Spring naar inhoud


- - - - -

Kira-problemen pfffff


  • Log in om te reageren
96 reacties op dit onderwerp
Dier
Dier
  • 797 berichten
    • Locatie: Geel
  • 1 katten
OFFLINE

#31 Geplaatst 09 november 2009 - 13:38

jaja die agressie is bij kira helemaal anders dan bij mori hoor! zeker, daarom dat ik kira nog kansen geef, omdat angstagressie normaal niet in het karakter zelf ingebouwd zit (bij kira komt het door pure verwaarlozing, ookal kreeg ze goed eten en een jaarlijks vaccin) Als ik tussen de regels lees dan zag ze bij de vorige eigenaars 1 keer per jaar een DA, werd ze via een vangkooi gevaccineerd en voila.

en neen het was niet gelijk met de komst van pixie, het was voordien al zo (ik heb pixie nog helemaal niet lang hé, plus naar pixie toe was ze best lief!) dat stoppen met eten is sinds ik 3 collega's op bezoek gehad heb voor die taak...ze at sowieso al minder sinds mori weg was (denk ik hé, het kan ook zijn dat ze altijd al minder gegeten heeft en dat mori dus alles opat, en dat dat nu gewoon opvalt dat ze weinig eet) in die cattery konden ze dat ook niet zien hé, aangezien ze daar met veel katten bij elkaar zaten, voor hetzelfde geld eet ze al een tijdje niet goed, ik weet het niet...

Ze is in ieder geval mager (ookal ziet ze er dik uit, komt door de pels) we hebben haar onder narcose kunnen betasten en ze heeft absoluut niet veel reserve en onderontwikkelde spieren (en dat krijg je niet zomaar op een week tijd hé)

Trouwens, ze staat nu helemaal alleen in een kamer (gisteren hebben we nog een feliway gekocht speciaal voor haar, en de DA rekening was al niet mals...), gisteren middag had ze een beetje a/d gegeten van hills (in de kliniek), maar volgens de DA komt dat voornamelijk door de eetlustopwekkers en het glucose-hartmann infuus. Sinds gisteren avond is ze weer thuis en is ze in "hongerstaking".
We dachten eerst ook dat ze ziek was, maar ze vertoont absoluut geen andere symptomen, we hebben haar binnenstebuiten gedraaid en ze braakt niet, geen diarree,...op de RX was niks verontrustend te zien.

De DA heeft wel haar twijfels of ze wel een maine coon is (haar hart is niet zo plomp, haar tanden zijn nog super goed en ze is erg klein van gestalte...) maar das op zich niet slecht, als ze een echte maine coon geweest was dan had ze mss HCM gehad of HD, en daar kan je dan niet veel aan veranderen. Maar van HD of HCM is op het eerste zicht absoluut geen sprake...

:( als ze binnen een paar dagen niet eet ben ik ten einde raad. En pillen geven, zoals ik al zei, kan je niet met haar of ze bijt.

Bewerkt door Dier, 09 november 2009 - 13:40.


Marieke
Marieke
  • 3.592 berichten
    • Locatie: West-Vlaanderen
  • 5 katten
OFFLINE

#32 Geplaatst 09 november 2009 - 13:48

Ocharme, je maakt wat mee zo te lezen.  Ik wens jullie veel sterkte en hopelijk komt alles toch nog goed.  

Geplaatste afbeelding

  


Karolientje
Karolientje
  • 18.393 berichten
    • Locatie: Dormaal - Zoutleeuw
  • 5 katten
OFFLINE

#33 Geplaatst 09 november 2009 - 14:00

tja, er zal wel een reden zijn waarom ze geen stamboom heeft zeker he... Ik vind haar er in ieder geval ook niet echt als een coon uitzien. Er zit precies wel iets van een raskat in (denk zelfs nog eerder ragdoll ofzo), maar volgens mij ook niet helemaal raszuiver.

In ieder geval, het allerbelangrijkste is dat ze weer gaat eten en dat ze weer zin krijgt in het leven. Ik duim van harte mee dat ze beter wordt!
Geplaatste afbeelding

Guest_Fairy_*
Guest_Fairy_*
OFFLINE

#34 Geplaatst 09 november 2009 - 14:04

Een zeer vreemde toestand, een poes in hongerstaking :(
Ik heb al veel meegemaakt en al meerdere poezen met rare hersenkronkels gekend, maar dit?
Ik ken het hele verhaal niet maar heeft ze bij jou al meerdere keren niet gegeten of heb je dat nooit kunnen ontdekken omdat er een andere kat was. Ikzelf heb bv een hond die rustig een week weigert te eten, gewoon uit koppigheid.
En mijn dochter heeft ook zo van die rare katten die alleen te behandelen zijn via een klemkooi.
Heb je al contact gehad met Kiki Vleesschouwers uit Antwerpen, zij is kattenpsycholoog?

feroesti
feroesti
  • 7.453 berichten
    • Locatie: Izegem
OFFLINE

#35 Geplaatst 09 november 2009 - 14:19

Amaai wat een verhaal.

