Spring naar inhoud


- - - - -

Geadopteerde kat gedragsproblemen


  • Log in om te reageren
6 reacties op dit onderwerp
coje
coje
  • 2 berichten
OFFLINE

#1 Geplaatst 01 oktober 2019 - 11:04

Dag Iedereen,

Ik zit al een tijdje met een een vervelende vraag. Op 2 april 2019 heb ik een katje gered uit het asiel. Dit katje was zeer bang en verstoptte zich de eerste maand continu en kregen we haar nooit te zien. Vanaf de tweede maand begon ze steeds meer en meer tevoorschijn te komen maar ze bleef nog steeds heel terughoudend en heel bang van mij. Ik zou geen beweging kunnen maken zonder dat ze weg loopt. De voorbije maand is ze steeds meer en meer agressie naar mij toe beginnen tonen met blazen en af en toe eens uithalen. Dit gebeurd zelfs in situaties waarbij ik haar gewoon wil voorbij lopen en zij mijn doorgang blokkeerd. Wanneer ik haar snoepjes geef komt ze heel dichtbij maar ze is steeds heel erg op haar hoede wat gepaard gaat met blazen wanneer ik het snoepje wil neerleggen.

Ik heb geprobeerd om een band op te bouwen op basis van snoepjes, elke dag snoepjes geven en tegen haar praten maar hier komt geen verbetering in. Spelen doet ze ook niet met mij maar wel alleen.

Ik ben een beetje ten einde raad met wat ik kan proberen en ik heb zelf veel bang van katten dat naar mij blazen of uithalen. Zou het misschien een goed idee zijn om haar terug naar het asiel te brengen zodat ze daar de begeleiding kan krijgen dat ze nodig heeft?

Alvast bedankt voor jullie hulp

Evyke81
Evyke81
    • Locatie: Hamme
  • 3 katten
OFFLINE

#2 Geplaatst 01 oktober 2019 - 13:43

Naar een asiel brengen moet je laatste optie zijn.
Niet je eerste.

Wat is de achtergrond van de kat? Hoe oud is ze?

Geplaatste afbeelding
www.kattenopvangwaasland.com

Machteld.
Machteld.
    • Locatie: Moskva
  • 2 katten
OFFLINE

#3 Geplaatst 01 oktober 2019 - 15:00

In het asiel hebben ze vaak helaas geen tijd of financiële middelen om gedragsproblemen aan te pakken, jij bent de beste kans op een oplossing voor je katje.

Ook al is ze schuw en agressief, zou het lukken om met haar naar de dierenarts te gaan? Misschien voelt ze zich niet goed en haalt ze daarom uit. Katten kunnen zich nu eenmaal niet op veel andere manieren uiten. Wanneer je vreemd gedrag opmerkt, ga je best altijd eens langs de dierenarts om medische oorzaken uit te sluiten.

Es wütet, kratzt und beißt und kreischt, und wühlt sich durch mein weiches Fleisch

Das Vieh, es lässt mir keine Ruh, ich lock es an und greife zu.

Nein, tu mir nichts! Kann nichts dafür, ich bin doch nur ein wildes Tier.

- Die kleine Ballade vom schwarzen Schmetterling, ASP


coje
coje
  • 2 berichten
OFFLINE

#4 Geplaatst 01 oktober 2019 - 17:04

De kat zat voordat ik haar adopteerde 4 jaar lang in het asiel en ze was daarvoor een straatkat. Ze is een extreem bange poes en is heel erg op haar hoede en laat ons niet dichtbij komen. Ik ben meerdere keren met de kat naar de dierenarts geweest en hij wist mij te vertellen dat dit puur psychologisch was en dat het katje op zich 100% gezond was. Hij had me dan Anafranil voorgeschreven waarvan ik een halfje per dag moest toedienen. Dit zou moeten helpen tegen de paniek en de kat in het algemeen rustiger maken. Ik geef deze pillen nu al een maand en er is geen aanzienlijke verbetering aan haar gedrag terwijl dit wel het geval zou moeten zijn.

