Spring naar inhoud


- - - - -

Moon'tje


  • Log in om te reageren
31 reacties op dit onderwerp
HelpLuckyvinden
HelpLuckyvinden
  • 5.046 berichten
  • 2 katten
ONLINE

#1 Geplaatst 27 december 2019 - 17:42

Lieve Moon,

Een aantal weken na het overlijden van ons Lucky stond ik in mama's tuin en zag ik een klein tijgertje lopen.
Zo klein nog en mager, wetend dat er regelmatig zwerfkatten in die buurt vertoefden en Miloh op ons pad kwam een aantal maanden na het overlijden van Twix zei ik nog tegen mama : "Nee, dit is nog veel te vroeg...".
Dat was het ook, en alsof dit ergens gehoord werd duurde het nog een paar maanden voordat jij opnieuw ons pad kruiste.
Mama belde ons op een dag om te vertellen dat een klein poesje bij haar in de tuin liep en ze eten zette voor haar.
En ja, dat was jij : ook al had ik jou voordien maar kort gezien ik herkende jou.
Je was al een beetje gegroeid maar nog steeds zo mager.
Je was ook bang ; we mochten in jouw buurt komen maar aanraken lukte niet.
Toch beslisten we op een zeker moment dat wij jou een plaatsje wilden geven bij ons thuis.
Het was niet éénvoudig om jou bij mama in de veranda binnen te krijgen en evenmin om jou van daaruit in een draagmand te krijgen.
Eénmaal in de draagmand en onderweg naar huis was je nochtans rustig en stil.
We plaatsten jouw mandje in de huiskamer en lieten jou daar even staan.
Onze Miloh kwam kijken naar jou en toen gebeurde er iets héél moois : je keek vol bewondering naar die grote rosse kater en begon te spinnen van geluk.
Tussen jou en Miloh klikte het metéén.
Ons wantrouwde je nog ; je zat de eerste weken vaak achter een kast of onder mijn bureau.
We kwamen regelmatig in jouw buurt zitten en praatten tegen jou. Vertelden verhalen, zongen liedjes en je apprecieerde het dat we jou aandacht schonken zonder jouw grenzen te overschrijden.
Het vertrouwen groeide traag maar zeker.
In ruil kwam je stilaan meer in ons midden. En nee, een schootkatje zou je nooit worden, maar elke stap die jij zette naar ons toe zagen wij als telkens een overwinning van jouw angsten.
Jouw radje met balletje in was ons eerste spelletje samen.
Ik zette het naast jou, zat de andere kant van het rad en deed het balletje rollen.
Gefascineerd trapte je het balletje terug en keek uit naar mijn volgende move.
Nadien begon je er ook alleen mee te spelen ; niemand kon dat balletje zo snel doen rond slingeren in het rad, laat staan het rad van de éne kant van de huiskamer naar de andere kant verschuiven.
Je was altijd zo dankbaar toen je eten kreeg, dat is nooit veranderd.
Je hield er niet van wanneer Miloh of Luna jou kwamen storen tijdens het eten.
Daar hadden we ook een oplossing voor ; naast het eten van Miloh dat steeds beschikbaar was had jij jouw eigen pannetje en dat namen we uit de kast wanneer je met jouw pootjes aan de kast krabte.
Dan zat er altijd wel één van ons bij jou om Miloh of Luna uit de buurt te houden terwijl je at. Voordat je begon te eten gaf je kopjes die we met liefde ontvingen door met ons hoofd op jouw hoogte te zitten.
Ondanks je er niet zo van hield om vast genomen te worden kon je ontelbaar veel kopjes geven.
Tijdens het eten maar ook als je boven zat in de hall en ik op de trap stond.
En ja soms profiteerde je daar ook eens van ;)
Soms lag jouw bordje nog niet zo lang terug in de kast of je kwam alweer tegen mijn arm stoten wanneer ik aan de pc zat om opnieuw jouw pannetje voorgeschoteld te krijgen.
En deed ik dat niet omdat ik ervan uitging dat je niet alweer honger kon hebben, dan sprong je wel op mijn bureau en gaf dan ook een paar kopjes.
Hoe kan ik dan nog "nee" zeggen?
Je had ook een speelgoedmuisje gekregen toen je in het begin bij ons thuis kwam.
Wij vertelden jou dat dit jou popje en baby was.
Het was alsof je dat begreep want regelmatig kwamen we thuis en lag jouw popje op de trap. Daar kon ze niet uit zichzelf geraakt zijn hé.
Naast kopjes geven was knipperen met jouw ogen jouw manier van ons te vertellen dat je blij was.
Wanneer je op de kast lag hield je er ook van als ik over jouw hoofd en onder jouw kin wreef.
Je rolde jou in alle mogelijke standen zodat ik jouw kopje en nek zou blijven masseren, ook al stond ik daar niet altijd gemakkelijk bij die kast die net iets hoger is dan ik zelf groot ben.
Ik zei het jou nochtans regelmatig : kom 's avonds bij ons in de zetel zitten, er is plaats genoeg en dan masseer ik urenlang jouw hoofde enzo tot als je in slaap valt.
Af en toe deed je dat dan ook. Geen uren maar toch...ik geloofde dat je op latere leeftijd misschien toch wel een "schootkatje" zou worden.
Niet dat dit hoefde voor ons, maar voor jou ; je had evenveel behoefte aan aandacht en tederheid als andere katten maar je durfde daar niet altijd volop of lang van te genieten.
Spijtig genoeg stond de tijd niet aan jouw zijde en is er vroeger dan verwacht een einde gekomen aan het leven die jij met ons deelde.
Maar Moon je hebt zoveel gegeven, in ons hart zo'n mooie verhalen geschreven.
En nu dat jij de laatste dagen hebt gestreden wil ik jou vooral meegeven dat ik fier op jou ben omdat je altijd jezelf bent gebleven.
Want ik had niet anders gewild dan jou te kennen zoals je altijd bent geweest.