Het lijkt me het beste om haar helemaal met rust te laten en haar eten en kattenbak bij haar te zetten op haar verstopplaats. Lees rustig een boek bij haar en laat haar wennen aan je aanwezigheid, zonder haar aan te raken. Praat zachtjes tegen haar en blijf altijd rustig. Probeer haar niet te pakken en vermijd bezoek en bruuske bewegingen. Wat zachte muziek op de achtergrond,...

Wij hebben hier iets gelijkaardigs meegemaakt met ons Myrthe. Toen ze een jaar was, stond te koop op kapaza, " brits korthaar met mooie stamboom, fokklaar". Ze was als kitten hier vertrokken, die mensen hadden geen fokbedoelingen en hadden haar als huiskameraadje meegenomen ?????
Ik was woedend, want ze hadden nochthans een contract getekend dat ze niet ongecastreerd doorverkocht mocht worden zonder onze toestemming. En ze hadden ons niet eens gecontacteerd dat ze weg moest. De reden was dat ze teveel jammerde en lawaai maakte. Is ook niet moeilijk als poes constant krols loopt...

We zijn haar die dag gaan terug halen "terugkopen", want ze wilden ze niet meegeven anders. We hebben serieus moeten dreigen met politie om haar te mogen terug kopen. Want ze was al verkocht en zou die avond worden opgehaald.
Ze is onmiddelijk bij onze dierenarts ondergebracht, het was een ramp.
Extreem angstig en ook erg aggresief, uitgemergeld, baarmoederontsteking,...
Ze is 2 weken bij onze dierenarts gebleven aan de baxters.
Toen ze bij ons aankwam was ze zo bang dat ze ruim 3 maanden achter ons bed heeft geleefd. We lieten haar met rust en de kattenbak en eten en drinken werden zo dicht mogelijk bij haar geplaatst.
We lieten haar doen en zo heeft ze beetje per beetje vertrouwen gewonnen. Het heeft een jaar geduurd voor ze helemaal durfde rond te lopen en het was echt vooruitgang en terugval.

Maar nu is ze terug helemaal oké, ze heeft kittens en dat maakt haar nog zelfzekerder. Naar vreemden toe is ze nog wel angstig (al kruipt ze niet weg, ze is wat wantrouwig en blijft op afstand) maar voor ons is ze absoluut niet bang meer. Ze vertoont geen agressie meer en we kunnen alles met haar doen, oppakken, spelen, dierenarts bezoeken, ...
Het was dus echt geduld hebben en haar op haar eigen tempo laten wennen. Af en toe eens lokken met een speelhengel en snel weer weg als het niet lukte. Tot ze vanzelf te voorschijn kwam en vertrouwen kreeg. Ze kreeg steeds meer vertrouwen tot de haar zelfvertrouwen het overnam van de angst. Het heeft zeker een jaar geduurd !!!
Nu is ze een heerlijke, normale brit. We zijn zeer blij dat ze hier bij ons is, stel je voor wat er anders met haar gebeurt kon zijn. Want niet iedereen zou zoveel geduld met haar hebben gehad...

Guest_Ingrid_*
Guest_Ingrid_*
OFFLINE

#36 Geplaatst 09 november 2009 - 14:55

feroesti zei:

Amaai wat een verhaal.

Het lijkt me het beste om haar helemaal met rust te laten en haar eten en kattenbak bij haar te zetten op haar verstopplaats. Lees rustig een boek bij haar en laat haar wennen aan je aanwezigheid, zonder haar aan te raken. Praat zachtjes tegen haar en blijf altijd rustig. Probeer haar niet te pakken en vermijd bezoek en bruuske bewegingen. Wat zachte muziek op de achtergrond,...

Wij hebben hier iets gelijkaardigs meegemaakt met ons Myrthe. Toen ze een jaar was, stond te koop op kapaza, " brits korthaar met mooie stamboom, fokklaar". Ze was als kitten hier vertrokken, die mensen hadden geen fokbedoelingen en hadden haar als huiskameraadje meegenomen ?????
Ik was woedend, want ze hadden nochthans een contract getekend dat ze niet ongecastreerd doorverkocht mocht worden zonder onze toestemming. En ze hadden ons niet eens gecontacteerd dat ze weg moest. De reden was dat ze teveel jammerde en lawaai maakte. Is ook niet moeilijk als poes constant krols loopt...

