Spring naar inhoud


- - - - -

Het opvoeden van schuwe katten


  • Log in om te reageren
44 reacties op dit onderwerp
YannickVB
YannickVB
  • 20 berichten
    • Locatie: Herentals
OFFLINE

#1 Geplaatst 30 november 2018 - 07:34

Hoihoi,

om maar met de deur in huis te vallen. Ikzelf en mijn vriendin hebben sinds 2 dagen 2 katten geadopteerd uit het asiel. Ze zijn 1.5 jaar oud maar beiden zeer schuw. We weten dat we onze tijd moeten nemen om de poezen aan ons te laten wennen, ze krijgen hier dan ook alle ruimte voor. Ze zijn in het asiel verdoofd alvorens het vervoer naar hun nieuwe woonst. Toen ze beide wakker werden zijn ze een veilig plekje gaan zoeken. Met name onder de zetel.

Waar ik me zorgen over maak is dat ze beiden nog niets gegeten of gedronken hebben, 1 poes is zelfs nog niet van onder de zetel geweest, de andere wel al op ontdekking wanneer er niemand thuis was. Droogvoer en water zijn een ganse dag toegankelijk. Wanneer we gaan slapen zetten we ook 2 bordjes natvoer en water vlakbij het salon zodat ze niet ver moeten om te eten/drinken. Maar na beide nachten is het nog steeds onaangeroerd.

Enige tips en wanneer moet ik me echt zorgen gaan maken? Ik neem wel aan dat de poezen hun angst wel gaan overwinnen en zichzelf niet gaan laten verhongeren omdat ze niet in de buurt durven komen.

Machteld.
Machteld.
  • 3.837 berichten
    • Locatie: Moskva
  • 2 katten
OFFLINE

#2 Geplaatst 30 november 2018 - 07:52

Je doet het goed hoor  :duim:
Katten moeten wel blijven eten omdat ze na enkele dagen al leververvetting kunnen krijgen met soms fatale gevolgen. Maar een klein beetje is genoeg om dat te voorkomen. Als het schuwste katje wat brokjes knabbelt, is dat momenteel ok.
Misschien is het probleem niet dat ze niet wil eten, maar dat ze geen natvoer kent of dit specifieke natvoer niet kent? Ik heb ons ex-zwervertje moeten leren dat droogvoer ook eten is en dat snoepjes lekker zijn. Ik zou 's nachts of wanneer je niet thuis bent, enkele verschillende soorten natvoer aanbieden en vooral ook eens stukjes kipfilet (kan zowel rauw als gekookt) proberen. Desnoods even Whiskas of iets dergelijks, op lange termijn is dat niet gezond maar als het ze daarmee beginnen eten, kan het wel even.

Es wütet, kratzt und beißt und kreischt, und wühlt sich durch mein weiches Fleisch

Das Vieh, es lässt mir keine Ruh, ich lock es an und greife zu.

Nein, tu mir nichts! Kann nichts dafür, ich bin doch nur ein wildes Tier.

- Die kleine Ballade vom schwarzen Schmetterling, ASP


YannickVB
YannickVB
  • 20 berichten
    • Locatie: Herentals
OFFLINE

#3 Geplaatst 30 november 2018 - 08:01

Dankjewel voor de snelle reactie

In het asiel kregen ze s’avonds ook natvoer dus ze zijn het wel gewend. Ik houd het dan nog wel een tijdje in de gaten, ik wil ze niet vanonder de zetel jagen want dan krijgen ze waarschijnlijk nog meer angst.

Ik houd jullie op de hoogte

Evyke81
Evyke81
    • Locatie: Hamme
  • 3 katten
OFFLINE

#4 Geplaatst 30 november 2018 - 08:06

Oei... moeten verdoven om te laten adopteren.
Dan is het wel erg extreem.

Vind het heel moedig van jou dat je daaraan wil beginnen....

Geplaatste afbeelding
www.kattenopvangwaasland.com

YannickVB
YannickVB
  • 20 berichten
    • Locatie: Herentals
OFFLINE

#5 Geplaatst 30 november 2018 - 08:30

Ik denk dat het voornamelijk was om de andere katten niet op stang te jagen wanneer ze gepakt werden om in de bench te steken.