Wij hebben vandaag afscheid genomen van ons Moon'tje op een vredevolle manier.
Voordat ze ingeslapen werd heeft zij nog in onze armen gelegen en daar is ze ook gegaan.
Miloh en Luna hebben ook afscheid kunnen nemen van Moon.

Moon, bedankt dat je deel wou uitmaken van ons leven.
Wij houden jou eeuwig bij in ons hart en onze gedachten.

Rust zacht lieve schat :hart: :hart: :hart:

80562110_622589105163659_625239636481933312_n (2).jpg

Bewerkt door HelpLuckyvinden, 27 december 2019 - 17:55.


Ida
Ida
  • 447 berichten
    • Locatie: Gierle
  • 4 katten
OFFLINE

#2 Geplaatst 27 december 2019 - 19:25

Zo jammer dat het niet heeft mogen zijn.
Veel sterkte ...

BlackScorpion
BlackScorpion
    • Locatie: Wilrijk, Antwerpen
  • 2 katten
ONLINE

#3 Geplaatst 27 december 2019 - 19:36

Ach nee... ik dacht echt dat ze erdoor zou komen. Veel sterkte  :hug:
Geplaatste afbeelding

Elma
Elma
    • Locatie: Hasselt
  • 3 katten
OFFLINE

#4 Geplaatst 27 december 2019 - 20:01

Oh neen, toch nog gestorven. En zo rap nog. HLV je hebt het heel mooi verwoord, hoe Moontje leefde. Geef haar een eeuwig plaatsje in je hart, dan leeft ze daar verder.

:hug :hug :hug

Geplaatste afbeelding

Bewerkt door Elma, 27 december 2019 - 20:11.

Groetjes van Elma
Mijn katjes zijn allemaal van mei 2014: Lexy (rosse kater) Sienna (wit -tricolore kattin) Butler (zwarte kater) = K3 Geplaatste afbeelding
Mijn YouTube kanaal: https://www.youtube....11Elma02/videos

Machteld.
Machteld.
    • Locatie: Moskva
  • 2 katten
OFFLINE

#5 Geplaatst 27 december 2019 - 23:08

Veel sterkte.

Es wütet, kratzt und beißt und kreischt, und wühlt sich durch mein weiches Fleisch

Das Vieh, es lässt mir keine Ruh, ich lock es an und greife zu.

Nein, tu mir nichts! Kann nichts dafür, ich bin doch nur ein wildes Tier.