We zijn haar die dag gaan terug halen "terugkopen", want ze wilden ze niet meegeven anders. We hebben serieus moeten dreigen met politie om haar te mogen terug kopen. Want ze was al verkocht en zou die avond worden opgehaald.
Ze is onmiddelijk bij onze dierenarts ondergebracht, het was een ramp.
Extreem angstig en ook erg aggresief, uitgemergeld, baarmoederontsteking,...
Ze is 2 weken bij onze dierenarts gebleven aan de baxters.
Toen ze bij ons aankwam was ze zo bang dat ze ruim 3 maanden achter ons bed heeft geleefd. We lieten haar met rust en de kattenbak en eten en drinken werden zo dicht mogelijk bij haar geplaatst.
We lieten haar doen en zo heeft ze beetje per beetje vertrouwen gewonnen. Het heeft een jaar geduurd voor ze helemaal durfde rond te lopen en het was echt vooruitgang en terugval.

Maar nu is ze terug helemaal oké, ze heeft kittens en dat maakt haar nog zelfzekerder. Naar vreemden toe is ze nog wel angstig (al kruipt ze niet weg, ze is wat wantrouwig en blijft op afstand) maar voor ons is ze absoluut niet bang meer. Ze vertoont geen agressie meer en we kunnen alles met haar doen, oppakken, spelen, dierenarts bezoeken, ...
Het was dus echt geduld hebben en haar op haar eigen tempo laten wennen. Af en toe eens lokken met een speelhengel en snel weer weg als het niet lukte. Tot ze vanzelf te voorschijn kwam en vertrouwen kreeg. Ze kreeg steeds meer vertrouwen tot de haar zelfvertrouwen het overnam van de angst. Het heeft zeker een jaar geduurd !!!
Nu is ze een heerlijke, normale brit. We zijn zeer blij dat ze hier bij ons is, stel je voor wat er anders met haar gebeurt kon zijn. Want niet iedereen zou zoveel geduld met haar hebben gehad...

Dit is één van de beste raadgevingen die ik hier al gelezen heb..Deze raad kan je best volgen Astrid, hij is echt niet onzinnig. Sterkte meisje..en sorry dat ik zaterdag te laat was om op te nemen de tweede keer (stofzuiger maakt meer decibels dan ik :evil: )

Mieke'tje
Mieke'tje
  • 7.498 berichten
    • Locatie: West - Vlaanderen
  • 2 katten
OFFLINE

#37 Geplaatst 09 november 2009 - 15:12

Het feit dat Kira enkele weken geleden aan het openbloeien was, wil wel zeggen dat het in haar zit. Dus volgens mij kan je met wat geduld daar een hele lieve poes uithalen. Met wat veel geduld, is misschien beter gezegd.

Ze heeft de laatste weken veel meegemaakt hé. Verhuisd naar jou met Mori. Mori terug moeten afgeven en zich opnieuw aanpassen. Drukte in je huis,...
Dat is veel verandering voor zo'n beestje op korte tijd...

Ik zou haar inderdaad proberen te verleiden met andere voeding (snoepjes, rauwvoer, natvoer, brokjes, eventueel geitenmelk om aan te sterken,...).
Ik zou eventjes wat minder volk over de vloer laten komen, want als ik lees, is het wat hectisch geweest de laatste dagen.

Mijn raad is dus:
- heb veel geduld
- houd het rustig in huis
- probeer op een kalme manier haar vertrouwen te krijgen door zachtjes te praten, te spelen, te lokken met snoepjes,...
Ga hierin niet te ver en dwing haar niet.

Ik wens je veel succes :hug:

Bewerkt door Mieke'tje, 09 november 2009 - 15:15.

Geplaatste afbeelding

griffel1977
griffel1977
  • 2.035 berichten
OFFLINE

#38 Geplaatst 09 november 2009 - 17:10

Ik heb met mijn Birmaan ook 1 jaar geduld moeten hebben. Zij kwam van een broodfokker en had het moeilijk met mensen. Nu kan ik haar volop aaien! Maar heb 1 jaar geduld uitgeoefend! Maar geduld loont de moeite.