HelpLuckyvinden
HelpLuckyvinden
  • 4.864 berichten
  • 3 katten
OFFLINE

#5 Geplaatst 01 oktober 2019 - 18:24

Wij hebben 3 katten waarvan 2 ex-zwervertjes en ééntje hiervan (Moon) hebben we in huis genomen toen ze ongeveer 3 maanden was.
Moon vertoonde ook extreem bang gedrag. Ze verstopte zich achter de kasten, onder de bureau als we in huis rond liepen.
Kwam er enkel van achter om te eten/drinken en gebruik van de kattenbak.
We hadden één voordeel ; ze was niet bang van Miloh (integendeel ze spinde al bij de eerste ontmoeting met hem).
En mede dankzij dat is ze stilaan gewend aan haar omgeving.
Nu wil ik niet onmiddellijk bedoelen daarmee dat je best een tweede kat in huis neemt, integendeel dat kan haar evenzeer nog meer stress en angst berokkenen. In ons geval was Miloh er al en gelukkig was ze van hem niet bang.
Wat heel goed is (merkte ik ook bij Moon) is veel tegen praten. Een beetje afstand houden daarbij zodat ze zich niet beklemd voelt. Moon had dat graag, ondanks haar angst.
Moon kon soms ook uithalen. Als het van op afstand is zou ik het gewoon negeren, als het van dichtbij is (we maakten een paar keer mee dat ze met haar poten en klauwen uit in ons gezicht sloeg) dan zou ik wel even mijn stem verheffen.
Ik weet dat in het algemeen dit niet echt bevorderend werkt tegen angst maar op het moment zelf vind ik het wel nodig om een grens te stellen.
Daarnaast is het natuurlijk belangrijk om te werken aan haar angst.
Is er misschien een plaats waar ze zich kan afzonderen? Op verschillende plaatsen in huis zo je bijvoorbeeld kattenhuisjes (kan ook een gewone doos zijn) waar ze zich kan in verschuilen. Dat kan geruststellend werken.
Laat haar gewoon schuilen als ze er nood aan heeft en laat haar op haar eigen tempo die wereld verkennen die voor haar zo bedreigend lijkt. Regelmatig zelf contact zoeken zoals je nu reeds doet door snoepjes te geven en tegen te praten van op afstand is zeker ook bevorderend.
Een krabpaal kan ook helpen, katten voelen zich meestal veiliger in de hoogte.

Moon is nu 6 jaar bij ons en ik weet dat het nooit een schootkat zal worden. Ze zal altijd bang blijven en ik zal ze nooit kunnen vast nemen zoals ik dat met onze 2 andere katten doe. Maar ik bewonder wel elke stap die ze al zette sinds de periode dat ze amper van achter de kast kwam. En op haar manier zoekt ze ook aandacht en geeft ze ook liefde en warmte.