En moedig: mja, wij zijn beide rustige jonge mensen met geen kinderen, we wilden 2 poezen die in het asiel over het hoofd worden gezien een goede thuis geven. Die zullen ze dan ook krijgen met het nodige geduld om zich te ontplooien.

Maar ze moeten natuurlijk wel eten en drinken

Syntara
Syntara
  • 2 katten
OFFLINE

#6 Geplaatst 30 november 2018 - 11:16

Bekijk berichtYannickVB, op 30 november 2018 - 08:30, zei:


En moedig: mja, wij zijn beide rustige jonge mensen met geen kinderen, we wilden 2 poezen die in het asiel over het hoofd worden gezien een goede thuis geven. Die zullen ze dan ook krijgen met het nodige geduld om zich te ontplooien.


Super van jullie :thumb:

Ik denk dat het wel in orde zal komen met veel geduld en tijd :)

Zoals Machteld zegt, is het wel belangrijk dat ze toch iets eten en niet te veel afvallen op korte tijd. Ik zou dus ook proberen wat verschillende merken natvoer en verschillende dingen als snoepjes etc aan te bieden totdat je iets vindt wat ze echt onweerstaanbaar vinden. Ik zou zelfs het voer de eerste tijd onder de zetel durven zetten als ze zich daar het meest veilig voelen. Zodat ze daar niet uit moeten om toch iets te eten en te drinken. Wanneer het later een beetje beter gaat, kun je dat dan natuurlijk weer aanpassen.

Ik heb voor mijn kat een tijdje geleden ook zowat alles moeten proberen om haar te laten eten, al was dit door ziekte. Zij vond Félix natvoer heel lekker en van die kattenmelk (bvb van Whiskas) en Gimpet pudding. Vooral de kattenmelk lijkt mij wel goed om te proberen omdat ze daar niet moeten op bijten en ik merk bij mijn katjes dat ze daar al sneller toch eens van likken, zelfs in stresssituaties. Ik ben van Félix en Whiskas zelf geen voorstander, maar het hielp wel om haar toch iets te laten eten en op dat moment was dat even het belangrijkste :)

YannickVB
YannickVB
  • 20 berichten
    • Locatie: Herentals
OFFLINE

#7 Geplaatst 30 november 2018 - 11:56

Als ik straks thuiskom ga ik de voeding onder de zetel schuiven. Eens ze wat gewoon zijn aan hun nieuwe omgeving zal ik het beetje bij beetje opschuiven

Inavanthielen
Inavanthielen
    • Locatie: Bocholt (Belgie)
  • 2 katten
OFFLINE

#8 Geplaatst 30 november 2018 - 12:41

Eerst en vooral...Proficiat met je gezins-uitbreiding. :cheer:
Ik snap jou volledig!   Echt waar.....
Mijne rosse vriend, onze Nio......6 maanden oud was hij. Alleen in een grote hondenbench in het asiel.
De dame van het asiel vertelde me, dat hij zo danig getraumatiseerd was, dat hij in afzondering moest.   Hij was niet aaibaar, niet aanspreekbaar, at niets, wilde niet drinken, zat gewoon verscholen achter een plastieke mandje waar zo een kussen in lag met van die schotse ruitjes.   Ik vergeet dat beeld nooit meer.......

Ik was op zoek naar een vriendje voor mijn toenmalige katin, had al verschillende asielen gedaan, maar kreeg geen 'klik' met een kattin / kater.
Aangekomen in Weert (ja, ik ben de grens overgegaan om een geschikte vriend te vinden) zei de dame van het asiel:
Ik heb genoeg kittens zitten, een paar volwassen katten en een speciaal gevalleke zit in afzondering.   Tis een rosse kater......
Eerst bekeek ik de kittens (smelt, smelt), daarna de volwassen katten (geen klik, helaas) en daarna vroeg ik achter die rosse kater in afzondering.
'Wil je hem echt zien?' vroeg de dame.   Ik zei: 'Ja, ik wil hem wel eens zien'.
'Ja, maar hij is zo schuchter, hij gaat niet komen, hij wil niets, zelfs niet bij ons.....'.....Ik zei: 'en toch wil ik hem wel een kans geven'.

