Spring naar inhoud


- - - - -

Latte...mijn vriendje, wat is het thuis saai zonder jou


  • Log in om te reageren
31 reacties op dit onderwerp
mira
mira
  • 792 berichten
    • Locatie: Vlaams-Brabant
  • 10 katten
OFFLINE

#16 Geplaatst 21 februari 2018 - 21:50

Mooie canvas die je gemaakt hebt van Latte. We voelen ons vaak schuldig omdat we denken niet meer genoeg gedaan te hebben maar dat is bij jou zeker niet het geval als ik het zo lees, je hebt Latte alle kansen willen geven en wou tot het uiterste gaan en moest je dit niet gedaan hebben, zou je nu ook waarschijnlijk gezegd hebben: had ik nog maar dit of dat onderzoek laten doen, dus daarmee mag je jezelf zeker niet kwellen, dat zou Latte zelf ook niet gewild hebben na alles wat je voor hem gedaan hebt.

Bijgevoegde thumbnails

  • grief words.jpg


Machteld.
Machteld.
    • Locatie: Moskva
  • 2 katten
OFFLINE

#17 Geplaatst 21 februari 2018 - 23:43

Heel veel sterkte.

Es wütet, kratzt und beißt und kreischt, und wühlt sich durch mein weiches Fleisch

Das Vieh, es lässt mir keine Ruh, ich lock es an und greife zu.

Nein, tu mir nichts! Kann nichts dafür, ich bin doch nur ein wildes Tier.

- Die kleine Ballade vom schwarzen Schmetterling, ASP


Evyke81
Evyke81
    • Locatie: Hamme
  • 3 katten
OFFLINE

#18 Geplaatst 22 februari 2018 - 10:24

Heel veel sterkte met het verlies :8
Geplaatste afbeelding
www.kattenopvangwaasland.com

gillian-kat
gillian-kat
  • Lid
  • 2.959 berichten
OFFLINE

#19 Geplaatst 22 februari 2018 - 11:49

Bekijk berichtJientje, op 21 februari 2018 - 21:17, zei:

Mijn canvas...mijn schattebol...

Prachtig gemaakt en mooie quotes die we allemaal denk ik wel herkennen en achter staan.  Je voelt de liefde voor de schat er van afspatten. :hug:

Pootje
  Gillian

Er wordt door de forum beheerster geweigerd mijn account te verwijderen maar deze account is dus DOOD!   Telt niet meer.  Er wordt niet meer gereageerd op iets.

Account mag gewist worden.  Kom niet meer terug naar het forum.


#20 Geplaatst 22 februari 2018 - 13:31

Veel sterkte gewenst :hug: :hug: :hug: ...
Blijf jezelf.... er zijn al anderen genoeg  Geplaatste afbeeldingGeplaatste afbeelding

Gato64
Gato64
  • 297 berichten
    • Locatie: Vlaams-Brabant,Zemst
  • 1 katten
OFFLINE

#21 Geplaatst 22 februari 2018 - 14:36

Veel sterkte Jientje
Het is meer dan normaal dat je erg triest bent, ik versta je volledig.
Heb ook mijn eerste poes heel snel moeten afgeven ( ze was amper 8 maanden); in het begin denk je er ook continu aan. Je draagt  het altijd mee en je kijkt  terug naar de leuke momenten maar vergeten doe je nooit.
Heb nu een nieuw poezekind waar ik helemaal holderdebolder van ben -de ene vervangt de andere niet maar ik kan wel even veel van haar houden.
Geplaatste afbeelding

Inge91
Inge91
  • 12.458 berichten
OFFLINE

#22 Geplaatst 22 februari 2018 - 17:34

Heel veel sterkte :hug:
Verwerken heeft tijd nodig. Je hebt gedaan wat je kon en hoeft jezelf geen verwijten te maken

Geplaatste afbeelding

juleken
juleken
  • 7.865 berichten
    • Locatie: Oost-Vlaanderen
OFFLINE

#23 Geplaatst 23 februari 2018 - 00:12

Zieke katjes, allerlei dierenartsen aflopen, verschillende therapieën en medicatie proberen, hoop en dan weer wanhoop, het schuldgevoel, het gemis, de leegte, het verdriet, de vechtlust, de wanhoop, het onbegrip van sommige mensen...
Heel herkenbaar. Hier zijn vele mensen die jou begrijpen. Ks was voor mij ook een grote steun bij alle miserie en verdriet en ik mis onze drie sterretjes nog iedere dag. Wij moesten op een dik jaar tijd afscheid nemen van onze drie vriendjes. Dat is nu bijna vier jaar geleden en ik heb het een plaatsje gegeven maar er zijn nog momenten dat het verdriet me overvalt.
Voor mij helpt het om me dan op m'n eentje eens goed uit te huilen.
Buiten mijn man praat ik er met niemand over, want rouwen om een dier, daar begrijpen veel mensen niet veel van helaas.