- Die kleine Ballade vom schwarzen Schmetterling, ASP


lathyrus
lathyrus
    • Locatie: oost-vlaanderen
  • 1 katten
OFFLINE

#6 Geplaatst 28 december 2019 - 11:01

innige deelneming bij jullie grote verlies, veel sterkte toegewenst!
Geplaatste afbeelding

Inge91
Inge91
  • 12.481 berichten
OFFLINE

#7 Geplaatst 28 december 2019 - 11:07

Oh nee ik dacht zo dat ze het zou redden, maar kreeg een akelig gevoel bij het lezen van de titel.  Veel strekte met dit verlies :hug:
Geplaatste afbeelding

Féline
Féline
  • 1.864 berichten
  • 2 katten
OFFLINE

#8 Geplaatst 28 december 2019 - 14:00

Sterkte voor jou en je vriendin.

Moon wist dat ze een fantastische mensen- en kattenfamilie had.

Ze heeft niet langer pijn, ze is nu bij al onze poezen die ons zijn voorgegaan.

:love2: :love2: :love2: :love2:

Liliane en Dylan



Ephiny
Ephiny
  • 4.874 berichten
  • 4 katten
OFFLINE

#9 Geplaatst 28 december 2019 - 14:37

Lucky, ik vind het zo erg om te lezen...
Veel sterkte gewenst!
:hug:
Those who don't believe in magic, will never find it

HelpLuckyvinden
HelpLuckyvinden
  • 5.046 berichten
  • 2 katten
ONLINE

#10 Geplaatst 28 december 2019 - 15:25

Heel erg bedankt voor jullie medeleven :hug:

Nashota
Nashota
  • 17.996 berichten
    • Locatie: Wildervank
  • 2 katten
OFFLINE

#11 Geplaatst 28 december 2019 - 17:31

Heel veel sterkte met het verlies van jullie Moontje :hug:
Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat.

Groetjes. Ina :hoi:

Syntara
Syntara
  • 3.225 berichten
  • 2 katten
ONLINE

#12 Geplaatst 28 december 2019 - 18:52

Heel veel sterkte! :hug: :hug:

lilymaya
lilymaya
  • 7.921 berichten
ONLINE

#13 Geplaatst 28 december 2019 - 20:40

Veel sterkte

HelpLuckyvinden
HelpLuckyvinden
  • 5.046 berichten
  • 2 katten
ONLINE

#14 Geplaatst 31 december 2019 - 00:57

Bedankt voor het medeleven, dat doet echt deugd.