Enfin...we komen dus achter aan.   Hij zat in zo een grote hondenhok met van die ijzeren tralies.   Heel dat kot voor hem alleen.....In elkaar gedoken....Schuchter, gaf geen blik, geen kik.
Ik vroeg de dame 'wat is er met hem gebeurt dan?'.
Ze zei: 'zijn 4 broertjes en 2 zussen en zijn mama zijn gestorven van mishandeling.'  Hij was dus (gelukkig op tijd) in beslag genomen door de dierenbescherming.
'Wil je bij hem?' vroeg ze.
Ik zei: 'Ja, absoluut'.....Wat er toen gebeurde, was magie...Ik zweer het, niemand kon het geloven....

Ik ging op mijn knieën zitten en begon te fluisteren. Die rosse schuwe kater trok zijn hoofd op en keek me aan.
Ik bleef fluisteren en op een gegeven moment kwam hij op me toegelopen....Sprong op mijn schoot, gaf me een kopje.
De dame van het asiel zei: 'dit kan nu niet meer.....dit is niet normaal'.
Ik zei:  'dat is em.......ik neem hem mee'!

Nu 5 jaar later....ik heb zooooooooooooooveeeeeeeeeeel werk in mijn manneke moeten steken.   Echt waar.....in het begin moest ik hem gewoon gerust laten.  Hij moest zelf afkomen.
Ook hij ging niet naar zijn eten, en naar zijn drinken als we erbij waren.  Als we niet thuis waren, at en dronk hij een heel klein beetje.  (heb een pet-camera in huis, dus ik kon het volgen)
Hij was al wel heel snel vertrouwd met ons, en bleef nog wel schuchter in het begin.   Ik doe meestal training met de stofzuiger.  Ik zet dat lawaaierig ding aan, en probeer ze dan te aaien.   In het begin krijg ik wel wat slaag, maar in een latere fase weten ze.....'oh, ze heeft dat verschrikkelijk ding vast, en toch doet het niks'.
Ze vertrouwen me 300%.   Ik weet niet of het een juiste vertrouwens-training is, maar enfin....bij mij heeft het bij alle 2 van mijn katers geholpen.

Om terug te komen op jou verhaal.   Laat ze maar gerust.   Als ze honger hebben, komen ze vaneigens wel eten.  Niet pushen....Alles op zijne tijd.
Ik zou in elk geval al wel een Feliway gaan halen om in het stopcontact te steken.
Fluisteren helpt heel erg veel, geen onverwachtse dingen doen, niet teveel lawaai,.....Zachtjes benaderen.......

Ik ben geen expert....maar hey.....'theeft bij ons geholpen hoor.....Onze Nio (zo noemt mijne rosse prins) is uitgegroeid tot mijn allerbeste vriend...en dat meen ik uit de bodem van mijn hart....
Ik heb nog nooit zo een vriend gehad....onze band is super hecht!

Bijgevoegde thumbnails

  • IMG_4989.JPG

Geplaatste afbeelding   ANGELS DON'T ALWAYS HAVE WINGS, SOMETIMES THEY HAVE WHISKERS Geplaatste afbeelding    
                                  LOVE STARTS WITH A WET NOSE, AND ENDS WITH A TAIL

Syntara
Syntara
  • 2 katten
OFFLINE

#9 Geplaatst 30 november 2018 - 14:20

Hier trouwens ook een succesverhaal. Mijn beide katjes hebben we gevonden in de tuin, heel bang. Rakker was nog een kitten, maar dat heeft toch ook maanden geduurd voor ze ons helemaal vertrouwde. Nu is ze nog bang van vreemde mensen maar wij kunnen alles met haar doen :)

Nya was volwassen (geschat op 2 jaar) en zat plots in onze tuin met een nestje kittens. Ze was heel bang en de eerste maanden konden we haar niet aanraken, daarna konden we haar af en toe aaien op momenten dat ze zich veilig voelde. Bvb als we rustig zaten. Ze rende dan wel direct weg als we te veel bewogen. Dat is dan geleidelijk beter gegaan en na jaren kwam ze opeens voor de eerste keer op schoot liggen. Daarna zijn we nog altijd verbetering blijven zien. Ze was bvb altijd redelijk nerveus, schrok snel van geluiden en bewegingen, maar kwam dan ook snel weer terug. Maar zelfs dat nerveuze is nu bijna volledig weg. Nu is ze een echte knuffelkat, komt direct als we haar roepen en heeft niet liever dan aaitjes en knuffels. Zelfs als er bezoek is, staat ze daar meteen aandacht te vragen. Ze is nu bijna 11 (geschat dus), dus zelfs na 9 jaar merken we nog dat ze socialer wordt. Het vraagt dus veel tijd soms, maar het is het echt wel waard :loveshower:

YannickVB
YannickVB
  • 20 berichten
    • Locatie: Herentals
OFFLINE

#10 Geplaatst 30 november 2018 - 15:44

Bekijk berichtSyntara, op 30 november 2018 - 14:20, zei:

Hier trouwens ook een succesverhaal. Mijn beide katjes hebben we gevonden in de tuin, heel bang. Rakker was nog een kitten, maar dat heeft toch ook maanden geduurd voor ze ons helemaal vertrouwde. Nu is ze nog bang van vreemde mensen maar wij kunnen alles met haar doen :)

Nya was volwassen (geschat op 2 jaar) en zat plots in onze tuin met een nestje kittens. Ze was heel bang en de eerste maanden konden we haar niet aanraken, daarna konden we haar af en toe aaien op momenten dat ze zich veilig voelde. Bvb als we rustig zaten. Ze rende dan wel direct weg als we te veel bewogen. Dat is dan geleidelijk beter gegaan en na jaren kwam ze opeens voor de eerste keer op schoot liggen. Daarna zijn we nog altijd verbetering blijven zien. Ze was bvb altijd redelijk nerveus, schrok snel van geluiden en bewegingen, maar kwam dan ook snel weer terug. Maar zelfs dat nerveuze is nu bijna volledig weg. Nu is ze een echte knuffelkat, komt direct als we haar roepen en heeft niet liever dan aaitjes en knuffels. Zelfs als er bezoek is, staat ze daar meteen aandacht te vragen. Ze is nu bijna 11 (geschat dus), dus zelfs na 9 jaar merken we nog dat ze socialer wordt. Het vraagt dus veel tijd soms, maar het is het echt wel waard :loveshower:

Dit is nu het scenario waar ikzelf en mijn vriendin naar verlangen. De bange poes meer sociaal maken en tonen dat ze niet bang hoeven te zijn. Ik heb vannacht een camera gericht op de zetel en de 'meer-avontuurlijke' poes heeft goed rondelopen :)

Steffie_G
Steffie_G
  • 15.277 berichten
    • Locatie: Antwerpen
  • 2 katten
OFFLINE

#11 Geplaatst 30 november 2018 - 15:56

Wat een avontuur waar jullie aan begonnen zijn.
Maar ik ben zooooo blij om te lezen dat jullie deze 2 lieverds gekozen hebben.
Hadden ze in het asiel al contact met elkaar? Want dan zal de overgang hoop ik ook makkelijker zijn omdat ze elkaar toch al hebben.
En dat de ene kat al eens een stapje durft zetten is veel belovend!

Hier ook een succesverhaal.
Nena zat al een jaar in de opvang, meest schuchtere van de hoop dus werd nooit naar omgezien. Ook omdat ze zich direct ging verstoppen als er volk over de vloer kwam. En bij ons kwam ze ineens de living ingelopen. De opvang mama wist ff niet meer wat er gebeurde.
We waren ook speciaal voor haar gekomen, wie weet voelde ze dat aan?
Maar ze ging nooit een schootkat worden en altijd heel schuchter.
Dat schuchtere zal er idd altijd in blijven zitten.
Maar ik moet nog maar naar de zetel kijken en ze springt er al mee op om bij mij te komen liggen.
En ze is zo hard op haar gemak dat ze echt in slaap valt bij mij.
Het heeft geduld en liefde nodig gehad.
Maar als je al die succes verhalen leest dan zal het jouwe dat ook worden!

Heel veel succes alvast  :love4:

Time spent with cats is never wasted


YannickVB
YannickVB
  • 20 berichten
    • Locatie: Herentals
OFFLINE

#12 Geplaatst 30 november 2018 - 16:09

Bekijk berichtSteffie_G, op 30 november 2018 - 15:56, zei:

Wat een avontuur waar jullie aan begonnen zijn.
Maar ik ben zooooo blij om te lezen dat jullie deze 2 lieverds gekozen hebben.
Hadden ze in het asiel al contact met elkaar? Want dan zal de overgang hoop ik ook makkelijker zijn omdat ze elkaar toch al hebben.
En dat de ene kat al eens een stapje durft zetten is veel belovend!