Ik wens je heel veel sterkte  :hug:  :hug:

Jientje
Jientje
  • 1.003 berichten
  • 2 katten
OFFLINE

#24 Geplaatst 24 februari 2018 - 20:46

Jullie hebben allemaal gelijk. En ik blijf zeggen dat het gewoon zo pijn doet omdat hij nog zo jong was maar eigenljjk denk ik, dat als ik hem op 20 jarige leeftijd had moeten afgeven, ik het nog te jong gevonden had...
Ik heb spijt dat ik hem begraven heb en niet ter autopsie nr gent gebracht heb. Dan wisten we het tenminste zeker. Maar eerlijk is eerlijk, ik was te bang dat er ging uitkomen dat het door de punctie was en dat zou ik me niet vergeven...
Hoewel het op aanraden van 3 specialisten was, blijf ik ermee zitten...
Dank jullie wel voor alles! Het doet deugd om te weten dat je normaal bent en om te horen dat het niet mijn schuld is. Ik weet dat we heel veel gedaan hebben voor hem en ik doe mijn 2 handjes bij elkaar dat ik een man heb, die nog liever niet op vakantie gaat of het brood uit zijn mond zou sparen zodat latte naar gent kon!
Mokka ligt hier ondertussen bij me. Super aanhankelijk sinds latte er niet meer is. Ik probeer iedere vrije moment bij hem te zijn maar dan voel ik me weer schuldig dat ik niet altijd tijd gemaakt heb voor latte als hij er om vroeg...no way back...
Dank julle wel voor alles!

My therapist thinks I'm crazy, but Latte en Mokka say I'm ok. :) Geplaatste afbeelding

gillian-kat
gillian-kat
  • Lid
  • 2.959 berichten
OFFLINE

#25 Geplaatst 25 februari 2018 - 00:08

Als je de lieverd hebt begraven ... misschien kan je dan wat mooie bloemen planten op zijn grafje?  Of een vlinderstruik zodat in de zomer er leven is aan zijn grafje van vlinders die af en aan vliegen.  Ik heb dat zelf ook gedaan bij mijn schatjes ...  (gewoon een idee dat ik even meegeef omdat je ook ideeën vroeg om hopelijk het verdriet wat dragelijker te maken)


Pootje  
    Gillian

Bewerkt door gillian-kat, 25 februari 2018 - 00:09.

Er wordt door de forum beheerster geweigerd mijn account te verwijderen maar deze account is dus DOOD!   Telt niet meer.  Er wordt niet meer gereageerd op iets.

Account mag gewist worden.  Kom niet meer terug naar het forum.


lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 1 katten
OFFLINE

#26 Geplaatst 28 februari 2018 - 11:26

Innige deelneming bij je grote verlies, wij zijn onzen diddl verloren net voor zijn 7de verjaardag en we vonden het ook zo unfair dat hij al moest gaan terwijl hij zo graag leefde en nog zo jong was, ik denk nog alle dagen aan hem, hij was zo verweven in ons leven. Ik geloof dat ik hem ooit nog ga zien als ikzelf de regenboogbrug oversteek en dat verzacht de pijn een beetje, veel sterkte toegewenst
Geplaatste afbeelding

Jientje
Jientje
  • 1.003 berichten
  • 2 katten
OFFLINE

#27 Geplaatst 28 mei 2018 - 13:39

Hallo allemaal,

Hoe zonniger het wordt, hoe meer ik Latte mis. Het was een tijdje beter maar de laatste weken heb ik het weer zwaar.
Ik vraag me af wanneer het slijt...wanneer het gemis en het gepieker eindelijk zal stoppen...
Wanneer het schuldgevoel zal weggaan...

Ik mis hem zo. Het is niet hetzelfde zonder hem en ik heb het zo moeilijk om dat te accepteren.
Ik wil het niet accepteren...
Ik blijf maar denken wat als we dat nog gedaan hadden, of dat, of dat...als als als als....