Eén ding maakt me boos in jouw verhaal en dat ligt niet aan jou maar aan de dierenarts.
Die raadde jou aan Anafranil te geven, wat "gewoon" een antidepressiva is. Die o.a. ook aan mensen gegeven wordt, zij het in andere dosering.
Zoek de bijsluiter eens op hiervan... Antidepressiva hebben bijwerkingen die veel erger kunnen zijn dan de kwaal, en wat meer is  is dat ze de oorzaak waarvoor ze genomen worden nog kunnen verergeren.
Het kan dus even goed gebeuren dat jouw kat nog angstiger wordt door deze pillen.
Een mens kan nog zeggen wanneer hij bijwerkingen ervaart door het nemen van medicatie, een kat niet.
Veel van de bijwerkingen die antidepressiva kunnen hebben zal je meestal niet zelf kunnen waarnemen.
Ik heb hier zelf heel negatieve ervaringen mee en een onomkeerbare neurologische ziekte aan overgehouden, zonder dat ik destijds de symptomen kon linken aan het gebruik van antidepressiva. Zelfs de dokters legden destijds de link niet.
Bij sommige mensen helpt antidepressiva, al zijn er intussen onderzoeken die bevestigen dat de kans dat ze helpen niet hoger ligt dan het placebo-effect.
Daarentegen is één van de mogelijke bijwerkingen zelfmoordgedachten. Dus als jouw kat niet het geluk heeft om bij de groep te horen die goed reageert op antidepressiva (en niet groter is dan de placebogroep) dan gaat ze er ook niet gelukkiger of minder angstig van worden.
Zelfs aan kinderen is het onverantwoord om antidepressiva te geven, laat staan aan een kat.
In Nederland heeft een man vorig jaar een proces aangespannen tegen de firma die Seroxat op de markt bracht.
Hij nam sinds zijn 14 jaar antidepressiva (Seroxat is een ander middel dan Anafranil maar behoort tot de groep antidepressiva) en het heeft zijn hele leven verpest, o.a. door de vele zelfmoordgedachten.
Dit is geen fabeltje, diezelfde persoon was vroeger lid van éénzelfde forum waar ik ook lid van was en ik ken een deel van zijn lijdensweg.
Het verknoeit de hersenen, is het niet op kort termijn dan alvast op lang termijn.
Het is niet voor niets dat hij de zaak won tegen dat bedrijf en zij hem voor een deel (wat dat kan je nooit volledig) hebben mogen vergoeden.
Die persoon had op zijn 14 jaar hulp nodig, geen pillen die ervoor zouden zorgen dat hij de rest van zijn leven nooit meer op een "normale" manier zou kunnen beleven.

Sorry voor mijn preek hierover maar ik heb zelf zo'n negatieve ervaring met zulke middelen, heb ook in mijn omgeving mensen waar ik om geef dit slechte ervaring mee hebben gehad en vind het verschrikkelijk dat men zulke middelen nu ook nog gaat geven aan dieren.

Er zijn wel alternatieven.
Oa is er voeding (ik geloof van Hill's) die kan gegeven worden aan bange katten.
Sommige mensen hebben goeie ervaringen met Feliway (anderen niet).
Bij sommigen helpt CBD-olie (laat je hierover ook adviseren want er bestaan veel verschillen in).
Zoek anders eens gerust op welke natuurlijke middelen er bestaan om eventueel jouw kat te helpen om met haar angsten om te gaan.
En heb vooral veel geduld met haar. Succes :geluk:

Bewerkt door HelpLuckyvinden, 01 oktober 2019 - 18:30.


Elma
Elma
    • Locatie: Hasselt
  • 3 katten
OFFLINE

#6 Geplaatst 01 oktober 2019 - 22:13

Een kat voelt het als jij inwendig bang bent. Geloof me, ik spreek uit ervaring met wilde kittens uit het asiel. Ik ben opvangster voor het asiel van Genk. Wij socialiseren wilde kittens, dat is onze specialiteit. Eerst en vooral, gooi die pillen weg, die doen je kat alleen maar kwaad naar jou toe. Ik geef de kittens de verplichte pillen en medicatie en daardoor komen ze niet zo snel naar mij. Mijn hubby is een echte kattenfluisteraar. Hij verwend ze en speelt met hen. Kijk maar naar hoe deze wilde kittens die na 4 dagen hier in huis reageren:
https://www.youtube....v=g7mOCOoEDpQ Op mijn YT kanaal staat het vol van kittens die we hier opgevangen hebben:
https://www.youtube....11Elma02/videos

