afbeelding Geplaatste afbeelding Geplaatste afbeelding Maar Sabine toch!

  • Adopteer een kat! Je hebt een baasje nodig

Kaprice
Kaprice

    Grootste luiaard 2016

  • 4.223 berichten
    • Locatie: oostende
  • 3 katten
ONLINE

#12 Geplaatst 27 februari 2016 - 21:07

Ik zou proberen haar eten en drinken beetje per beetje uit haar kamer te verschuiven. Dat ze heel rustig aan uit haar veilige kamertje volgt om te eten. Beetje extra stimulans…
En misschien als je de ruimte hebt een paar extra dozen in de woonruimtes zoals woonkamer of keuken te zetten, zodat als ze bedreiging voelt, zich daar ook kan verstoppen…
Ook gewoon bij haar op de grond gaan zitten en wat babbelen of lezen, dat ze went aan jullie aanwezigheid…


SaarenFrank
SaarenFrank
  • 12 berichten
OFFLINE

#13 Geplaatst 08 maart 2016 - 15:48

Nog eens een kleine update.

Snowy is inmiddels twee weken en een paar dagen bij ons. We hebben van het asiel nog wat info gehad. Na haar operatie aan de oogjes was ze tijdelijk opgevangen bij een pleeggezin. Die dame liet ons weten dat ze supergraag op de schoot ligt en gestreeld wordt. We konden dit bijna niet geloven aangezien ze heel angstig overkwam op ons. Nu zijn we inmiddels weer wat later en we hebben effectief innige knuffelsessies met Snowy. Ze spint en kwijlt erop los, pootjes kan ze niet stilhouden en ze rolt alle kanten uit. Echt zalig om te zien. Je ziet dat ze het jammer vindt als het stopt.
Het is echter nog niet allemaal dik oké. Snowy is bij momenten echt nog angstig. Vooral in de ochtend valt me dit op. Dan loopt ze steevast weg als we haar proberen benaderen. Ook komt ze echt nog niet spontaan naar ons toe. Ze blijft altijd in haar safe zone.
Zijn er tips die jullie nog kunnen geven hierover? Nogmaals herhalen dat dit mijn eerste katje is, en ik dus nog onvoldoende weet wat te doen. We hebben echt het gevoel dat we al serieuze stappen gezet hebben, maar we kunnen altijd nog dingen verbeteren hé. Alvast bedankt voor jullie reactie.

Saar en Frank

wendyv123
wendyv123
  • 4.368 berichten
    • Locatie: Lommel
  • 3 katten
OFFLINE

#14 Geplaatst 08 maart 2016 - 16:06

Ik zou haar de tijd geven om alles op haar tempo te doen. Wat misschien wel kan helpen in de ochtend om dit te doorbreken is een speelsessie met een hengel bijvoorbeeld, samen met lekkere snoepjes.

Woodstock
Woodstock
  • 467 berichten
    • Locatie: provincie Antwerpen
OFFLINE

#15 Geplaatst 08 maart 2016 - 17:21

Amai, dat is toch serieus gekeerd! Super!
Ik zou doen wat wendyv123 hierboven al zei; het angstige moment proberen doorbreken.
Momenteel ben ik dit ook aan het doen met mijn poes, die 's ochtends nog al eens durft schrikken als ik plots in de kamer kom.
Spelen is op dat moment een goede afleiding.
A house without a cat is not a home