Ik blijf ook zo'n twijfel hebben mbt mokka. Heeft hij nog plezier in het leven zo alleen. Anderzijds durf ik er geen tweede bijnemen want ik wil latte niet vervangen én wat als het dan niet klikt met mokka...

My therapist thinks I'm crazy, but Latte en Mokka say I'm ok. :) Geplaatste afbeelding

Evyke81
Evyke81
    • Locatie: Hamme
  • 3 katten
OFFLINE

#28 Geplaatst 28 mei 2018 - 14:19

Bekijk berichtJientje, op 28 mei 2018 - 13:39, zei:

Hallo allemaal,

Hoe zonniger het wordt, hoe meer ik Latte mis. Het was een tijdje beter maar de laatste weken heb ik het weer zwaar.
Ik vraag me af wanneer het slijt...wanneer het gemis en het gepieker eindelijk zal stoppen...
Wanneer het schuldgevoel zal weggaan...

Ik mis hem zo. Het is niet hetzelfde zonder hem en ik heb het zo moeilijk om dat te accepteren.
Ik wil het niet accepteren...
Ik blijf maar denken wat als we dat nog gedaan hadden, of dat, of dat...als als als als....

Ik blijf ook zo'n twijfel hebben mbt mokka. Heeft hij nog plezier in het leven zo alleen. Anderzijds durf ik er geen tweede bijnemen want ik wil latte niet vervangen én wat als het dan niet klikt met mokka...

Ik wil je niet ontmoedigen, maar Chanel is nu 2 jaar overleden en pas sinds enkele maanden kan ik over haar praten zonder effectief in tranen uit te barsten.
Dus het kan lang duren...

Een vriendje voor Mokka: jij bent de enige die kan inschatten of hij eenzaam is ja of nee.
Vervangen is het niet.  Het is terug een aanvulling in zijn leven.

Geplaatste afbeelding
www.kattenopvangwaasland.com

tash
tash
  • 4.071 berichten
    • Locatie: wilsele (leuven)
  • 7 katten
OFFLINE

#29 Geplaatst 28 mei 2018 - 14:20

zoals ik al eerder schreef : op verlies en rouw staat geen tijd......Je hebt nog niet zo lang geleden afstand van hem moeten nemen, zoiets geef je niet op enkele weken een plekje.  Bovendien is het zo enorm individueel.....En nee, het leven is niet meer hetzelfde, kan ook niet hé want er is één waarde weg gevallen.  De twijfel, de vragen, het schuldgevoel, allemaal dingen die hun plaats gaan vinden, na verloop van tijd......Je kan niet meer doen meid, dan die tijd te nemen en je gevoel te laten beslissen wanneer het allemaal een plaats heeft gevonden.  Wat betreft Mokka, merk je aan hem dat hij neerslachtig is?  Latte ga je inderdaad nooit kunnen vervangen, daarvoor is elk dier uniek natuurlijk en je hoeft ook helemaal geen schuldgevoel te hebben mocht je een vriendje voor Mokka in huis halen. Het is niet omdat je een andere in huis haalt dat je de ene vergeten bent.  Of het zou klikken , weet je natuurlijk nooit op voorhand hé. Het blijft altijd een risico.  Mocht je het wagen, dan zou ik eerder opteren voor een kitten ipv een volwassen.
Mahalo vzw - Thuiszorg voor overleden huisdieren & herdenkingsjuweeltjes: http://mahalo.simplesite.com

HelpLuckyvinden
HelpLuckyvinden
  • 4.983 berichten
  • 2 katten
OFFLINE

#30 Geplaatst 29 mei 2018 - 01:09

Er staat inderdaad geen tijd op...ik ervaar ook dat bij elk verlies (mens of dier) de duur van het rouwproces heel erg kan verschillen.
En dit heeft niet altijd te maken met hoe graag je iemand zag, het kan een rol spel dat wel. Maar ik denk dat er tal van factoren zijn daarnaast die ook een rol kunnen spelen. Ik kan ze niet vernoemen omdat ik ook niet altijd weet welke factoren dit beïnvloedden.
We delen veel momenten met onze katten die overgaan in gewoontes. Bijvoorbeeld de lieve begroetingen die we krijgen wanneer we 's morgens opstaan of wanneer we thuis komen.
Bij elk van deze momenten die veranderen door een verlies is de confrontatie nog zo groot, want er is iets veranderd aan de beleving ervan omdat ze er niet meer zijn.
Het is nu mooi weer geworden t.o.v. in februari. Latte had misschien ook andere gewoontes bij mooi weer ; dingen die zij nu meer of minder deed of anders dan tijdens de winter.
Die veranderingen zorgen voor nieuwe confrontaties waardoor het gemis en verdriet terug even erg kan opflakkeren zoals in de beginperiode.
Dit is maar een bedenking/mogelijkheid, het hoeft niet persé daardoor te komen maar het kan een rol spelen.

