Spring naar inhoud


- - - - -

Vreugde en verdriet?


  • Log in om te reageren
12 reacties op dit onderwerp
Kathleen
Kathleen
  • 7.941 berichten
    • Locatie: Deurne
  • 2 katten
OFFLINE

#1 Geplaatst 30 oktober 2009 - 08:49

Hallo, vandaag wordt ons Mimi dus 3 jaar en is ze juist een half jaar bij ons. Ik zou ze echt niet meer kunnen missen. Op dat half jaartje heeft ze zich echt zo aan ons (en vooral mij dan) gehecht. Ze loopt me dan ook overal achterna en kan heel triestig zien als ik even wegmoet. Dan staat ze blijkbaar aan de deur te miauwen en te wachten tot ik terug ben.
Dus, echt we kunnen niet meer zonder elkaar en daar ben ik echt wel blij om. :LOL:
Maar vandaag ben ik ook wat verdrietig. Gewoon omdat ik plots onze gestorven poezen zo hard mis :cry: Duchesse, onze eerste poes is al 15 jaar gestorven. En dan Floortje en Figaro die de afgelopen maanden gestorven zijn. Elke poes brengt zijn eigen herinneringen naar boven en soms mis ik ze alledrie nog erg.
Hebben jullie dat ook?
Zo'n plots gemis aan overleden poesjes??
Geplaatste afbeelding
Wanneer je verdrietig bent, kijk dan in je hart en je zal zien dat je weent om wat je vreugde schonk

DenizMehtap
DenizMehtap
  • 2.768 berichten
OFFLINE

#2 Geplaatst 30 oktober 2009 - 09:02

Ik moet er niet aan denken dat ik 1 van mijn poezenkinderen zou verliezen, ik zou kapot zijn van verdriet.
Je maakt zoveel mee met elkaar en ze zijn er altijd voor je wat er ook gebeurt.
Ik kan me voorstellen dat je ze verschrikkelijk mist.
Heel veel sterkte meid :hug: :hug: :hug:

Guest_ijammeke_*
Guest_ijammeke_*
OFFLINE

#3 Geplaatst 30 oktober 2009 - 09:24

Zo mis k mijn Beertje nog ontzettend. Hij kwam van de opvang waar ook Panda vandaan kwam.
Sterk ondergewicht, amper 1,7 kg voor een ventje geschat op 10 maanden. Alle weken stond ik bij de D.A. Zeven keer in totaal . Zes en een halve week zijn we samen geweest maar m'n jongen had heel zeker natte fip,hij was ontzettend opgezwollen,kon niet meer eten ,amper drinken. :8
Op het zevende dierenarts bezoek moest ik hem laten gaan,hij was echt aan het stikken. :8

Maar die zes en een halve week was onze band zo intens, ik kreeg zoveel liefde van het beestje dat ik nu nog altijd kan huilen om zijn heengaan. :8

Na hem kwam Panda ,ook een sukkel en ik heb altijd het gevoel gehad dat Beertje hem naar ons heeft gestuurd. Want Panda liet zich nooit zien als er iemand kwam voor een adoptie. En aan mij die keer gewoon wel.

Ik probeer me nu te troosten dat ze nu beiden samen gelukkig zijn over de regenboogbrug.


Guest_Saskia_*
Guest_Saskia_*
OFFLINE

#4 Geplaatst 30 oktober 2009 - 12:42

Mickey en Dottie hebben een zusje dat woont over de regenboogbrug
ze waren 10 dagen toen ik ze vond, ik geloof dat ze zo'n dag of 5 bij mij is geweest
ze was mijn zorgenkindje :cry: ik zette de bench naast mijn bed zodat ik ze in het oog kon houden. Het ging slechter en slechter.. de DA verschoot ervan dat ze nog leefde, ik heb haar toen laten inslapen, maar ze blijft voor altijd in mijn hart.. ik heb spijt dat ik geen duidelijke foto van haar heb :(

Solotje
Solotje
  • 51.552 berichten
    • Locatie: Merksem
  • 9 katten
OFFLINE

#5 Geplaatst 30 oktober 2009 - 12:46

Oh ja ik begrijp je, heb ook al iets heel verschrikkelijks meegemaakt :( .
Veel sterkte en knuffel je Mimi maar eens goed :hug: .