Mss ook nog een tip ivm pillen nemen (is het verhaal van een kennis)
Dankzij Saskia heb ik kennis gemaakt met de Easypill.
Dit is een stuk kaugom (daar lijkt het erg op) waar je een pilletje in kan doen en aan de kat geven. Voor honden is dit er ook.
Je haalt er een stukje af en maakt een klein balletje waar je de pil in doet.
De geur is zo sterk dat katten niet in de gaten hebben dat er iets inzit en ze vinden het heerlijk!

Bij mij is het nooit gelukt om Marcha en ook Miepie pillen te geven. Nu met Marcha gaat het perfect. En ik ben er heel blij mee.

Er is trouwens ook een wormkuur die katten lekker vinden nl: Mansonil.

Als je op google zoekt op Easypill krijg je vanzelf hits. Ik heb het gewoon bij de dierenspeciaalzaak gekocht, maar weet niet of ze het overal hebben. Het is volgens mij nog vrij nieuw.

Maar ik wilde het in ieder geval met jullie delen, want misschien zijn er hier meer mensen die moeite hebben om hun kat medicijnen te geven.

Succes met Kira! En geef de moed vooral niet op!!!


Dier
Dier
  • 797 berichten
    • Locatie: Geel
  • 1 katten
OFFLINE

#39 Geplaatst 09 november 2009 - 17:38

thanks voor de goede raad, ik heb goed nieuws: ze heeft tonijn gegeten!!!
:)

wat jullie allemaal zeggen is wel waar, maar jullie spreken wel over nog vrij jonge poezen hé, kira is al bijna 5 jaar, en leeft al ongeveer 4 jaar in deze situatie (vandaar ook die enorm zwakke bespiering).
Wat ik eigenlijk niet begrijp is ook: de vorige eigenaars zeiden dat ze na 4 jaar eindelijk aan het openbloeien was. Waarom in godsnaam hebben ze haar dan bij mij herplaatst? :o
praten tegen haar lijkt alles erger te maken, ze heeft zo'n permanente "bange blik" op haar snoetje. Voor de mensen die het niet meegekregen hebben: kira staat nu in een bench in mol op onze kattenkamer (wij hebben een kamer speciaal voor poezen die afgezonderd moeten worden voor eender welke reden, en mijn moeder is zo lief om haar hier te laten)

Met het eindigen van het kittenseizoen heeft mijn moeder vrij veel tijd terug :)

Kira zal dus niet meer bij mij op studio verblijven, aangezien ik geen bezoek kan weren daar (ik heb nu eenmaal groeswerkjes te maken plus op kot is het natuurlijk luidruchtiger dan hier, mijn bovenburen geven soms wél feestjes, en ik kan hen dat natuurlijk niet verbieden)
Hier zit ze dus rustig in haar eigen kamertje, waar ze op haar gemak alles kan verkennen. Mijn moeder heeft me beloofd om heel goed voor haar te zorgen als ik in leuven ben, ik moet vroeg of laat toch terug naar de les maar ik wil kira niet terug verslepen.
Hier hebben we een een team aan GOEDE dierenartsen (dus niet overdosserende prutsers, sorry ben nog steeds een beetje boos!) die kira kunnen bijstaan met vanalles en nog wat.

We zullen zien wat de toekomst brengt, maar idd: geduld

Bewerkt door Dier, 09 november 2009 - 17:40.


Fieke
Fieke
  • 3.188 berichten
    • Locatie: Vlaams-Brabant
  • 1 katten
OFFLINE

#40 Geplaatst 09 november 2009 - 17:56

Amai wat een verhaal! :geluk: Ik duim voor jullie allemaal!
Geplaatste afbeelding

twinsisterjoyce
twinsisterjoyce
  • 1.507 berichten
    • Locatie: Deventer
  • 2 katten
OFFLINE

#41 Geplaatst 09 november 2009 - 18:40

wat fijn dat de tonijn werkt! Wel oppassen want in tonijn zit eigenlijk te veel zout. Qua vetten kan ze het zo te lezen wel gebruiken. Het is hier in huis echt de ijsbreker geweest, dat beetje tonijn. Ik heb dagenlang bij Nopes gezeten en inderdaad je zou een boek kunnen lezen bij haar, op rustige toon voorlezen zelfs. Ook gebruiken katten een eigen lichaamstaal, wat ook bruikbaar is. Kijk een kat niet te lang aan, sluit na een aantal seconden je ogen even. Dit geeft aan dat jij rustig bent en niet wilt aanvallen of iets dergelijks. heb ik met noppes ook toegepast. Kan ook op afstand. het zijn telkens ministapjes die heel veel geduld vragen, maar het werkt echt. En ben zo blij voor je dat ze heeft gegeten! :)
Geplaatste afbeelding