Het is 5 jaar geleden dat ons Lucky'tje overleed. Ik herinner het me niet precies maar ik dacht dat dit ook zo'n 2-tal jaar geduurd heeft dat ik er kon over praten zonder in tranen uit te barsten.
Dit is zeker geen "vaste" periode, enkel toeval dat Evy het ook heeft over een 2-tal jaar.
Dus neem het zeker niet als een maatstaf, zoals ik voordien schreef kan dit heel erg verschillen.
Er zijn nog dagen dat ik er amper kan over praten zonder te huilen, ik denk dat we bij alle herinneringen (goed of slecht) ons op bepaalde momenten veel meer inleven (het dus ook veel dichterbij lijkt) dan andere. Waarschijnlijk ook afhankelijk van onze eigen gevoeligheid op dat moment.

Zowel na het verlies van Twix als van Lucky zijn er een 5 à 6 maanden later zwervers in ons leven gekomen.
Onze vroegere dierenarts zei altijd : "Mensen zeggen soms ik ga geen hond meer nemen na deze en dat lukt vaak, maar andere katten komen in de meeste gevallen binnen de 6 maanden in jouw leven."
Er was toen ook angst bij ons of de katjes die wij uit hun zwerversbestaan wilden halen niet zouden aanvoelen als "vervanging".
Wat als er een schuldgevoel zou komen bij kijken t.o.v. het katje die wij voordien verloren?
Maar vervangen doe je nooit...iedere kat is anders en je merkt al snel dat het nooit aanvoelt zoals het katje dat je verloor.
Ook vroeg ik me toen af, als Twix of Lucky, ons zouden zien vanwaar ze zijn : wat zouden zij dan denken/voelen?
Waarom zouden zij het erg vinden als er een nieuwe kat in ons leven zou komen?
Echt dat zijn van die vragen dat ik me toen stelde en voor mezelf een antwoord moest op vinden...
En om eerlijk te zijn heb ik nooit een antwoord gevonden waaruit bleek dat ze zich daardoor gekwetst zouden voelen.
Ik zei hen wel (in gedachten) dat ons hart vele kamertjes heeft en zij altijd een grote kamer in ons hart zullen bewaren. Elk kamertje blijft even groot, wie er ook bijkomt, en hun kamertje blijft van hen.
Ook dacht ik ergens dat zij het ook goed konden keuren want voordat wij hen in huis namen hebben we ook ons hart opengesteld en daar waren zij toch ook blij om vermoed ik.

Of we een katje redden uit zijn zwerversbestaan, voor een klein bedrag uit het asiel of een opvang adopteren, of als we voor een groter bedrag een raskat in huis nemen ; ergens komt het altijd op het zelfde neer, we halen ze wel elk uit een andere omgeving maar -ondanks de "kostprijs" kan schelen is het uiteindelijk de natuur die ons dit prachtig wezentje schenkt.
En ik probeer het telkens wat te plaatsen door te denken : de natuur geeft ons iets moois maar het is nooit van ons, op een zeker moment gaat elk levend wezen terug vanwaar het komt. Of zoals het hier op K.S. iemand onlangs ook mooi verwoordde : "we kregen je enkel in 'bruikleen". Zo begreep ik dit tenminste toch...
Of die gedachte helpt weet ik niet ; heb toch ook al veel verdriet en gemis gekend en nog...mja, we proberen het elk op ons eigen manier een plaats te geven.

Wat ik ook merkte wanneer we een ander katje in huis haalden na een verlies is dat het wel voor afleiding zorgt.
Het verdriet is daarom niet minder maar wanneer je bezig bent met het nieuwe katje te helpen aarden thuis wordt de aandacht wat meer afgeleid van het gemis en verdriet.

Bewerkt door HelpLuckyvinden, 29 mei 2018 - 01:14.