Ja hoor, we kwamen voor Yoni, de meest schuchtere kat van het asiel. We hadden al besloten om een tweede poes erbij te nemen en vroegen de mensen van het asiel met welke poes ze goed overeen kwam. Dit was dan Daya en haar hebben we dan ook meteen geadopteerd, zodat ze toch mekaar hebben :)

Syntara
Syntara
  • 2 katten
OFFLINE

#13 Geplaatst 30 november 2018 - 17:22

Bekijk berichtYannickVB, op 30 november 2018 - 15:44, zei:

Dit is nu het scenario waar ikzelf en mijn vriendin naar verlangen. De bange poes meer sociaal maken en tonen dat ze niet bang hoeven te zijn. Ik heb vannacht een camera gericht op de zetel en de 'meer-avontuurlijke' poes heeft goed rondelopen :)

Dat klinkt toch al positief :) Ook wel fijn dat je een beetje kunt volgen wat ze doen met die camera.

Wij hebben er trouwens niets speciaals voor gedaan. We hebben Nya eigenlijk gewoon laten doen, een beetje gedaan alsof ze er niet was. Af en toe zijn we wel bij haar gaan zitten op de grond en dan gewoon iets gelezen of wat op mijn gsm gedaan. (Ze zat de eerste tijd achter een kast.) Af en toe wat eten of snoepjes bij haar gezet, maar meer niet. Vooral niet te veel aandacht gegeven en geen druk naar haar toe om geaaid te worden. Het is vooral met de tijd in orde gekomen. Ik denk dat je verder niet veel kunt doen. Maar ik ben ervan overtuigd dat het bij jullie met wat tijd ook wel goed zal komen :)

ROSETTA
ROSETTA
  • 1.242 berichten
    • Locatie: genk
  • 5 katten
OFFLINE

#14 Geplaatst 30 november 2018 - 19:00

Ik heb ook ongeveer hetzelfde voorgehad met Filou en Pitou.
Ze waren bang ,schuchter ,wild en ziek en zaten in het asiel hoog in een kooitje en kwamen er niet uit volgens de mensen van het dierenasiel.
Ik heb ze meegenomen en heb het kooitje thuis  open gezet en heb hen laten doen .
Ze hadden eten drinken en ze verstopte zich constant maar ik liet hen en ik ging op grond zitten en babbelde heel stil met ze maar raakte hun niet aan en zo kwamen ze na enkele dagen uit hun schuilplaats .
Ik heb ook met een hengel gespeeld en met een muisje enz... en dan keken ze erg geinterseerd en opeens begon eentje achter de hengel te grijpen en dat was de stap in de goede richting.
Probeer met hen te spelen en ook al doen ze niet mee dan probeer je het iedere dag  opnieuw.

Ik heb hen nu zo verslaafd gemaakt aan die hengel dat ze nu na 2 jaar ieder dag willen spelen met de hengel.
Ze zijn ook zeer lief en knuffelen heel graag en komen zelfs op mijn schoot zitten .
Dus veel geduld en liefde en het komt zeker goed!!