Ik snap niet dat ze in het asiel die kat niet gesocialiseerd hebben, als ze al vier jaar daar zit.
Jij moet eerst zelf inwendig rustig zijn. Anders lukt het niet. Die angst voor blazen en uithalen MOET je van je af zetten. Geef de kat een ruimte indien mogelijk waar ze zichzelf kan zijn. Een aparte kamer dus waar ze na enkele dagen kan voelen dat ze daar veilig is. Leg daar ook wat speeltjes, kattenbak, eten en drinken en schuilplaatsen, zoals dozen waar ze via een gat kan inkruipen. Jij bent de baas over haar en bepaald mee hoe ze zich moet gedragen. Als ze zich misdraagt of heel angstig is, dan steekt mijn hubby de kittens altijd onder die donkerblauwe fleece (die goed zijn geur heeft), die je op het filmpje ziet. Die fleece wordt zo weinig mogelijk gewassen, zodat zijn geur erin blijft zitten. Na een paar dagen is die geur vertrouwd voor de kittens en hebben ze er geen angst meer voor. Of dit trucje ook lukt bij een volwassen kat, weet ik niet. Bij Butler, een kater die 1,5 jaar in Bokrijk leefde en toen hier kwam wonen, lukte het. Laat je kat ook in die aparte kamer als je lawaai moet maken, zoals stofzuigen en koken. Zo kan ze rustig blijven.

Hier de woorden van mijn hubby:
Je mag je zeker niets aantrekken van blazen, spuwen en dergelijke. Zodra de poes gewoon is in de kattenkamer, tracht je haar bij jouw te krijgen met een kommetje nat-voer (meestal 1/9 van een schaaltje, of een koffielepel). Dit lukt nog niet dadelijk maar na enkele keren staat het volgende kommetje steeds korter bij jou. Je tracht haar dan te strelen op haar kop, niet op de rug. Ze vlucht misschien dadelijk weg maar vermits het maar 1/9 van een schaaltje is heeft ze honger en zal ze een nieuwe poging ondernemen. Geduld hebben. Het is misschien heel cru gezegd maar je moet de poes wat honger laten lijden. Natuurlijk niet uithongeren. Droge brokken zijn er steeds beschikbaar maar het gaat om dat lekker nat voer. Langzamerhand moet het dan mogelijk zijn dat je het kommetje langs jou kan zetten en dat je haar kan aanraken en dat ze ondertussen verder eet. Dat aanraken moet altijd rustig gebeuren (jij moet dus rustig zijn, neem je tijd).
Volgende stap is gekookte kippenbrokken. Je haalt kippenbrokken in de winkel en kookt deze in wat water. Knip daar kleine stukjes vanaf en bied deze dan aan. Meestal zijn ze daar verzot op. Per kleine brokjes geven. Niet teveel ze moet nog honger hebben. Na verloop van tijd komt ze wel bij jou zoeken achter deze brokjes.
Honden worden gedresseerd met brokjes, met katten is het net hetzelfde. Als de kat genoeg te eten heeft dat komt ze niet af, ze zal alleen contact zoeken als ze honger heeft.
Als je nog vragen hebt, laat maar komen. Je kan ook ipv pillen eens een kattengedragstherapeute advies vragen. Feliway kan helpen in de kattenkamer.

Groetjes van Elma
Mijn katjes zijn allemaal van mei 2014: Lexy (rosse kater) Sienna (wit -tricolore kattin) Butler (zwarte kater) = K3 Geplaatste afbeelding
Opvangmama voor http://dierenasielgenk.be/

Elma
Elma
    • Locatie: Hasselt
  • 3 katten
OFFLINE

#7 Geplaatst 03 oktober 2019 - 22:12

Hier een artikel over hoe we in Limburg werken met het asiel.
https://www.hbvl.be/...ok-in-het-asiel

Groetjes van Elma
Mijn katjes zijn allemaal van mei 2014: Lexy (rosse kater) Sienna (wit -tricolore kattin) Butler (zwarte kater) = K3 Geplaatste afbeelding
Opvangmama voor http://dierenasielgenk.be/