Guest_poezemannen_*
Guest_poezemannen_*
OFFLINE

#42 Geplaatst 09 november 2009 - 18:46

Wat een verhalen zeg!
Geduld is in veel van zo'n gevallen goed denk ik..veel heel veel geduld..
Veel sterkte!

feroesti
feroesti
  • 7.453 berichten
    • Locatie: Izegem
OFFLINE

#43 Geplaatst 09 november 2009 - 19:32

Dat met het geknipper van de ogen pas ik ook toe.
Zeker ook met kittens. Je bootst op die manier eigenlijk het gedrag van de kat na. Katten die vriendelijk zijn knipperen ook vaak met de ogen.
Het werkt echt !!!
Een kat recht in de ogen kijken doen we hier eigenlijk nooit ! Dat is een zeer bedreigende houding voor katten.

Je klein maken helpt ook, ook dat is iets wat katten doen onderlings. Als ze zich klein maken sluiten ze vrede.
Zichzelf groot maken is ruzie zoeken onder katten.
Dat zie je goed aan de houding van kittens als ze bang of kwaad zijn. Dan lijken ze net pluizebollen, haren recht, ogen wijd open en staart helemaal omhoog. 'Opgepast , wegwezen, ik ben een gemeen ding' willen ze hiermee aantonen.

Als je het gedrag van katten en kittens goed bestudeert, kan je heel veel leren over hun doen en laten. En dat kan je ook zelf toepassen.
Een kat die zich verstopt is nooit een agressieve kat en daar kan je zeker aan werken, hoe oud ze ook is. Zich verstoppen heeft aan dat ze zich bedreigd voelt.

Je zal veel geduld moeten hebben, maar ze is echt niet te oud om eraan te werken. Stap voor stap...

Een bench is geen oplossing, dat is nog meer bedreigend. Dan zit ze vast en dat is zeeeeer eng. Laat haar zelf haar verstopplaatsje uitkiezen in de kamer en zichzelf ontplooien. Al zit ze dagen, weken, verstopt. Eens ze vertrouwen heeft zal ze zich wel laten zien en zelf om aandacht vragen. Dan vertoont ze ook zeker geen agressief gedrag meer.

Als ze in de bench zit en ze blaast of kruipt weg, als je haar dan eten geeft, is het net of ze beloond wordt voor haar negatieve gedrag. Dat is net geen oplossing, maar maakt het nog erger...Zo leert ze dat angstig zijn niet zo erg is en dat ze er wordt voor beloond. Dit moet net vermeden worden. Positief gedrag belonen, negatief gedrag negeren.
Eten is iets normaals en mag niet als beloning of straf dienen. Dus eten doet ze waar ze maar wil, wanneer ze dat wil.
Dus best hier en daar in de kamer een bakje voer en water neerzetten.
Medicatie zou ik nooit geven, dat is ook nergens voor nodig. Angst is geen ziekte, het is aangeleerd gedrag. (of soms ook lichtjes erfelijk bepaald)

Het zal heel veel geduld vragen en stap voor stap gaan. Maar eens ze wat vertrouwen zal krijgen, lukt het zeker om haar dit af te leren.
Hoe oud een kat ook is, ze zijn zeker slim genoeg om snel door te hebben dat lief zijn en aanhankelijk, een groot voordeel is !!!

Guest_ellentjeverh_*
Guest_ellentjeverh_*
OFFLINE

#44 Geplaatst 09 november 2009 - 22:48

goh, ik mag er niet aan denken dat er iets met mijn twee kerels zo zou gebeuren! je moet het ontzettend moeilijk hebben! hopelijk kan ze bij je mama dan toch tot haar rust komen en wat openbloeien. dit in combinatie met je lessen etc, verdient veel lof! als alles was op zijn plooi komt zal je wel een momentje rust verdienen! veel succes nog

twinsisterjoyce
twinsisterjoyce
  • 1.507 berichten
    • Locatie: Deventer
  • 2 katten
OFFLINE

#45 Geplaatst 10 november 2009 - 00:11

ik ben het eens met feroesti, je kat kan beter zelf een verstopplekje zoeken want die bench is natuurlijk wel eng. Ze kan niet wegrennen als je voor haar gevoel te dichtbij komt en op die manier zal je altijd iets engs blijven voor haar. Geef haar indien mogelijk de ruimte, want dan heeft zij de eerste stap in handen als het gaat om toenadering naar mensen.
Geplaatste afbeelding