Geplaatste afbeelding

Elma
Elma
    • Locatie: Hasselt
  • 3 katten
OFFLINE

#15 Geplaatst 30 november 2018 - 22:19

Hey Yannick, mijn man en ik zijn een opvanggezin voor de kittens van het asiel van Genk en onze specialisatie is wilde kittens socialiseren. Mijn man is daar een held in. Hij trekt altijd wel dieren aan. Hier mijn advies uit eigen ervaring met kittens en een mama met 4 kittens, die ook wild waren.
Eerst en vooral moet je inwendig kalm zijn. Een kat voelt dat.
Dan een advies van het asiel, dat we toegepast hebben met succes: zet ze in een lege kamer waar ze tijdelijk de ganse dag en nacht zullen verblijven. Alleen kattenbak, doos voor te slapen, die niet te fel open is en speelgoed (optioneel) en krabpaal (verplicht).
Geef ze net genoeg eten dat ze hun honger kunnen stillen en ververs dat dagelijks liefst op hetzelfde tijdstip. Ververs ook het water alle dagen. Laat ze in die kamer wennen. Dan  gaan ze dit als hun "thuis" beschouwen. Dat kan al na een weekje zijn. Als je de kamer betreed wees dan heel kalm. Je zal zien dat ze altijd zullen vluchten. Stoor je daar niet aan. De fout die je nu maakt is dat ze te veel prikkels krijgen in jouw living. Daarom die aparte kamer, zonder storende zaken en geluiden (dat schrikt een kat het meest af).
Kijk dat er niks in staat dat ze kunnen beschadigen (kasten, zetels enz). Alleen kattenspullen.

Wij gaan nooit achter katten lopen, de kat moet altijd zelf naar jou komen. In het begin, om hen dat te leren, doe je dat best door ze rustig te lokken met stukjes afgekookte kip die nog lauw is (ruikt feller) (of rauw als ze dat lekkerder vinden). De eerste stukjes biedt je hen aan onder lichte dwang (door ze te pakken als dat kan). Dan biedt je hen de kleine stukjes kip aan en wacht rustig tot ze het uit jouw handen komen eten. Herhaal dit gedurende een paar dagen. Ga ook gerust op de grond zitten, dat maakt jou minder angstig voor hen. Geef hen niet te veel eten, dan komen ze sneller naar jou toe, als je hen eten aanbiedt. Dat is heel belangrijk, dat ze na een tijd weten dat jij de bron van voedsel bent. Je hebt nu de ideale situatie, want ze hebben zo te lezen, weinig gegeten.

Als je ze wilt aaien of krabbelen (hebben ze liever) in een later stadium, doe dat dan alleen op de kop en nek en zet je hand onder hun bek en ga zo langzaam aan naar de kop om hen zachtjes te aaien/krabbelen, terwijl je dingen tegen hen fluistert (uiting van jouw innerlijke rust). Begin nooit met je hand boven hun kop dat is weer bedreigend. Aai ze niet te lang, want dan gaan ze waarschijnlijk bijten of klauwen en dat moet je voorkomen. Een kleine 30 seconden is meer dan genoeg. Aai nooit aan de staart, die zone is hun privé en daar zijn ze ook gevoeliger. Daar mag je nadien aankomen, als ze je helemaal vertrouwen.
Wij hebben ook een wilde kat uit Bokrijk gehaald, die gekwetst was. Gevangen met een kooi en dan naar de dierenarts, want hij mankte. Hij moest 3 weken antibiotica krijgen en verbleef dus in onze "kittenkamer". Eerst zat hij altijd onder de kast. Na 2 dagen zat hij angstig op de vensterbank en na een aantal dagen zat hij in zijn reismand die half open was. Nadien mochten we zijn buik krabbelen (dat heeft hij nu nog altijd het liefste, dat buikje krabbelen). Na 3 weken was hij genezen en konden we hem niet meer laten gaan. Ondanks dat hij voortdurend in de clinch gaat met ons tricolore kattin Sienna, mocht hij blijven en is hij de bedgenoot van mijn man (zo heeft Sienna 's nachts toch nog rust).
Hier wat foto's van Butler in de verschillende stadia die hij doorlopen heeft.
Hier was hij in Bokrijk, gekwetst aan zijn rechtervoorpoot:
gekwetst.jpg
Hier zat hij juist in de vangkooi, met zijn maatje op de kooi:
gevangen.jpg
Hier zat hij achter de kast in de kittenkamer:
achter kast.jpg
Hier zat hij aan het raam:
raam.jpg
Toen maakte hij kennis met onze 2 katten die we geadopteerd hadden uit het asiel van Genk:
socialisatie.jpg
Nu zijn Lexy (ros) en Butler ongeveer maatjes, zolang Butler niet achter Sienna aan gaat. Lexy vertrouwd hem nog altijd niet 100%:
mand.jpg
Al onze katten zijn geboren in mei 2014. :lachen:

Groetjes van Elma
Mijn katjes: Lexy (ros) Sienna (wit -tricolore) Butler (zwart) = K3
en Flippy, de valkparkiet, is de baas. Geplaatste afbeelding