Ieder verlies is zo anders om te verwerken ervaar ik steeds vaker.
Bij Twix en bij Lucky had ik veel moeite om naar foto's van hen te kijken na hun overlijden, ik vermeed dat zoveel mogelijk.
Bij Moon verloopt dit anders ; ik heb een paar dagen geleden (weet niet meer precies welke dag) al haar foto's opgezocht in de verschillende mappen op mijn PC en een mapje aangemaakt met haar naam, en daarin al haar foto's gekopieerd.
Ik zei het ook tegen mijn vriendin dat ik precies zo'n angst heb om haar ooit te vergeten.
Dat zal niet gebeuren, ergens weet ik dat wel.
Misschien komt dit doordat Moon'tje nog zo jong was en maar 6 jaar van ons leven deelde, plus het feit dat ze zich iets meer terug trok dan onze andere katten.
Ze stond wel elke morgen even enthousiast klaar om ons te begroeten, maar na gegeten te hebben (soms nam ze daar ook amper tijd voor) wou ze onmiddellijk naar buiten.
De laatste maanden kwam ze rond de middag vaak terug naar huis, dan kreeg ze haar Mi-Amor.
We probeerden ze dan ook wat langer in huis te houden, toch duurde het vaak niet lang vooral ze terug naar buiten mocht.
Moon'tje was altijd heel braaf deed zelden iets dat niet mocht, maar als ze niet naar buiten gelaten werd wanneer zij dat wou dan kon ze miauwen (in de vorm van zagen) tot ze uiteindelijk toch haar zin kreeg.
Het alternatief, dat wij ook met periodes toepasten, was haar naar boven laten gaan.
Dan lag ze soms tot in de vroege avond op ons bed te slapen.
Ging ze toch naar buiten, riepen we haar 's avonds terug. Het gebeurde ook wel eens dat ze spontaan naar huis kwam voordat we haar riepen.
Eénmaal thuis gekomen at ze en was ze moe van buiten te ravotten.
Later in de avond kreeg ze soms haar "zotte kuren", speelde met Miloh of Luna.
We hadden de laatste tijd ook ons "afwasmomentje". Wanneer ze in de vroege avond op een stoel in de keuken lag of op de verwarming en ik de afwas deed praatte ik er vaak tegen. Of ik zette een beetje muziek op en zong mee. Ze was altijd heel geïnteresseerd in wat ik deed.
Er waren ook avonden dat ze toch in de zetel lag, meestal als ik de relaxzetel geopend had. Of ze lag in een andere zetel ; ze lag dan toch bij ons.
Het meeste "contact" was vooral wanneer ze at, wanneer ze zich liet vleien op de kast of in de zetel en wanneer we met haar speelden. Het was niet altijd evident om iets te vinden dat haar aandacht trok.
Toevallig hebben we eens gemerkt dat ze graag met een koord speelde. Sindsdien legden we een koord in de kubus aan hun buis, daar kon ze in haar ééntje het hele huis mee doorlopen en miauwen. Precies zo hele verhalen vertellen tegen die koord.
Ook vond ze het leuk als we zelf met die koord zwierden, ze proberen te vangen in de lucht of op de grond.
Een tweetal weken geleden was het met een balletje dat ze speelde.
Eerst kort om onze aandacht te trekken en het was goed om er mee te smijten ; ze liep er dan wel achter maar daarna kwam ze terug naar mij en keek me aan van : "ga jij dat balletje maar oprapen en terug mee smijten".
Gelukkig liggen er hier verschillende balletjes in hun kubus, kon ik mijn zakken van mijn badjes vol steken met verschillende en telkens ik iets afgedroogd had was het weer tijd om een ander balletje te gooien.
Dan plots, mijn voorraad was nog lang niet op, ging ze op de vensterbank zitten om naar buiten te kijken en stond ik daar met heel mijn voorraad :)
Ze was heel op zichzelf, en toch waren er regelmatig momenten dat ze echt aandacht vroeg.
Ik had haar nog zoveel meer aandacht willen geven...

Bewerkt door HelpLuckyvinden, 31 december 2019 - 00:59.


HelpLuckyvinden
HelpLuckyvinden
  • 5.046 berichten
  • 2 katten
ONLINE

#15 Geplaatst 31 december 2019 - 01:18

Wanneer Luna bij ons kwam was ik bang dat Moon zich nog meer zou terugtrekken. Met Miloh klikte het van in het begin met Luna was dat afwachten natuurlijk.
Moon kon niet weten wanneer Luna er bij zou komen.
Toch gebeurde er de avond voordat wij Luna gingen halen iets vreemds.
Moon kwam in de zetel liggen tussen ons.
Dat was voordien nooit gebeurd, enkel opzij in de zetel een zekere afstand behoudend. Ze voelde zich pas op haar gemak als ze duidelijk het gevoel had dat ze op ieder moment weg kon.
Dus tussen ons was niet echt iets dat wij van haar verwacht hadden.
En het was niet enkel dat ze tussen ons kwam liggen maar beiden mochten we haar vleien, en ze genoot duidelijk. Moest echt aandacht krijgen en gestreeld worden.
Dat was een fantastisch moment dat zich daarna niet meer herhaald heeft. Alsof ze een voorgevoel had dat er iemand ging bijkomen nadien en ons duidelijk wou maken : " Nooit vergeten dat ik hier ook ben hé ".
Het duurde iets langer voor Moon om Luna in haar buurt toe te laten, bij Miloh ging dat iets vlotter.
Maar uiteindelijk heeft het ook geen maand geduurd.
Dit was dan ook de eerste mooie foto die we konden maken van Moon en Luna. Moon begon hier te aanvaarden dat Luna er bij gekomen was en begon de aandacht van Luna ook op te zoeken :IMG_6665.JPG

Normaal gezien is het de sphynx die onder de dekens ligt, hier dacht ons Moon daar anders over :
IMG_7989.JPG

Bewerkt door HelpLuckyvinden, 31 december 2019 - 01:19.