Nashota
Nashota
  • 17.996 berichten
    • Locatie: Wildervank
  • 2 katten
OFFLINE

#6 Geplaatst 30 oktober 2009 - 13:13

Oh ja absoluut, ruim 3 jaar geleden binnen een paar maanden, 2 van mijn lievelingen moeten afgeven, en het verdriet overvalt me nog steeds onverwacht, meestal denk ik aan ze terug met een glimlach, maar soms komen de tranen, en de gedachte, waarom, Kenshiro is overleden aan HCM, en Connor kreeg een epileptische aanval en is daar niet meer uitgekomen.
Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat.

Groetjes. Ina :hoi:

PeggyJ
PeggyJ
  • 45.914 berichten
    • Locatie: Kempen
  • 4 katten
OFFLINE

#7 Geplaatst 30 oktober 2009 - 16:53

:rub: :rub: :rub:
Geplaatste afbeelding
We kunnen het hart van een man beoordelen door te kijken hoe hij met dieren omgaat :cattailwag

catherine
catherine
  • 40.162 berichten
OFFLINE

#8 Geplaatst 31 oktober 2009 - 00:28

Ik heb mijne Winnie eind april moeten afgeven, en ik mis hem nog elke dag. Zijn mama heeft ons verlaten nu zo een 6j geleden en ik vergeet haar nooit. Ik troost mij ook dat ze nu samen zijn met ons hondje dat 3j geleden is gestorven aan 18j. Ze waren ervoor al super vriendjes dus ik ben er zeker van dat ze mekaar terug gevonden hebben. :hug:

Guest_clyde_*
Guest_clyde_*
OFFLINE

#9 Geplaatst 31 oktober 2009 - 09:50

ja ik mis clyde nog elke dag .... zeker nu met de castratie van charlie en casper komen er zo wat paniekerige gedachten omhoog maarja positief kijken en denken dat alles goed loopt , maar je zit toch met het gedacht , wat als het de laatste dagen is dat ik ze kan knuffelen , aaien, ....
maarja voor jou een dikke :hug:

Guest_Pinkbubblegum_*
Guest_Pinkbubblegum_*
OFFLINE

#10 Geplaatst 01 november 2009 - 01:54

Oh ja ik ken het ook hoor, ik moet nog maar denken aan mijn vorige kater en de tranen staan me al in mijn ogen... Dan ineens komt Sokkie knuffelen en is dat gevoel ook weer over :)


Marjananas
Marjananas
  • 2.897 berichten
    • Locatie: Kapellen
  • 4 katten
OFFLINE

#11 Geplaatst 01 november 2009 - 02:20

:hug:
Mijn verhaal ken je al, ik begrijp je helemaal...

Jeannine
Jeannine
  • 1.705 berichten
OFFLINE

#12 Geplaatst 01 november 2009 - 10:30

Heb Tommy(14jaar)in mei verloren en ken het gevoel maar al te goed ook,met het verlies van hem denk ik ook meer terug aan mijn poedelke dat 16 jaar geleden op 18 jarige leeftijd is gestorven en mijn konijntje (8jaar)dat enkele maanden nadien stierf.

Ellenita
Ellenita
  • 26.688 berichten
    • Locatie: Deurne
  • 9 katten
OFFLINE

#13 Geplaatst 01 november 2009 - 10:31

:hug: :hug:
poezenknuf van mij en mijn pareltjes : :paw Iruna,Syrai, Hindou, Reiko, Inty, Deva, Loki, Munay, Indira en *Thaira* :paw
Geplaatste afbeelding